
Vandaag is het Driekoningen. Gebruikelijk is dan om de laatste herinneringen aan het kerstfeest en de nieuwjaarskaarten op te ruimen. We hebben elkaar uitbundig de beste wensen voor 2010 gegeven en het oude jaar met feestelijk vertoon uitgeluid. Met een positieve blik stapten we in een nieuw jaar. Maar nauwelijks aan de frisse start begonnen of we worden geconfronteerd met ellende en narigheid. Neem de rellen in Culemborg, die zich wel eens als een inktvlek over ons land kunnen uitbreiden. Of alle commotie rond de beveiliging van de nationale luchthaven en de discutabele invoering van de bodyscan. Het bericht dat overvallen schrikbarend zijn toegenomen werd vrijwel onmiddellijk geïllustreerd door een gewapende overval in Haarlem. Bij de voorgenomen invoering van de kilometerheffing moeten we opnieuw concluderen dat wat de overheid met de ene hand geeft, met de andere hand wordt afgenomen. Op zoek naar leuk nieuws dus.
Gelukkig is dat leuke nieuws te melden, namelijk dat het voor de derde achtereenvolgende week sneeuwt in ons land. De winter heeft ons in haar greep. Dat levert mooie plaatjes en een Elfstedentochtkoorts op. De tocht der tochten zit er niet in maar het sneeuwlandschap doet een nostalgisch gevoel herleven. Te meer omdat de Spoorwegen bij elke aanval van Koning Winter onmiddellijk worden platgelegd. Op het moment dat ik dit schrijf zijn vrijwel alle spoorverbindingen in Noord-Holland uitgeschakeld. Nu zit ik bij de warme kachel achter mijn beeldscherm. Mensen die aangewezen zijn op het openbaar vervoer zullen de sneeuwpret minder waarderen. Maar voor de toekomst is er hoop want de NS heeft aangekondigd de spoorverbindingen winterhard te maken. Ondertussen mogen we gebruikmaken van een winterkorting: het zoutkaartje. Altijd leuk, zo’n nieuw woord.
Zandvoort 2040, midden in de winter. Op een terrasje aan het strand zit ik met mijn kleinzoon. “Opa, heb jij wel eens echte sneeuw gezien?” “Zeker Daan (de meest gekozen jongensnaam). In de winter van 2009/2010 bijvoorbeeld. Toen lag er zoveel sneeuw dat de spoorwegen besloten om een “zoutkaartje” te verkopen.” Kleinzoon Daan kijkt me ongelovig aan en vraagt: “wat zijn spoorwegen opa?” Ik leg hem omslachtig uit dat dit een soort auto’s op rails waren die je van stad A naar stad B moesten vervoeren maar door de klimaatgevoeligheid van de techniek en het belabberde onderhoud langzaam zijn verdwenen. Daan begint te brullen van de lach. Auto’s op een rails, hij kan zich er geen voorstelling van maken. Zoveel vrolijkheid beloon ik natuurlijk met een ijsje want Al Gore had helemaal gelijk. Het is 6 januari 2040 en 25 graden in de schaduw.

Valt het je ook op Ko, dat gouden aureooltje bij uw icoon Wilders, het uitgestreken gezicht maar ondertussen wel hebberig met beidde handen het kadootje aanpakken ….
Klapstuk van zotheid vormt voor mij Maria met kind op schoot. Whahahaha!!!!
goeie plaat!
Laat Al Gore maar ophouden over de opwarming van de aarde. We gaan weer naar de ijstijd zo te zien. Die graaier komt voor mij niet geloofwaardig over.
Net zoals die Mexicaanse pandemie die niet uitgebroken is afgezien van het aantal doden wat ik uiteraard betreur voor de nabestaanden. Is ook een lachertje. De farmaceutische maffia en sommige virologen varen er wel bij. En zo wordt het volk bedrogen door de politiek.
@Jan, het is niet mijn beste montage maar het gaat om de boodschap en die heb jij goed begrepen