Ko van Dijk vertelt

Liefhebbers van nichtenrock kunnen nog één dag van OZradio genieten. Het is Gordon niet gelukt van zijn homozender een commercieel succes te maken. Hoe zou dat komen? Zijn homo’s een uitstervend ras? Natuurlijk niet. De homo anno 2010 is echter onvergelijkbaar met de homo zoals hierboven in YMCA (Village People 1978). Datzelfde geldt voor de lesbo’s. Uitzonderingen daargelaten hebben homoseksuelen niet meer de behoefte zich duidelijk te onderscheiden van de hetero’s. De jaarlijkse Gay-pride is slechts een act. Dat roze feestje is in zekere zin vergelijkbaar met het carnaval.

Homo’s hebben er vele jaren voor gestreden geaccepteerd te worden. Dat is ze grotendeels gelukt. Acceptatie bereik je echter niet door afwijkend of provocerend gedrag maar door te laten zien dat je niet anders bent dan de gemiddelde burger. Het enige verschil is de seksuele voorkeur. Dat hebben de homo’s goed begrepen. Nichten en potten zijn een uitstervend ras. De typische homobars en vrouwencafés zijn zo goed als uit het straatbeeld verdwenen.

Vroeger kwamen we vooral veel homo’s tegen in creatieve beroepen. Onder de kappers, balletdansers, toneelspelers en modeontwerpers waren de homo’s oververtegenwoordigd. Daarmee werd ten onrechte de indruk gewekt dat homo’s per definitie creatieve geesten met typische vrouwelijke karaktertrekjes zouden zijn. De hetero wilde daarmee niet graag geassocieerd worden. Dus koos die voor een ander beroep. Het is allemaal verledentijd.

Twee jaar geleden zat ik op een terrasje en kwam ik in contact met drie geslaagde ondernemers. De één had een aantal horecabedrijven, de ander bezat een groot architectenbureau en de derde was antiquair. De heren zagen er niet als homo’s uit maar op een gegeven moment begreep ik dat ze dit wel waren. Het werd een geanimeerd gesprek waarbij ik vroeg hoe de homoscene tegenwoordig floreert. In de tijd dat ik nog vaak op het naaktstrand van Zandvoort kwam had je echte homotenten. Maar gaandeweg zag ik die verdwijnen. De heren aan mijn tafeltje moesten lachen. Ik werd even grondig bijgepraat.

Er werd me uitgelegd dat de homoscene vroeger een duidelijke functie had. Voor het leggen van contacten met soortgenoten dorst je als homo niet een gewone disco in. De kans dat je een klap in je gezicht kreeg als je avances naar een leuke boy zou maken was immers groot omdat je moeilijk kon weten of hij een homo was. Zoiets moest je heel subtiel aanpakken. De andere optie was om je nichterig te kleden en te gedragen in de hoop dat er vanzelf wel iemand op je af zou stappen. En zo ontstond in de jaren 70 de behoefte aan een eigen clubcircuit. Discotheek de iT en club Homolulu kregen zelfs landelijke bekendheid. Darkrooms en homosauna’s schoten als paddenstoelen uit de grond en ook de homobars deden uitstekende zaken. De komst van HIV veranderde veel. Maar het Internet was de nekslag. Voor het maken van een date hoefde je de deur niet meer uit.

Ondertussen veranderde de publieke opinie ten opzichte van de homo’s. De homo’s zelf hebben altijd de wens gehad om als een volwaardig lid van de maatschappij te worden gezien. Het homohuwelijk was de grote doorbraak met daarop volgend de mogelijkheid tot adoptie van kinderen. De moderne homo onderscheidt zich in weinig opzichten van een heteroman. Je vindt hem in alle beroepen van buschauffeur, parlementariër tot burgemeester. Zijn muzieksmaak is evenmin van de hetero te onderscheiden. Jawel, er bestaat nog een harde kern die niet is geëmancipeerd en hangt aan het verleden. Zij zullen nog wel genieten van de Village People, Gary Low, Garry Glitter en Boy George. Die kern is echter te klein om daar een specifieke muziekzender op te richten zoals Gordon dacht.

Gordon had beter moeten weten. De Gay-krant, tegenwoordig glossy magazine GK, moest in 2007 het roer omgooien wegens verlies aan abonnees. De oplage is gestabiliseerd en schommelt zo rond de 30.000. Als de lezers van dit blad je doelgroep voor een radiozender zijn dan kun je daar niet van bestaan. Ook ZijaanZij, het lijfblad van de lesbische vrouwen, zag haar aanhang slinken. Een jaar geleden kwam ZijaanZij met een glossy uit. Oplagecijfers kan ik niet vinden maar indrukwekkend zullen die niet zijn.

Het is ongetwijfeld een grote teleurstelling voor Gordon dat zijn zender niet is gelukt. Aan de andere kant zegt dit debacle ook iets over Gordon zelf. Hij leeft blijkbaar nog in een tijdperk dat het grootste deel van de homo’s vaarwel heeft gezegd. Maar de homo-iconen Willeke Alberti, Imca Marina of Paul de Leeuw willen hem vast wel troosten.

Gepost door Ko van Dijk op december 30th, 2009 om 01:32
Categorie: Cultuur en Omroep, Muziek  |  Je kunt scrollen tot het eind van deze pagina en je commentaar posten. Pingen is niet toegestaan.