Vandaag in de pers het bericht dat Katya van de Federale rechtbank in Amerika terug naar Nederland moet. Dat bericht is slechts ten dele juist. Ik leg je zo dadelijk uit waarom en kom morgen nog met een update.
Het was mijn bedoeling om in samenwerking met het AD en met EenVandaag morgen uitgebreid verslag te doen van de ontwikkelingen betreffende Katya. Een oplettende journalist van het ANP (Elmer van Hest) was ons een slag voor. Daarop besloot het AD te wachten met verdere berichtgeving. Afhankelijk van de perikelen rondom de kabinetsformatie (want politiek gaat altijd voor) een gesprek met Paul Leendertz bij EenVandaag komende maandag.
Welnu, zoals eerder uitgebreid door mij gemeld lopen er diverse rechtszaken zowel in Amerika als bij ons in Nederland. Globaal gesteld wordt er op twee fronten gestreden om Katya. Allereerst was de voogdijschap inzet van gerechtelijke procedures die beide ouders in hun thuisland hebben gewonnen. Een patstelling dus. Dan speelt de zogenaamde ontvoering en het Haags Kinderverdrag. Indien er wettelijk van een ontvoering sprake is dan is dat een strafbaar feit. Hier gaat het OM dus over.
Het Haags kinderverdrag kijkt niet naar strafbare feiten of voogdijschap maar oordeelt uitsluitend in het belang van het kind. Althans, zo was de opzet. Rechters beoordelen of een kind wel of niet naar één van de doorgaans buitenlandse ouders teruggestuurd moet worden of mag blijven. Daarbij is één van de criteria de veiligheid van het kind. Over het algemeen geldt voor het Haags Kinderverdrag dat het land waar het kind grotendeels is opgegroeid haar of zijn thuisland is. Dat klinkt heel redelijk.
Wat vooraf ging: Katya heeft wisselend in Amerika, de Oekraïne en in Nederland gewoond. Bij haar vertrek destijds uit Amerika hebben de ouders afgesproken, en die afspraak bij de rechter laten vastleggen, dat geboorteland Amerika tot haar 18e jaar ook haar thuisland is. Die afspraak was nodig omdat de vader van Katya wilde voorkomen dat moeder en kind zouden onderduiken in de Oekraïne en hij zijn kind dan nooit meer zou zien.
Paul Leendertz kocht een flat in Kiev. Maar het was een onpraktische beslissing omdat de familie van Paul in Nederland woont en hij daar vaker vertoefde dan in Rusland. Besloten werd om ook een flat in Ede te kopen, vlakbij zijn moeder en in de nabijheid van de andere familieleden. Katya en moeder Marina verhuisden zodoende naar ons land. Op dat moment waren Paul en Marina nog officieel getrouwd. De problemen ontstonden toen Paul besloot te scheiden en enige tijd later te hertrouwen. Marina werkte niet meer aan de omgangsregeling mee en verbood Katya het contact met haar vader, oma en de andere leden van de familie.
Na vier jaar touwtrekken was het voor Paul genoeg. Hij haalde Katya vorig jaar mei in Ede op en vloog met haar naar Pensylvenia waar Paul met zijn nieuwe vrouw Olya woont.
Als je het verhaal leest zoals ik dat nu schrijf, dan kun je stellen dat er van een ontvoering sprake was en Katya het kind van de rekening. Het arme kind inzet van de vete tussen de ouders, dat moet onmiddellijk worden teruggehaald. Zo werd het ook in de pers gebracht. De waarheid ligt een stuk genuanceerder.
Voordat Paul besloot Katya uit Nederland weg te halen waren er diverse rechtszaken aan vooraf gegaan. Juist in Amerika gaan rechters niet over één nacht ijs. De hele procedure om het eenhoofdige voogdijschap te krijgen heeft meer dan 2 jaar geduurd. Daarbij is goed gekeken naar het verleden van moeder Marina en haar stelselmatige overtredingen van wettelijke regels en gerechtelijke uitspraken. Ook hebben de rechters het belang van het kind. zwaar laten meewegen. Wat ze echter niet wisten is hoe Katya in ons land door moeder Marina werd behandeld.
Paul wist dat wel of had althans het vermoeden dat Katya regelmatig geslagen werd. Eenmaal in Amerika was Katya heel verbaasd dat ze slechts een standje kreeg als ze iets fout had gedaan. Ook kwam toen naar buiten dat ze een hekel heeft aan oom Maarten Storm omdat hij met zijn handen niet van haar af kon blijven. Reden om Katya nader te laten ondervragen door twee gespecialiseerde kinderpsychologen. De uitkomst was dat Katya inderdaad de waarheid sprak waarop Paul aangifte heeft gedaan tegen zowel de moeder als haar vriend en advocaat Storm. Die zaken lopen nu in Amerika.
Op het moment waarop Paul zijn dochter uit Ede meenam had hij daartoe het volste recht. Katya is Amerikaans staatsburger. Paul had de eenhoofdig voogdijschap toegewezen gekregen en ook nog alle medewerking van het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse zaken. Een kind ontvoeren doe je in het geniep, zonder medeweten van officiële instanties. Daar was hier geen sprake van. Het enige wat je hem kunt verwijten is dat hij niet de moeder in kennis had gesteld van zijn komst. Maar dat was logisch. Ze zou zeker met Katya zijn ondergedoken.
In september vorig jaar spande haar moeder een rechtszaak aan op basis van het Haags Kinderverdrag. Die zaak won ze in maart. Tevens ging ze in hoger beroep tegen het vonnis waarbij Paul Leendertz de eenhoofdige voogdijschap was toegewezen. Die zaak verloor ze in februari. Volgens de Amerikaanse wetgeving heeft Paul alle rechten die hij ook niet meer kan kwijtraken. De voogdijschap staat in Amerika dus niet meer ter discussie ondanks dat moeder Marina nu ook de eenhoofdige voogdijschap verkregen heeft maar dan bij ons in Nederland.
Waar het nu om draait is of Amerika gehoor moet geven aan het verzoek om uitlevering van Katya aan Nederland op basis van dat Haagse Kinderverdrag. Wij kennen in ons land maar één soort rechtspraak. In Amerika niet. Elke staat heeft zijn eigen, onafhankelijke rechtspraak. Maar zodra het Internationaal recht aan de orde komt oordeelt de landelijke (Federale) rechtbank. En dat is nu hier het geval. Er liggen tegenstrijdige adviezen. Twee rechters menen dat Nederland een prima land voor Katya is en ze zonder bezwaar kan worden uitgeleverd. Een andere rechter heeft een tegengestelde mening. Het verschil in de beoordeling is het feit dat twee rechters kijken naar de situatie zoals die in september 2009 was en de andere rechter naar de huidige omstandigheden.
We zijn sinds september 2009 jaar een jaar verder en er is een hoop gebeurd. Natuurlijk was het voor Katya een hele omschakeling maar ze is drietalig opgevoed en haar stiefmoeder Olya komt uit Rusland. Er was dus geen sprake van een taalbarrière. Daarbij kwam ze in een paradijsje op aarde terecht. Haar vader woont op een klein landgoed (geen eigendom) waar zelfs nog wilde dieren leven. Voor het eerst in haar bestaan geniet Katya van een echt gezinsleven samen met haar halfbroer Sebastiaan waar ze bijzonder gesteld op is. Op school doet Katya het voortreffelijk. Met opzet was er niet voor een Internationale school gekozen zodat Katya snel zou inburgeren. En dat heeft ze gedaan. Terug naar Nederland wil ze beslist niet meer. Bovendien is er al maanden geen contact tussen moeder en dochter en lopen de aangiftes en onderzoeken naar de vermeende mishandeling en aanranding van Katya.
Maar er speelt nog wat mee en dat is de politieke achtergrond. In maart van dit jaar is een Nederlandse delegatie van maar liefst zeven personen naar Amerika gekomen. Ze hebben een week in dure hotels gelogeerd en vlogen eerste klas. Hun bedoeling was om Paul in Amerika veroordeeld te krijgen voor kidnapping. Dat is ze niet gelukt. Weggegooide belastingcenten? Het reisje van deze Bobo’s zal minstens een halve ton hebben gekost. Waarom zoveel moeite? Congreslid Charley Dent is zich met de zaak gaan bemoeien. Wat denken die Hollandse Kaaskoppen wel, dat ze grote broer Amerika de wet kunnen voorschrijven? Katya is per slot met medewerking van de Amerikaanse autoriteiten naar Amerika gehaald. Het Haags Kinderverdrag is daarbij zeker ter sprake gekomen.
Actueel is nu het hoger beroep tegen de uitspraak van de Federale rechter Goldman in maart. In tegenstelling tot wat nu in de pers wordt gesuggereerd is er nog geen onherroepelijk vonnis Katya terug naar ons land te sturen. Er liggen twee tegenstrijdige adviezen waarop nog gereageerd mag worden. Daarnaast begint de politiek zich te roeren. Want in hoeverre is er door Nederlandse autoriteiten druk uitgeoefend? Persoonlijk verdenk ik Piet Hein Donner van een rol in deze zaak. Hij is zwaar gereformeerd zoals ook de achterban van Help Katja Terug. Donner was vele jaren onze minister van Justitie en heeft ongetwijfeld de juiste contacten. Stel dat Katya inderdaad terug naar ons land moet dan is dat een opmerkelijke beslissing en voor zover mij bekend de eerste keer dat Amerika één van haar onderdanen uitlevert. Of het zover komt moeten we afwachten. De zaak is dus nog niet afgerond.
Aanvulling 28 augustus. Ik vergat het belang van het Amber Alert te melden in deze kwestie. Dat Amber Alert was onterecht afgegeven. Immers had bij justitie en politie bekend moeten zijn dat de vader zijn dochter meenam. Een Amber Alert is er om een kind en haar ontvoerder op te sporen indien zowel de verblijfplaats van het kind als de identiteit van de ontvoerder onbekend zijn. Van een ontvoering in de letterlijke zin was geen sprake. Er volgde kritiek op de KLPD. Het Amber Alert stond voor de tweede maal in haar nog prille bestaan negatief in het daglicht. De autoriteiten trachten nu het afgegeven Amber Alert te verdedigen. Als de vader veroordeeld wordt voor ontvoering kan iedereen opgelucht ademhalen en is het Amber Alert van een smet ontdaan.
Word morgen vervolgd.
Aanvulling 28 augustus. Ik vergat het belang van het Amber Alert te melden in deze kwestie. Dat Amber Alert was onterecht afgegeven. Immers had bij justitie en politie bekend moeten zijn dat de vader zijn dochter meenam. Een Amber Alert is er om een kind en haar ontvoerder op te sporen indien zowel de verblijfplaats van het kind als de identiteit van de ontvoerder onbekend zijn. Van een ontvoering in de letterlijke zin was geen sprake. Er volgde kritiek op de KLPD. Het Amber Alert stond voor de tweede maal in haar nog prille bestaan negatief in het daglicht. De autoriteiten trachten nu het afgegeven Amber Alert te verdedigen. Als de vader veroordeeld wordt voor ontvoering kan iedereen opgelucht ademhalen en is het Amber Alert van een smet ontdaan.
Ko als vader van een mooi meisje van 10 kan ik het niet opbrengen je hele betoog te lezen, het komt dan te dichtbij. Gevoelsmatig is ze daar op haar plaats, maar ik weet als vader dat de moeder en dochter band heel sterk is, Kindje heeft toch 9 maanden in moeders lichaam gewoond. Deze situatie is vreselijk, heb zelf zoiets meegemaakt, gelukkig hebben de moeder van mijn dochter en ik de dingen als volwassenen opgepakt na die rechtszaak. Heel eerlijk gezegd, ondanks haar psychische problemen is de moeder van mijn dochter echt een heel lief vrouwmens
Ben blij dat de zaken toch anders kunnen zijn dan wat ik vanochtend uit de krant vernam. Werd er een beetje depri van. Ik hoop oprecht dat ze bij haar vader mag blijven. Away from the creeps…
@Tom, duizenden scheidingen per jaar maar gelukkig zelden een drama zoals met Katya. Daarbij is je ex waarschijnlijk niet uit het voormalig Oostblok afkomstig en dus niet met je getrouwd om de poen. Want daar draaide het uitsluitend bij de moeder van Katya om
@Alja, het dossier waar het hierbij omgaat had ik dinsdag al ik huis maar ik besloot in overleg met Paul Leendertz er geen ruchtbaarheid aan te geven omdat het een soort tussenvonnis is en alles nog openligt.