De vaste lezers van mijn columns weten dat ik een heilig geloof heb in de werking van Karma en in de voorzienigheid. Geluk kun je niet afdwingen. Het is voor je weggelegd of niet. Dat wil niet zeggen dat we geen enkele sturing aan de invulling van ons leven kunnen geven. Ik geloof namelijk ook dat we kansen krijgen aangeboden. Die kansen moet je dan wel willen zien. Als je me vraagt om voorbeelden dan kom ik automatisch bij de liefde uit omdat de liefde voor iedereen herkenbaar is.
Krampachtig zoeken naar de liefde levert vrijwel altijd teleurstelling op. Om die reden werken de datingsites niet. Ook wetenschappelijk is aangetoond dat de beste relaties spontaan ontstaan. Alleen moet er voor zo’n spontane relatie wel ruimte zijn in je hart. Wat ik dikwijls zie is dat vrouwen en soms ook mannen blijven “hangen” in een halve relatie en dan hopen op betere tijden of roepen: ”ik verander hem of haar nog wel.” Dat is de grootste misrekening die je kunt maken. Iemand willen veranderen is altijd tot mislukking gedoemd.
Vooral mensen die gewend zijn alles naar hun hand te kunnen zetten verkijken zich op de liefde. Ze hebben succes in studie, werk en hobby’s. Ze vallen van het ene geluk in het andere maar met de liefde wil het niet vlotten. Oh ja, hun succes trekt genoeg kandidaten aan maar bij nader inzien zijn er altijd eigenschappen die niet passen binnen het profiel dat men van de ultieme kandidaat voor ogen heeft. Deze mensen weigeren te beseffen dat de ideale partner niet bestaat. Daarom zoeken ze door of ze trachten van een halve liefde een hele te maken.
Keulen en Aken zijn niet op één dag gebouwd. Relaties moeten groeien. Helaas ontstaan de meeste relaties door seksuele aantrekkingskracht. Lust verwarren we met liefde. Verliefdheid is de grote leugen want zodra de roze wolk om het hoofd verdwenen is valt de ander van zijn voetstuk af. Een voetstuk waar we hem of haar zelf op hebben geplaatst. En dan begint een gevecht want loslaten is moeilijker dan vasthouden. Zo’n gevecht heeft zelden het beoogde resultaat. Ondertussen lopen de emoties op en verspillen we kostbare tijd. Als we de persoon hadden losgelaten was er misschien iemand anders op ons pad gekomen die veel beter bij ons past. Maar we hebben in de liefde geïnvesteerd en willen daarvan de vruchten plukken.
Ik kom op dit onderwerp omdat ik de afgelopen maanden twee vrouwen heb ontmoet die in een dergelijke situatie zijn beland. Ze houden van een man. De man houdt ook van hen maar dan wel op zijn manier. Hij is niet van plan alles in te vullen wat deze dames graag zouden willen zien. Het gevolg is een soort knipperlicht relatie. Beide vrouwen vertellen me dat er ook nog iemand anders in hun leven is. Die man is hun steun en toeverlaat als ze het even niet zien zitten. Met hem kunnen ze praten, lachen, huilen en helemaal zichzelf zijn. Eigenlijk zou deze man prima bij hen passen ware het niet dat ze verliefd zijn op die onbereikbare hunk met sexappeal die zijn eigen weg gaat.
Het inmiddels overleden kruidenvrouwtje Mellie Uyldert schrijft in één van haar vele boeken dat het kruid voor je genezing altijd naast je deur te vinden is. Ze bedoelde dit zowel in letterlijke als overdrachtelijke zin. Uyldert heeft gelijk. Ik zou je tal van voorbeelden kunnen noemen. Zo ook in de liefde. Er komen dagelijks mensen op je pad. We maken een keuze op basis van uiterlijke kenmerken en maar zelden op basis van ons gevoel. Dat laatste zouden we juist vaker moeten doen. We laten ons letterlijk verleiden door een mooi plaatje of praatje maar leren de persoon die erachter schuilt pas kennen als de relatie zich niet zo ontwikkeld als dat we hadden gehoopt en verwacht.
Opvallend is nu dat op het moment dat we over onze oren verliefd zijn er vrijwel altijd een tweede persoon ons leven binnenwandelt. Hij of zij valt minder op maar weet vaak vrij snel een plekje in ons bestaan te verwerven. Natuurlijk heb ik me afgevraagd hoe dat komt. Mogelijk dat onze verliefdheid een positieve uitstraling heeft op anderen. Je zou ook kunnen zeggen dat de Kosmos een reserve kandidaat op ons pad stuurt omdat de Kosmos de donkere wolken boven onze verliefdheid ziet aankomen. Vanuit mijn eigen filosofie bekeken neig ik te geloven in de laatste optie.
De beste raad die ik iedereen met een gebroken hart zou willen geven is laat los en kijk eens om je heen. Maak ruimte voor een nieuwe liefde. Misschien is dat wel de persoon die jou altijd heeft bijgestaan maar die je seksueel niet aantrekkelijk vond. Seks is slechts één facet van een gelukkig leven. Ik wil de waarde van goede seks niet betwisten maar met seks bouw je zelden een standvastige relatie op. Waar het bij een goede relatie toch vooral om draait is respect, veiligheid, kameraadschap, gemeenschappelijk interesses en steun in zowel goede als minder goede tijden. Uiteindelijk zijn we daar allemaal naar op zoek. Eenrichtingsverkeer zal nooit lang werken. Van de uitdaging een ander voor je charmes te winnen wordt je alleen maar moedeloos als het niet lukt. Ik denk dat er voor de meeste mensen een gelukkige relatie is weggelegd maar dat we die vaak niet (willen) zien.
Beste Ko
Ik ben hier bij toeval op deze site gekomen en wat een herkenbare artikel dit vind ik namenlijk ook al jaren, en gelukkig zie ik dat u dat ook vind.
groetjes van Astrid.
@Beste Astrid,
Ervaring is de beste leermeester. Helaas zie ik dikwijls dat men zijn leergeld pas betaalt als het leven zijn einde nadert. Gelukkig zijn er dus ook mensen die eerder tot de ontdekking komen dat loslaten beter is dan vasthouden en mijn visie steunen.
Groet van Ko
Ik krijg net een quote binnen:
Het is niet eenvoudig om het geluk in jezelf te vinden, maar ergens anders vind je het zeker niet.
@Mjon, dat is helemaal juist en een quote om te onthouden.
Ik hou heel wijs.. maar even mijn mond..
Beter Ko??
Niks is toeval zo ook dit stukje niet…
Ik ben naar de kapper geweest!!!
Tijd om mezelf weer op te pimpen.
Een vrouw met een kind.. en een relatie, is vaak geneigd zichzelf een beetje te vergeten.
Alles draait om kind en man… ( en 3 honden in mijn geval)
Hun geluk en behoeften staan bovenaan en daarna kwam ik pas.. als ik er aan dacht.
@Miss M, ooit in een grijs verleden, was er de slogan: “als je haar maar goed zit.” Maar, het is tekenend voor het begin van een nieuw bestaan als vrouwen zich gaan pimpen.
Toen ik vroeger op kamers zat, had ik een huisgenootje wiens idee van een relatie samengevat werd in haar opmerking toen een plekje midden op haar rug kriebelde “verdorie, had ik maar een vriendje die me daar kon krabben”.
Waarop ik zei: “Ga er maar van uit dat, als je wel een vriendje hebt, hij er net even niet is als jij een kriebel op je rug hebt.”
Iemand heeft eens tegen mij gezegd ‘alleen een dwaas geeft uit zijn reserve’, misschien heeft Miss M er ook wat aan..? (Het is hartstikke goed om te geven maar alleen als je het kunt missen, niet ten koste van jezelf.)
Dat van dat pimpen heb ik vaker gehoord, als man zijnde moet je opletten als je vrouw ineens een heel nieuw kapsel neemt.
Mjon je hebt gelijk, ik voel mij nu achteraf ook een dwaas…
Er gebeurde zoveel waar ik mijn ogen voor sloot omdat ik zoveel van hem hield.
Nu is het worstelen met mezelf, mijn eigen pijn, mijn eigen dwaasheid.
Nou Miss M, ik vind het helemaal nooit dwaas om van iemand te houden, ik vind het dwaas dat iemand niet respectvol met liefde omgaat. Als parels voor de zwijnen.
En sterkte!
Maar als ik je comments verderop zo lees, lijk je me een pittige vrouw, je komt hier vast groter, sterker en mooier uit. Als een phoenix.
“Ik wil de waarde van goede seks niet betwisten maar met seks bouw je zelden een standvastige relatie op”, aldus Ko.
Klopt. Dat is meteen ook de reden dat wanneer je als vrouw een man heel leuk vindt, je nooit op een eerste prive-afspraakje met hem het bed in moet duiken!
We zijn natuurlijk volwassen, en een keer een one-night stand is echt zo vervelend nog niet, ECHTER, als je iemand leuker vindt dan enkel een one-night stand, dan moet je hem dus maar lekker eerst even om je heen laten draaien, anders denk man in kwestie dat je ofwel te makkelijk was, of zelfs omdat het zo makkelijk ging, dat ze dus beter kunnen krijgen. Erg heh, maar echt waar. NIET doen dus. (tip van de dag)
Tja, dat van die reserve-kandidaat, dat komt me héééél bekend voor. Maakte het al 3 keer mee, als ik me niet vertel.
Tijdens mijn laatste twee relaties was er al snel een “side-kick”, een meer dan goede vriendin die mij steun en toeverlaat was als het in mijn relatie niet zo lekker ging.
Zonder deze personen had ik het niet gered, was dan ongetwijfeld aan lager wal geraakt of acuut uit de relatie gestapt.
Inmiddels heb ik “verkering” met mijn laatste “side-kick”, de tijd zal het leren of dat een goede keuze is. Vooralsnog houd ik het niet langer dan 3 a 5 jaar uit met dezelfde partner en dat terwijl mijn ouders al bijna 45 jaar getrouwd zijn, haha.
Overigens is het mijn ervaring dat een relatie die via internet ontstaan is, niet anders is dan een relatie die in levende lijve ontstaan is.
@Tom, “Overigens is het mijn ervaring dat een relatie die via internet ontstaan is, niet anders is dan een relatie die in levende lijve ontstaan is.” De tijd zal dat moeten leren maar ik heb andere ervaringen. Doorgaans is een relatie die ontstaat via het Internet net zo vluchtig als het medium. Maar er zullen beslist uitzonderingen zijn.
En wat ouders betreft: die komen uit een heel andere tijd waarin de trouwbelofte nog heilig was.
@Ko; wat ouders betreft…zo’n 20 a 30 jaar geleden was het in hun vrienden en kennissenkring anders heel erg in de mode om te gaan scheiden. De buren links en rechts deden er ook erg aan mee, dus wat dat betreft is het “mazzel” dat mijn ouders nog bij elkaar zijn.
Mooi geschreven ,ik ben nog altijd niet herstellende van een gebroken relatie ik kwam voor haar niet op het juiste moment ondanks de verliefdheid en de liefde , het loslaten is nu definitief begonnen al hebben we beiden gehoopt dat het misschien weer goed komt . we zetten elkaar nu zachtjes neer maar het valt niet mee om opnieuw ergens te beginnen
@Frank, loslaten is inderdaad een moeizaam proces. Ik wens je sterkte.
Tsja wat is loslaten ? Nieuw werkwoord ? Heb nog altijd contact met al mijn voormalige partners. Misschien is onthechten een beter woord……. loslaten klinkt als voor eeuwig het contact verbreken. Ik kan me niet voorstellen dat je iemand waarvan je hebt gehouden, waarop je smerig verliefd bent geweest gewoon uit je systeem kan zetten.
OK de relatie werkt niet….dus, dan moeten we het als volwassenen netjes afronden. Het is 2010 en het is zo langzamerhand een feit dat koppels niet lang bijelkaar blijven.
Als er kinderen in het spel zijn dan is het natuurlijk weer extra moeilijk……ben al 20 jaar bezig die dingen mee te maken en een plaats te geven. En ik ben er nog niet uit…..
Maar ik ga er nog wel even mee door !