De televisiezender Het Gesprek gaat definitief op zwart. De centen zijn op en het faillissement is aangevraagd. Deze zender was alleen via het kabelnet te ontvangen en op het Internet te zien. De gedachte achter Het Gesprek was een kwaliteitszender met in hoofdzaak talkshows en interviews. Initiatiefnemers voor de zender waren Frits Barend, Ruud Hendriks en Derk Sauer. In februari 2009 is Harry de Winter toegetreden als aandeelhouder en directeur. Allemaal mensen die hun sporen in de journalistiek en of televisiewereld hebben verdiend. Ondanks hun expertise valt na drie jaar kwakkelen het doek.
Talkshows hebben in het heden en verleden het altijd goed gedaan op de Nederlandse Televisie. Ik noem er een paar in willekeurige volgorde: Buitenhof, Pauw en Witteman, DWDD, Barend en van Dorp, Sonja Barend, Wintertijd, Mies Bouman, Adriaan van Dis, RUR en Ischa Meijer. De grondlegger van de Talkshow in ons land was Willem Duys. Niemand heeft zijn kijkcijfers (op het hoogtepunt 7 miljoen) geëvenaard. Je zou verwachten dat Het Gesprek in een behoefte had kunnen voorzien. Maar nee, de kijkcijfers vielen bitter tegen.
Dat lag niet aan het aanbod want dat was zeer gevarieerd. Ook niet aan de kwaliteit van de interviews, de gasten en of presentatoren. Waaraan dan wel? Ik denk dat Nederland niet rijp is voor een themazender. Het maakt niet uit of je de hele dagen talkshows of voetballen uitzendt. Beide zijn razend populair maar 24 uur voetballen kijken houdt ook niemand vol. Je schakelt zo’n zender pas in als je weet dat er een item komt dat je belangstelling heeft. Dat item moet dan ook nog op een vaste tijd worden uitgezonden anders vergeten we te kijken. Natuurlijk hebben we de mogelijkheid om op te nemen of om te kijken op Uitzending Gemist. Dat doen we ook maar blijkbaar onvoldoende om Het Gesprek van reclame-inkomsten te voorzien.
Alvorens verder te gaan maak ik een zijsprongetje. Een van de meest succesvolle glossy’s is Happinez. De doelgroep van dit blad zijn lezers met een gemiddeld tot hoog inkomen geïnteresseerd in spiritualiteit, reizen, kunst, lifestyle en verantwoord ondernemen. De oplage van Happinez komt in de buurt van het meest gelezen damesblad Libelle alleen zijn de lezers van Libelle niet de lezers van Happinez. Wel van de Story of Privé, pulpbladen die je bij de Happinez lezer niet zult aantreffen. Happinez mogen we in mijn optiek een kwalitatief hoogwaardig Magazine noemen.
Uitgevers van bladen hebben vele jaren goed kunnen bestaan door hun gespecialiseerde magazines. Nieuwe Revu, Aktueel, Televizier en de Panorama hebben ooit een oplage van meer dan 400.000 gehad. Daar tegenover stonden de opiniebladen zoals Elzevier en HP de Tijd. Die oplagecijfers waren een stuk minder maar altijd nog ruim voldoende om een uitstekend product te maken. We weten inmiddels hoe slecht het met al die bladen gaat. De komende jaren zullen er meer dan de helft verdwijnen
Dat geldt niet voor de onbetwiste toppers: de roddelbladen. Die hebben alle stormen in uitgeversland doorstaan. De journalisten en fotografen in dienst van die bladen zijn waarschijnlijk de enige die niet bezorgd over hun toekomst hoeven te zijn. Waarmee dan weer bewezen is dat kwaliteit zelden wordt gehonoreerd.
Ik kom weer terug op een themazender zoals Het Gesprek. Kwalitatief mooie televisie maken hadden de oprichters in gedachten toen ze met het project van start gingen. Ja, daar is een markt voor maar om die naar je zender te lokken zul je meer moeten bieden dan enkel interviews. Radio6, de jazzzender, heeft onlangs het roer omgegooid. Naast jazz draaien ze nu ook soul en besteden de presentatoren aandacht aan cultuur. Dat is verstandig want de hele dag jazzmuziek aanhoren gaat ook de liefhebber vervelen.
Het Gesprek had een voorbeeld moeten nemen aan de makers van Happinez: verdiep je in je doelgroep en breng een programma dat aansluit op hun algemene interesses. Dat dit werkt bewijst de Engelse commerciële zender Living Tv. Living Tv is een soort Happinez op televisie met dagelijks 3.5 miljoen kijkers.
Harry de Winter zegt dat een commerciële kwaliteitszender beslist mogelijk is. Ik geloof dat ook maar dan moet je meer bieden dan talkshows en interviews. We missen goede reportages, kwaliteitsfilms, drama en muziekprogramma’s zoals Jools Holland. Een mooi kunstprogramma vergelijkbaar met Beeldenstorm van Henk van Os die daarmee in de voetsporen trad van Pierre Janssen (Kunstgrepen) ontbreekt ook. Natuurlijk valt er nog meer te bedenken dat de kijker op zoek naar kwaliteit zal boeien. Gezien de vergrijzing en de truttige programma’s van omroep MAX is er nog een gat in de markt voor de oudere kijker. Ik denk dat als Harry daarop gaat inspelen er beslist een toekomst in een nieuwe zender zit. Niet getreurd dus dat Het Gesprek verdwenen is, er komt vast iets succesvoller voor in de plaats als Harry er zijn schouders onderzet.
Living TV is in Engeland ook maar een gewoon televisiestation met series en realitysoaps. En in een land met 51 miljoen inwoners is het aantal kijkers(3 miljoen) in verhouding met Nederland ook gewoon erg laag.
Je hebt gelijk, Nederland is niet geschikt voor themazenders, praatradio van radio West bracht het regionale station begin jaren 90 aan de rand van de afgrond en ook het door jou aangehaalde radio 6 gooide inderdaad het roer om.
In Amerika werken themaradio en televisie wel omdat die zenders doorgaans een langere adem hebben dan de projecten die hier worden opgestart. Waar zenders als Talpa en het Gesprek of Sport 7 aan ten onder gingen heeft te maken dat het feit dat die zenders niet door door zenderbazen werden opgericht, maar door producenten en journalisten die overal poen vandaan moesten graaien en dan concessie moesten doen aan het uitgangspunt.
Wat nou de definitie van een zenderbaas is, is wat moeilijk uit te leggen, maar vergelijk het maar met een detaillist die ineens gaat groothandelen, of andersom. Daar komt meestal maar weinig succesvols uit.
@Joost, kijken we naar zenders zoals RTL en SBS6 waar dan wel “zenderbazen” de scepter zwaaien, dan zie toch ook de up’s en downs door de jaren heen en regelmatig wisseling van programmadirecteuren omdat het dreigde niet goed te gaan.
Living TV is met 3 miljoen dagelijkse kijkers inderdaad niet vergelijkbaar met de BBC maar dat aantal kijkers is voldoende om wintsgevend te zijn. RTL en SBS6 halen dat niet.
Het Gesprek werd door succesvolle journalisten opgezet maar je hebt helemaal gelijk met je stelling dat dit geen zenderbazen zijn. Harry de Winter is dat ook niet. Derk Sauer had wel goede indeeen met de zender maar hij is slechts aandeelhouder.
@Ko
De structuur van de Engelse media en reclame markt zit heel anders in elkaar dan bij ons en andere landen in Europa. Dus is vergelijk helemaal niet mogelijk.
Persoonlijk vind ik het wel jammer dat niche projecten als “Het gesprek” het niet halen, want er komt vaak veel interessants uit voort.
Ik denk dat een commerciële insteek voor zoiets ook niet verstandig is, maar publiek geld aan zoiets uitgeven is vloeken in het publieke domein(lees de bevolking. Het is jammer, maar het is niet anders.
1 op 1 was een geweldig concept bij Het Gesprek. Twee gasten die van tevoren niet weten wie ze tegenover zich krijgen. Wat anders dan al het doodgekookte van de treurbuis.
Inderdaad,ik vind het ook erg spijtig dat het gesprek niet meer uitgezonden wordt.
Ik vind het heerlijk als er de tijd wordt genomen voor een gesprek en dat men de mensen uit laat spreken en dat het niet afgeraffeld wordt.Zomergasten b.v.vind ik ook geweldig,ik kan er heerlijk voor gaan zitten.
Soms dacht ik er ook helemaal niet aan om te kijken,maar als ik er wel aan dacht keek ik meestal meer uitzendingen achter elkaar vanuit het archief.Misschien meer reclame of aankondigingen op internet zou hebben kunnen helpen?Ik lees veel,maar de televisie en de krant worden steeds minder om dagelijks naar te kijken,kijken on demand wordt steeds prettiger voor mij.De tijden zijn veranderd en ieder z,n eigen computertje