Misdaadjournalist Hendrik Jan Korterik is aangeklaagd wegens smaad. In zijn boek Echte Mannen Eten wél Kaas, laat HJK o.a. de ex-man van moeder Lucie aan het woord. Die beticht haar van een borderline-syndroom. Of het tot een rechtszaak komt is maar zeer de vraag. Al eerder deed Lucie aangifte van smaad. Ook de zogenaamde loverboy Manou verzocht Justitie actie te ondernemen maar dan tegen moeder Lucie, haar dochter Maria en uitgever Van Gennep. Manou ontkent alle beschuldigingen en voelt zich aangetast in zijn goede naam. Beide, eerdere aangiftes, hebben nog niet tot rechtszaken geleid.
In zijn laatste column over dit onderwerp wijst HJK met recht op de media-aandacht die moeder Lucie nog altijd krijgt, dit integenstelling tot Manou. Feitelijk is dat vreemd. Manou is immers de loverboy waar alles om draait in het boek van Maria. Zijn aangifte van smaad is door de media amper belicht. Je zou verwachten dat programma’s zoals Pauw en Witteman, Knevel en v/d Brink of EenVandaag deze gedoodverfde crimineel voor hun camera’s halen om zijn kant van het verhaal te doen. Maar nee, ondanks inspanningen van de uitgever van HJK (Nieuw Amsterdam) hebben de kranten en de televisie-rubrieken niet gereageerd. Is hier sprake van discriminatie, vraagt HJK zich af. Het lijkt er wel op.
Het boek van HJK, Echte Mannen Eten Wél Kaas, staat nummer één in de boekentop-tien. Daar zijn uitgever en schrijver natuurlijk blij mee. De tegenpartij zal dat minder zijn. In de laatste druk van Maria haar boek zit een 16 pagina’s tellende bijlage. Zij weerlegt de aantijgingen van HJK en laat subtiel weten dat we niet moeten denken dat ze rijk aan het boek geworden is. Het geld wat ze ermee heeft verdiend, daar moet ze een leven lang van zien rond te komen. Een absurde uitspraak. Welke tiener heeft een dergelijk kapitaal op haar rekening staan? Is Maria gehandicapt en zal ze nooit meer kunnen werken? Natuurlijk niet. Maar door het boek van HJK hangen er wel donkere wolken boven de voortzetting van haar schrijverschap.
Het is overigens de vraag of Maria haar boek wel zelf geschreven heeft. Haar proza is uitzonderlijk goed voor een debutant. Heeft Maria op de achtergrond misschien hulp van moeder Lucie gehad? Is dat mede de reden waarom moeder Lucie continu de publiciteit zoekt? Lucie heeft namelijk haar eigen boek geschreven (Ik stond laatst voor een poppenkraam) en houdt lezingen op scholen over het onderwerp Loverboys. Alle negatieve berichtgeving over haar en het boek van dochter Maria doet de nering geen goed.
Voor wie de achtergronden niet heeft meegekregen:
Maria Mosterd schrijft op 15-jarige leeftijd een boek (Echte mannen eten geen kaas) over haar leven met een loverboy. Het boek wordt een enorme bestseller. Twijfel over het waarheidsgehalte is er bij de media niet want moeder Lucie treedt op als getuige. De kassa rinkelt zowel bij de uitgever Van Gennep als in huize Mosterd. Meer dan driehonderdduizend exemplaren vliegen over de toonbank, goed voor een notering in de boekentop-tien. We kennen de afspraken tussen uitgever en auteur niet maar gebruikelijk is een fee van 10-15% van de bruto verkoopprijs.
Op z’n minst moet Maria dankzij haar boek een half miljoen euro op haar rekening hebben staan. Een uitgever verdient gemiddeld 6 euro netto aan zijn boeken dus ook Van Gennep kan dik tevreden zijn. Maar dan komt journalist Hendrik Jan Korterik de euforie verstoren. Hij toont aan dat de autobiografie van Maria Mosterd grotendeels een verzinsel is. HJK doet gedegen onderzoek, spreekt met de ex-man van moeder Lucie en natuurlijk met de Manou, de loverboy die het leven van Maria zou hebben verwoest. Peter R. de Vries maakte een avondvullend programma over het onderzoek van HJK. De uitgever Van Gennep laat weten dat hij geen moment heeft getwijfeld aan het verhaal van Maria Mosterd maar dat elke schrijver de vrijheid heeft om het een en ander te changeren als dat de leesbaarheid van een boek ten goede komt. Het gaat immers om de kern van het verhaal.
Ook Maria laat van zich horen en verklaart dat misschien niet alles in haar boek op waarheid berust maar dat ze het wel zo heeft ervaren. Ze dekt zich dus in. Iemand die al jaren fantasie en werkelijkheid aan elkaar smelt is schrijver Thomas Ross. Hij is een van onze meest gelezen schrijvers. Maar Thomas Ross keert het om. Hij zegt een fictieschrijver te zijn die op basis van feiten zijn fantasie laat gaan. Aan de lezer de taak om fantasie en werkelijkheid te scheiden. Een gouden formule waarmee Ross zich ingedekt heeft tegen lastige vragen van journalisten en eventuele aanklachten wegens smaad. Maria had dezelfde formule kunnen volgen. Alleen had ze dan waarschijnlijk minder lezers gehad.
De strijd tussen de boeken heeft een ongewild negatief aspect namelijk de aandacht voor het onderwerp loverboys. Die bestaan wel degelijk en vormen een steeds groter wordend probleem. Doordat aangetoond wordt dat het boek van Maria grotendeels fictie is denkt men wellicht dat het allemaal wel meevalt. Het is zeker niet de bedoeling van HJK geweest om het loverboyprobleem te bagatelliseren. HJK heeft slechts willen aantonen dat we niet alle verhalen die wie hierover horen van tieners voor zoete koek moeten aannemen. Gelijktijdig geeft HJK een terechte snier naar de media die zich voor het karretje van een fantast en haar moeder hebben laten spannen.
Heb hem wel een paar keer gesproken het is een slimme vent die HJK. =))
Weet je? Mensen zouden dit soort boeken niet moeten kopen. Het is allemaal opgeklopte zooi(van beide kanten) en het geeft dit soor labiele figuren het idee dat ze met al hun ellende nog iets kunnen bereiken. Gewoon negeren dit soort zaken is het allerbeste.
De meiden en jongens die echt in de shit zit schrijven niet, maar proberen hun leven weer op orde te krijgen.
Haha, ben toevallig net bezig in Echte mannen eten wel kaas. Ik geloof geen snars van Maria en begrijp ook echt niet hoe moeder Lucie zo dom kan zijn zelf een boek uit te brengen waar heel andere feiten instaan als in haar dochters boek. Als die 2 elkaar al tegenspreken blijft er weinig over van een True Crime boek. Maria is gewoon een labiele meid die alleen aandacht kreeg van Antilliaanse jongens en daar op kickte. Hetzelfde als het verhaal van Mandy Pijnenburg. Ik vind het vreselijk voor haar familie dat ze in de gevangenis zit maar als je leest wat ze met haar meegemaakt hebben kan ik me voorstellen dat het nu wel een periode van rust voor hen is. Als ze straks vrijkomt bestaat er weer de kans dat ze in haar oude gewoontes vervalt en dat lijkt me echt een hel voor hun. Als ze trouwens al niet vrij is want ze kon eigenlijk vrijkomen begin vorig jaar toch?
Ik denk dat zowel Maria als Lucie allebei erg ziek in hun hoofd zijn en echt alles doen
voor aandacht.