Op de dag dat Maddie McCann precies drie jaar geleden verdween, komt de uitspraak van een Arnhemse rechter in de zaak Katya Leendertz. Deze rechter wijst de voogdijschap aan moeder Marina toe. De vraag die deze uitspraak oproept is welke consequenties daaraan voor Katya zijn verbonden. De beide Nederlandse advocaten van Paul Leendertz kon ik niet bereiken omdat ze van een korte vakantie genieten.
Mijn indruk is dat het belang van Katya door zowel het OM als de Nederlandse rechters op het tweede plan geschoven is. De zaak begint een politiek karakter te krijgen. Dat is deels terug te voeren op het ten onrechte afgegeven Ambert Alert bij de zogenaamde ontvoering van Katya. De KLPD heeft min of meer een verschutting geleden. En dus zoekt men naar een aanleiding om de gemaakte fout te kunnen rechtvaardigen. Anderzijds neemt de weerstand tegen Amerika toe. Er bestaat een eenzijdig uitleveringsverdrag. Nederlanders kunnen zonder pardon aan Amerika worden uitgeleverd als onze “grote broer” daarom vraagt. Omgekeerd is dat onmogelijk want Amerika levert nooit haar onderdanen uit. Dat eenzijdige uitleveringsverdrag is een politiek besluit waar advocatuur en rechtelijk macht terecht niet gelukkig mee zijn. Dit zouden misschien de redenen kunnen dat de Nederlandse rechters nu hun spierballen tonen. Heeft dat enige nut?
Een van mijn lezers volgt een rechtenstudie in Amerika en plaatste het volgende commentaar: “Het hele probleem is eigenlijk dat de US een heel andere regelgeving heeft wat betreft ouderlijk gezag dan Nederland. In de US geldt de regel dat de staat waar het eerst een regeling is uitgesproken over gezamenlijk gezag de staat is die de rechten houdt en waar deze regeling kan worden aangevochten of gewijzigd. Als Nederland de gezagskwestie van Katja over had willen nemen is daarvoor een procedure nodig waarbij de staat in de US zich forum inconveniens verklaart. Deze procedure is naar mijn weten nooit gevoerd en dus ligt het ouderlijk gezag voor de US nog steeds vast in de staat waar dat gezag in eerste aanleg is bepaald. Nederland kan dus zoveel bepalen in een rechtbank als ze wil, maar de vraag is of ze jurisdictie heeft over dat ouderlijk gezag en ik denk dus van niet.”
Zo op het eerste gezicht denk ik dat mijn lezer het bij het rechte eind heeft. De vader van Katya heeft me vanmiddag gemaild dat hij een hoop nieuws te melden heeft en dat hij mij in de loop van de avond zal bellen en uitgebreid zal inlichten. Morgen kun je dus meer over Katya van mij verwachten. *
Twee opvallende passages in de motivatie (die ik nog niet ontvangen heb*) A. de rechtbank concludeert dat er geen aanwijzingen zijn dat Katya gedurende haar verblijf in ons land slecht door de moeder is behandeld. B. gezamenlijk gezag is onmogelijk, omdat de ouders niet meer met elkaar communiceren en in talloze juridische procedures zijn verwikkeld. Ook is sprake van een zeer diep wantrouwen tussen de ouders. Wat punt A. betreft, daar kom ik in een volgende column op terug. Punt B. Die slechte communicatie heeft nooit aan vader Paul gelegen. Het was Marina die alle afspraken aan haar laars lapte. Diep wantrouwen is zeker het geval. Het was Marina die door een sluwe truc de gemeenschappelijke flat in Kiev zonder medeweten van Paul op naam van haar moeder liet zetten.
Mijn opinie is dat de Nederlandse rechters de dossiers onvoldoende of helemaal niet hebben bestudeerd. In Amerika hebben de rechters dat wel gedaan. Misschien zegt dat iets over onze rechtelijke macht en over de invloed van de vriend van Marina: Jonkheer Mr. Maarten Storm die haar belangen behartigt.
*Update 5 mei: ik heb gisterennacht een kort gesprek met de vader van Katya gehad die op dat moment verbleef in Hong Kong. Vandaag is hij weer thuis en kunnen we wat uitgbreider het één en ander doornemen. Je hebt nieuws van me te goed maar nog even geduld s.v.p.
*De uitspraak staat nu op rechtsspraak.nl en kun je hier lezen.
In Nederland is het per definitie al een unicum als de vader als enige de voogdij krijgt. Ik ken er zelf maar een voorbeeld van en dat betrof een (zwaar) drugsverslaafde moeder. Uit de verhalen van mijn broer (destijds werkzaam in een kindertehuis) weet ik dat de kinderbescherming bijna altijd het advies uitbrengt om kinderen aan de moeder toe te wijzen zelfs in gevallen waar de moeder het inkomen “liggend” verdiende.
Dat het belang van Katya amper telt is wel duidelijk; in feite heeft het belang van de kinderen nooit geteld. In het verleden ging men uit van beschimmelde conservatief religieuze opvattingen, vandaag de dag lijkt het wel of kinderbedreiging en rechters voornamelijk de opvattingen volgen van mannenhatende feministes die hun tijd hebben gehad.
In hoeverre de weerstand tegen de USA hier een rol speelt is mij niet duidelijk, Nederland is altijd het braafste jongetje van de klas geweest en ik betwijffel of een paar rechters daar verandering in kunnen aanbrengen. Daarvoor is toch echt een kamermeerderheid nodig.
Het wordt spannend. Ik heb de complete gerechtelijke uitspraak doorgeworsteld. Het wordt de vader nogal kwalijk genomen dat hij het kind zonder medeweten van de moeder heeft meegenomen. Terwijl iedereen kan nagaan dat als hij het eerst met de moeder had overlegd hij in geen 1000 jaar het kind vrijwillig had meegekregen.
Ik heb zelf ook eens zoiets aan de hand gehad. Mijn ex hield zich op een gegeven moment niet meer aan de opgangsregeling. Nou, dan mag je weer gaan procederen. Kom ik toch in die periode geheel toevallig mijn kleine manneke op straat tegen. En nog wel op een moment dat hij volgens de omgangsregeling bij mij zou moeten zijn. Dus hup ventje achter op de fiets gezet, wel even moeder geinformeerd en hem meegenomen. Kwartier later staat de politie bij mij op de stoep. Maar die zagen dat het allemaal goed was en ook dat het exact volgens de omgangsregeling was, dus ze waren zo weer weg. Toch heb ik hiervoor later van de rechter nog flink op mijn sodemieter gehad.
Allemaal persoonlijke frustraties dus.
Ik hoop het beste voor de vader.
@Charlie, zoals Hans terecht opmerkt worden in dit land de vaders nog altijd als tweederangs opvoeders gezien. Gelukkig denkt men daar in andere landen anders over. Wij zijn de dupe van de doorgeslagen emancipatie zoals we ook de dupe zijn van de multicul.
Ben benieuwd.
Moet Katya nu naar Nederland of mag ze toch bij haar vader blijven.
Ik hoop voor Katya dat ze bij haar vader mag blijven.
@Sabrina, 15 juni is het hoger beroep in Nederland. Voorlopig gebeurt er niets en blijft Katya gewoon in Amerika tot daar het hoger beroep heeft gediend. Het is een politiek spel aan het worden. Als de moeder nu van Nederlandse afkomst was zou ik daar begrip voor kunnen opbrengen maar dat is ze niet.
Nederland heult en huilt heel snel mee met de wolven.
Ik snap het even niet..of heb ik wat gemist? Marina heeft toch volledige gezag gekregen
@Angela, Katya is Amerikaans staatsburger haar vader is dat ook. De Amerikaanse rechters hebben tot en met het hoger beroep de voogdijschap aan de vader toegewezen. De Arnhemse rechter(s) hebben over Amerikanen niets te zeggen ook denken ze dat wel. Dit is een politiek spel.
Wat een geneuzel weer. Dus als je als vader je kind meeneemt omdat je ex alle omgang dwarsboomt dan ben je geen voogdij waardig, maar als je als moeder je kind jarenlang weghoudt bij haar vader dan verdien je een pluim en de volledige voogdij op een presenteerblaadje (zodat je vervolgens je kind volledig kunt onttrekken aan omgang met haar vader). Aan de Raad voor de Kinderbescherming de taak om te kijken of er een omgangsregeling moet komen. Iedere boer voelt toch al op zijn klompen aan dat de moeder die omgang toch niet na gaat komen. Dat deed ze immers al 3 jaar niet.
Ik zou de vader willen adviseren om deze uitspraak beëdigd vertaald ingelijst aan de Amerikaanse rechter te overhandigen. Dit wordt jouw vrijbrief om je dochter niet aan Nederland te hoeven uitleveren.
@Lizzy, je geeft een helder en bruikbaar advies. Ik zal de vader van Katya hierop attenderen.
Ik heb mij eens door die uitspraak heen zitten worstelen en er valt mij iets op. “Alle stukken die niet in de Nederlandse taal zijn, zijn aan de kant geveegd”. Wat stond/staat er die stukken? Kennelijk waren ze wel van belang (voor Paul en Katya naar ik veronderstel). Ik veronderstel dat de advocaat van Paul wel zo snugger zal zijn om ze te vertalen voor het vervolg.
@Hans alle stukken die de rechtbank gekregen heeft waren vertaald. Maar we mogen aannemen dat rechters (ze krijgen het volop in hun opleiding) de Engelse taal beheersen.
@ Ko, sorry dat ik nu even de zeurpiet uithang, maar die uitspraak staat er duidelijk. Waar slaat die dan op? Op stukken die zijn ingebracht door de moeder van Katya?
@Hans, sorry, ik heb die zin over ‘t hoofd gezien. Dat is merkwaardig en een goede vraag van je. Ik kan Robert Zwarts pas volgende week bereiken en zal hem die vraag stellen.
“Mijn opinie is dat de Nederlandse rechters de dossiers onvoldoende of helemaal niet hebben bestudeerd. In Amerika hebben de rechters dat wel gedaan. Misschien zegt dat iets over onze rechtelijke macht en over de invloed van de vriend van Marina: Jonkheer Mr. Maarten Storm die haar belangen behartigt.”
Mijn opinie is dat jouw oordeel over welke rechters wel/niet de dossiers onvoldoende of helemaal niet hebben bestudeerd, afhangt van hun standpunt in deze kwestie. Misschien zegt dat wel iets over jouw opvatting van wat de rechterlijke macht is, maar meer nog over de subjectieve gronden waarop jij rechterlijke machten onderscheidt van niet-rechterlijke machten.
Anders gezegd: de enige manier waarop de Nederlandse rechterlijke macht jouw goedkeuring kan wegdragen, is door het met je eens te zijn.
@Hannes Minkema, om te beginnen heb ik zelf 23 keer geprocedeerd waarvan 19 keer met succes. Persoonlijk heb ik dus niet te klagen over de rechtelijke macht. Menige advocaat haalt die score niet. De keren dat ik verloor waren kantongerechtszaken waarbij achteraf bleek dat 2 kantonrechters innige banden onderhielden met de tegenpartij.
De rechtbank in Arnhem, waar alle zaken betreffende Katya Leendertz spelen, is toch wel een apart verhaal. Daar heb ik inderdaad niet zoveel vertrouwen in de objectiviteit van de rechters. Lees het laatste vonnis nog maar eens. De rechters hebben niet de moeite genomen het Amerikaanse dossier in hun beoordeling mee te nemen. Dat wordt ook in hun vonnis vermeld. Maar er is nog iets merkwaardigs. In eerste instantie verklaarde de rechtbank zich onbevoegd. Voorschrijdend inzicht veranderde hun standpunt in december 2009. Tegen die beslissing werd onmiddellijk beroep aangetekend. Dat beroep dient 15 juni a.s. Ondertussen deed de rechtbank op 3 mei toch een uitspraak. Dat mag maar is zeer ongebruikelijk. Als het Gerechtshof op 15 juni besluit het beroep gegrond te verklaren is de uitspraak van 3 mei waardeloos.
Over de rechtbank in Arnhem heeft Mr. Paul Ruijs een zwartboek geschreven. Dat moet ik nog even opzoeken maar ter illustratie verwijs ik alvast naar een oud artikel van Stan de Jong
http://www.standejong.nl/archief/2004/2004_16_ruijsrechters.doc