Konden we donderdagavond getuige zijn van het ramptoerisme waarop Char ons de komende weken trakteert, vrijdag de aftrap van de Nieuwe Uri Geller derde episode. Ook bij SBS6 hebben de programmamakers het bestaande format opgepoetst. We zien nu de voorrondes en naast echte mentalisten en professionele goochelaars mag nu iedereen meedoen die denkt over bijzondere gaven te beschikken. Dat levert een vermakelijk programma op waar ik met plezier naar heb zitten kijken.
De scheidslijn tussen het mentalisme en goochelen is flinterdun. Mentalisten zullen volhouden dat ze over bijzondere gaven beschikken maar als publiek weet je dat je in de maling genomen wordt. Bij programma’s zoals de Nieuwe Uri Geller zou je feitelijk een wetenschapper moeten zetten die de verrichtingen van de deelnemers van kritisch commentaar voorziet. Zoals bij deelneemster Joke Buitendijk. Deze magnetische vrouw wekte alom verbazing. Maar Joke is kunstenares van haar vak….
De eerste aflevering had een zeer hoog entertainment gehalte. Ongeloof en verbazing werden afgewisseld met dijenkletsers. Ik lag dubbel bij de pendelaarster die door Patty prachtig op haar nummer werd gezet. “Wat denk je, ga je door naar de volgende ronde?” De pendel zwaaide enthousiast JA. De jury zei NEE. Een kloon van Jensen wist het zeker: hij zou iedereen versteld laten staan. Daartoe had hij George, een hulpje op afstand ingeschakeld. George kon via de gedachtenoverbrenging van kloon Jensen de jury feilloos vertellen welke kaart er gekozen was. Jammer voor kloon Jensen dat George zich versprak. “Welke kaart doen we nu?” “Doe George de groeten”, riep Patty toen kloon Jensen bedremmeld afscheid nam.
Mike leek op het eerste gezicht een ordinaire herrieschopper. Een vreselijk irritante man die begon met ruziemaken. Mike is het type dat je als programmamaker ’t liefst onmiddellijk buiten de deur zet. Hij wilde niets over zichzelf vertellen. Bo kreeg het met hem aan de stok en die scène leek niet gespeeld. Eenmaal voor de jury bleef Mike irriteren. Hij speelde zijn rol voortreffelijk. Zijn woede leek levensecht toen hij de jury betichtte van vals spel. Maar toen kwam de apotheose. Mike toverde de gemerkte munt tevoorschijn. Als iemand een 10 verdient voor zijn act is het Mike. Terecht dat de jury hem graag wilde terugzien.
Ik schoof naar het puntje van mijn stoel toen een nog zeer jonge deelnemer het mediumschap wilde demonstreren. Dat ging helaas mis. Maar de jury deed iets onverwachts. In plaats van hem uit te lachen, werd de jongen geadviseerd om voorzichtig met zijn gave om te springen en te wachten met optredens tot hij wat ouder geworden is. In dit verband moet gezegd worden dat Patty Brard momenteel de opleiding tot medium volgt bij Anneke Klaassens. Patty weet dus wat er mogelijk is. Anneke heeft al toegezegd dat ze deze jongen wil begeleiden.
Verreweg het beste optreden was van de Joker. Het is duidelijk dat deze man is ingehuurd en niet voor niets de uitzending mocht afsluiten met een geweldig optreden. Natuurlijk vraagt iedereen zich af wie er schuil gaat achter het masker. Het zou gaan om Andrew Melia, een Britse goochelaar die vaak in ons land optreedt op feesten van grote bedrijven. Hoewel het een genoegen is deze man aan het werk te zien, doet deze professional toch afbreuk aan het format. Ik ben van mening dat je geen ingehuurde beroepsartiesten moet zetten naast amateurs. Gerard Joling plaats je ook niet naast de kandidaten van popstars of Idols.
Al me al heb vind ik De Nieuwe Uri Geller er een stuk op vooruit gegaan. Een jury zonder Henk Jan Smits is een verademing. Patty is weliswaar fysiek nadrukkelijk aanwezig maar weet zich goed in te houden en geeft beheerst haar commentaar. Deze rol ligt haar toch duidelijk beter dan het spelen van de pias in de vorige afleveringen waar ze genoeg van had. Maar de grootste aanwinst is de diversiteit aan kandidaten en hun kunsten. Ik kijk reikhalzend naar de volgende aflevering uit.
Die Mike vond ik geweldig. Jammer dat zoiets maar één keer werkt.