Gisterenavond de eerste aflevering van een nieuwe serie met Char. Het medium bezoekt nabestaanden van rampen en tracht hen troost te geven. De inleiding meldt dat Char sinds 2002 actief is in ons land. Char vulde in dat jaar mooi het gat op dat was ontstaan toen Jomanda in 2001 haar credits bij het publiek verloor door het overlijden van Sylvia Millecam. Roem is altijd tijdelijk. De komst van Derek en kritische beschouwingen over de werkwijze van deze alfabet lezeres, deden de populariteit van Char dalen. Er moest dus een nieuw format rond dit Amerikaanse orakel worden bedacht. Eerlijk gezegd: daar is RTL redelijk in geslaagd.
Wie nu lovende kritieken verwacht aan het adres van Char moet ik teleurstellen. Ik blijf die vrouw bagger vinden. De makers van het programma hebben evenwel hun uiterste best gedaan de nabestaanden uitvoerig hun verhaal te laten doen. Voor de kijker leverde dat aangrijpende beelden op. Net niet over de top, wat je toch al snel met dergelijke programma’s ziet. Morien Stigter (EndeMol) en haar team hebben een mooie prestatie neergezet. De vraag is of je zo’n programma ook zonder Char had kunnen maken. Char is nu eenmaal dé tranentrekker bij uitstek.
In deze eerste aflevering zat nog een extra item waardoor de spanning werd opgevoerd. Eveline, de zus van Ruud en dochter van Piet, kwam bij de ramp om het leven. Piet en zijn zoon Ruud hadden daarna geen contact meer met elkaar. De voice-over wekte de illusie alsof het aan het eind van de uitzending goed zou komen. Maar blijkbaar is de familieruzie zo heftig dat het ook Char niet lukte een verzoening tot stand te brengen. De kijker vraagt zich dan natuurlijk af wat er in hemelsnaam is fout gegaan tussen vader en zoon. Die vraag bleef onbeantwoord. Opmerkelijk de afsluiting van Ruud die verklaart dat de ramp hem heeft geholpen bij zijn huidige werk, namelijk steun geven bij rouwverwerking.
De rol van de overheid bij rampen in ons land is een discutabele. Er worden onderzoeken naar de toedracht gedaan maar steevast is de uitkomst voor de nabestaanden een teleurstelling. Al snel rijst het vermoeden dat er zaken in de doofpot worden gestopt. Zo ook bij de ramp met de Hercules. Vast staat dat er mensenlevens gered hadden kunnen worden door adequaat handelen. De hulpverlening kwam veel te laat op gang en de vluchtleiding was niet op de hoogte dat het toestel het blaasorkest vervoerde. Daarnaast is de oorzaak van de crash nooit achterhaald. Dan bleek de driekoppige, Belgische bemanning behoorlijk gezopen te hebben. Uiteindelijke werden er twee mannen veroordeeld voor de gemaakte fouten maar in hoger beroep weer vrijgesproken. Voor de Stichting nabestaanden Hercules ramp een onverteerbare zaak. Regelmatig is er aangedrongen op een parlementair onderzoek maar dat is er tot nu niet gekomen.
Volop nog vragen en raadsels. Zou een medium de verlossende antwoorden kunnen geven? Dat hangt er vanaf welk medium je daarvoor inzet. We zien Char opvallend vaak in een Land Rover, ter beschikking gesteld door dealer Charles Serry uit Hilversum, die bedongen heeft het merk en de auto prominent in beeld te brengen. Onderweg naar de nabestaanden van de ramp, raadpleegt Char in deze auto haar laptop. Wat zoekt ze op? Details van de ramp en van de slachtoffers?
Of alles wat ze gezegd heeft ook op het Internet te vinden is weet ik niet. Maar de redactie van EndeMol zal haar huiswerk goed hebben gedaan. “Er heerste een chaos en er was geen orde meer”, horen we Char verkondigen. Wat hadden we dan verwacht? Natuurlijk was er paniek in het vliegtuig toen het de baan raakte. Het is bekend dat er minstens 19 overlevenden zijn geweest. Die stierven alsnog door de brand die uitbrak en de belabberde hulpverlening. Het lossnijden van riemen is geen eyeopener. Dat de zoon van Ruud zijn tante Eveline in het gras heeft zien zitten klopt volgens Char. De kans dat ze gelijk heeft is 50%. Maar is dat verder nog van belang? De nabestaanden zijn er blijkbaar tevreden mee.
Het lijkt alsof Char met opmerkelijke feiten komt. Maar ongemerkt leggen de nabestaanden Char de woorden in haar mond. Een brandlucht rond de kerst en knappende lampjes. Geesten kunnen hun aanwezigheid op vele manieren laten blijken beaamt Char. De nabestaanden krijgen tranen in hun ogen. Ja, die vreemde gebeurtenissen hadden ze al toegeschreven aan de overledene. Char voorspelt dat de komende kerst precies hetzelfde zal gebeuren. Het is een troostrijke aankondiging. De uitzending wordt stemmig afgesloten met een bijeenkomst op de plek waar de ramp heeft plaatsgevonden.
Het idee om een medium nog eens te laten kijken naar rampen die in het verleden hebben plaatsgevonden juich ik toe. Zeker als het rampen betreft waar nog altijd een waas van geheimzinnigheid omheen hangt. De Hercules ramp is daar één van maar ook de ramp in Enschede en de Bijlmerramp roepen nog altijd vraagtekens op. Het is dan juist goed om een buitenlands medium te nemen die niet of nauwelijks kennis heeft van de feiten. Helaas is veel te vinden op het Internet. De vertaalprogramma’s worden steeds beter. Dus ook voor buitenlanders is het vinden en vertalen van informatie een fluitje van de spreekwoordelijke cent. Dat maakt het lastig om uitspraken van televisiemediums te beoordelen.
Maar stel dat mediums met verrassende informatie komen aandragen, wat doet de overheid daar dan mee? Hopelijk niet de fout die gemaakt werd bij het Zesde Zintuig. In de zaak van Diana Winkel werd aan de hand van een daderprofiel en een tekening een onschuldige opgepakt. Bij Char waagden de programmamakers zich er niet aan om naar de achtergronden van de ramp te kijken. Terwijl die hoogst interessant zijn. Bijvoorbeeld de twee mannen die eerst werden veroordeeld en later gerehabiliteerd. Het bleef dus bij tranen en troostende woorden. We hadden niet anders verwacht. Ook Char moet entertainment blijven.
Toch kijk ik redelijk positief tegen dit soort programma’s aan. Niet omdat ik Char een warm hart toedraag maar omdat rampen nogal snel worden vergeten. 13 mei aanstaande is het tien jaar geleden dat Enschede in een vuurzee veranderde. Ook Char gaat met de nabestaanden van de vuurwerkramp praten. Maar wat was de werkelijke oorzaak en hoe is het afgelopen met de vermeende aanstichter die uiteindelijk vrijgesproken werd? Astrid Bussink, ooggetuige en filmmaker, geloofde niets van alle complottheorieën maar is op andere gedachten gekomen. Haar docu “Mijn Enschede” wordt op 13 mei aanstaande door de NPS uitgezonden. Maar eerst zien we Char. Naast de hugs en knuffels ben ik benieuwd of ze nog met iets bijzonders over de ramp in Enschede komt. Bij deze eerste aflevering kon ik me niet aan de indruk onttrekken dat Char aan een soort paranormaal ramptoerisme doet.
Prachtige emo TV maar wat heb je er aan. Ik heb het met gemengde gevoelens bekeken. Soms had ze rake opmerkingen maar het raden van de naam ging mij nu te gemakkelijk.
Char heeft een gave maar dan als zakenvrouw. Het gaat hier om een slecht cold-reading showprogramma meer kan ik er niet van maken. Jammer dat de nabestaanden letterlijk en figuurlijk bedrogen worden. Ook de kijkers trouwens.
Voor mij kan dat hele tranendtrekkende bagger entertainment naar het programma ‘Opgelicht’.
Char heeft net zoveel paranormale gave als een straatklinker.
@Emiel, er wordt veel geknipt en geplakt. In het huis van nabestaanden zullen her en der wel foto’s staan van het slachtoffer. “Wat heeft Eveline met sneeuw?” Gelijk wordt ons een foto getoond met Eveline op de wintersport. Die foto stond vast op de schoorsteenmantel. Het raden van namen…. Ach, dat heb ik veel meer mediums zien doen.
Waar haal je de moed en de puf vandaan om hier telkens weer alle aandacht aan te besteden.
pfff,char
Oja, ik heb het weer eens gemist hoor. Is uitzending gemist de moeite waard, of juist niet? Wie roept?
@Luna 3, je hebt niets gemist hoor. Uit nieuwgierigheid heb ik vanavond de door mij gemiste uitzending trachten te bekijken, met de nadruk op trachten, want het filmpje liep na een halve minuut al vast terwijl het geluid vrolijk verder liep. Enfin, een half minuutje film én het artikel van Ko heeft me doen besluiten dat de uitzending niet de moeite waard is. Of je moet een liefhebber van troosttelevisie zijn, wat ik niet ben, dan zul je zeker bij Char op het juiste adres zijn.
Dank voor de tip Jan, ik heb ‘m met verve opgevolgd!
@Luna3, zo zie je maar hoe geod het is dat ik zoveel tijd besteed aan een uitzending van Char. Ik bespaar anderen 45 minuten ergenis
…hehehe. Kan m’n tijd inderdaad wel beter gebruiken (de koffers pakken voor Aruba bijvoorbeeld
)
@Luna, je maakt me jaloers met je Aruba. Maar toch wens ik je een geweldige vakantie toe.
Char, de ramp na de ramp.
Ha daar, een beetje mosterd na de maaltijd, maar ik heb net een stukje gezien, en ik moet zeggen dat ik Char wel heel integer vind omgaan met de situaties en families. Best mooie tv toch.