Jaarlijks ontstaan er 4376 nieuwe romances in de trein. Dat meldt de Nederlandse Spoorwegen die op 8 februari de NS Love Train laat rijden door Nederland. De trein vertrekt om 11.00 uur vanaf het Spoorwegmuseum te Utrecht en is om 15.30 uur weer terug. Er mogen 40 singles van alle leeftijden mee. De trip is gratis maar je moet er wel iets voor doen namelijk met een originele reden komen waarom jij, een vriend, vriendin of je vrijgezelle buurman of buurvrouw de reis met de NS Love Train heeft verdiend. Aanmelden tot 29 januari kun je hier. Je kunt gerust zijn, Ko gaat niet mee maar heeft wel een verhaal.
Zelden maak ik nog gebruik van de trein. Toen ik nog regelmatig schreef voor een krant in Hilversum deed ik dat wel. We hadden nog geen internet dus de kopij moest naar de krant worden gebracht of opgestuurd. De redactie zat vlakbij het station. ’s Nachts schreef ik mijn verhalen. Als ik klaar was nam ik de trein naar Hilversum en stopte mijn kopij in de brievenbus van de redactie of gaf het persoonlijk af.
Ik zal die mooie lentedag nooit vergeten dat ik met de trein van Amsterdam naar Hilversum reed. Omstreeks een uur of 8 die morgen naderen we het station van Bussum. Op het perron staat een forse, blonde vrouw gekleed in een luchtige zomerjurk. De ochtendzon beschijnt haar gezicht waarop ik een stralende glimlach waarneem. Ik val niet op dames met een maatje meer. Lang en slank heeft mijn absolute voorkeur. Maar nu gaat er schok door me heen want deze vrouw straalt een brok sensualiteit uit die mijn libido onmiddellijk stimuleert. Er borrelt een gretigheid om haar te beminnen in mij op.
Aandachtig volg ik haar bewegingen die uiterst wulps en sierlijk zijn en hoop dat ze mijn coupé binnenstapt. Dat doet ze. Nu kan ik goed haar ogen zien. Ik tracht oogcontact met haar te krijgen maar dat lukt niet. De vrouw is duidelijk in een andere wereld. Maar ze komt mijn richting op. Ik houd mijn adem in. Zal ik haar aanspreken? Die kans krijg ik niet want ze gaat met haar rug naar me toe op een bank buiten mijn blikveld zitten.
De bank tegenover haar is vrij. Ik overweeg op te staan en mij een houding te geven waarmee het lijkt of ik ook in Bussum ben ingestapt en dan nonchalant bij haar aan te schuiven maar durf dat toch niet aan. Ondertussen fantaseer ik er op los. Stel je eens voor dat ze wel naar me was toegekomen. Zonder een woord te zeggen had ze mij uitdagend aangekeken en daarbij langzaam haar jurk tot boven haar knieën opgetrokken. Vervolgens had ze uitnodigend haar benen gespreid en mij een onbeschaamde blik gegund op haar intieme vrouwelijkheid …. (In mijn fantasie dragen vrouwen in de zomer nooit een slip)
De afstand Bussum – Hilversum is met de trein slechts 7 minuten. Indien we beiden uitstappen neem ik me voor een kans op contact te wagen. Helaas voor mij blijft ze in Hilversum zitten en moet ik er uit. Ik loop langs haar heen en ruik een zwoele parfumlucht. Nog even aarzel ik maar dan realiseer ik me dat haar wulpse uitstraling waarschijnlijk alles te maken heeft met een vriendje waarmee ze op liederlijke wijze de nacht heeft doorgebracht. Mocht dit juist zijn dan is het geen goed idee om haar aan te spreken. Deze ontnuchterende gedachte zet me weer met beide benen op de grond. Ik vervolg mijn weg naar de redactie van de krant.
Enkele maanden later heb ik meer geluk. Ditmaal reis ik aan het eind van de middag met de trein richting Hilversum. Op station Muiderpoort stappen twee jonge meiden in. Ze gaan tegenover me zitten en hebben de grootste lol. Als ik vraag of ik mee mag lachen komen de verhalen los. Ik vertel dat ik journalist ben. De leukste van de twee begint onmiddellijk over haar reiservaringen in Mexico. “Als je mij een Tequila aanbiedt vertel ik je nog veel meer”, zegt ze met een schalkse blik in haar ogen. Die uitdaging neem ik onmiddellijk aan. Haar vriendin reist door naar Utrecht. Wij stappen samen uit in Hilversum en duiken een kroeg in. Daar leer ik voor het eerst dat je een Tequila moet drinken met zout en limoen.
Het blijft niet bij een paar Tequilas. Ik neem haar mee uit eten. Na afloop van het diner breng ik haar naar haar studentenkamer toe. Overal kaarsen en een grote matras op de grond is wat ik mij daarvan nog kan herinneren. En jawel, ik werd ruimschoots voor mijn drankjes en etentje beloond. Een echte relatie kwam er niet uit voort, daar was het verschil in leeftijd te groot voor. Maar we zijn nog heel lang goede vriendjes gebleven en regelmatig met elkaar op stap geweest. Ook heb ik samen met haar familie de jaarwisseling gevierd. Haar oma vond dat we een perfect paar waren. Dat was een voorbarige conclusie want na die bewuste oud en nieuw heb ik haar nooit meer gezien.
Ik heb vaker leuke dames in de trein ontmoet en kan mij daarom goed indenken dat er een romance in de trein kan ontstaan. Daarvoor hoef je niet een kaartje te bemachtigen voor de Love Train. Een leuk initiatief is het wel.
