Ko van Dijk Vertelt

Het was me volkomen ontgaan dat het woord “ontvrienden” op 17 december 2009 werd gekozen tot het woord van ’t jaar. Een jaar eerder hadden de zogenaamde trendwatchers voorspeld dat de wereld toe is aan het opschonen van sociale contacten. Over hoe waardevol al die zogenaamde vrienden op je Hyves, Facebook etc. zijn schreef ik al eerder deze column.

Ik mag mezelf gerust een zeer actieve internetter noemen die vrijwel vanaf het begin betrokken was bij de digitale snelweg. Toch heb ik nooit de behoefte gevoeld om me aan te sluiten bij sociale netwerken. De reden is dat ik niet geloof in echte vriendschap ontstaan door digitaal contact. Natuurlijk heb ik mensen leren kennen via het Internet en na verloop van tijd ze ook ontmoet. Maar is daar veel uitgekomen? Neen. Vreemd genoeg bleven het vluchtige contacten. Ligt dat uitsluitend aan mij of is het de trend?

Dinsdag was ik op stap met een uiterst charmante dame. Ze is de vriendin van een andere leuke dame die ik via mijn weblog heb ontmoet. Met de laatste persoon heb ik nu ruim anderhalf jaar een intensief contact. Je kunt in dit geval van een soort vriendschap spreken. Zij is niet de enige. Ik heb met nog twee personen zeer regelmatig contact die ik via mijn weblog leerde kennen. Je zou dus kunnen zeggen dat deze “vrienden” in tegenspraak zijn met mijn betoog dat hechte vriendschappen niet door het Internet ontstaan.

Allereerst moeten we ons afvragen wat we onder echte vriendschappen verstaan. Afhankelijk van de persoonlijke behoefte zijn er verschillende definities denkbaar. Zo bestaan er mensen die hun vriendenkring opbouwen tijdens hun jeugd. Vervolgens blijven ze elkaar trouw tot in de dood. Zulke vrienden maken elkaar in alle denkbare situaties mee en weten vaak meer dan de eigen partner. Het zijn de mensen waar jij altijd op kunt terugvallen bij voor- maar vooral bij tegenspoed. Dergelijke vriendschappen zijn waardevol en moet je zuinig op zijn.

Het verschil tussen een ontmoeting via het Internet en in het dagelijks leven is groot. Dat komt omdat we op het Internet vallen voor iemands kennis en interesses. Dating is de meest gerichte vorm van Internetcontact. Beide patijen zijn op zoek naar een relatie of seks. De bedoeling is duidelijk. Maar de score is mager. Slechts 7% van de vaste relaties hebben elkaar via een datingsite leren kennen.

Toen ik nog veel schreef over het liefdesleven kreeg ik bijna dagelijks mailtjes van vrouwen die me graag wilde ontmoeten. Ik heb slechts een enkele keer gehoor aangegeven aan hun verzoek. Het bleef altijd bij de eerste kennismaking, daarna bleek hun nieuwsgierigheid bevredigd. Zo’n vluchtig contact kan best gezellig zijn maar levert voor de lange termijn niets op. Inmiddels heb ik een naam opgebouwd als kenner van de paranormale wereld. De mail die ik nu ontvang gaat over mediums en paragnosten. Soms zit daar ook een uitnodiging tussen. Sporadisch ga ik daarop in.

De dame van dinsdag heb ik eerst in het gewone leven ontmoet. Ze zat met een aantal levensvragen en stuurde me een mail. Vervolgens heb ik haar uitgebreid geantwoord. Zo ontstond een intensieve mailwisseling. Het was op haar initiatief dat we besloten een nieuwe afspraak te maken. Die date viel niet tegen. Ik acht het niet onmogelijk dat we een blijvende vriendschap opbouwen. Niet te verwarren met een liefdesrelatie. Maar liefdesrelaties zijn sowieso tijdelijk. Een hechte vriendschap kan alle stormen doorstaan. In dit geval zal de tijd het moeten leren.

Toch wil ik niet beweren dat je helemaal niets hebt aan je Internetvrienden. Je moet alleen de waarde van hun vriendschap anders beoordelen. Zo kun je een passie hebben voor een bepaalde hobby. Je netwerk op het Internet helpt je aan relevante informatie. Misschien ontstaan er clubjes van gelijkgestemden en komen daar weer ontmoetingen uit voort. Op zich kan dat toch zeer nuttig zijn. Maar iemand die jouw passie voor de pimpelpaarse parkiet deelt zal op andere terreinen je interesses waarschijnlijk niet delen. In je persoonlijk leven zal die persoon ook maar zelden geïnteresseerd zijn.

Een kennis mailde me dat haar vakantiefoto’s te zien waren op haar hyvespagina. Nieuwsgierig ging ik kijken. Er volgde een diashow met onbekende mensen en locaties. Allemaal voorzien van nietszeggende namen als DSC_20100154. Als we nu écht sociaal bezig waren geweest, dan hadden we een afspraak gemaakt en had ik het verhaal achter de foto’s vernomen. Ik had haar vragen kunnen stellen over die vakantie en we hadden heel sociaal een flesje wijn opengetrokken. Dan was het een gezellige avond geworden en had het samenzijn onze vriendschap bestendigd.

Echte vriendschappen zul je moeten onderhouden. Dat kost tijd, inspanning en medeleven. Dat houdt je nooit vol met honderden virtuele vriendschappen. Maar daarvoor is nu Twitter uitgevonden. Communiceren in oneliners gaat snel en je hele vriendenkring kan je nu volgen. Het leuke van Twitter is dat ook bekende Nederlanders aan het Twitteren zijn geslagen. Trots kun je melden dat jij als simpele ziel contacten onderhoud met de Rich and Famous van ons polderlandje. Het is allemaal fake. Om die reden vind je me op geen enkele socialsite en evenmin op Twitter. Ik zie er de waarde niet van in en ik verzeker je dat er een tijd komt dat die hele rage voorbij is.

Update: het gevaar van Twitter

Gepost door Ko van Dijk op januari 21st, 2010 om 02:59
Categorie: Internet, Privé  |  Commentaar geven en pingen is niet mogelijk.