Wat gaat de tijd toch razendsnel. Bijna twee jaar geleden schreef ik een stukje over de raadselachtige dood van de 17-jarige Tom Oldenbroek. Die zaak werd behandeld door de paragnosten van het Zesde Zintuig Plaats Delict. Na die uitzending kwamen er enkele tips binnen waarop de politie besloot het onderzoek te heropenen. Helaas heeft dat niets opgeleverd. Daarom mochten: “De Beste Paragnosten van Nederland” van Hans Dekker nog een nieuwe poging wagen. Ingomar komt nu met de dader. Prachtig en tevens levensgevaarlijk want wist Ingomar ook niet te vertellen wie de dader van de moord op Diane Winkel was? Hoe dat afliep kun je hier lezen.
Voor de zogenaamde paranormale kwaliteiten van Ingomar geef ik geen cent, evenmin voor de andere paragnosten die aan de uitzending meewerkten. Daarbij wil ik echter opmerken dat Petra van het hele stel nog de meeste kans maakt iets op te lossen hoewel ze er bijvoorbeeld in de zaak van Marianne Vaatstra flink naast gezeten heeft. Feitelijk had ik me voorgenomen niets meer over het Zesde Zintuig te schrijven. Ik heb er vele columns aan besteed en keer op keer laten zien dat de zogenaamde paragnosten van producent Hans Dekker (TéVé Holland) en RTL4 niet verder komen dan entertainment. De enige verdienste van het Zesde Zintuig is de hernieuwde aandacht voor oude onopgeloste crimes.
Waarom ik er dan toch een column schrijf heeft eigenlijk meer te maken met twee zaken die opnieuw door het Zesde Zintuig werden belicht namelijk de reeds genoemde Tom Oldenbroek en Willeke Dost. In beide zaken valt nog iets anders op namelijk de aanvankelijk lakse houding van politie en justitie. Willeke is nog altijd spoorloos en Tom werd na 6 dagen dood gevonden in een sloot. Dat de verdwijning van Willeke niet onmiddellijk werd onderzocht is logischer dan de dood van Tom negeren. Willeke woonde in een pleeggezin waar ze het niet zo naar haar zin had. Van huis weglopen komt dagelijks voor. Dus werd aangenomen dat Willeke een schuiladres gevonden had. Ten onrechte, zoals inmiddels vaststaat.
Maar bij de dood van Tom hadden alle alarmbellen bij de politie onmiddellijk moeten gaan rinkelen wegens een lang slepende familievete waarin de oom van Tom een cruciale rol vervulde. Dan de bedreigingen enkele weken voor de dood van Tom waar de politie van op de hoogte was en zijn jas die bij zijn moeder de avond van zijn verdwijning werd afgegeven door een discobezoeker. Hoe wist die bezoeker dat de jas van Tom was? En waarom kwam hij hem brengen? Maar de politie deed slechts summier onderzoek. Opzet, opdracht of laksheid?
De moeder van Tom liet het er niet bij zitten. Ze heeft een vermoeden dat de politie met opzet het onderzoek tegenwerkt en spant procedures aan. Ze eist dat de rechercheurs, die zich met het onderzoek hebben beziggehouden, onder ede te verhoren. Dat verzoek wordt door het Gerechtshof in 2005 afgewezen. Een merkwaardige gang van zaken. Waar ik zo dadelijk nog op zal terugkomen. We zijn vijf jaar verder en de raadselachtige dood van Tom is nog altijd niet opgelost. Evenmin hebben de graafwerkzaamheden het lijk van Willeke Dost kunnen lokaliseren.
Persoonlijk heb ik de mysterieuze verdwijning van mijn neef meegemaakt en gezien wat onzekerheid met de achterblijvers doet. Mijn oom en tante hadden echter niet te klagen over medewerking van politie. Zelfs het leger werd ingezet voor een zoekactie. Dat leverde helaas niets op. Pas na 25 jaar werden de bezittingen van mijn neef gevonden en was het duidelijk wat hem was overkomen; exact zoals paragnost Jelle Veeman had voorspeld. Paragnosten van het kaliber Jelle Veeman zijn uiterst schaars. Het is jammer dat Veeman in 2007 overleden is.
Hoe zou het onderzoek verlopen zijn als de politie zowel bij Willeke Dost als bij Tom Oldenbroek direct de aanwijzingen van de nabestaanden/vrienden en bekenden van de slachtoffers serieus onderzocht had? Dat zullen we nooit weten maar algemeen geldt de regel dat de eerste 48 uur na een misdrijf de pakkans van de dader(s) het grootst is. De eventuele sporen zijn nog vers en de getuigenissen nog niet vertroebeld door de tand des tijds. Daarna gaat elke crime een eigen leven lijden.
Het moet uiterst frustrerend voor de nabestaanden zijn het gevoel te hebben dat er niets door de overheid voor ze wordt gedaan. Onmenselijk? Ja en nee. Dagelijks komen er meldingen binnen van personen en kinderen die worden vermist. Na enkele dagen duikt de vermiste weer op en blijkt een goede reden gehad te hebben om even uit beeld van zijn familie te blijven. Bij kinderen en tieners echter zul je alert moeten zijn. Vandaar het Amber Alert. Maar dat is al twee keer ten onrechte gebruikt. Het is voor de politie dus niet zo eenvoudig om in te schatten of ze wel of geen actie moeten ondernemen. Onvoldoende mankracht speelt daarbij ook een rol. Maar een omvangrijk team inzetten zegt nog niets over de resultaten. Neem de zaak Vaatstra. 300 man waren niet in staat om de dader op te sporen….. Of toch wel?
Laat ik vooropstellen er van overtuigd te zijn dat er in ons land goede politiemensen rondlopen. Waar ik minder zeker van ben is de kwaliteit van hun superieuren en dan met name de deskundigheid, betrokkenheid en integerheid van de korpsbeheerders. Aan de top worden heel wat politieke machtspelletjes gespeeld. Die korpsbeheerder is de burgemeester. Burgemeester word je niet omdat je zoveel goede kwaliteiten bezit maar omdat je over de juiste vrienden beschikt. In de wat kleinere gemeenten is de burgemeester superieur en vrijwel onaantastbaar. Zijn positie kan een belangrijke rol vervullen in de aandacht voor je zaak.
Als de moeder van Tom dit toevallig leest zal ze mijn stelling waarschijnlijk beamen, net zoals de nabestaanden van Marianne Vaatstra en de slachtoffers van de vuurwerkramp te Enschede dat zullen doen. Het zijn maar een paar voorbeelden uit mogelijk honderden. Belangenverstrengeling en politieke motieven zouden een gedegen onderzoek nooit in de weg mogen staan maar helaas is de praktijk anders.
En nu kom ik dan eindelijk op Wicher Wedzinga. Als iemand weet hoe het achter de schermen van politie en justitie toegaat is het Wicher Wedzinga. In plaats van zich bezig te houden met Natalee Holloway zou Wicher er goed aan doen zaken zoals Tom Oldenbroek en Marianne Vaatstra tegen het licht te houden. Misdaden die zich in ons eigen land afspelen zijn interessanter dan Holloway en kunnen ook beter worden onderzocht.
Dat ondanks de belabberde journalistieke kwaliteit het Zesde Zintuig haar zevende seizoen beleeft geeft aan dat er een kijkerspubliek voor is. Stel dat je een dergelijk programma met specialisten en een goed redactieteam maakt dan zal dat minstens evengoed en waarschijnlijk beter scoren. Vooral als je ook oplossingen laat zien.
Bij Tom Oldenbroek en Marianne Vaatstra is de politieke achtergrond net zo belangwekkend als het vinden van de dader. Ongetwijfeld zijn er nog veel meer van dergelijke zaken. Daar zit een spraakmakend programma in. Sensatie is goed voor de kijkcijfers maar belangrijker is dat er recht wordt gedaan aan de achterblijvers van de slachtoffers. Iemand als Wedzinga kan de dossiers van zulke zaken grondig analyseren en aangeven in welke richting er aanvullend onderzoek moet worden gedaan. Dat zou het begin zijn. Daarna formeer je een team specialisten eventueel met een paragnost. Die paragnost zou ik dan uit het buitenland betrekken zodat hij volledig blanco zijn visie kan geven. Een misdaadjournalist, een oud- politieman, een strafrecht advocaat en een forensisch expert mogen zeker niet in het team ontbreken. Met zulke kopstukken ga je dan aan de slag. Een dergelijk programma bestaat in het buitenland en is succesvol. Redenen genoeg voor televisiemakers om mijn idee in overweging te nemen.
ik vindt dit heel gevaarlijk…zou er niet aan meedoen..vr.gr.
Ja dit is helaas heel vaak de waarheid. Het is niet alleen hier, waar de vrienden elkaar helpen om de top te beklimmen.
Ha Ko, fijn dat je even wat aandacht hebt gegeven aan de zaak Tom en dank voor het plaatsen van een link naar mijn site http://www.tomoldenbroek.nl (op mijn site staat ook een link naar jouw blog). Net als jij ben ik van mening dat het niet onmogelijk is om langs paranormale wegen informatie te verkrijgen, maar er is veel kaf onder het koren en we moeten er niet al te hoog gespannen verwachtingen van hebben.
Ingomar is overigens volgens mij een integere jongen die vanuit zijn hart werkt. Dat wil ik wel even gezegd hebben.
En ja, zo’n uitzending van het Zesde Zintuig brengt in ieder geval de zaak weer eens even onder de aandacht en maakt wat tongen los. En dat is belangrijk.
En ja, de politieke achtergronden van zaken zoals Vaatstra en Tom (en wellicht vele andere zaken) zijn minstens zo belangrijk.
Mijn ervaring is dat politiemensen over het algemeen wel willen, maar ‘hogerhand’ gooit om hen moverende redenen zand in de machine. En het OM heeft ongezond veel macht en is bovendien slecht opgeleid (zie Ton Derksen / Een Vandaag 7 sept. http://player.omroep.nl/?aflid=11390928 ). En dan is er nog het personeelsgebrek bij de recherche. Tja, als crimineel heb je in onze ‘rechtsstaat’ niet zo heel veel te vrezen. (Als burger ‘die niets te verbergen heeft’ des te meer…)
Het apparaat van pol/just, door en voor de burger in het leven geroepen en betaald, functioneert niet adequaat en onvoldoende om ‘rustig te gaan slapen’ en te vertrouwen op gerechtigheid.
Wij, de burgers, zullen daar zelf hard aan moeten trekken. Ik doe dat nu ruim 10 jaar. En zal daar mee doorgaan zolang als nodig is. Mijn kind was geen zak zwerfvuil, die alleen maar afgevoerd hoefde te worden naar het stort. Dat wil ik ‘the powers that be’ graag nog even bijbrengen, voordat ik zelf met de pootjes omhoog lig.
Jouw idee voor een nieuw soort programma, een soort denktank waarin diverse deskundigen (ik zou er nog een forensisch psycholoog aan toegevoegd willen zien – misschien iets voor Corine de Ruiter?) samenwerken aan onopgeloste zaken, lijkt me een uitstekend idee! Bovendien haalbaar. Het publiek zal er van smullen; genoeg reclame-inkomsten dus om e.e.a. financieel te realiseren. (Tja, we moeten realistisch blijven..)
@Trushka, een politieman vertelde me ooit dat 1 op de 100 zaken geheel of gedeeltelijk door paragnosten wordt opgelost. Dat percentage is zo laag dat men er geen ruchtbaarheid aan geeft. “Maar de paragnost heeft dan toch iets voor elkaar gekregen dat ons niet is gelukt, dus is zijn inbreng waardevol”, aldus deze politieman. En zo is ook. Daarnaast zien we dat goede paragnosten soms stukjes van de puzzel weten samen te voegen. Daarom moet je met een programma zoals het Zesde Zintuig anders te werk gaan. Maar dat kost meer inspanning, expertise en dus geld. Dekker wil zo goedkoop mogelijk produceren en dat is aan alles merkbaar.
Ik ben blij dat je het nuchter bekijkt en niet alle hoop op de resultaten van het Zesde Zintuig zet. Indien politie en justitie hun werk goed doen en de burger actief bij hun werk betrekken in plaats van dwarsbomen, zouden meer zaken opgelost worden.
Schrijnend is de tegenstelling tot wat jou is overkomen en wat er met Wolf Manus is gebeurd: een absurde politiemacht die hem ging inrekenen. Om een moord te onderzoeken ontbreekt voldoende mankracht maar voor een onschuldige oude baas oppakken wordt 16 man ingezet.
@Ko
“Indien politie en justitie hun werk goed doen en de burger actief bij hun werk betrekken in plaats van dwarsbomen, zouden meer zaken opgelost worden.”
Ja, ook al begrijp ik dat pol/just voorzichtig moet zijn met het samenwerken met burgers (immers ook stalkers, zoals in ons geval, en ander geboefte kunnen daar misbruik van maken!), het zou soms zeker resultaten kunnen opwerpen.
Er wordt wel samengewerkt en gedeald met geboefte. Als men daar, wederzijds, belang bij meent te hebben en e.e.a. onder controle meent te hebben.
Maar samenwerken met gewone, verstandige, waarheidslievende en niet-chantabele burgers, zoals bv. nabestaanden van een misdrijf… nee, dat is een andere kwestie. Zulke mensen heeft men nl. niet onder controle. Die moeten uit de keuken gehouden worden (waar het lang niet altijd even hygiënisch toegaat, de afvalemmers vol zitten met kostbare en exquise ingrediënten en menig dubieuze hapklare brok wordt bekokstoofd die de burgerij door de strot geduwd gaat worden).
Veel gewone politiemensen zouden ook graag gewoon de waarheid boven water trekken, maar ze zijn gebonden aan allerlei protocollen en afhankelijk van toestemming van hun superieuren. Ze moeten werken met één hand op de rug gebonden. Als ze zich hierin niet schikken, liggen ze eruit. De organisatie waar ze binnen werken heeft een topdown machtsstructuur, waarbinnen het niet gaat om veiligheid en gerechtigheid van en voor de burger, maar om het behoud van (de macht van) de organisatie.
In mijn geval heb ik (nu) te maken met welwillende, waarheidslievende politiemensen, die mij ook graag rustig en tevreden zouden willen houden. Dat laatste lukt natuurlijk niet omdat ze me buiten de keuken houden. Ze blokkeren wijdbeens de keukendeur, terwijl ze me bezweren dat daar binnen hard gewerkt wordt. En daar moet ik het dan maar mee doen.
De ‘kostbare ingrediënten’ die ik aandraag (en waarvan ik voor alle zekerheid de ‘gebruiksaanwijzing’ soms nog even achterhoud) verdwijnen in de keuken zonder dat er iets mee wordt gedaan. Er wordt me zelfs niet gevraagd naar de ‘gebruiksaanwijzingen’ (namen en rugnummers).
Om te voorkomen dat ik van e.o.a. goedverborgen recht gebruik zou kunnen maken, weigert het OM me zelfs antwoord te geven op mijn simpele vraag: Wie is de zaaksofficier? (De ovj die over de zaak Tom gaat.)
En pas sinds kort heeft men me eindelijk laten weten wie de coördinator van het rechercheteam is. (De individuele rechercheurs kennen het gehele dossier niet en weten ook niet wat betreffende het onderzoek de stand van zaken is. Zij kunnen dus mijn vragen sowieso niet beantwoorden.)
Men is heel erg bang voor mij. Ik ben mijn eigen baas. Niemand kan mij de mond snoeren, schorsen of ontslaan. Ik ben uitsluitend trouw aan Liefde &Waarheid.
Pol/just is binnen het opsporingswerk gehouden aan bepaalde procedures en investeringslimieten; zij kunnen/mogen niet doen wat een burger wel zou kunnen en mogen (zoals ook het omgekeerde een feit is). Juist daarom zou samenwerking zo vruchtbaar kunnen zijn.
Indien een burger – zoals ik – op eigen initiatief bereid is veel tijd en energie te investeren en bepaalde risico’s te nemen om helderheid in een zaak te brengen en daar bovendien bereid is volledig openheid van zaken over te geven, dan zou pol/just natuurlijk ook bereid moeten zijn met zo’n burger samen te werken, de acties te overleggen en af te stemmen en te anticiperen op eventuele risico’s die deze burger loopt.
Helaas is dit niet het geval. Daarmee laat men kansen liggen en neemt men het risico dat er nare dingen kunnen gaan gebeuren met deze actieve burger.
Mij schrikt dat overigens niet af. Ik zeg maar zo: Als zij hem niet pakken, dan moet hij mij maar (proberen te) pakken. En dan is het plotseling allemaal heel erg duidelijk, toch? (Maar ze willen wel érg veel duidelijkheid… ze zijn, zo te zien, pas overtuigd als er een poging wordt ondernomen om me fysiek uit te schakelen.)
“Schrijnend is de tegenstelling tot wat jou is overkomen en wat er met Wolf Manus is gebeurd: een absurde politiemacht die hem ging inrekenen. Om een moord te onderzoeken ontbreekt voldoende mankracht maar voor een onschuldige oude baas oppakken wordt 16 man ingezet. “
Ja, schrijnend, maar ook beangstigend. Je zult Wolf Manus maar zijn…
(Misschien een ideetje: als men mij eens onder curatele stelde..? Misschien wil het OM het estafettestokje overnemen van de stalkende (en valse psychiatrische diagnoses verspreidende) dokter, Kees Oldenbroek? Om de zaak koste wat het kost in de doofpot te houden?)
Ik wens Wolf Manus alle kracht toe die hij nodig zal hebben en hopelijk zullen vele vrienden met hem meekijken over zijn schouder en er voor zorgen dat hij niet langer geslachtofferd wordt door dit soort sovjetmethoden.