In deze tijd van het jaar doen de datingsites goede zaken. Veel singles zien op tegen de feestdagen en zoeken koortsachtig naar gezelschap. Het geluk kun je echter niet plannen, het overkomt je.
Een jaar of tien geleden had ik mij voorgenomen tussen de Kerst en Nieuwjaar eens flink te gaan opruimen. Ik zou tevens nieuwe computers en software kopen dus van vervelen zou geen sprake zijn. Het liep anders dan verwacht. Twee dagen voor de Kerst belde een vage kennis van me op. Ik had haar slechts één keer ontmoet. Dat samenzijn was geslaagd maar het was bij die ene ontmoeting gebleven. We mailden nog een paar keer, daarna bleef het lange tijd stil tot het telefoontje. De dame in kwestie veronderstelde terecht dat een man alleen niet veel aan de Kerst zou doen. Zij was graag bereid het mij naar de zin te maken en vroeg of ze welkom was. Ze overrompelde me maar tegen een spontane aanbieding zeg ik geen nee.
In plaats van opruimen en computers kopen stond ik de volgende dag mijn huis te poetsen en de bedden te verschonen. Ik moest me ook ineens gaan bezighouden met kerstinkopen want de keuken is en blijft mijn domein. Enfin, de jongedame arriveerde op het afgesproken tijdstip en nam volgens afspraak een hutkoffer met kerstversiering mee. Binnen luttele ogenblikken toverde ze met kerststukjes, kaarsen en slingers mijn huiskamer om tot een decor dat op menige kerstkaart niet zou misstaan. Glimlachend keek ik naar haar inspanningen. Wie had dat kunnen bedenken?
Mijn gast was letterlijk een kerstgeschenk. Ze had niets te veel gezegd over haar bereidheid mij een fijne Kerst te bezorgen. Vanaf het moment dat ze haar koffers in de gang zette was het net of ik haar al jaren kende. We voelden elkaar ogenblikkelijk goed aan. Alles liep gesmeerd en dat maak ik niet zo vaak mee. De Kerstdagen in haar aanwezigheid vlogen om. Het samenzijn beviel ons beide zo goed dat ze besloot tot na de jaarwisseling te blijven. Die zouden we vieren op de Amsterdamse Nieuwmarkt. Doorgaans is het daar altijd heel gezellig maar dit keer braken er relletjes uit. Er werd met lege champagneflessen en vuurwerk gesmeten. We wisten niet hoe snel weer naar huis moesten komen. Thuisgekomen verzuchtte ze: “Ko, waarom zijn we niet knus voor de buis gebleven? We hebben genoeg aan elkaar.”
Toen ze na die fijne week vertrok werd ik overvallen door de stilte om me heen. Eenzaamheid is een gevoel dat me maar sporadisch overkomt. Ik kreeg afkickverschijnselen. Dat bleek wederzijds te zijn. We spraken af om er een paar dagen tussenuit te gaan. En zo zaten we eind van de maand januari in een luxe kasteelhotel in Limburg. Vier dagen hebben we genoten van lekker eten, winkelen, Thermae 2000, het casino in Valkenburg en bovenal van elkaar. Maar toen kwam dan toch het moment van de verzadiging. Net zo snel als ze in mijn leven was gekomen vertrok ze weer. Inmiddels is ze gelukkig getrouwd. Maar elk jaar rond deze tijd sturen we elkaar een kaartje want ons kortstondig en heftig samenzijn vergeten we nooit.
Als ik nu in gedachten terugblik en me afvraag waarom dat toen zo leuk is geweest moet ik concluderen dat als je niets van iemand verwacht het ook nooit kan tegenvallen. Daar zit gelijk het verschil in met een geplande date. Singles spitten de duizenden profielen op datingsites door. Misschien lezen ze dit verhaal en verzuchten: “Zo wil ik het ook!” Ik garandeer je dat dit niet lukt. Je kunt nog zulke mooie, romantische ideeën hebben over de Kerst en daarbij een ideale partner bedenken, in de praktijk pakt het altijd anders uit. Als je teleurstellingen wilt voorkomen doe dan geen extra moeite voor een Kerstdate. Vergeet die datingsites maar sta wel open voor spontane uitnodigingen. En wie weet heb jij, net zoals ik destijds, een vage kennis in je boekje staan waarvan je het vermoeden hebt dat hij of zij ook alleen is met de Kerst. Waag er een telefoontje of mailtje aan. Je ziet waartoe zo’n simpel gebaar kan leiden.
