© Hallie Lama
Ik heb vandaag zoveel mogelijk “foute” chocoladeletters gekocht. Die worden geld waard. De dozen met letters staan nu naast mijn 24 pallets met echte gloeilampen. Beleggen in duurzaam is een hype alleen moet je duurzaam anders interpreteren dan de campagnes ons voorschotelen. Ik koop dus alles wat goed fout is in de wetenschap dat schaarste altijd geld oplevert.
Dolgelukkig was ik met het persbericht dat Albert Heyn, V&D, Het Kruidvat, Jamin, Hema en Lidl gezwicht zijn voor de groene terreur van Oxfam Novib. Deze ondernemers beloven afhankelijk van hun huidige voorraden de komende jaren over te stappen op groene chocoladeletters. Fijn voor Dolf, fijn voor Oxfam en fijn voor de cacaobonen kwekers. Maar nog fijner voor mij. Ik koop me suf en loop lachend rond met eurotekens in mijn ogen.
Denk nu niet dat bovengenoemde bedrijven door het uiterst irritante optreden van Dolf Jansen uit naam van Oxfam geen letter meer hebben verkocht. De consument kijkt in deze tijden het eerst naar de prijs en dan heel misschien naar een keurmerk. Ik durf te wedden dat de groene Sint campagne op de consument zelfs een averechts effect heeft gehad. Waarom laten de grootgrutters zich dan door Oxfam de wet voorschrijven? Ach, negatieve reclame is niet goed voor je zorgvuldig opgebouwd imago ook als die negatieve aandacht niet onmiddellijk aan de verkoopresultaten merkbaar is.
Het is een kleine wereld. De heren inkopers hebben achter de schermen de koppen bij elkaar gestoken. Er is een strategie bedacht en die is aan Oxfam gecommuniceerd. Grootgrutters blij, Oxfam blij want een kinderhand is snel gevuld. In werkelijkheid ligt de zaak veel complexer. Zoals ik in mijn vorige column geprobeerd heb uit te leggen zijn chocoletters maar een fractie van alle chocoladeproducten die over de toonbank gaan. De letters worden door diverse fabrikanten geproduceerd onder verschillende merknamen. Het is heel goed mogelijk dat een Hemaletter zowel uit de fabriek van Verkade als van Droste komt. Of misschien wel uit India.
Kun je dat hele productieproces vanaf de ruwe cacaoboon controleren? Ik denk het niet maar daarvoor weet ik te weinig van die industrie af.
Begrijp me goed: ook ik ben een voorstander van eerlijke handel en pleit voor een beloning die in verhouding staat tot de arbeid. Op zich ben ik dus niet tegen acties maar sommige acties schieten hun doel ver voorbij. Dit was zo’n actie waarbij je haren overeind gaan staan. De grootgrutters reageren met een persberichtje en beloven in de toekomst over te stappen op groene letters. Wie dan leeft wie dan zorgt.
Over de tekenaar Hallie Lama:
