Zolang de media bijna dagelijks schreeuwden dat we in een financiële crisis zijn beland heb ik bij al dat slechte nieuws vraagtekens gezet. Vandaag werd de verwachting van het CPB gepresenteerd. Het gaat weer de goede kant op. Volgend jaar minder werkloosheid dan oorspronkelijk was becijferd. De economie zal met 1.5 % groeien. Een crisis gelijk de jaren dertig is dus niet uitgekomen. De voortekenen van het herstel waren al zichtbaar.
Gisteren werd de Miljonair fair afgesloten. Het bezoekersaantal was gelijk aan vorig jaar: 49.000. Maar de omzet was ongekend. Nog nooit is er op een Miljonair fair zo goed zaken gedaan als op deze. Topman Benno Leeser van Gassan Diamonds meldde recordverkopen te hebben gerealiseerd die zijn stoutste dromen overtroffen. Dat zegt veel want als je geld save wilt beleggen dan zijn diamanten een slechte investering. Wie glitters koopt doet dat omdat hij geld te veel heeft en dat graag wil laten zien.
Crisis? Een paar dagen geleden kwam het CBS met nieuws over ons inkomen. De gemiddelde Nederlander heeft bijna 2.800,- euro netto per maand te besteden. Die gemiddelde Nederlander was natuurlijk niet de bezoeker van de Miljonair fair. Wie waren die bezoekers dan wel? De Brenninkmeijers, fam. Fentener van Vlissingen, Frits Goldschmeding of Ben Pon? Natuurlijk niet. De echte rijken komen niet op dat soort beurzen. Om te beginnen hebben ze alles al. Daarnaast wil de elite niet gezien worden in de nabijheid van laten we zeggen een Daphne Dekkers, Gordon of Estelle Gullit. De Miljonair fair is er voor de jongens en meisjes met het snelle geld, die niet weten wat ze met hun poen moeten doen. De nieuwe rijken dus.
Waarmee hebben de nieuwe rijken dan hun geld verdiend? Met van alles en nog wat en vooral met de niet bestaande crisis. Het scenario is simpel maar uiterst doeltreffend: saai paniek, wacht op het dalen van de koersen en sla dan toe. Tegen de tijd dat iedereen van de schrik bekomen is stijgen de aandelen richting hun oorspronkelijke beurskoers en dan verkoop je. Het afgelopen jaar hebben de speculanten goed hun zakken gevuld. Wie dat ook deden waren de bankdirecteuren en hun managers. Ondanks aantoonbaar onvermogen en falen werden er forse bonussen uitgekeerd, deels van ons belastinggeld.
Oké, er zijn ook een aantal bekende miljonairs terug naar (bijna) af. Dirk Scheringa, Frits Kroymans en Marco Borsato. Die zullen we niet bij de Voedselbank zien. Ze hebben iets minder van heel erg veel. Dat geldt voor de meeste miljonairs: ze hebben altijd nog ergens een potje verstopt voor slechte tijden. Maar de hier genoemde fors geplaagde ondernemers hebben we waarschijnlijk niet op de Miljonair fair gezien dat zou het roddelcircuit in de kaart spelen. Want stel je voor dat we Marco of zijn vrouw Leotien tegen het lijf waren gelopen. Onze ideale schoonzoon, die krokodillentranen huilde over het verlies van zijn The Entertainment Group (TEG), zou dan niet meer geloofwaardig zijn.
Ik moet ineens denken aan mijn eerste baas. Hij woonde in een wijk met miljonairs. Op een dag komt zijn buurvrouw helemaal ontdaan vertellen dat het bedrijf van haar man failliet is gegaan. Het was in een goede tijd, geen economische malaise en volop werkgelegenheid. De buurvrouw zit te janken aan tafel en vraagt of mijn baas misschien wat schoonmaakklusjes voor haar heeft.
Nu was mijn baas een eerlijke ondernemer en ook een sociaal bewogen mens. Zijn buurvrouw, die altijd volgens de laatste mode gekleed was, als poetsvrouw aannemen lag niet in zijn aard. Maar mijn baas kon wel een secretaresse gebruiken. Dolgelukkig met het aanbod ging ze bij ons aan de slag. Binnen een maand was ze weer vertrokken. Haar man had een nieuw bedrijf opgericht en het geld kwam weer met bakken binnen. Mijn baas begreep er niets van. Maar met wat speurwerk kwam mijn baas erachter dat zijn buurman het faillissement zeer slim had gespeeld. Hij was verbolgen en keek zijn buren nooit meer aan. Daar hoefde hij weinig moeite voor te doen want binnen de kortste keren waren ze verhuisd naar een veel grotere en luxere villa in een andere stad.
Op de Miljonair fair kom je dit soort types hoogstwaarschijnlijk volop tegen. De standhouders zal het een zorg zijn als ze maar verkopen. De buiten verwachting goede verkoopresultaten staven mijn mening dat wie geld heeft altijd geld zal maken ook of juist in tijden van economische teruggang. Mijn grootvader zei het al: “rijkdom vergaar je maar zelden met hard werken.”
Grote kans dat de ‘buurvrouw’ zelf ook niet wist dat het bedrijf van haar man niet echt failliet was gegaan. Vaak ‘handelen’ dit soort geniepige zakenmannetjes buiten medeweten van hun (naieve) echtgenote, en weten ze precies wat de mazen in de wet zijn. Goed voorbeeld vind ik daarvan Sjoerd Kooistra, die zo’n beetje alle grote kroegen opkoopt en via handige constructies iedere keer geld ontvangt uit zogenaamd failliet-verklaarde horeca-gelegenheden. In Groningen hebben ze in de rechtbank zelfs een naam voor het slippen door de mazen van die wet; de kooistra-methode. Echt waar! Alleen heeft Kooistra geen echgenote, maar valt op mannen.
De gemiddelde Nederlander heeft 2.800 netto per maand? Dat lijkt mij zwaar overtrokken. 1.800 lijkt mij aannemelijker. Voor het gemak ga ik maar even uit van mijn eigen salaris dat toch echt boven modaal was en dan kom ik er in de verste verte niet.
Overigens zag ik hier een bericht van een “hans” en dat ben ik dus niet (ik schrijf mijn naam met een hoofdletter), kan je dat blokkeren Ko?
@Hans, Hans is een veel voorkomende naam, die ga ik niet blokkeren. Ik raad je aan voor het onderscheid een achternaam te kiezen. Bijvoorbeeld Jansen. Die kan ik dan toevoegen aan eerdere reacties van je.