De serie Medium draait al enkele jaren op Net5. Ik moet tot mijn schande bekennen tot gisteren nooit een aflevering te hebben gezien. Tijdens het zappen werd mijn oog getrokken door een “lekker ding”. Dat bleek Emmy Winnaar Patricia Arquette te zijn die de rol van Allison DuBois speelt. Ik bleef geboeid kijken en belandde met mijn neus in de spreekwoordelijke boter want Net5 zond twee afleveringen achter elkaar uit.
De kijker wordt verteld dat Medium gedeeltelijk autobiografisch is. De lotgevallen van de echte Allison DuBois zouden de basis vormen voor het script. Nu heb ik altijd argwaan bij Amerikanen. Ze hebben een perfect gevoel voor marketing en commercie. Wie zoals ik Char van nabij heeft meegemaakt is bedacht op trucage. Het lastige is nu dat Medium een gespeelde televisieserie is. Het wordt door de producent niet duidelijk gemaakt of en welk deel van de aflevering we moeten rekenen tot non-fictie.
De eerste aflevering die ik zag zou werkelijk gebeurd kunnen zijn. Bij de tweede leek me dat zeer onwaarschijnlijk. Maar laten we beginnen met de eerste. Er is een jongetje ontvoerd uit een speelgoedwarenhuis. Het jochie wordt later dood gevonden. Hij is vermoord. Allison heeft visioenen van een groen jack en van muizen. Die zouden bij de dader horen. De dader wordt gezocht onder het personeel van het warenhuis dat kan beschikken over een sleutel van het pand. Politieverhoor levert niets op tot blijkt dat een ongediertebestrijder ook een sleutel heeft. Je raad het al? Hij draagt een groen jack, jaagt op muizen en is de dader. Allison heeft de zaak opgelost.
De tweede aflevering zit ingewikkelder in elkaar. Er is een meisje verdwenen. Allison droomt van een auto-ongeluk waarbij de bestuurster klem komt te zitten en uiteindelijk overlijd. De oorzaak van het ongeval is overstekend wild. Allison denkt dat het iets met haar dochter Ariel (Sofia Vassilieva) van 14 jaar heeft te maken. Ariel krijgt een uitnodiging voor een concert. Allison vindt haar daar nog te jong voor. Het meisje is kwaad op haar moeder. ’s Nachts droomt ze dat ze met een vriendin naar een concert gaat van de Crowded House. Dit op uitnodiging van twee oudere jongens.
Nog tijdens haar droom beseft Ariel in de huid van haar moeder Allison gekropen te zijn. Het concert van de Crowded House zal ze niet meemaken want ze wordt samen met haar vriendin door een politieagent uit de auto van de jongens geplukt. De meiden zijn beide nog geen 16 jaar en de agent brengt ze naar hun ouderlijk huis. Dat wil zeggen één van de twee. De dochter van Allison, die nu in de huid van haar moeder zit, wordt door de agent ontvoerd en verkracht.
Ariel schrikt wakker en gaat op zoek naar een plakboek met schoolfoto’s van haar moeder. Daarin vindt ze de vriendin van haar moeder die ze ook in de droom heeft gezien. Het jaartal is 1987. Op de achtergrond horen we heel toepasselijk Don’t Dream It’s Over, de hit van de Crowded House uit 1987. De dochter van Allison beseft dat wat ze heeft gedroomd een belangrijke aanwijzing is maar tevens haar moeder onder druk zet want die moet nu bekennen dat ze al voor haar 16e jaar naar een concert is geweest en dan kun je dat je dochter niet verbieden.
Welnu, om het verhaal niet nog ingewikkelder te maken volgt in het kort de ontknoping. Niet moeder Allison is destijds verkracht maar haar vriendin. Ze trachten nu die vriendin op te sporen maar helaas is ze 12 jaar geleden verongelukt. Oorzaak? Een overstekend hert! De volgende stap is de agent lokaliseren. Die wordt gevonden en dan blijkt deze man het vermiste meisje te hebben ontvoerd. Ze is gelukkig nog in leven. De agent wordt eindelijk gestraft voor zijn daden van weleer en voor de ontvoering. Eind goed, al goed.
Een medium krijgt beelden door en probeert uit te vinden wat de betekenis is. Ook als je geen medium bent komt het voor dat je iets droomt waarvan je zeker weet dat het niet zo maar een droom is. Je tracht die droom te verklaren maar dat lukt niet. Tip! Schrijf dat soort dromen altijd op. Er kan een lange tijd overheen gaan alvorens je begrijpt wat de bedoeling van die droom is geweest. Maar ik garandeer je dat eens het kwartje valt. Bij Allison DuBois gaat het sneller. Dat moet ook want we hebben maar vijftig minuten. Oké, dat is een beetje flauwe opmerking. In werkelijkheid gaan er dagen of weken overheen tot de hulp van Allison wordt ingeroepen. Op dat moment gaat de droom een rol spelen in de ontknoping van een vermissing of moordzaak. Maar werkt dat ook zo in de praktijk?
In de nacht dat Marianne Vaatstra werd vermoord heeft een meisje van ongeveer dezelfde leeftijd een droom gehad waarin ze de moord zag gebeuren. Dat meisje woonde destijds in Zeeland en kende Marianne niet. Toen de volgende dag de moord in de krant stond heeft ze contact gezocht met de politie in Friesland en haar droom verteld. Sommige details bleken griezelig te kloppen. Helaas was haar getuigenis niet voldoende om de dader op te sporen. Een bekende paragnost, gespecialiseerd in moordzaken, zag eveneens beelden van Marianne en kreeg ook namen door. Hij zag Marianne voor de Paradiso in een auto stappen. Ondanks zijn nauwkeurige aanwijzingen is de moord tot op heden niet opgelost.
Allison DuBois lost alle zaken natuurlijk wél op. Dat is in werkelijkheid uiterst onwaarschijnlijk. En zeker de tweede aflevering: “But for the Grace of God” is zodanig complex gemaakt dat je hier niet de hand van God maar die van de producent ziet die alles uit de kast getrokken heeft om er een interessante detective van te maken. Afgezien van de cast werkten er 160 man crew aan mee. Een kostbare productie dus.*
Allison Dubois is één van de bekendere Amerikaanse mediums. De serie Medium beleeft haar 4e seizoen in ons land. Totaal zijn er nu 110 afleveringen uitgezonden en het einde is nog niet in zicht want in Amerika is seizoen 5 al uitgezonden en draait nu seizoen 6. Vrijwel alle afleveringen gaan over moordzaken en vermissingen. Heeft Allison in werkelijkheid inderdaad samengewerkt met politie en justitie en talloze zaken opgelost? DuBois heeft rechten gestudeerd en was inderdaad werkzaam bij de politie. De meningen over haar paranormale gaven lopen sterk uiteen. Zoals gebruikelijke zien we bij DuBois zowel wetenschappers die met haar dwepen als wetenschappers die DuBois een coldreader noemen. Waarschijnlijk zal DuBois wel iets kunnen maar of ze zo talentvol is als de serie Medium ons wil laten geloven betwijfel ik.
*NB, na nog wat speurwerk blijkt dat de serie inderdaad gemaakt wordt door een team scriptschrijvers. Elke nieuwe aflevering wordt ter goedkeuring voorgelegd aan Allison en haar man Joe. Zij geven aanwijzingen. Sommige afleveringen zijn autobiografisch andere zijn verzonnen.
Een vriendin van mij heeft het boek over het echte medium achter Medium. Ik zal je mijn mening over haar geven als ik het geleend en gelezen heb.
@Diana, Allison heeft drie boeken geschreven. Haar eerste boek, Don’t Kiss Them Good-Bye, gaat over de politiezaken.