Dit weekend gaat de wintertijd in en wat past daar mooier bij dan Autumn Leaves? Les feuilles mortes is het origineel en werd in 1945 geschreven door Jacques Prévert op de muziek van Joseph Kosma. Twee jaar later wordt de song door Johnny Mercer vertaald naar het Engels. En dan gebeurt er iets bijzonders, de song wordt in beide talen zowel een klassieker onder de popsongs als een jazzstandard. Legendarisch zijn de uitvoeringen van Yves Montand, Edith Piaff, Jo Stafford, Nat King Cole en de instrumentale versie van Cannonball Adderley met Miles Davis op trumpet en Art Blakey op drums.(1958). Daarna is het nummer niet meer weg te denken op het repertoire van bijna iedere jazzmusicus van naam en faam. Ook in de popmuziek wordt Autumn Leaves door vele zangers en zangeressen aan hun repertoire toegevoegd.
Op zoek naar een minder voor de hand liggende uitvoering kwam ik tot mijn verwondering deze van Iggy Pop tegen. Iggy Pop (62) is de uitvinder van het stagediven en punker van het eerste uur. Na zijn grootste successen in de jaren 70 en 80 raakte Iggy Pop in de vergetelheid. Maar sinds 2006 is hij weer terug met de Stooges. Iggy and the Stooges verbaasde in 2007 op Lowlands vriend en vijand door hun spetterend optreden en de onvoorstelbare dynamiek van Iggy. Iggy kan echter meer dan punk en hardrock. In mei van dit jaar bracht Iggy Pop de CD Preliminaires uit; een uitstapje naar de New Orleans sound met een vette knipoog naar Dr. John. Op deze CD ook Les feuilles mortes. En ja in het Frans!
Goeie tip Ko, ik wist al wel dat Iggy tot andere dingen in staat was dan waar we hem in het algemeen van kennen, maar dit vind ik een schitterende vertolking! Mijn dank hiervoor.
@Jan, ik zag een paar jaar geleden een docu over Iggy Pop en vanaf dat moment is mij die man gaan boeien.
Iggy Pop is zeker de moeite waard, maar deze ‘vertolking’ slaat werkelijk nergens op. Zijn uitspraak is nog slechter dan zijn vertolking. Hoe kan Iggy Pop op deze manier een overtuigende ‘melancholieke liefhebber’ vertolken?
@Ko, als jongeling werd ik gegrepen door zijn ‘Lust for Life’, een nummer met een voortstuwend ritme dat haar weerga niet kent, pure adrenaline. Dat optreden van hem waar jij aan refereert ( in mijn herinnering was het Lowlands) wekte mijn interesse voor Iggy weer op, waardoor ik veel oud materiaal van hem met de Stooges leerde kennen en waarderen.
Jammer, die bewuste documentaire waar jij op doelt kon ik door vervelende omstandigheden toen niet zien. Ik heb enkel wat voorbeschouwingen gezien, Iggy is een pracht van een mens.
@Frank, ik zeg niet dat dit het beste is wat ik ooit heb gehoord. Ik vind het een niet alledaagse uitvoering en daar lag bij mij het accent op.
Deze docu, waar ik op doelde was in het kader van VPRO’s ‘Wintergasten’ en is hier te bekijken in enkele fragmenten voor de liefhebber’. Ik ga alsnog ff kijken,
http://www.vpro.nl/programma/wintergasten/afleveringen/30576317/items/32018702/
Ik ken Iggy Pop alleen van ‘later’. In 90 of 91 (ik ben niet zo van jaartallen en Wiki zegt 91 maar Historiek Werchter 90) was ik op Torhout-Werchter toen hij voorstelde om lege plastic flessen in de lucht te gooien. Ik las op Historiek Werchter dat er mensen met volle flessen zijn gaan smijten maar heb daar zelf niets van gemerkt. Het was gewoon leuk, geweldig zicht ook, al die flessen continu in de lucht. Leuke herinnering. En Iggy Pop is een ultracoole dude.