Gisteren werd Desi Bouterse gekozen tot president van Suriname. Zijn verkiezing werd vanzelfsprekend met gemengde gevoelens ontvangen. Advocaat Gerard Spong doet al vele jaren verwoede pogingen om de ex-legerleider veroordeeld te krijgen. Bouterse zal er hartelijk om hebben gelachen. Verdacht van directe betrokkenheid bij de Decembermoorden, veroordeeld voor drugshandel, een dergelijke criminele achtergrond is geen enkel beletsel om tot president te worden gekozen. Hij is niet de enige omstreden regeringsleider. Silvio Berlusconi is zo mogelijk een nog grotere boef met dit verschil dat we de Italiaanse miljardair geen moorden in zijn schoenen kunnen schuiven.
Een land krijgt de regering die het verdient wordt wel eens gezegd. Toevallig hoorde ik gisterenavond een interview met een journalist Wim van Geffen (88) die vlak na de oorlog de kritische krant Kriterion begon. Van Geffen zette zich af tegen het eerste naoorlogse kabinet en in het bijzonder tegen minister-president Wim Schermerhorn. Kritiek had van Geffen ook op de naoorlogse zuivering. De directies van collaborerende bedrijven gingen over het algemeen vrijuit, evenals bijvoorbeeld het merendeel van de top van het Nederlandse ambtenarenapparaat.
Willem Schermerhorn was niet gediend van “de luis in de pels” van Geffen. Hij liet de journalist oppakken en gaf hem persoonlijk te verstaan dat hij zijn krant moest stoppen. Zo niet dan kon van Geffen op een aantal jaren detentie rekenen. Willem liet zich niet de les lezen en kwam een dag later met een krant uit waarin hij uitgebreid de intimidatie van Schermerhorn beschreef. Schermerhorn hield woord. Van Geffen werd gearresteerd. De rechtbank dorst de uitgever niet vrij te spreken maar legde hem een symbolische boete van 10 gulden op. Willem van Geffen stopte noodgedwongen met zijn krant en trad in dienst van het AD. Enige tijd later werd hij misdaadjournalist en werkte tot zijn pensioen voor de Telegraaf.
Nu hebben we de mond vol over een man als Desi Bouterse. Maar wie zich verdiept in onze politieke geschiedenis zal tot de ontdekking komen dat er ook in ons land nog heel wat te zuiveren valt. Natuurlijk zijn die decembermoorden vreselijk maar wat te denken van de moord op Pim Fortuyn? Hoewel de bewijslast moeilijk te leveren is, geloof ik niet in een eenmansactie van Volkert van der Graaf. Onderzoeksjournalist Ton Biesemaat werkt aan het boek Schaduwmacht en Schimmenspel: politiek geïnspireerde moorden, aanslagen en complotten in Nederland 1944-2008. Hij beschrijft daarin 40 affaires die zich de afgelopen 60 jaar hebben afgespeeld. Niet zelden gaat het om door het Koninkrijk der Nederlanden geïnitieerde en of goedgekeurde criminele acties zegt Biesemaat.
Kun je van de bevolking van een land verwachten dat zij zich keurig gedragen als er op de machthebbers het nodige is aan te merken? Wat te denken van ons Vorstenhuis? De Oranjes zouden het goede voorbeeld moeten geven maar duik in hun geschiedenis en je ontdekt dat een groot deel van het Nederlandse volk ten onrechte achter de Koninklijke familie blijft staan.
Corruptie, machtsspelletjes, zelfverrijking, intimidatie, fraude en crimineel gedrag begint al op lokaal niveau. Menige burgemeester, wethouder of raadslid maakt misbruik van zijn positie. Soms komen er wat zaken bovendrijven maar het “Old Boys Netwerk” is machtiger dan je denkt. Bestuurders zorgen dat ze lid worden van clubjes zoals de Vrijmetselaars, Lyons, Rotary, etc. Dat is goed voor je netwerk en verzekert je van steun als men je tracht aan te vallen.
Maar wat denk je van het ambtenarenkorps? Bestuurders worden democratisch gekozen, ambtenaren dikwijls voor het leven benoemd. Ze bezitten uitzonderlijk goede rechtsposities. Niet zo verwonderlijk dat bij de Bouwfraude de ambtenaren buiten schot bleven. Klokkenluider Ad Bos heeft zich daarover opgewonden. Dat had hij misschien beter niet kunnen doen. Ik acht het niet uitgesloten dat hij de huidige ontwikkelingen aan een stel vileine ambtenaren te danken heeft.
Je kunt stellen dat Suriname en Nederland onvergelijkbaar zijn. Daarin heb je natuurlijk volkomen gelijk. Bouterse zou bij ons nooit minister-president kunnen worden. Berlusconi had evenmin een kans gekregen. Dat wil niet zeggen dat onze politici brandschoon zijn. Als ervaringsdeskundige weet ik wel beter. Behoorde Suriname niet ooit tot Nederland? Goed/slecht voorbeeld doet volgen. Wie zich (terecht) ergert aan Bouterse zou zich ook moeten ergeren aan de wantoestanden in ons eigen land.
Wat ik me altijd afvraag: wordt iemand corrupt van de politiek, of wordt je politicus omdat je corrupt bent?
Iedereen opereert af en toe in het grijze gebied van de regels. (85 rijden waar je 80 mag is tenslotte ook al een grijs gebied.) Waarschijnlijk vanuit een soort: ik pak hen voor ze mij pakken overweging.
Probleem met politici is (en andere schuinsmarcheerders) is denk het gevoel dat ze niet gepakt worden wat ontaard in een superioriteits gevoel. “ik mag dit doen” of zelfs “men dwingt mij dit zo te doen”
@Jikke, dat is een goede vraag. In de lokale politiek stappen vaak mensen die zich willen verrijken. Raadsleden en wethouders worden slecht betaald maar mogen er een baan bij hebben. Dus wat zie je? Ondernemers die het erbij doen maar gelijktijdig van hun macht gebruikmaken.
In de landelijke politiek stappen mensen die in eerste instantie wel redelijk betrouwbaar zijn. Maar ja, ze weten dat hun baantje tijdelijk is dus zorgen ze voor een vangnet. Dat dient zich vaak vanzelf aan. Zogenaamde lobbyisten weten de zwakke broeders wel te vinden. En dan zien we een man als Kok, die fel van leer trok tegen de hoge bonussen en zakkenvullers in het bedrijfsleven, later precies hetzelfde doen. Of voormalig Groen Links voorman Rosemoller die ook niet vies is van een zakcentje.
De kans om op de vingers getikt te worden is verwaarloosbaar daar zorgt het Old Boys Netwerk wel voor.
@Jikke
Corruptie is niet zozeer een politiek verschijnsel als wel een samenlevingsverschijnsel.
Triest voor Suriname dat ze het moeten doen met types als Bouterse en Brunswijk. Geeft wel aan dat daar nog veel moet gebeuren.
Ik denk dat in de meeste gevallen politici(zowel gemeentelijk als tweede kamer) in eerste instantie daadwerkelijk willen bijdragen aan veranderingen vanuit hun gedachtegoed, maar dat de mores van de politiek de boel corrumpeert. Kortom je moet er tussen willen passen en aan het toneelstukje mee willen doen.
Met het toneelstukje bedoel ik dus de democratie en de politiek. De onderhandelingen tussen de politieke partijen van de afgelopen verkiezingen zijn daar een voorbeeld van.
Wat Bouterse betreft die had toen makkelijk opgepakt kunnen worden, maar minister van buitenlandse zaken van Mierlo was te laf en durfde het niet aan. Met dank dus aan D66 dat Suriname een moordenaar en een cokedealer als president heeft. Ach elk volk krijgt de leiders dat het verdient.
@Joost, van Mierlo was bang dat Bouterse uit de school zou klappen.
Ko, Hoe weet je dat Van Mierlo daar bang voor was?
@Erik, duik eens in de geschiedenis van Hans van Mierlo…