
Er is een bekend gezegde dat luidt: achter elke succesvolle man staat een vrouw. Een Amerikaanse vrijgezelle man zal minder snel een goede baan vinden dan zijn getrouwde vrienden. Als een getrouwde man en een vrijgezel samen op dezelfde baan solliciteren dan zal aan de getrouwde man de voorkeur worden gegeven, zelfs als hij over minder ervaring en capaciteiten beschikt. De gedachte hierachter is dat een man die een gezin moet onderhouden meer lasten en verplichtingen heeft. Hij zal dus zuiniger op zijn baan zijn dan de vrijgezel. Maar belangrijker is de vrouw op de achtergrond. Vrouwen zijn gek op geld. Ze weten het ook goed te besteden. Vrouwen stimuleren daarom hun echtgenoot betere prestaties te leveren en zo hoger op de maatschappelijke lader te komen. Dat is wat werkgevers graag zien.
Nu hoor ik je denken: “Ko, loop je niet achter op de feiten? Tegenwoordig hebben vrouwen hun eigen inkomsten en hun eigen carrière.” Wat betreft Amerika is dat juist. In Amerika bestaat een overschot aan vrouwen. De Amerikaanse vrouw die het goed wil hebben zal dus zelf aan de slag moeten gaan. Dat doet ze volop. Een vrouw aan ’t hoofd van een grote internationale onderneming is in Amerika geen uitzondering. Verbazend is dat niet. Vrouwen leren aantoonbaar sneller dan mannen, zijn eerzuchtig en kunnen meerdere projecten gelijktijdig beheren en sturen. Over het algemeen kunnen ze ook beter rekenen en zijn ze slimmer in het vinden van wegen om hun geld te beleggen of te verstoppen. Maar hun grootste troef is charme. Gelijktijdig hebben ze ook een handicap. Emoties de baas blijven is een vrouw niet sterk in. Probeer een vrouw op haar fouten te wijzen en je hebt er onmiddellijk een vijand bij. Ook als ze achteraf haar vergissingen moet bekennen blijft ze je als haar vijand zien want je hebt haar diep in de ziel geraakt. Mannen vergeten en vergeven snel. Mannen weten donders goed dat op je strepen blijven staan geen geld oplevert. Je hebt vroeg of laat elkaar altijd weer nodig.
Vrouwen kunnen het evenmin goed verkroppen dat mannen hun zorgvuldig uitgestippelde strategie bekritiseren. Dat komt omdat vrouwen uitblinken in slimmigheidjes bedenken. Mannen hebben dat minder, zij gaan ’t liefst recht op hun doel af. Het bewijs zal moeilijk te leveren zijn maar wie weet blijkt te zijner tijd dat de kredietcrisis en het gesjoemel van de banken ontstaan is door geraffineerde spelletjes van slimme vrouwen.
In tegenstelling tot de vrouw, die het vooral van haar glimlach moet hebben, is de man een communicator pur sang. Hij is een netwerker die heel goed begrijpt dat je vrienden moet maken om zaken te kunnen doen. En dus komt hij regelmatig in de juiste kroegen, neemt hij zitting in het bestuur van een vereniging, wordt hij lid van een golfclub en bezoekt hij beurzen en seminars. Dat alles kost veel tijd en inspanning maar levert ook wat op. Vrouwen snappen dat niet. Zij trachten in zo min mogelijk tijd zoveel mogelijk te verdienen. De small talk, waar mannen erg goed in zijn, is hun ding niet. Werken is voor de vrouw noodzaak om daarna het verdiende geld met hun vriendinnen over de balk te smijten of aan de kinderen te besteden. Een werkweek van 60 uur is onbespreekbaar voor de Nederlandse vrouw. Vandaar dat we in ons land zo weinig vrouwen aan de top zien.
Nederland is niet vergelijkbaar met Amerika. Wij hebben een mannenoverschot. Daarnaast heeft de Nederlandse man de naam vrijgevig te zijn. Wij mannen vinden het heel normaal om voor een vrouw alles te betalen ook als ze over een eigen inkomen beschikt. Dat maakt de Nederlandse vrouw lui. Het is immers een veilige gedachte dat in geval van nood er altijd wel een vent te vinden is die zijn deur openzet. Mannen hebben die luxe positie niet. Komen we in financiële nood dan keert iedereen zich van ons af en gaan onze vrouwen op zoek naar een nieuwe huwelijkskandidaat die succesvoller is.
Elk nadeel heb zijn voordeel zou Johan Cruijff zeggen. Gezien de opstelling van de Nederlandse vrouw ondervindt de Nederlandse man die aan de top staat van het bedrijfsleven weinig of geen concurrentie van vrouwen. Directies van grote ondernemingen worden overwegend geleid door mannen. Ik denk dat dit mede komt omdat vrouwen slecht kunnen samenwerking met mannen als ze de leiding moeten delen. De cultuurverschillen zijn te groot.
Vrouwen die beschikken over de juiste capaciteiten beginnen daarom voor zichzelf. Sommige schoppen het bijzonder ver. Denk aan Silvia Toth of Annemarie van Gaal en Marlies Dekkers. Ik noem er enkele maar er zijn er natuurlijk meer. Nina Brink is een verhaal apart. We weten allemaal hoe zij haar miljarden heeft verzameld. Zij was vele mannen te slim af. Brink is het prototype van de vrouw waar de kop van deze column op slaat. Over hoe ze het spel speelde is genoeg geschreven. Het grappige daarbij is dat Brink niet bepaald een beeldschone vrouw is. Maar met haar charme en overtuigingskracht haalde ze miljoenen binnen. Mannen laten zich dus vrij gemakkelijk knollen voor citroenen verkopen door vrouwen. Omgekeerd zal dat minder snel gebeuren tenzij de vrouw verliefd op ons wordt want dan gelooft ze (bijna) alles.
Voor de man is zijn baan tevens zijn levensvervulling. Het werk staat bij hem op de eerste plaats. Vrouwen zien hun baan als noodzaak. Ze willen een mooi huis, luxe vakanties, een sportauto, veel kleren, sporten, lezen en studeren. Werken is de manier om alle wensen te kunnen vervullen. Wij mannen hechten natuurlijk ook waarde aan luxe maar dat is niet onze prioriteit. Wij vinden een plezierige werkkring en de waardering die we voor onze inzet ontvangen minstens zo belangrijk als het geld op onze bankrekening. Zodra een vrouw haar werk ook op de eerste plaats zet en als levensvervulling ziet, dan komen we tot elkaar en kan er sprake van een vruchtbare samenwerking zijn.
Zover is het in Nederland nog niet. Mannen hebben daarom het meeste geld en het zijn de vrouwen die ons daarvan proberen af te helpen. Dat lukt ze dikwijls uitstekend omdat wij mannen in de meerderheid zijn en vele van ons niet kunnen zonder een vrouw. We laten ons vrij gemakkelijk kaalplukken. Maar er is een omwenteling gaande en een nieuwe generatie in opkomst waarbij de balans beter in evenwicht is. Op sommige universiteiten worden communicatie trainingen aan studenten gegeven omdat gebleken is dat het grote leger vrijgezellen ook iets te maken heeft met onbegrip tussen mannen en vrouwen voor elkaar. Voor de generatie rond de 40 komt dat inzicht te laat, die moddert voort in het stramien dat ik zojuist beschreven heb. Dat is de zogenaamde tussengeneratie. Ik heb goede hoop dat hun kinderen het beter gaan doen.