De VARA helpt de Volkskrant uit de nood. Er komt een nauwe samenwerking* tussen de redactie van de Volkskrant en de redactie van Pauw en Witteman. Er wordt een gezamenlijke website opgezet en over en weer zal er naar elkaar worden verwezen. Wat de Volkskrant lukt is de natte droom van de Telegraaf die al jaren pogingen doet om opnieuw te infiltreren in omroepland. Nadat de innige banden met de TROS in 1996 werden ingeruild voor een aandelenpakket SBS6 bleek dat achteraf toch niet zo’n geweldige zet te zijn. Een flirt met RTL (John van de Heuvel) heeft niet de kijkcijfers opgeleverd als een gelijkwaardig programma van Peter R. de Vries bij SBS6.
De Telegraaf geeft niet op. Onder aanvoering van de nieuwe hoofdredactie wordt de aanval nogmaals ingezet. En wel van twee kanten. Zowel de Telegraaf met Wakker Nederland als dochter GeenStijl met Powned, solliciteren naar een plekje in het omroepbestel. Is de Volkskrant bang geworden voor de toekomstige concurrentie. Of is het een kwestie van de lamme helpt de blinde? Publieke omroepen klagen over te weinig geld te beschikken voor goede programma’s.
De Volkskrant klaagt over een gebrek aan betalende abonnees en over een terugloop aan advertentie-inkomsten. Voeg twee redacties samen. De VARA/NPS besparen op kosten en de Volkskrant hoopt nieuwe lezers te winnen met hun achtergrondverhalen over het programma. Zolang die samenwerking met gesloten beurzen plaatsvindt zal het lastig worden voor het Commissariaat van de media bezwaar te maken. Maar zit de kijker op een soort Volkskrant televisie te wachten als het alternatief ontbreekt?
Barend en van Dorp was 12 jaar de meest bekeken talkshow. Het vertrek naar Talpa luidde hun ondergang in. Maar toen was het programma al over haar hoogtepunt heen. Bovendien had Henk van Dorp vlak voor de overstap aangekondigd na een jaar met pensioen te gaan. Ongeacht of Talpa een succes geworden was zou Barend en van Dorp haar laatste seizoen ingaan. En zo geschiedde een roemloos afscheid want bij Talpa was het duidelijk te merken dat het driemanschap er de brui aan gaf.
De formule van Barend en van Dorp was voor haar tijd niet echt uniek. Sonja “voor straks lekker slapen en morgen gezond weer op” Barend, deed gelijktijdig iets dergelijks met Paul Witteman. Het verschil zat vooral in de politieke kleur van beide programma’s en een aantal vaste gasten. Bij Sonja en Paul kreeg de kijker de indruk een verlengstuk van de Volkskrant te zien terwijl Barend en van Dorp zich neutraler opstelden met een lichte neiging de Telegraaflezers aan zich te willen binden.
Natuurlijk zijn er meer verschillen op te noemen tussen beide talkshows. Bij Barend en van Dorp de irritante rol van “clown” Jan Mulder. Maar in positieve zin ook de aandacht voor goede muziek. En onovertroffen: “Villa Barend en van Dorp” zelfs voor een sporthater zoals ik een zeer gewaardeerd programma. Maar misschien was de grote kracht van Barend en van Dorp vooral de manier van presenteren. De kijker kreeg het gevoel bijna letterlijk aan tafel te mogen aanschuiven terwijl er bij Sonja en Paul altijd een soort afstand tot de kijkers werd gecreëerd.
Van oorsprong begonnen als een sportprogramma ontpopte Barend en van Dorp zich geleidelijk als een talkshow waarin naast de sport ook andere thema’s aan bod kwamen. Uiteindelijk verschoof de sport naar de achtergrond en bediende het programma een brede laag van onze bevolking. Met hetzelfde elan waarmee Henk van Dorp en Frits Barend verslag deden van een belangrijke sportgebeurtenis doken ze de politiek in. Legendarisch in hun mediarol geweest bij de opkomst van Pim Fortuyn. Controverses, felle debatten tot aan knallende ruzies aan tafel schuwden de programmamakers niet. Hun gepeperde uitspraken leverde zelfs gevaarlijke situaties op met als dieptepunt een “overval” op de studio van de Hells Angels waarbij rake klappen vielen.
Barend en van Dorp was een programma voor iedereen terwijl Sonja Barend en Paul Witteman het vooral moesten hebben van de salonsocialisten: de lezers van de Volkskrant. Dat was destijds nog een forse doelgroep. Die tijd ligt achter ons. Niet alleen is de Volkskrant qua inhoud de andere kranten achterna gegaan, de PvdA, die de grote achterban vormde is op sterven na dood. Wat wil de krant? Het linkse geluid nieuw leven in blazen? En wat willen de makers van Pauw en Witteman? Zich meer onderscheiden van de Wereld Draait Door dat in hetzelfde pand wordt gemaakt en uitgezonden?
De Wereld Draait Door startte toen Barend en van Dorp verhuisden van RTL naar Talpa. Pauw en Witteman begon een jaar later. Met beide programma’s werd het gat opgevuld dat Barend en van Dorp in 2006 achterliet. Als we het laatste jaar (Talpa) van hun bestaan niet meerekenen kunnen we stellen dat Barend en van Dorp onovertroffen zijn. Hun succesformule werd immers gesplitst waarbij het luchtige, entertainmentgedeelte door de DWDD werd overgenomen en de inhoudelijke discussies voor rekening van Pauw en Witteman zijn gekomen. Met beide programma’s wordt zeer goed gescoord. Ik houd echter mijn hart vast voor de samenwerking met de Volkskrant.
Tot nu kregen bij Pauw en Witteman tegengestelde meningen nog een kans hun stem gelijktijdig te laten horen. Dit in tegenstelling tot Sonja Barend. Zij liet gasten met een andere visie dan die van de presentatrice nooit uitpraten. In de periode dat Sonja een duopresentatie met Paul Witteman deed werd haar inbreng gematigder. Bij Pauw en Witteman zien we aan tafel feitelijk hetzelfde beeld: twee presentatoren die elkaars verlengstuk zijn. Bij Barend en van Dorp was het zo aardig dat de presentatoren het soms totaal met elkaar oneens konden zijn. Heerlijke televisie was dat.
Ook al wordt Pauw en Witteman door de VARA gemaakt dan is de kracht van dit programma een divers aanbod onderwerpen en meningen. Je kreeg van de redactie de indruk dat ze bij de selectie van het nieuws en hun gasten zich zo breed mogelijk oriënteerden. Dat heeft ook te maken met de inbreng van de NPS. Zonder de NPS was een horizontale programmering onmogelijk. Van de NPS mogen we een neutrale houding verwachten. Een samengaan met de Volkskrant vind ik een aderlating en tevens een bewijs van onvermogen om het eigen gezicht te behouden.
Je kunt het ook van een positieve kant bekijken. Door hun ziel aan de Volkskrant de verkopen komt er ruimte voor een nieuwe talkshow met een ander geluid. Krijgt Telegraaf-hoofdredacteur Jules Paradijs dus toch nog gelijk met zijn mening dat de omroepen geen ruimte geven een rechtse mening te laten zien en horen. Ongetwijfeld zal de heer Paradijs nu in zijn handen wrijven. Hij ziet de toekomst voor zijn omroep zonnig in. Helaas voor deze enthousiaste hoofdredacteur zal het nog jaren duren voordat zijn omroepen een A-status bemachtigen.
Ik geef alvast een tip aan Erland Galjaard, de programmabaas van RTL4: haal het format Barend en van Dorp terug! Frits Barend wil best. Joost Karhof (Nova, Kunststof TV en DWDD) als tweede man. En de kritische Barbara Barend zou het ook goed doen. Bert van der Veer, de bedenker van Barend en van Dorp nu freelance regisseur bij Pauw en Witteman, laat je het programma vormgeven. En BKB (Barend, Karhof & Barend) is geboren.
NB, de samenwerking wordt aangekondigd i.v.m. de komende gemeenteraadsverkiezingen maar dat zie ik als een verdekte aankondiging voor een definitief samengaan.
zo nog even een ander naast jeroen en het wordt top.die linkse onderontwikkelde presentator met zijn domme uitingen,hij schrikt er soms zelf van………
Het belooft weer wat, nog meer Links gekakel. Ik was net zo verheugd dat we wat meer aan de rechterzijde krijgen, zoals vandaag is goedgekeurd PowNed en WNL.
Ik ben al dat gekwijl van Links onderhand spuug zat. Gisteren ook weer zo mooie demonstratie van onze plubliciteitsgeile nicht Spong. Hij gaat Pechtold verdedigen die Geert Wilders als “racist” bestempeld heeft. Bij P & W echter zegt HIJ, dat Pechtold vervolgt kan worden juist om dit feit.
Misschien heeft onze grote chaka vriend nog wel een plaatsje in een of andere cursus voor Spong, kan hij bekeerd worden van zijn Links sympathieën en Homo zijn.
vervolgd = excuses