De arts Larry Dossey heeft een interessant boek geschreven over de waarde van voorgevoelens en voorspellende dromen: The Power of Premonitions. Hij vraagt zich daarin af hoe we onze toekomst vorm kunnen geven door voorwetenschap. Dossey noemt in zijn boek een aantal rampen waarbij slachtoffers of hun nabestaanden van te voren het onheil zagen aankomen. Helaas werd er zelden naar hun voorspelling geluisterd. Maar indien dat wel was gebeurd, hadden de voorspellers de ramp dan kunnen voorkomen? Het is een vraag die ook ik aan de orde heb gesteld in mijn column over Britt Pijnenburg die de “aanslag” op Koninginnedag voorzag. Maar laten we eerst kijken naar de opmerkelijke feiten die Larry Dossey opsomt in zijn boek.
Op vrijdag de 21 oktober 1966 raakt het mijndorp Aberfan bedolven onder een berg steenkoolafval. De Pantglas Junior School wordt daarbij volledig verwoest, alsmede 20 huizen. 144 doden, waaronder 116 schoolkinderen, is de trieste balans. Vooral de dood van zoveel kinderen greep iedereen aan. Maar voor de familie van de bij de ramp omgekomen Eryl Mai Jones was het verdriet nog groter. Het tienjarige meisje Eryl Mai had niet alleen de ramp voorspeld maar ook met wie ze de ramp zou meemaken. Ze waarschuwde haar moeder maar zei erbij niet bang voor de dood te zijn want haar schoolmaatjes Peter en June zouden met haar meegaan. Op 20 oktober 1996, een dag voor haar dood, herhaalde Eryl haar waarschuwing want ze wist nu wat er ging gebeuren. Er zou geen school meer zijn en alles was zwart. De volgende dag kwam Eryl’s gruwelijke voorspelling uit. Zij werd gedood gevonden naast schoolvriendjes Peter en June.
De terroristische aanslagen van 11 september 2001 werden voorafgegaan door een hoop voorgevoelens. Een week voor de aanval droomde een vrouw uit North Carolina over spinnen en hoorde de stem van een man herhalen 2830 en Rooks of Horooks. De vrouw besloot van haar geplande reis op 11 september naar Disneyland af te zien en annuleerde haar tickets. Michael Horrocks was de piloot van United Airlines vlucht 175 die crashte in de South Tower. Het eerste officieel genoemde dodental was 2830. (inmiddels zijn dat er 2973 plus 24 vermisten) Een andere vrouw was met haar man twee weken voor de aanslag op vakantie in Washington DC. Bij het Pentagon kreeg ze een visioen van dikke, zwarte rookwolken. Haar man, die op dat moment de auto bestuurde, schrok van haar hevige paniekreactie. Zijn vrouw had wel vaker visioenen maar dit keer hyperventileerde ze. De inslag van American Airlines vlucht 77 gebeurde precies zoals de vrouw had gezien.
Kunnen voorspellende dromen het lot keren? Ja, zegt Dossey en vertelt het verhaal van een moeder die wakker werd van een nachtmerrie. Ze had gedroomd dat het zou gaan stormen en de grote kroonluchter, die hing boven de wieg van haar baby, naar beneden was gevallen en de wieg met haar kind verpletterde. Ook zag ze in haar droom een klok die 04.35 uur aanwees. Ze stapte uit haar bed en haalde haar baby op. Twee uur later werd ze wakker van een donderend geraas. Het was inderdaad gaan stormen en de kroonluchter was naar beneden gekomen en had de wieg geraakt. Onwillekeurig keek ze op de klok. Die wees 04.35 uur aan. Door de baby tijdig uit zijn wiegje te halen bleef haar kind gespaard.
Dossey gelooft heilig dat de toekomst is te voorspellen en wijst op de studies van Dean Radin. Helaas worden voorspellende dromen niet altijd correct geïnterpreteerd of zijn zo fragmentarisch dat de dromer er niets mee kan. Pas na de ramp vallen de puzzelstukjes op haar plaats. Toch blijken mensen, zonder het vaak te beseffen, hun voorgevoelens te volgen. Dit wordt ondersteund door gegevens uit de trein- en het vliegtuigongevallen. Bij een onderzoek uit de jaren vijftig bleek dat treinen betrokken bij ongevallen vaak minder passagiers hadden dan dezelfde dienst de week daarvoor.
Bekend zijn de gevallen waarbij mensen op het laatste moment een reis annuleerde zonder een duidelijke reden maar dat deden wegens een angstig voorgevoel. Toen de Titanic haar eerste en tevens laatste reis maakte in 1912, hadden veel passagiers zo’n angstig voorgevoel. JP Morgan, een van de rijkste mannen in de wereld, had dat gevoel ook en geannuleerde op het laatste moment. Opvallend was dat van alle vier de toestellen die crashte op 11 september 2001 de bezettingsgraad slechts 21 procent was.
Dossey bevestigt mijn stelling dat we allemaal over voorspellende vermogens beschikken maar deze niet meer gebruiken omdat we leven in een gestructureerde maatschappij. Er moet eerst iets traumatisch in ons leven plaats vinden voordat ons zesde zintuig wordt geactiveerd. Dossey is van mening dat het zinvol is om onze voorgevoelens en helderziende gaven bewust te ontwikkelen. Te beginnen voor de personen die emotioneel het dichts bij ons staan. Wij beschikken volgens Dossey over het vermogen dreigende gevaren vooraf te zien. Vooral daar waar het onze geliefden betreft. We kunnen dus passende maatregelen nemen als we luisteren naar ons voorgevoel.
Het is november 2007 als de 12-dagen oude tweeling van de acteur Dennis Quaid en zijn vrouw Kimberly Buffington met een bacteriële infectie wordt opgenomen in het ziekenhuis te L.A. De tweeling krijgt antibiotica toegediend. Althans, dat wordt de ouders verteld. De tweede dag van de ziekenhuisopname gaan de uitgeputte ouders naar huis om bij te komen van alle commotie. Ze vallen doodmoe in slaap maar om precies 21.00 uur wordt moeder Kimberly wakker met het gevoel dat er iets vreselijk mis is met haar tweeling. Ze weet zeker dat er iets dramatisch gebeurd is en belt ongerust naar het ziekenhuis. Het personeel stelt haar gerust. Het gaat uitstekend met de tweeling. Ondanks de geruststelling noteert Kimberly de tijd: 21.00 uur. Het ziekenhuis verzweeg echter een bijna fatale fout die op dat tijdstip werd gemaakt. De tweeling kreeg per vergissing een overdosis van een bloedverdunner toegediend. 11 dagen op de intensive care redde uiteindelijk hun leven.
Het zesde zintuig is niet beperkt tot de mens. Er zijn talloze voorbeelden van schijnbare voorgevoelens onder de dieren. Vorig jaar werd er in Naarden een symposium gehouden van wetenschappers die o.a. het voorspellende gedrag van dieren bestuderen. En Dossey verwijst in zijn boek naar de tsunami van tweede kerstdag 2004. Ooggetuigen hadden enkele uren voor de ramp het vluchtgedrag van de dieren opgemerkt. Op Sri Lanka vluchtten de apen hoog in de bomen en begonnen de olifanten zonder aanwijsbare aanleiding te trompetteren.
Opmerkelijk is het verhaal van de vrouw met een kat op de achterbank van de auto. Ineens sprong de kat op haar voorstoel. De kat werd agressief en beet haar. Daardoor werd de vrouw gedwongen te stoppen. Op dat moment, en slechts enkele meters van de stopplaats verwijdert, viel een boom op de weg. De kat voorkwam een dodelijke crash.
Dossey gelooft niet in het bestaan van toeval. Hij adviseert onze voorgevoelen en voorspellende dromen toch vooral serieus te nemen. Door effectief van onze gaven gebruik te maken kunnen we veel leed voorkomen.
Hoewel ik grotendeels meega in de theorie van Dossey is een kanttekening op haar plaats. Het komt veelvuldig voor dat mensen menen iets gezien of gevoeld te hebben alvorens een ramp voltrok. Een traumatische gebeurtenis zet je leven op z’n kop. Beelden komen keer op keer voorbij op je netvlies. Ben je dan nog wel in staat om objectief de eventuele voorschouw van de gebeurtenis te onderscheiden? We horen de voorschouw immers altijd achteraf.
Toch zijn er uitzonderingen waarbij de voorspeller aan de buitenwereld zijn droom kenbaar heeft gemaakt alvorens de ramp zich daadwerkelijk voltrok. Een van de best gedocumenteerde is van Lieneke van de Hoek en de Bijlmerramp. Daarover is geen twijfel mogelijk. Maar ook de voorspellingen van Giampaolo Giuliani en Meredith Whitney kwamen naadloos uit. Omdat er helaas ook veel onzin door het paragilde wordt verkondigd blijft het lastig de waarschuwingen serieus te nemen. Wellicht is het juist daarom raadzaam zo dicht mogelijk bij je eigen gevoel te blijven. Luisteren naar je intuïtie dus.
- Het boek van Dossey is hier te koop.
- Vrij vertaald naar een artikel in de Daily Mail
- Met dank aan tipgever Ton Biesemaat
- Zie ook de reacties op mijn artikel over voorschouw
Of het zesde zintuig pas wordt geactiveerd na een traumatische gebeurtenis is maar een stelling; het is net zo goed mogelijk dat we in het een zesde zintuig gaan geloven als we het bewijs hebben gezien.
Wat Hans hier aanhaalt dat was mijn gedachte ook. Een typisch voorbeeld is wel de val van de ladder die Peter Hurkos meemaakte waardoor zijn zesde zintuig naderhand sterk geactiveerd werd.
Ik heb wel meer van mensen gehoord die drie maal achtereen dezelfde dromen hadden en het bleken achteraf voorspellende dromen te zijn geweest.
Ik sluit daarom voorspellende dromen niet uit. Zou Marco Borsato gelijk hebben met het liedje Dromen zijn bedrog? Ik laat het in het midden.
Dieren ontvangen ook gebeurtenissen die gaan komen. Ze leven sterk vanuit hun gevoel in plaats van hun verstand als ze dat überhaupt hebben.
Ik heb in korte tijd twee keer van verschillende mensen een verhaal te horen gekregen die goed in deze column zouden passen. Uit privacyoverwegingen kan ik er niet dieper op ingaan, maar neem van mij aan dat het sterke voorbeelden zijn.
Wat mij op is gaan vallen is dat de sterkste voorspellingen (van onheil) altijd gebeuren door gewone mensen die niet actief zijn in het parawereldje. Vandaar ook dat ik ook ben gestopt met het kijken naar Het Zesde Zintuig.
Naar zeggen bezit iedereen het zesde zintuig.
http://mens-en-gezondheid.infonu.nl/spiritueel/4545-zintuigen-waarom-we-het-zesde-zintuig-niet-missen.html
@Ruud,
Ja, dat is ook mij opgevallen. Je kunt je ook afvragen hoe men besluit paragnost te worden. Mogelijk omdat deze “gewone” mensen eerst iets voorspelde dat uitkwam en toen gelijk dachten bijzonder paranormaal begaafd te zijn. Ik zeg altijd een aantal zaken te hebben voorspeld die bleken uit te komen maar desondanks geen paragnost te zijn. Op commando een voorspelling doen kan ik niet. Er gaan ook maanden voorbij zonder dat ik iets “waarneem” dat interessant kan zijn. Van een paragnost wordt echter verwacht dat hij een advies kan geven op basis van zijn paranormale waarnemingen. Sommige kunnen dat inderdaad maar bij de meeste moet je vraagtekens zetten.
Ik ben het ronduit met je eens Ko, soms komen voorspellingen of voorspellende dromen uit en soms gebeurt er tijden helemaal niets!
Soms heb ik een bepaald voorgevoel en lees ik de volgende dag op het nieuws, dat dit gevoel ook gebeurd is.
Als ik voorgevoelens heb, sta ik vaak onder hoge spanning, alsof mijn hersenen iedere trilling willen opvangen. Tegenwoordig doe ik het stukken rustiger aan en ook de voorgevoelens zijn afgenomen.
Toen mijn kinderen nog jong waren en ik op een koor zat, waren mijn kinderen alleen, omdat ze geen oppas wilden. Ik ging de deur uit en stemde mezelf op hen af.
Soms voelde ik, dat iets niet goed ging en dan belde ik, het klopte altijd!
Soms voelde ik, dat iets niet goed ging, maar niet ernstig en dan kreeg ik de volgende ochtend te horen, dat er inderdaad een onderling ruzietje was geweest.
Er is zoveel meer, wat de menselijke geest kan!
Door de ervaringen in mijn leven ben ik daar vast van overtuigd.
Niet alleen je geest, maar ook je lijf kun je sturen.
Ik heb nooit geloofd in paragnosten in algemeenheid, want zoals jij het verwoordt: je verwacht dat de paragnost even bij je binnenkijkt en dan het antwoord weet.
Mensen willen antwoorden en gaan voorbij aan het feit, dat een paragnost niet per definitie helderziend is
Het is net als met iedere andere hulpverlener: het moet klikken, een gevoel van overdracht zijn. Ooit heb ik een fantastische huisarts gehad, het klikte met hem en dat is meer waard dan het beste medicijn!
Sorry Ko, ik doe het weer
Groetjes Jali
Wat een mooi artikel, heel informatief, heel beschouwend, dankjewel voor de stof Ko!
@Jolie, dank voor je reactie.
@Ko. Jouw reactie op mijn reactie ben ik het helemaal mee eens want zo werkt het bij mij precies hetzelfde. De laatste tijd heb ik het weer regelmatig en over de gekste dingen, maar daarvoor was het maandenlang stil.
@visie:
“Dieren ontvangen ook gebeurtenissen die gaan komen. Ze leven sterk vanuit hun gevoel in plaats van hun verstand als ze dat überhaupt hebben.”
Dieren hebben wel degelijk verstand. Ze overwegen, maken keuzes, hebben humor etc. Het is de arrogantie van de mens, mede ingegeven door de meeste geloven, om de wereld in twee te delen: dierenrijk en de mens. (plantenrijk even buiten beschouwing gelaten) Een dergelijke tweedeling is een idefix. We zijn allen een. (allemaal zieltjes/energie) Dat de mens dat niet wil zien is arrogantie. En arrogantie is pure domheid. Zobezien zou het eens een prettige bijkomstigheid zijn als de mens zijn verstand eens zou gebruiken.
Biologisch gezien is de mens een zoogdier. Er is geen verschil tussen mens en dier, mensen zijn een diersoort.
Een willekeurig citaat (er zijn meer bronnen):
“Dankzij tal van goed doordachte experimenten hebben onderzoekers deze vaardigheden [die als bepalend worden gezien voor hogere verstandelijke vermogens] bij andere soorten dan de mens stapsgewijs in kaart gebracht. Tegelijk kregen ze zo aanwijzingen over de onstaansgeschiedenis van onze eigen verstandelijke vermogens.”
Uit de National Geographic van maart 2008 ‘Hoe denken dieren?’
“I’m only a child yet I know we are all part of a family, five billion strong, in fact, 30 million species strong (…)”
(Severn Suzuki, http://www.karmatube.org/videos.php?id=433)
(deels offtopic) Over ‘het zesde zintuig’ gesproken in de zin van: het gelijknamige tv-programma..: Wat was dàt een dieptepunt vanavond. Meer een veredelde ‘opsporing verzocht.’
Een compositie-tekening die door niemand herkend werd, -ik herkende er zelfs de omschrijving die de para-jongen gaf niet in. In het donker zoeken naar een mes, terwijl de àndere para sprak over een scherp stuk hout. Onduidelijk, tegenstrijdig aantal daders. Zwalkende omschrijvingen, die niet aansloten bij het verhaal van de moeder/zus/vrienden.
En dat dan (voor-)aankondigen in RTL-boulevard, hoorde ik. Erg jammer dat ze niet met betere / buitenlandse paragnosten kunnen werken. Een gemiste kans.
Het verhaal wel eens gehoord van het 100ste aapje.