De vermissing van het Australische meisje Kiesha Abrahams roept bij mij de vergelijking op met Maddie McCann. Het Nederlandse medium Marysse Bottenheft zag in een droom de vader van Maddie het kind in de zee gooien. Marysse dacht dat er op het strand nog sporen van Maddie te vinden waren en ging naar Portugal toe. Haar zoektocht had geen resultaat en ook een tweede poging leverde niets op. We weten nog altijd niet wat er exact is gebeurd maar dat de ouders in de hele affaire een dubieuze rol spelen staat toch wel voor 99% vast. Het zou me niet verbazen dat bij de vermissing van Kiesha Abrahams ook de ouders een rol van betekenis spelen.
Zoals bekend heb ik in mijn leven vele zieners ontmoet. Bar weinig van hun voorspellingen kwamen uit. Opvallend echter de uitkomsten van spontane visioenen. In vorige columns heb ik er regelmatig aandacht aan besteed. Ik noem er een paar:
Een paragnost droomde van een jongetje dat hij zag liggen onder een schip in de haven waarvan hij dacht dat het Antwerpen was. Het jongetje “vertelde” dat hij vermoord was en door wie. De paragnost wist niets van een vermist Belgisch jongetje af maar belde voor de zekerheid met de politie in België. Die bevestigde hem de vermissing en waren bereid de aanwijzing serieus te nemen. Duikers zochten de haven af en vonden inderdaad deze jongen onder een schip precies zoals de paragnost in zijn droom had gezien. Of zijn moordenaar ook gepakt is zou ik nog eens moeten navragen. Ik geloof van niet omdat het bewijs moeilijk te leveren was.
In een visioen heeft het Zeeuwse meisje Kimberley de verkrachting van Marianne Vaatstra “live” meegemaakt. Nadat ze wakker werd heeft ze het verhaal aan haar ouders verteld en een nauwkeurige tekening van het PD te Veenklooster gemaakt. Kimberley was nooit in Friesland geweest en kende Marianne niet. De Politie van Terneuzen heeft haar in contact gebracht met het team dat de zaak onderzocht. Ook Peter R de Vries heeft de details nagetrokken. Ze klopten maar haar verklaring heeft tot nu niet naar de dader geleid.
Giampaolo Giuliani voorspelde voor 29 maart 2009 een zware aardbeving in de buurt van Sulmona, een stad ten zuiden van L’Aquila. Niemand wilde hem geloven. De burgemeester stuurde de politie op hem af. Hij zou alleen maar paniek zaaien. Maar maandag 30 maart kreeg Giuliani gelijk. Het midden van Italië werd, rond 03.30 ’s nachts, getroffen door een aardbeving. De meeste doden vielen in L’Aquila.
De Hilversums paragnoste Lieneke van de Hoek voorspelde akelig nauwkeurig de Bijlmerramp en waarschuwde Schiphol. De tweede ramp die ze voorspelde was de crash op het vliegveld van Faro, 21 december van hetzelfde jaar 1992. De Amerikaanse paragnoste Meredith Whitney voorspelde niet alleen de kredietcrisis maar ook welke banken er zouden omvallen en wanneer. Niemand wilde naar haar luisteren want haar voorspellingen waren te absurd voor woorden. Meredith had tot ieders verbazing volkomen gelijk.
Het 15-jarige meisje Britt Pijnenburg had 10 dagen voor de aanslag in Apeldoorn een visioen van een auto die op het publiek inreed waarbij zij en haar moeder getroffen werden. In een uitzending van EenVandaag deed ze haar verhaal: “Ik had gedroomd dat er een auto door het publiek was gereden en dat ik gewond was geraakt en dat mama was overleden daaraan”, aldus de 15-jarige. Helaas kwam haar visioen uit.
Op vrijdag de 21 oktober 1966 raakt het mijndorp Aberfan bedolven onder een berg steenkoolafval. De Pantglas Junior School wordt daarbij volledig verwoest, alsmede 20 huizen. 144 doden, waaronder 116 schoolkinderen, is de trieste balans. Vooral de dood van zoveel kinderen greep iedereen aan. Maar voor de familie van de bij de ramp omgekomen Eryl Mai Jones was het verdriet nog groter. Het tienjarige meisje Eryl Mai had niet alleen de ramp voorspeld maar ook met wie ze de ramp zou meemaken. Ze waarschuwde haar moeder maar zei erbij niet bang voor de dood te zijn want haar schoolmaatjes Peter en June zouden met haar meegaan. Op 20 oktober 1996, een dag voor haar dood, herhaalde Eryl haar waarschuwing want ze wist nu wat er ging gebeuren. Er zou geen school meer zijn en alles was zwart. De volgende dag kwam Eryl’s gruwelijke voorspelling uit. Zij werd gedood gevonden naast schoolvriendjes Peter en June.
Ik zou deze lijst nog kunnen aanvullen met tientallen andere uitgekomen (voorspellende) visioenen. Opvallend is nu dat de meeste mensen die dit overkwam niet gerekend kunnen worden tot het paragilde terwijl de mensen die een visioen kregen van een misdaad die reeds had plaatsgevonden doorgaans wel gevestigde paragnosten of mediums zijn. Misschien ligt de verklaring voor de hand: voorspellende visioenen houden dikwijls verband met de personen zelf of hun directe omgeving. Een waarschuwing van de Kosmos voor onheil dus. Paragnosten en mediums zijn niet persoonlijk bij een drama betrokken. Zij komen daarom pas in beeld als het leed al geschied is. Toch is dat niet altijd het geval.
Ieder mens droomt. De meeste dromen kunnen we ons na het ontwaken nauwelijks meer herinneren. Dat is maar goed ook want dromen is vaak niet meer dan de indrukken die we overdag opdoen in onze slaap archiveren. Wanneer sprake is van een visioen dan kunnen we de details naadloos herinneren. Vaak weten we in intuïtief dat dit geen gewone droom was. Niet altijd kunnen we er iets mee. Pas later vallen de puzzelstukjes in elkaar. Daarom is het raadzaam een visioen op te schrijven en eventueel aan je omgeving mee te delen. Conclusie: een visioen kan inderdaad zeer waardevol zijn.
Die van Apeldoorn en Marianne Vaatstra kende ik maar de rest niet. Echt bizar dat een mens dat kan. Hoe kun je dat verklaren eigenlijk?
@DianeM, goede vraag waar ik niet direct een pasklaar antwoord op kan geven. Ik heb in diverse columns meer onverklaarbare zaken besproken zoals voorgevoelens bij een naderende dood van een geliefde. Misschien is het juist dat we gidsen hebben maar waarom dat niet voor iedereen geldt is me een raadsel. Wellicht speelt hierbij Karma een rol.
Voor mij heeft iedereen een gids of gidsen. maar niet iedereen hoort of voelt ze.
Maar in de loop van het leven kan dat veranderen.