Ko van Dijk vertelt

Gisteren de uitspraak in het hoger beroep dat Gonçalo Amaral, zijn uitgever Guerra & Paz en het televisie station TVI hadden aangespannen tegen de beslissing van een lagere rechter. Die verbood het boek en de film over het boek “A Verdade da Mentira”, (De Waarheid Achter de Leugen.) De omstreden beslissing blijft echter gehandhaafd. Rechter Maria Gabriela Cunha Rodrigues deed die uitspraak waarvan de motivatie nog moet volgen. Overigens geldt dat verbod alleen voor Portugal.

Het verbod is ronduit belachelijk omdat zowel het boek als de film bijna twee jaar vrij verkrijgbaar zijn geweest en honderdduizenden mensen er kennis van hebben genomen. Daarnaast is het boek in zeven talen vertaald en in vele andere landen, waaronder Nederland, uitgegeven. Het verbod is dus mosterd na de maaltijd. Maar de achterliggende reden is de claim die de McCanns willen uitoefenen. Met het verbod op de verdere verspreiding van het boek hebben ze juridisch een wapen in handen. Dat rechters zich voor het karretje van de The McCanns laten spannen, nota bene buitenlandse toeristen en geen ingezetenen van Portugal, zal iedereen bevreemden. Het is ook een uiterst merkwaardige zaak. Te meer omdat The McCanns geruime tijd golden als de belangrijkste verdachten.

“Portugal is een onderontwikkeld land, dat minstens 25 jaar achterloopt. Er gebeurt nooit wat. Als er eens iets aan de hand is kan de pers nauwelijks haar werk goed doen.” Zo ongeveer luidde de uitspraak van een in Spanje wonende journalist toen ik destijds intensief met de zaak Maddie in de weer was. Anderzijds werd me door een Nederlands echtpaar in Portugal meegedeeld dat de corruptie binnen de overheid én de macht van de Vrijmetselaars elke democratische rechtsgang verhindert.

Hoever Portugal nog achterloopt op de rest van Europa beschreef een jaar geleden Heleen van Royen op haar weblog. Haar terechte klaagzang had echter niets te maken met de overheid maar met de belabberde gezondheidszorg in dat land. Eigenlijk is alles in Portugal slecht behalve de zon, het eten en het prachtige landschap. Voor wie droomt over een ouderwets Spartaans leven in een hutje op de heide, is Portugal het beloofde land. Nu ja, bij wijze van spreken dan. Vanzelfsprekend zijn er ook goede dingen over Portugal te melden zoals de vriendelijke bevolking en de bijzondere cultuur.

Nu zou je verwachten dat ik het politiespeurwerk in één adem noem met alles waarin Portugal zich diskwalificeert van de rest van Europa. Alvorens daar een antwoord op te geven kijken we even naar ons eigen land. Het is bedroevend dat er zo weinig zware misdrijven worden opgelost. De reden is gebrek aan ervaring, onvoldoende mankracht en de bureaucratie. Daarnaast is een zaak oplossen niet meer het werk van één coördinator met een klein team specialisten zoals vroeger maar werken de rechercheurs aan meerdere zaken tegelijk. Als er niet snel resultaten worden geboekt dan sluit men het dossier bij gebrek aan tijd. Zo niet in Portugal. Daar bestaat het ouderwetse politiewerk nog wel. Hoe dat gaat beschrijft Amaral uitgebreid in zijn boek “De Waarheid achter de Leugen.” Amaral mocht de zaak Maddie niet afronden. Het waarom wordt stukje bij beetje duidelijk.

In een land waar vrijwel alles krakkemikkig en achterhaald is, zijn buitenlandse investeerders welkom. Het is onbekend hoeveel Nederlanders er in het buitenland wonen omdat velen verzaken zich te laten uitschrijven bij hun gemeente. Maar naar schatting verblijven er slechts 6000 Nederlanders permanent in Portugal tegenover 300.000 in Spanje. Of die cijfers nu wel of niet kloppen is niet zo van belang. Duidelijk is dat Portugal als immigratieland bij ons niet hoog op het wensenlijstje staat. Bij de Britten ligt dat anders. Ook hier weer een schatting die je kunt kwalificeren als natte-vinger-werk, maar het zouden er meer dan 100.000 zijn. In ieder geval bezorgen de Britten de Portugezen een belangrijke bron van inkomsten. En dan voornamelijk in de Algarve waar ze luxe villa’s en hotels hebben gebouwd.

Je kunt je indenken dat Britse onderdanen, die geld beleggen in Portugal, privileges genieten omdat ze voor de Portugese economie van belang zijn. Veel van die Britten blijken dan ook nog lid van de Vrijmetselaars te zijn. Men beweert dat de Loge in Portugal de op één na machtigste ter wereld is. Vrijwel alle rechters en advocaten in Portugal zijn lid van die dubieuze club. Dat heeft een journalist van de Telegraaf ooit uitgezocht. Toen Amaral in Nederland was heb ik daarover met hem gediscussieerd. Amaral is een felle tegenstander van de Vrijmetselaars. Het is dus helemaal niet zo vreemd dat rechters Amaral dwarszitten. En vergeet niet dat de McCanns en hun achterban over heel veel geld beschikken. Wil ik daarmee suggereren dat rechters worden omgekocht? Dat is niet eens nodig. Reken maar dat Portugese rechters geen besluit nemen dat door de leden van de Vrijmetselaars niet gewaardeerd wordt.

Hoe machtig de achterban van de McCanns is was gelijk duidelijk toen Amaral met zijn onderzoek begon. Zowel de Britse Consul als de Britse Ambassadeur liepen hem voor de voeten. Hun bemoeienis bevreemde Amaral. Dat was in andere, veel grotere zaken waar Britse onderdanen bij betrokken waren, nooit voorgekomen. De Ambassadeur drong er bij Amaral op aan om Engelse politiemensen met kennis van ontvoeringen te laten overkomen. Amaral gaf gehoor aan het advies van de Britse Ambassadeur.

Opmerkelijk is dat één van die Engelse experts, Lee Rainbow, drie weken na de zogenaamde verdwijning van Maddie, de Portugese politie meedeelde dat hij het vermoeden had dat er helemaal geen ontvoering had plaatsgevonden en hij Gerry McCann verdacht de hele ontvoering in scène te hebben gezet. Gerry was immers de laatste persoon die beweerde Maddie in leven te hebben gezien. Rainbow schreef een rapport over zijn vermoedens en bevindingen. Maar dat rapport is nimmer gepubliceerd.

We zijn bijna drie jaar verder. Het afgelopen jaar zijn de bijdragen aan de kas van de McCanns flink teruggelopen. De goudmijn begint dus op te drogen. Alle reden voor de McCanns om criticasters de mond te snoeren en er nog uit te halen wat mogelijk is. Voorlopig hebben ze in Portugal hun macht kunnen uitoefenen en ook in Engeland weten ze de media onder de duim te houden. De rest van de wereld is de zaak McCann allang zat. Kranten besteden er nauwelijks nog aandacht aan. Ik probeer de zaak te blijven volgen, per slot heeft mijn weblog vooral aan Maddie McCann haar bekendheid te danken.

Gepost door Ko van Dijk op februari 19th, 2010 om 04:30
Categorie: Maddie McCann  |  Je kunt scrollen tot het eind van deze pagina en je commentaar posten. Pingen is niet toegestaan.