Een kennis van me maakte zich zorgen om een wederzijdse vriendin. Ze dronk te veel en stapte dan haar auto in. Hij vertelde me dat haar nieuwe auto (een occasion van een jaar oud) al weer onder de deukjes zat en vermoedde dat die deukjes waren ontstaan tijdens het inparkeren. Dan was ze met haar dronken kop weer ergens tegenaan geknald. Nu was onze wederzijdse vriendin bij een paragnost geweest. Die had haar een hoop narigheid voorspeld. Zo zou ze een ongeluk met haar nieuwe auto krijgen en dat ongeluk waarschijnlijk niet overleven. De vraag van mijn kennis was of ik deze paragnost kende en wat we dan van zijn reading moeten geloven.
Ja, ik kende deze paragnost. Als medium was hij bijzonder goed maar zijn voorspellingen kwamen zelden uit. (Een medium kijkt in het verleden en maakt contact met overledenen, een paragnost “ziet” de toekomst.) De voorspelling over het auto-ongeluk echter was niet zo onwaarschijnlijk. Onze vriendin dronk immers veel te veel. Dat kun je aan iemand zien. Ik kreeg het vermoeden dat de paragnost onze vriendin met opzet bang gemaakt had. Hij was iemand met veel mensenkennis en wist dondersgoed dat ze in paniek zou raken en wellicht haar auto of de drank zou laten staan.
Enfin, nadat ik het telefoongesprek met mijn kennis beëindigd heb belt de bewuste vriendin me op. Zonder het te weten dat ik enkele minuten daarvoor nog over haar gesproken heb begint ze me de reading te vertellen van de paragnost. Ik doe net of ik haar verhaal voor ’t eerst hoor. “Tja, misschien heeft de man gelijk,” antwoord ik haar bedachtzaam. “Jij drinkt te veel. Als ik me nu op je nieuwe auto concentreer dan zie ik deukjes in de achterkant….” Er valt even een pijnlijke stilte. Ik kan mijn lachen bijna niet inhouden. Maar dan ontkent ze in alle toonaarden dat er deuken in haar auto zitten. Ook haar drankgebruik valt reuze mee zegt ze. We sluiten het gesprek af waarbij ik haar vertel dat ik veel vertrouwen in de bewuste paragnost heb en ze toch vooral goed moet oppassen.
Er gaan enkele weken voorbij als ik de vriendin weer eens spreek. Ze vertelt dat haar auto stuk is. Ik vraag belangstellend wat er dan aan mankeert. Er komt een onsamenhangend verhaal over technische mankementen die niet logisch voor een bijna nieuwe auto zijn. Ze weet ook nog niet of ze hem zal laten repareren. Dat is vreemd. Ik probeer met doorvragen er achter te komen wat er nu precies is gebeurd en doe een gok. “Je mag van geluk spreken dat je auto én je rijbewijs in beslag genomen zijn. De Kosmos heeft je behoed voor het ongeluk dat je is voorspeld.” Ik hoor wat gekraak op de achtergrond en “voel” dat ik goed zit. Natuurlijk wil ze niet toegeven dat ik het bij het rechte eind heb. Maar mensen vergeten snel. Nauwelijks drie maanden later ontvang ik een mail die gaat over wat algemene zaken waarin ik haar raad gegeven heb. Ze besluit met een dankwoord en met: ”Ko, waarom wordt jij geen paragnost. Jij hebt in alles gelijk gehad…”
Het doen van goede voorspellingen is niet zo moeilijk als je mensenkennis en voldoende achtergrondinformatie hebt. Levenservaring doet de rest. Wie zich verdiept in de toegepaste psychologie leert een aantal trucjes die je dagelijks kunt toepassen en een verbluffend effect hebben. Indien je ooit een verkooptraining gedaan hebt kun je dat beamen. Het belangrijkste daarbij is niet wat je zegt maar hoe je het zegt. Overtuigingskracht dus. De informatie die ik kreeg van een kennis over de deuken in de auto breng ik alsof ik door de hulp van de geestelijke wereld een beeld krijg te zien. Natuurlijk klopt dat beeld en is de ander hogelijk verbaasd.
Hallo Ko,
Elke keer komt het op hetzelfde onderwerp uit: Voorspellingen…
Je kunt op meerdere manier voorspellen, ik volg gewoon de wetten van oorzaak en gevolg. Als je hard op het ijs gaat rennen, is de kans heel groot dat je gaat vallen.
Door deze voorspelling te doen krijgt iemand juist een kans om correcties aan te brengen: niet rennen maar lopen over het ijs bijvoorbeeld.
Je hebt dus grote invloed op voorspellingen, de prognoses worden vanuit het heden gemaakt en in het heden kun je je eigen ‘fouten’ herstellen als het een kant op gaat die je niet zint…
Er zijn maar heel weinig echte paragnosten en het lijkt wel alsof die alleen maar dood, ongeluk en ellende kunnen voorzien. Terwijl juist goede paragnosten een toegevoegde waarde kunnen zijn op het gebied van bijvoorbeeld vermissingzaken. Ik pleit ervoor dat paragnosten hun talenten op een, wat zinniger, manier gaan inzetten!
@Astrid, een gewaarschuwd mens telt voor twee. Ik vind het zeer nuttig als paragnosten de ellende die die ons te wachten staat zien. Je kunt je daarop voorbereiden en dat is belangrijker dan de leuke dingen.
Natuurlijk worden veel voorspellingen gedaan op basis van het heden en verleden. Maar dat zijn geen paragnosten.
Voor wat betreft vermissingen: een goed medium kan dat ook.
Is het werkelijk nuttig voor jou om ellende te kunnen zien?
Kun je dan nog wel genieten van het hier en nu?
Natuurlijk heeft een goed medium ook toegevoegde waarde bij een vermissingzaak..alleen met een andere invalshoek. Met hun eigen instrumenten.
@Astrid, ja ik acht dat zeer nuttig. Het leven is geen speeltuin of elke dag feest. Misschien kun je juist beter genieten als je ook bent voorbereid op de ellende. Wat mezelf betreft had ik erger kunnen voorkomen als ik de slechte voorspellingen onmiddellijk had geloofd. Ik heb in andere columns al tal van voorbeelden gegeven hoe belangrijk het kan zijn om onheil te zien aankomen.
Ja het was een hele goede paragnost/medium, maar zelden kwamen zijn/haar voorspellingen uit. Dat is voor mij een lachertje vandaar hoe ik over paragnosten/mediums denk.
De meesten voorspellen onheil zoals ongelukken, moorden, verkrachtingen, aardbevingen, tsunami’s, vliegtuigcrashes etc. Ja natuurlijk die zijn er altijd wel. Daar hoef je geen paragnost/medium voor te zijn omdat iedereen wel eens voorgevoelens heeft. De ex-vriendin had deukjes in haar auto en dronk ook regelmatig ja dan kun je wel uitspraken doen over een ongeluk met wat fantasie en toevalligheid. Daarom lig ik ook in een DEUK van het lachen dan.
@Visie, er zit een hemelsbreed verschil tussen een medium en een paragnost. Dat moet jij toch inmiddels weten. Paragnosten zien de toekomst. Mediums het verleden.
@Ko,
Het verschil ken ik wel maar er zijn ook genoeg paragnosten die dingen van het verleden zien, zeggen of beweren ze? Hoeveel keer zitten paragnosten en mediums er niet naast. Dat was mijn boodschap. Hoeveel DEUKEN van het lachen ik al niet opgelopen heb zijn niet op één hand te tellen. Met alle respect voor paragnosten en mediums en…………….. alle mensen die erin geloven.
@Visie, Engels medium Paul Jacobs ging bij mij ook op de stoel van de paragnost zitten. Als medium is hij redelijk goed maar een paragnost is hij niet anders was ik nu schatrijk geweest. Echte paragnosten zijn uiterst schaars maar het barst van de mediums want mediumschap kun je leren. Op dit moment ken ik in ons land geen enkele uitstekende paragnost maar wel een stel goede mediums.
@Astrid je zegt: “Elke keer komt het op hetzelfde onderwerp uit: Voorspellingen…” Ja, dat onderwerp komt regelmatig langs omdat ik vrijwel dagelijks in mijn mailbox verzoekjes krijg om een goede paragnost aan te wijzen. Paragnosten maken momenteel overuren en verdienen goud.
@Ko,
Mediums met of zonder deuken of deukjes? Geintje.
Hoe zit dat dan met paragnosten die tegelijkertijd ook medium, magnetiseur, Reikimaster, koffiedrapkijkers, glazenbollentuurders, tarotlezers, pendelaars, geestenverjagers etc. zijn.
Kan jij het nog volgen?
Mijn mening is dat de bovennatuurlijke gave niet verder reikt dan de hersenpan anders gezegd tussen de oren waar alles gebeurd. Met mensenkennis, psychologie fantasie, diverse trucs, waaronder hot en coldreading een vlotte babbel dan kom men een heel eind om een paranormale gaven te claimen. Niet te vergeten het geloof erin.
Kijk Ko, het onderwerp op zich is al interessant om onderwerp te zijn…
Waarom wil je weten wat er in de toekomst gaat gebeuren? Om je voor te bereiden? Kun je je voorbereiden op een vliegtuigramp? Door niet in te stappen? Grijp je dan niet in in je eigen lot? Of staat er dan een andere ramp voor de deur die de paragnost nog niet kon zien omdat hij alleen die vliegtuigramp zag? Hoeveel zekerheid denk je hieraan te kunnen ontlenen??
Mijn eigen ervaring is dat de intentie 9 van de 10 keer Nieuwsgierigheid is.
Speel in op de nieuwsgierigheid van de mensen en je wordt schatrijk! Het is waar dat er maar heel weinig goede paragnosten zijn, en nog minder die met de juiste attitude werken. Die zijn schaars. Gelukkig is er bijvoorbeeld Stichting Enigma opgericht, daar kan het kaft van het koren gescheiden worden en ik denk dat zij ook zeker bijdragen aan het boven water halen van goede mediums. En dat ze af en toe op een paragnost stuitten, is meer toeval
Astrid,
Je kunt je het nut afvragen bij het gegeven dat mensen vaak eerder de nare dingen ‘ontvangen’ dan de leuke, maar dat is weinig zinvol denk ik. Vanuit mijn eigen ervaring kan ik zeggen dat ik dingen niet kan oproepen, maar gewoon ongevraagd ‘te zien’ krijg. Dit zijn dan meestal niet de meest leuke of zinnige dingen, maar wel de waarheid die als ie zich in de toekomst blijkt af te spelen, onvermijdelijk blijkt. En omwille van dat laatste punt, vraag ik mij zelf dan ook het nut van die beelden af; het blijkt immers onveranderbaar. Het enige is, dat je er op voorbereid bent, maar voorkómen kun je het niet.
Wel sluit ik me aan bij Ko dat ik het zeer nuttig vind wanneer mensen dingen uit het verleden kunnen zien bij moordzaken.
@Astrid, het boek van Dossey is wat dat betreft interessant. Hij beschrijft enkele gebeurtenissen die voorspeld waren en hoe er met de voorspellingen is omgegaan. Ik geloof dat je in een groter geheel het lot onmogelijk kunt keren maar op het persoonlijke vlak soms wel. M.a.w. die vliegramp staat vast maar of jij daarbij betrokken raakt misschien niet. Daarom krijg je de waarschuwing.
Ik heb al eerder betoogd dat mensen kostbare tijd van hun leven verdoen door te hopen op iets dat nooit komt. We zien het met relaties maar ook in werk en met gezondheid. Energie wordt verspild en kan beter voor andere doeleinden worden benut. Daarom is een blik in de toekomst absoluut nuttig.
@Monique, ik geloof dat je levenslot vanaf je geboorte is bepaald. Echter, we hebben in dit leven ook een leerproces te doorstaan. In sommige gevallen kunnen we wel degelijk een keuze maken. De gebeurtenis staat vast maar hoe we daarmee omgaan niet altijd. Hier kan de hulp van een paragnost van onschatbare waarde zijn.
Ik ben het met je eens Ko, alleen is mijn ervaring dat de waarschuwing niet helpt omdat het toch onvermijdelijk blijkt wat er te gebeuren staat; wát je ook doet. Voorbeeld: Ik sluit mijn autodeur en ‘zie’ terwijl ik die dicht doe mijn ruit van de deur “met een kapotte ruit”. Ik dacht, laat ik het nu eens als waarschuwing opvatten en besluit mijn deur weer open te doen en alle kastjes in de auto etc op waardevolle spullen te checken. Niets te vinden, kastje voor de zekerheid (een gewaarschuwd mens telt voor twee) zichtbaar leeg opengezet …. Uur later zit ik binnen in mijn woonkamer als ik plots word opgeschrikt door een doffe klap gevolgd door het geluid van glasgerinkel. Op dat moment manifesteert zich direct weer hetzelfde beeld van mijn autoruit en ik realiseer mij dat dit mijn deurruit moet zijn. Wanneer ik naar buiten loop, tref ik daar mijn auto aan met een door mijn deurruit naar binnengegooid strijkijzer … In zo’n geval is de teleurstelling door zo’nbeeld wat minder, en had de waarschuwing zin in dat je er wellicht wat makkelijker mee omgaat. Maar ik vraag me af of het geholpen zou hebben als ik op de loer was gaan liggen; in eerdere gevallen heb ik geprobeerd dingen te voorkomen, maar mijn ervaring is dat wát ik ook doe, het onvermijdelijk blijkt.
@Monique, kon je dat strijkijzer goed gebruiken? In dat geval was het een geschenk van de Kosmos
@Monique, nee dat strijkijzer door de deur had je niet kunnen voorkomen maar je had de “gulle gever” wel op heterdaad kunnen betrappen.
Ik ben er daarom nog niet over uit in hoeverre wij daadwerkelijk keuzes hebben; wij hebben immers nog altijd alleen de ‘keuzes’ die wij kennen vanuit ons eigen referentiekader (dat zich beperkt tot hetgeen wij kunnen bevatten) en die afhangen van de prikkels (mogelijkheden) die onze omgeving ons biedt, of die wij onszelf (denken te) bieden. Ik weet niet of dingen vooraf vastliggen; je zou ook kunnen denken dat tijd driedimensionaal is en dat mensen die daar gevoelig voor zijn de gebeurtenis al hebben waargenomen voordat hij op het moment waar wij ons bevinden, heeft plaatsgevonden. Dit zou inhouden dat de gebeurtenis al heeft plaatsgevonden, maar dat wij ons daar nog niet bevinden; net als dat wij sterren nog zien stralen, die allang dood zijn. Het is daarmee niet vooraf ‘vastgelegd’, maar het is al gebeurd.
@Monique, je theorie is dus dat we in een vertraagde tijd leven? Misschien heb je gelijk aan de andere kant ken ik genoeg voorbeelden waarbij we wel degelijk een keuze hebben gehad. Ik zal daar mijn nieuwe column aan besteden. Interessant onderwerp en boeiend om er over de filosoferen. Ik steek de kaarsen aan, pak jij de wijn?
De vergelijking van de ster is niet helemaal goed, omdat je daarmee juist lijkt terug te kijken in plaats van vooruit te kijken, maar ik probeer ermee aan te duiden dat wij iets anders kunnen zien dan er op dat moment daadwerkelijk gebeurt en dat tijd en gebeurtenissen driedimensionaal naast elkaar kunnen leven. Dit hoeft niet direct iets te zeggen over dat het vooraf bepaald is; het kan ook al gebeurd zijn, zonder dat wij het eerder zagen (konden zien). En als dat zo is, zullen wij het onvermijdelijk een keer tegenkomen en mogelijk het gevoel hebben dat het ‘vast ligt’ wat er te gebeuren staat. Maar of het ook vastlag, voordát het daadwérkelijk gebeurde (dus niet voordat wij het zagen, maar voor het werkelijke moment van de gebeurtenis), dat is de vraag.
@Monique, ik had je goed begrepen. Er zit iets in je redenering. Ik heb het nooit zo bekeken en moet daar over nadenken.
Ben je ook een beelddenker? Doe dan even gezellig met me mee (voordat je de wijn erin gooit, anders krijgen we wat krommingen in het beeld
Ik zie drie assen voor me (wiskunde), allen me de variabele T (tijd); wat al aangeeft dat T variabel is. Prik een punt in de ruimte van het driedimensionale assenstelsel, en noem die G (gebeurtenis). G, staat vast, is daarmee een feit. 1. Afhankelijk van waar je staat, zie je hem wel of niet; hiermee doel ik op de factor tijd waar je staat of en hoe je de gebeurtenis (de ster) wel of niet kunt zien. 2. Afhankelijk van of je blik/aandacht/juiste antenne erop valt, zie je de gebeurtenis wel of niet; hiermee doel ik op het gegeven dat jij en ik dezelfde weg kunnen lopen waarbij mijn oog valt op het half vergane sigarettenpeukje dat op de grond ligt, en dit aan jou voorbijgaat (en dit peukje voor jou dus niet gebeurd is, terwijl het er wel was).
Wat denk je, kan ik een boekje “filosofie voor Dummies” gaan schrijven :-0?
@Monique, ja ik ben een beelddenker. Wetenschappelijk is vastgesteld dat we veel meer waarnemen dan we “zien” Onze hersenen zijn niet in staat om alle informatie zodanig te verwerken dat we bewust zijn van wat er om ons heen gebeurt. We pikken de dingen eruit die we belangrijk vinden en passen binnen eigen referentiekaders. We zien dus beide dat peukje alleen mij valt het als roker op en jou niet. Of omgekeerd.
Maar een boekje “filosofie voor Dummies” is zo gek nog niet. Hoeveel flessen wijn zou je daar nodig voor hebben
Het plaatst het begrip paranormaal in een heel ander kader. Dat ik zo denk, komt omdat ik die beelden nu éénmaal ervaar en er aan de waarheid daarvan niet onderuit kan, zonder dat ik daar zelf iets magisch in zie of zoek. Ik ervaar er helemaal niets paranormaals aan, geen geesten oid, ik ervaar of zie een gebeurtenis alleen op een ander tijdstip dan dat een ander dat ziet. G (gebeurtenis) is afhankelijk van een aantal andere variabelen dan alleen T (tijd), waardoor wij mogelijk denken dat we in sommige dingen een keuze hebben; echter onze keuzes en daarmee gebeurtenis G zijn ‘keuzes’ die worden beperkt doordat het een keuze is uit een beperkt aantal prikkels (de andere variabelen), die wellicht op zichzelf ook meer of minder een daadwerkelijke keuze (variabele) blijken te zijn wanneer je die variabelen onder de loep zou nemen. Maar dit zou je moeten onderzoeken. In de driedimensionale Tijdsgrafiek hebben G (gebeurtenis) en M (moment) alleen het ware tijdstip als overeenkomst; feitelijk bestaat G uit meerdere variabelen die niet in de grafiek opgenomen zijn. Als je voor elke variabele van G afzonderlijk een driedimensionale grafiek zou maken dan denk ik dat je een aardig eindje verder komt in je visie op beeldvorming op werkelijke keuzevrijheid van de mens..
Woeha, zie nu pas je berichtje over Filosofie voor Dummies; hoe paradoxaal kan het zijn
Ik zie trouwens wel dat mijn schrijfstijl bij mijn laatste uitleg wat warrig is…zal het tijdstip zijn.
@Monique, het begrip paranormaal is eigenlijk overtrokken. We bezitten allen dezelfde zintuigen alleen zijn deze niet bij iedereen ontwikkeld. Nee, niet warrig ik kom daar met mijn “paranormale gaven”wel uit.
@Monique, laten we even teruggaan tot de strijkbout. Aan die strijkbout zat een persoon vast je die je op een ludieke manier met een strijkbout wilde verrassen. De gedachten van die gulle gever pikte je op. Niet veel later gebeurt precies zoals de gulle gever het bedacht en jij het opgevangen had.
De strijkbout behoorde tot twee ettertjes op een scooter. De ettertjes in kwestie kende ik niet, nooit gezien. Geen idee of ze mijn auto ooit gezien hadden; ze konden op het moment dat ik het beeld kreeg niet weten dat MIJN auto daar stond, mochten ze al van plan zijn geweest de strijkbout door mijn raam te gooien…De vlieger van “gedachten opvangen, gaat niet altijd op; hoe weet ik dat een goede vriendin wie beslist nooit zwanger zou kunnen raken, dit toch zal raken ….zij superblij zal zijn en dat zij zal bevallen…..van een verdrietige miskraam?
Het is helaas wel zo gebeurd..
@Monique, mensen die hooggevoelig zijn werken met meerdere zintuigen. Vergelijk het met de dagelijkse praktijk: wij horen, zien, voelen en ruiken. Die indrukken geven een totaalbeeld maar we kunnen met onze zintuigen ook onafhankelijk van elkaar iets waarnemen en interpreteren. Welnu, het opvangen van gedachten of telepathie beheersen veel mensen. Een blik in de toekomst is zeldzaam. Maar het één sluit het ander niet uit. In beide door jou beschreven gevallen kreeg je dus een blik in de toekomst.
Overigens had ik al twee strijkbouten…misschien dacht de Kosmos dat ik ze verzamelde :0)
@Monique, je hebt mensen die inderdaad gek op strijken en strijkbouten zijn. Zo heb ik eens een vriendin gehad…. Nu ja, laat ik niet uit de school klappen
Ik denk dat het een kwestie is van bepaalde hersendelen die samenwerken in een bepaalde staat van ‘zijn’ die mogelijk maken het op te vangen; het is bij mij altijd op een moment waarin mijn gedachten ‘passief’ zijn (lees, niet zelf produceren). Dus ofwel ik luister met aandacht naar een ander, ofwel ik verricht gedachtenloos een handeling (zoals je autodeur dichtdoen), ofwel ik ben tussen slaap en waak (ken je de zin “creativiteit zit in de ruimte tussen het denken in”? Bij mij zitten de beelden in de ruimte tussen het denken in). Ik denk dat dan de combinatie van bepaalde actieve hersendelen maken dat je het anders ziet; in dit geval de factor tijd. Er is een prof, Prof De Ridder neurochirurg uit Antwerpen die bij een patiënt tijdens een hersenoperatie zgnmde ‘uittreding’ op alle meetapparatuur die aanstond heeft vastgelegd, waarmee het begrip uittreding in een heel ander kader kwam te staan. De patiënt in kwestie zag zichzelf schuin van achter op de tafel liggen, wanneer de chirurg electriciteit aan bepaalde hersengebieden toediende; wanneer dit werd uitgezet zag de man zichzelf weer vanuit het normale perspectief. De gegevens zijn geanalyseerd en de combinatie van actieve hersendelen maakte zijn waarneming in de ruimte. Ik denk dat het met de waarneming van tijd net zo werkt.
hahaha, ik wíst het! Jij valt op types als Marja en Liny van de RTL-Poetsdiva’s “Hoe schoon is jouw huis?”!
@Monique, uittredingen zijn reuze interessant. Ik heb het zelf twee keer meegemaakt maar dat is heel erg lang geleden. Zogenaamde trancemediums kunnen dit op commando. Karel van de Nagel was zo’n heel beroemd trancemedium. Maar dit is iets heel anders dan waarnemen wat er in de toekomst staat te gebeuren.
@Monique, ja daar val ik op maar uitsluitend om praktische redenen.
Het punt dat ik maak gaat om de gelijkenis in hoe het met hersens kan werken; of je nu in ruimte of in tijd beweegt en daardoor dingen anders waarneemt dan een ander, ik denk dat dit dus qua hoe het werkt vergelijkbaar is. Door bepaalde hersendelen te laten samenwerken neem je anders waar; ontvang je de wereld vanuit een ander perspectief; ofwel vanuit een andere plek in de ruimte ofwel vanuit een andere plek in de tijd, terwijl je lichaam zich in beide gevallen op dezelfde plek bevindt. Het enige verschil is dat het andere hersendelen zijn die samenwerken om ofwel in ruimte ofwel in tijd te bewegen.
Je hebt het hier over het begrip “Tijd”, enkel en alleen als deze vooruit gaat. Wat gebeurt er als we de lichtsnelheid passeren en de tijd terug kunnen beleven.
Tijd bestaat niet, niet echt. Alleen voor het materialistische denken is tijd een ding.
Alle incarnaties zijn gelijktijdig, alleen kunnen we ze niet tegleijk beleven.
Het is net als een filmactrice, waarvan 10 films in de biscopen draaien. Ze is er in alle tien te zien, maar fysiek nergens.
Als tijd niet bestaat, zoals je zegt, wanneer draaien die 10 films dan? Nu? Toen? Tegelijk? Welke je ook kiest, het zou suggereren dat ze in elk geval op een moment alle 10 draaiden..een moment in wat wij tijd noemen, maar wellicht niet op dat moment beleven.
Ik geloof overigens wel dat tijden naast elkaar kunnen bestaan en in die zin tijd niet echt bestaat, is dat wat je bedoelt?
Tijd onstaat in de waarneming. Tijd is relatief en bestaat eigenlijk niet. We kunnen misschien wel over het voortdurende NU spreken. Maar als we de lichtsnelheid passeren dan valt blok A niet meer op vlak b zoals het zou moeten omdat tijd er niet meer toe doet. Daar zijn vakkundige proeven mee genomen. Stel je schiet een raket even boven de dampkring, laat deze een uur op die plaats stilhouden. Na een uur zakt deze weer naar de aarde dat betekent dat de omzetsnelheid van de aarde maakt dat de raket die afstand van a > b aflegt. Blijkens de testen, ga je met een hogere snelheid dat de lichtsnelheid dan kan die raket zelfs voor de startplaats terugvallen op de aarde.
Kijk, dít vind ik nu interessant!
Wat zou jouw verklaring zijn voor het fenomeen dat ik dingen
1. uit het verleden zie
2. uit het heden (die op 50 km afstand gebeuren) “zie”
3. uit de “toekomst” zie / hoor / weet (als die al dan niet bestaat in die zin dat tijd relatief en daarmee ook de begrippen toekomst, verleden en heden relatief zijn / niet bestaan…ik herken daar wel wat in moet ik zeggen)
Het alles heeft met waarneming te maken. Tijd ontstaat in waarneming, …ontstaat, dus bestaat, alleen in een andere dan de dagelijkse betekenis, namelijk relatief. Ik deel jouw gedachtengoed, het enige wat mij dan altijd gaat bazelen is, in hoeverre is “ik ben dus ik besta” dan nog een waarheid? Misschien ben ik wel helemaal niet, misschien neem ik dat alleen maar waar….
Zie het maar als een projectie van je oorspronkelijke wezen, de kern.
Geloof jij dat die kern bij toeval mijn lichaam als materie heeft gekregen om in te reizen? En dat een andere kern toevallig het lichaam van een vogel of konijn heeft gekregen om in te reizen/zijn/…voor zover je kunt zijn? En kan die kern verdeeld zijn over meerdere lichamen van materie in meerdere “tijdspaden”?
Is Nétwerk = Ko?
En oja, ..waarom verbieden ze Songfestivallen ookal weer niet
? (Ned 1)
Eigenlijk zijn wij welbeschouwd allemaal één materie…en energieveld..
Nètwerk = niet Ko
Ik denk, mijn mening dat iedere- man- een- voorbereidde- spermacel voor iedere mogelijke te incarneren ziel bij zich draagt. Dus dat je als wezen kan incarneren waar je denkt/ weet dat je de juiste weg daar kan gaan. Dat je de juiste combinaties kunt vinden voor de omstandigheden om jezelf te ontplooien.
Klinkt misschien nieuw, maar elke man kan potenieel DE verwekker zijn.
Elke man kan potentieel DE verwekker zijn….zou ik daarom zo bang voor mannen zijn
@Monique, ik zie het verband niet zoals je in nr. 47 beschrijft. Om te bestaan zul je ooit verwekt moeten zijn. Bovendien zijn er zoveel aardige leuke mooie fijne schattige mannen. Ik ken er sowieso al …….
hahaha! ik ken gelukkig ook heel veel fijne schattige heren, alleen denk ik dat mijn eierstokken wel zenuwachtig zouden worden als er op hun voorhoofd (niet te verwarren met voorhuid) stond “IK KAN POTENTIEEL DE VERWEKKER ZIJN”
Ik trek overigens in twijfel of wij als mensen over voldoende redeneringsvermogen en referentiekader bezitten om aan werkelijke waarheidsvinding te doen, …áls die al bestaat, want alles valt of staat immers met waarneming. Vanuit ons referentiekader wordt alles “verwekt” om er te kunnen zijn, omdát dit ons referentiekader is. Echter de ingrediënten voor die verwekking, waren er al, …en zijn binnen onze optiek op hun beurt ook ooit weer “verwekt”. En waar is dan het einde…misschien is er geen einde in die zin, en ook geen begin. Ik weet het niet.
Je trekt het wederom in het tijdsbegrip, begin en het einde.
Teveel vrouwen geven gehoor aan de oerroep en krijgen (ongewild) kinderen.
Niet alle eierstokken hebben een biologische opdracht, het zijn de bijzondere uitzonderingen.
Die incarnaties mogen hun eigen zaken opknappen, hebben geen kans om hun
problemen door te geven aan de volgende generatie.
Misschien is Body – Mind Centring wel een goed therapie voor jou?
Heb ik jou verkeerd begrepen? Jij schrijft “om te bestaan moet je ooit verwekt zijn”. Ik heb dit opgevat als dat die verwekking een begin was om te kunnen bestaan. Vandaar dat ik over begin en einde spreek, waarvan ik dus denk dat dit er niet is. Ook niet in tijd.
Therapie? Ik ervaar geen probleem eerlijkgezegd…
Als ik punt 50 goed lees, ga jij er dan vanuit dat we, of eierstokken, een opdracht hebben in het leven?
Heb je wel gelijk in, ik noem het therapie. Het geeft je de ruimte om dit soort dingen buiten het materialistische denken te zetten.
Misschien is dit wel een aardige metafoor”: je ziet jezelf pas als je voor de spiegel gaat staan.
Maar ik ga hier niet verder op de esoterische toer.
Oké, dank.
Persoonlijk lees ik ook graag de andere kant over het bestaan van paranormale verschijnselen.
Een 15 jarig onderzoek door H.G. Boerenkamp naar paranormale impressies van paragnosten.
Deze man heeft ook een digitaal boek geschreven ‘Helderziendheid bekeken’ dat iedereen die er in geinteresseerd is op de pc gratis kan lezen.
http://www.skepsis.nl/helder.html
@Visie, Skepsis, Boerenkamp en James Randi, het wordt afgezaagd.
@Ko
Het is niet verplicht om het te lezen. Om tot conclusies te komen vind ik het belangrijk om 2 kanten te belichten. Kritisch zijn houd je scherp en daar is m.i. niets mis mee en kan evenzeer leerzaam zijn toch?
@Visie, ik heb het allemaal gelezen. Een ding staat als een paal boven water: 80% van het paragilde is onbetrouwbaar of in ieder geval dubieus. Dus is het niet zo moeilijk om een negatief boek te vullen met al deze mensen.