Ko van Dijk Vertelt

Wie goed doet, goed ontmoet. Zo luidt een bekend spreekwoord. Maar de werkelijkheid is doorgaans het tegendeel. Ongetwijfeld met de beste bedoelingen hebben een aantal verontruste inwoners van Ede en omstreken onmiddellijk nadat de zogenaamde ontvoering van plaatsgenoot Katya Leendertz bekend werd een stichting in het leven geroepen. Het doel was om moeder Marina Karpenko financieel te ondersteunen en haar te helpen dochter Katya naar Nederland terug te halen. Dat was bijna gelukt maar met de uitspraak van gisteren kwam er een kink in de kabel. Op haar website doet de stichting verslag van de financiële stand van zaken. Die ziet er niet rooskleurig uit. Zeker nu Katya voorlopig in Amerika mag blijven is er nog een lange weg te gaan die opnieuw veel geld gaat kosten. De stichting doet dan ook een dringend beroep op donateurs.

Het is onbegrijpelijk dat Jan Bosma, secretaris van de stichting en tevens voorganger (broeder) van de vrijgemaakte Gereformeerde gemeente te Ede, geen contact gezocht heeft met dominee Hans Breunese, de zwager van Paul en oom van Katya. Die had hem haarfijn uit de doeken kunnen doen wat er werkelijk speelde en welke de rol van moeder Marina hierin was. Breunese had hem ook kunnen vertellen dat Marina niet zo armlastig is als zij doet voorkomen. Alle ogen waren echter gericht op de zogenaamde ‘rijke’ Amerikaanse piloot die zijn dochter ontvoerde. De arme bijstandsmoeder moest geholpen worden, zo werd er in Ede geconcludeerd. Een voorbarige conclusie die nu de nodige financiële offers van de stichting vraagt.

De eerste emotionele reacties ontstonden mede omdat enkele dagen voordat Katya door haar verder werd meegenomen, een ander meisje in Ede was ontvoerd. Zodoende werd er ten onrechte een Ambert Alert gegeven. Paniek is een slechte raadgever. Ook de pers was in eerste instantie op de hand van moeder Marina. Inmiddels is er meer bekend geworden over de achtergronden. De vader kreeg ook in hoger beroep de voogdij toegewezen. In Amerika gaat daar een heel proces aan vooraf. We hebben hier dan ook niet te maken met een ordinaire touwtrekkerij om een kind, zoals nog altijd door sommige mensen wordt gedacht.

Indien de stichting zich beter had laten voorlichten vraag ik me af hoe hun standpunt dan zou zijn geweest. Maar los van alle leugens die de moeder en haar advocaat de wereld in hebben geschopt staat het belang van Katya voorop. Dat meisje heeft het prima naar haar zin bij haar vader en stiefmoeder Olya. Ze heeft ook duidelijk laten blijken niet meer terug naar Nederland te willen. Het voortbestaan van de stichting is dus niet in het belang van Katya en daar ging het toch om. Maar het is natuurlijk zuur om tot de ontdekking te komen dat alle inspanningen feitelijk voor niets zijn geweest en juist averechts hebben gewerkt. Op het verkeerde paard wedden noemen dat.

Henk, een goede vriend van Paul, reageerde op mijn vorige column. Hij schreef uitvoerig over zijn ervaringen met moeder Marina en besluit zijn reactie met dat er maar een fonds voor de vader van Katya opgericht moet worden want die zit in tegenstelling tot de moeder wel aan de grond. Over het kastekort hoeft de stichting zich geen echte zorgen te maken. Marina bezit nog een aandeel in een flat te Kiev. Zodra die flat verkocht is komt er voldoende geld binnen om de schulden van de stichting af te lossen. Of dat ook zal gebeuren hangt van de slagvaardigheid van het bestuur af.

Update 1 mei 2010: De site is sinds 13 maart j.l. (een paar dagen na de uitspraak van de Amerikaanse rechter dat Katya voorlopig toch bij vader en stiefmoeder mag blijven) niet meer bijgewerkt. Ook het laatste vonnis staat niet op de site. Dat vonnis kun je hier lezen:  Order of Court enterd 3-15-10

Gepost door Ko van Dijk op maart 11th, 2010 om 06:20
Categorie: Katja Leendertz  |  Commentaar geven en pingen is niet mogelijk.