Het paard is een willekeurige foto en niet Kamilia
Undercover en de malafide paardenhandel. Er is een hoop om te doen geweest. De beelden met de verborgen camera waren inderdaad noodzakelijk om te laten zien dat de paardenverkoopster er een dubieuze bedrijfsvoering op na houdt. Hulde voor Roelie Ratelband (geen familie van Emile) die het aandorst haar werkgeefster in de val van Alberto te lokken.
Toch een paar puntjes van kritiek. Alles draaide om de verkoop van het paard Kamilia en een veulen. Je zou kunnen zeggen dat dit een incident is. Graag had ik gezien hoe de betreffende paardenhandelaar met haar andere paarden omspringt. We moeten het doen met verklaringen van gedupeerde paardenkopers. Die komen geloofwaardig over, daar niet van, maar toch…
Je kunt het niet zo netjes vinden als een paard voor Tyfusbok wordt uitgescholden maar of het dier daar zelf onder te lijden heeft is onwaarschijnlijk. Ook met de mishandeling vond ik het best meevallen. Een tik op de neus is misschien pijnlijk maar ik zou pas echt kwaad worden als we het paard geslagen zien worden met de wapenstok of erger. Belangrijker zijn de verklaringen van de verkoopster tegenover Roelie. De paarden zijn ziek, goed voor de slacht, etc. Dan blijkt Kamilia ook nog een onbetrouwbaar paard te zijn zoals Roelie persoonlijk ondervond. De koper van Kamilia kan dus ernstig letsel oplopen. De advocaat mag dan roepen dat de ruitersport nu eenmaal niet van gevaar ontbloot is maar dat is geen excuus om een agressief paard te verkopen.
De opmerking van advocaat Van Nierop dat kopers een paard altijd eerst moeten laten keuren zit iets in. De vraag is echter of een paardenverkoper dit wil toestaan. Maar zelfs met een keuring ben je nooit helemaal zeker dat het verborgen verleden van het paard tevoorschijn komt. En zijn alle dierenartsen betrouwbaar? Bestaan er onafhankelijke keurmeesters die voor een koper het hele land willen afreizen? Misschien, maar dan ben je veel geld kwijt.
De advocaat betoogde dat van de koper verwacht mag worden dat hij zelf ook enig onderzoek doet. Dat is een drogreden. We mogen veronderstellen dat de advocaat iets afweet van consumentenrecht. De verkoper is aanspreekbaar als hij een ondeugdelijk product verkoopt tenzij hij de koper wijst op mankementen. Op die regel zijn wel wat uitzonderingen. Bijvoorbeeld als een product ver onder de gangbare waarde verkocht wordt, zoals een uitverkoop. Maar we hebben het hier niet over een computer of een auto maar over een dier.
Ik vond de uitzending teveel toegespitst op deze ene stalhouderij. De bewuste vrouw is helaas geen uitzondering. Er gaat veel geld om in de paardenwereld. Dat lokt de fraude uit zoals we konden zien. We horen ook dat het nog niet zo eenvoudig is iemand voor oplichting veroordeeld te krijgen.
De directeur van de Dierenbescherming pleit voor een beter registratiesysteem. Hij maakte een vergelijking met auto’s waarmee in het verleden ook veel gefraudeerd werd. Eigenlijk is het onbegrijpelijk dat er geen waterdicht registratiesysteem voor de paardenhandel bestaat. Iets dergelijks opzetten kost veel tijd. Een wettelijke regel heb je ook niet onmiddellijk doorgevoerd. Hoe graag Alberto het zou willen, ik zie deze vrouw niet ophouden met haar laakbare praktijken. Morgen duikt ze weer op onder een andere naam. Dat schijnt al vaker gebeurd te zijn. Maar een gewaarschuwde paardenkoper telt voor twee.
update 24 mei: Roelie Ratelband laat me weten dat ze het werk als hobby deed en natuurlijk weg is bij deze paardenverkoopster. Helaas kan Roelie ons niet vertellen hoe het verder met Kamilia en haar veulen is afgelopen.
Allemaal stokpaardjes
@Nètwerk, zo had ík het nog niet bekeken.
The Sun
Rel om stokstaartjes
ENGELAND – In Engeland maken dierenorganisaties zich grote zorgen om een nieuwe rage: het hebben van een stokstaartje als huisdier.
Het dier kreeg grote bekendheid door een soapserie over een stokstaartfamilie op televisie. Naar aanleiding van het programma namen de Britten massaal een stokstaartje in huis.
Die zijn in ieder geval gemakkelijker te vervoeren en te onderhouden.