Bovenaan deze website draait een reclamebanner voor een tweedaagse cursus intuïtieve ontwikkeling van medium Anneke Klaassens. Er zijn op het moment dat ik dit schrijf nog twee plekken beschikbaar dus kijk me niet boos aan als de cursus is volgeboekt. (update: volgeboekt)
Over het thema intuïtie heb ik regelmatig geschreven op mijn weblog. Feitelijk zou niemand een cursus nodig hebben om optimaal van zijn intuïtie gebruik te maken. Het probleem is echter dat we vasthouden aan bevestigde waarden. Intuïtie is een gevoel wat we niet rationeel kunnen verklaren. De één luistert er naar, een ander legt het naast zich neer. Dat laatste is onverstandig. Dat is niet alleen mijn mening maar ook die van Ap Dijksterhuis een Nederlandse hoogleraar aan de Radboud Universiteit Nijmegen. Hij is gespecialiseerd in het onderbewustzijn en intuïtief denken. Eind 2007 kwam zijn boek Het slimme onbewuste uit.
De kritiek op Dijksterhuis is dat het empirische bewijs te mager is. Hij deed alleen onderzoek met studenten onder zogenaamde controleerbare omstandigheden, niet met “gewone” mensen in real-live settings. De veroordeling van Dijksterhuis is tevens dat hij de werking van het onderbewuste niet voldoende verklaart. Aanhangers van het esoterisch denken en pleitbezorgers voor het paragilde zullen roepen dat Dijksterhuis de verkeerde kant op kijkt. Zij hebben allang een verklaring gevonden maar daar zal de wetenschap nooit genoegen mee nemen.
Vrijwel iedereen komt in zijn leven, vroeg of laat de onmogelijke liefde tegen. Ik ben daarop geen uitzondering. De vrouw waar ik mijn ziel aan had verloren bleek mijn liefde niet waard. Na haar vertrek stortte mijn wereld in. Ik was zodanig over mijn toeren geraakt dat ik besloot om in therapie te gaan. Na een paar sessies was ik geen stap verder gekomen met de verwerking van mijn liefdesverdriet. Iemand raadde mij een paragnost aan. Deze man openden mijn ogen. “Ko, kun jij nog herinneren wat je gedachten waren toen je deze vrouw voor het eerst zag?” Jazeker, dat wist ik nog heel goed. Deze vrouw is niet voor je weggelegd spookte er door mijn hoofd. Maar dat stemmetje negeerde ik. Het gevolg was een relatie waar ik nimmer met plezier op terugkijk.
De betreffende paragnost somde vervolgens nog een aantal zaken op die in mijn leven faliekant waren misgelopen en liet me zien dat ik de vervelende voorgevoelens beredeneerde met mijn verstand. Zijn advies aan mij was voortaan eerst op mijn gevoel af te gaan en pas daarna mijn verstand te benutten. Deze goede raad heb ik veelvuldig toegepast. De enige keer dat ik dit niet heb gedaan heeft mijn leven bepaald. De hele story zou vele columns in beslag nemen. Maar kort samengevat komt het er op neer dat ik op het hoogtepunt van mijn succes in zaken een naar voorgevoel kreeg. Dat gevoel kon ik niet verklaren want het was nog nooit zo goed gegaan met mijn bedrijf. Ik had altijd gehoopt nog eens zoveel geld te verdienen dat ik dit land voorgoed zou kunnen verlaten. Op eens was dat geld er. Ik stond in dubio: alles achterlaten en mijn buitenlandse droom verwezenlijken of nog een jaartje doorsparen? Ik besloot tot het laatste. Had ik dat maar nooit gedaan. Afhankelijk van vergunningen kreeg ik maken met een corrupte burgemeester. Wat volgde waren eindeloze, gerechtelijk procedures. Ik kreeg mijn gelijk maar was mijn geld en mijn bedrijfje kwijt. Natuurlijk had ik recht op een schadevergoeding. Om mijn verlies volledig gecompenseerd te krijgen had ik opnieuw moeten procederen. Dan ben je zomaar 7 jaar verder. Die adem (lees geld) had ik niet meer.
Dijksterhuis geeft in zijn boek het advies om bij belangrijke beslissingen er letterlijk een nachtje over te slapen. Maar als we dat doen, missen we dan geen kansen? Haastige spoed is zelden goed luidt een bekend spreekwoord. Eindeloos wikken en wegen evenmin. De kunst is dus om op je intuïtie te vertrouwen. Ook als je gevoel volkomen in strijd is met de logica. En daar zit hem nu net te kneep. In mijn voorbeeld over de corrupte burgemeester was er geen enkele aanwijzing dat ik tegengewerkt zou worden. Ik kende de man slechts van naam. Het spel werd vilein gespeeld. Ook achteraf, toen ik alles wist, moest ik concluderen dat ik met mijn verstand deze hele gang van zaken nooit had kunnen voorzien.
Die conclusie zet onmiddellijk de theorie van de wetenschap op scherp als zou ons onderbewuste subtiele signalen ontvangen die onze hersenen niet kunnen verwerken maar wel worden opgeslagen in een soort database. Vergelijk het met de truc waarvan men beweert dat die wel eens is toegepast bij films. Gedurende een fractie van een seconde werd een beeld van een ijsje of glas Cola te vertoond. Dat beeld gaat te snel om te worden opgemerkt. Maar in de pauze van de film schiet de verkoop van ijs en Cola ongekend omhoog. Waar of niet waar? De meningen zijn daarover verdeeld.
Je loopt langs een etalage en ineens wordt je oog getrokken door bijzonder sieraad. Als iemand je later vraagt wat je nog verder hebt gezien in die etalage dan kun jij alleen dat ene sieraad herinneren. Maar wordt je onder hypnose gebracht dan blijkt dat je alle sieraden inclusief de prijs kunt opnoemen. Je onderbewustzijn heeft dus een soort foto van de hele etalage gemaakt. Maar dat ben jij je niet bewust.
Als we voortborduren op het gegeven van de etalage dan zit er veel meer informatie in ons opgeslagen dan we benutten. Het zou mooi zijn als we die informatie daadwerkelijk kunnen toepassen zonder de hulp van een hypnotiseur. Dat blijkt inderdaad mogelijk. Een cursus intuïtieve ontwikkeling kan wel degelijk nuttig zijn. Het zogenaamd fotografisch geheugen is dus niet enkel iets van mensen met een bovennatuurlijke gave.
Maar zoals gezegd krijgen we ook signalen die niets te maken hebben met latent opgeslagen kennis. Nog een voorbeeld uit mijn eigen leven: ik ben geruime tijd op zoek naar een andere woning. Op eens heb ik beet. Een droomhuis wordt me aangeboden. De locatie is schitterend. De ruimte en indeling laten niets te wensen over. Er staat voldoende geld op de bank om alles geheel naar mijn smaak in te richten. Op deze kans heb ik lang gewacht. Mijn geluk kan niet meer stuk. Maar opeens overkomt me een onbestemd gevoel. Ik probeer dat gevoel te beredeneren. Heb ik iets over het hoofd gezien? Ik zet alle plussen nog eens op een rij en tracht minpunten te vinden maar die zijn er niet. Het negatieve gevoel is echter zo sterk dat ik besluit het huis niet te nemen.
Twee weken later belt mijn moeder op. Ze heeft een schokkende mededeling: kanker. Geen behandeling meer mogelijk en het einde in zicht. Het was een donderslag bij heldere hemel. Niets wees er op dat mijn moeder ziek zou worden. Na de dood van mijn vader was ik haar enige steun en toeverlaat. Er moest heel veel geregeld worden. Ik besloot mijn bedrijfsactiviteiten tijdelijk te staken om de laatste maanden van haar leven mijn moeder bij te staan. Daarbij woonde ze ook nog eens ruim 2 uur rijden van mij vandaan. Het ziekbed en het overlijden van mijn moeder heeft me heel veel energie maar ook geld gekost. Ik had het graag voor haar over. Het was onmogelijk voor mij geweest er ook nog eens een verhuizing bij te hebben. Bovendien stonden mijn inkomsten drie maanden stil. Het was dus een goede beslissing om mijn intuïtie te volgen ook al ontbrak op dat moment de logica.
Van Joden wordt gezegd dat ze een sterk ontwikkelde intuïtie bezitten. Misschien is het een overlevingsmechanisme dat voortkomt uit de eeuwenlange vervolging. In ieder geval zijn het goede zakenlui. Bekend is de Jiddische uitdrukking: “daar rust de niegus op”. Wat zoveel wil zeggen als daar zit de klad in. De Jood koopt een pand of een zaak met zijn “gevoel”. Hij zal zeker geen bedrijf beginnen in een pand waar een voorganger in failliet is gegaan. Koopt hij zo’n pand dan is dat uitsluitend om snel door te verkopen. Wellicht kunnen we hier nog iets van leren.
Over het onderwerp intuïtie ben ik nog lang niet uitgeschreven. Ik zal er nog regelmatig op terugkomen. Feit is dat jij je intuïtie kunt ontwikkelen. Te beginnen om de zaken in je leven die fout of juist goed zijn gegaan eens aandachtig te bestuderen. Waarom nam je toen een beslissing of liet je iets juist na? En wat was het resultaat? Kun jij je achteraf vinden in het gezegde dat de eerste indruk altijd de beste is? Ik ben benieuwd naar de reacties.
- Zie ook hulp van de geestelijke wereld
Mijn verstand zegt dat men in twee dagen je intuïtie niet kunt ontwikkelen [vergroten] door middel van een cursus.
Dat heb je helder en genuanceerd uiteengezet Ko… Ap Dijksterhuis heb ik nog niet gelezen, maar wil ik zeker doen.. Wel heb ik een boek van Bertrand Russell over (o.a.) intuitie (al zie ik aan de notities erin dat het 1992 was dat ik het las *watvliegtdetijd*) Wat ik ervan onthouden heb, is dat wèl de kwaliteit van de “database met latente kennis” heel belangrijk is…. Een slecht wiskundige (om even bij Russell te blijven) zal minder goed in staat zijn een pats-boem-perfect-intuitief antwoord te geven bij een wiskundig vraagstuk dan een goede.
Zelf heb ik ook ervaring met compleet-niet-meer-weten-waar het slechte-voorgevoel-vandaan-komt en-zo-de-verkeerde-beslissing-nemen.. Als ik achteraf terugkijk, was er dan vaak met àlle opties iets mis… Was het kiezen uit kwaden en minderkwaden… Als ik dat zegmaar naar jouw verhaal vertaal, dan HAD je in het buitenland ook iets heel naars hebben kunnen wachten.. En voelde je dat ook aan.. En omdat je overal kwaden voelde, viel je terug op je verstand, ratio. Als ik het goed heb hoor, want ik ben natuurlijk maar een buitenstaander zonder verdere kennis. Zo werkte het bij mij gewoon vaak als ik stomme beslissingen nam, te lang bij banen bleef hangen, bijv.
(Russell was overigens niet negatief over verstand, hij zei alleen dat zowèl ratio als intuitie feilbaar zijn, als ik me goed herinner.)
@Jolie, neen ik had geen slecht gevoel bij het buitenland. Ik was overtuigd dat daar mijn toekomst lag. De reden dat ik besloot om nog even hier door te gaan had alles te maken met geld. Ik wist dat ik in het buitenland niet onmiddellijk werk gevonden zou hebben. Bovendien wilde ik de taal goed leren. Ik gaf mezelf daarvoor een jaar de tijd. Er lag hier nog een groot project op me te wachten. Dat wilde ik eerst afmaken en toen ging het dus heel erg fout. Achteraf bezien was mijn koffers pakken de enig juiste beslissing geweest.
@Visie, dat is nu net je handicap: het ongeloof. Op de cursus van Anneke worden je een aantal tools geleerd waarmee je het bewijs krijgt dat je intuïtie betere besluiten neemt dan je verstand. Vervolgens zul je er inderdaad nog mee moeten werken.
@Ko, vergis je niet in mijn gevoeligheid en intuïtie. Dat je met je intuïtie betere beslissingen neemt dan met je verstand daar zet ik grote vraagtekens bij. Beslissingen vanuit je intuïtie kunnen namelijk ook fataal aflopen. Waarom denk je dat wij een verstand hebben gekregen? Niet alleen maar om op je gevoel gevoel(intuïtie af te gaan lijk mij? Ik denk dat beide belangrijk is om beslissingen te nemen.
Ook is het nog zo dat iedere mens intuïtie bezit die bij iedereen verschillend ontwikkeld is. Wat betreft mijn ongeloof daar valt over te twisten.
Mijn intuitie zegt me dat er iets niet klopt als ik het fotootje bekijk van de dame bij de reclamebanner van Anneke Klaassens. De lach die daar op haar gezicht verschijnt is een grimas zoals je die krijgt als men op commando moet lachen. Daar kan ik niets intuitiefs in herkennen, integendeel, het is een verstandelijke beslissing waardoor deze grimas verschijnt teneinde haar doel te bereiken, namelijk geld verdienen.
Mijn intuitie vertelt me mensen te mijden die zich er op voor laten staan andere mensen te kunnen leren hun intuitie te ontwikkelen. En wel hierom, er valt niets aan intuitie te ontwikkelen.
Als het verstandelijke ontmanteld wordt, afgewikkeld wordt, kunnen we dat wat overblijft intuitie noemen. Daar zijn echt geen dure cursussen voor nodig.
@Jan, er valt nog veel aan je mensenkennis en intuïtie te verbeteren. Juist voor jou zou die cursus zinvol zijn.
Het verhaaltje over Joden, een volk dat eeuwenlang vervolgt is, vindt ik op een essentieel punt niet kloppen, of het moet zo zijn dat Ko een heel andere invulling van wat intuitie is dan dat ik heb.
Door te stellen dat Joden intuitief zijn, ze beginnen geen bedrijf waarin een voorganger failliet is gegaan, maak ik vervolgens op dat dit een uiterst verstandelijke beslissing is. Ik vermoed dan dat ze in het verleden hebben meegemaakt dat door dit wel te doen het hen windeieren heeft opgeleverd.
Leven in angst, iets wat Joden door de eeuwen heen niet vreemd is, is juist de voedingsbodem voor verstandelijkheid. Verstandelijkheid is een poging het leven te controleren. Een uiterst uitgewerkt controlesysteem, nu we het toch over Joden hebben, is de huidige Israelelische staat. En dat is allemaal angst.
@Ko, ongezien en zonder vooringenomenheid hou ik ontzettend veel van je.
@visie, ik maak zelf een onderscheid tussen ‘gevoel’ en ‘intuitie’. Gevoel is vaak een uitvloeisel van het denken. Door te denken aan iets kunnen gevoelens als verdriet, blijheid etc bovenkomen.
Intuitie is voor mij ‘spontaan handelen’, zonder dat daar een gedachte aan vooraf gaat, en die in het moment ‘juist’ is. Omdat er geen gedachte aan vooraf gaat en er geen oordelende gedachte achteraf verschijnt is de handeling spontaan en daarom juist.
Dit is hoe ik het begrip ‘intuitie’ zie. Vandaar dat ik ook eerder memoreerde dat er alleen maar iets afgewikkeld hoeft te worden, namelijk het verstandelijk denken.
Verder gun ik Anneke Klaassens met haar cursus intuitieve ontwikkeling het allerbeste, laat dat ook gezegd zijn.
@Jan, ik haalde de Joden aan als voorbeeld. Mocht je Joodse zakenmensen in je omgeving kennen vraag er maar eens naar. Overigens ken ik genoeg geslaagde zakenmensen van Nederlandse afkomst die uitsluitend handelen op hun gevoel. Aad Ouborg bijvoorbeeld, directeur/eigenaar van Princess.
Ik ben het helemaal eens met ‘de eerste indruk is de beste’. De eerste indruk is gevrijwaard van oordelende gedachten en bezit het ‘natuurlijke’. Daarnaar handelen is het volgen van de natuurlijke loop der dingen.
Goh Ko, er schijnt nogal wat aan mijn intuitie en mensenkennis te mankeren. Gelukkig zijn daar dan weer cursussen voor om bij te spijkeren. Ga ik meteen doen! (grapje)
Ik denk dat intuïtie meer is dan alleen gevoel. Ik denk dat je onbewuste allerlei afwegingen maakt en dat veel sneller kan dan je bewuste denken. In acute (levens)bedreigende situaties heb je helemaal geen tijd om je reactie op het gevaar bewust te overdenken. Volgens mij hebben we daarom zoiets als intuïtie.
Ik denk ook niet dat ‘de eerste indruk’ gevrijwaard is van oordelen, ik denk dat je dan oordeelt vanuit alles wat je tot dan toe hebt meegemaakt. Je hebt vaak meteen een mening over iemand als je diegene ziet. En dit hoeft niet altijd te kloppen. Je kunt bijv iets buitengewoon naars hebben meegemaakt met een bepaald persoon en de rest van je leven een slecht gevoel krijgen bij de naam van die persoon of een bepaald uiterlijk kenmerk. Dan reageert je intuïtie als het ware overactief, als een soort allergie. (Net of je een keer ontzettend verbrand bent geweest door de zon. Dat stukje huid heeft zo’n stress gehad, dat het de rest van je leven gevoelig zal blijven voor de zon.)
Ik denk dat het belangrijk is om je bewust te zijn van dit soort dingen, om je intuïtie zo zuiver mogelijk te houden. Je verstand kan ik zo’n geval helpen.
Quote van Einstein:
De intuïtieve geest is een godsgeschenk; het rationele verstand een dienaar. We hebben een maatschappij geschapen die de dienaar vereert en het geschenk is vergeten.
Ik heb wel eens een docu gezien op Discovery of NGC over gevoel/intuïtie, de term die ze ervoor gebruikten schiet me helaas niet te binnen. Ging over het Amerikaanse leger. Ervaren legermensen (ben niet thuis in dat lingo) handelen vaak vanuit hun gevoel, dat bleek sneller en vaak ook beter dan wanneer ze erover moesten nadenken. Het bleek dat die onbewuste kennis niet alleen stoelde op gevoel, maar op alles wat je als mens meegemaakt hebt en dat wordt supersnel verwerkt, wat tot een bepaalde handeling leidt. Dit probeerden ze kunstmatig te versnellen door onervaren legermensen in heel veel oefensituaties te brengen, zodat ze die ervaring als het ware in een veel kortere tijd op konden doen.
@Ko, ah, ik begrijp het, wat jammer… kKan ook moeilijk zeggen: ‘wieweet was je dan in Buitenland op dag 1 in ongeluk geraakt’ – dat is te gratuit.. Maar dat soort dingen zeg ik wel ns tegen mezelf..
)
Want soms (zoals ik bij bedrijf W., ander millenium) heb je gewoon 0,0 aanwijzing dat bijv. een baan die rationeel gezien fantastisch klinkt, waarvoor mede-sollicitanten prachtige vaste banen hebben opgegeven, feitelijk een wassen neus is, een soort nepbedrijf om een ander bedrijf over te nemen.. Dan voel je je zó genept. En als ik in die tijd ‘nee’ tegen betreffende baan gezegd had, had iedereen om me heen gezegd dat ik status-angst, slaag-angst etc etc had gehad. Dus dan probeer ik maar weer mn voordeel te doen met zo’n failure.. (Al ben ik iemand die uiteindelijk niet zal vergeten dat het eigenlijk een failure was, niet een oogje dichtknijpen voor eigen falen, zoals veel mensen wèl kunnen
En om nog even in te gaan op de wellus-nietus-discussie die ik hierboven (ook) zie ontstaan
…Misschien hangt het kùnnen inzetten van intuitie en verstand mede af van een Mens-, Gods- of Wereldbeeld.
Als een geloof dicteert dat alles gebeurt want “God/Allah etc wil het zo” zullen mensen minder actief eigen beslissingen nemen.. “Mijn bedrijf gaat failliet, zo heeft Hij het gewild..”
Het schijnt dat het redelijk voorspelbaar is hoe succesvol ondernemingen zijn: met bepaalde culturele achtergronden is die minder en bepaalde meer succesvol. Dat hangt vermoedelijk samen met de ruimte die geloof / cultuur biedt aan het inzetten en opdoen van verstand, kennis, wijsheid en intuitie.
Ik volg altijd mijn hart en dan komt het goed. Als ik iets anders doe dan dat mijn hart mijn ingeeft(het gevoel0, dan gaat het vaak niet goed.
Alle zintuigen zijn te trainen. Denk maar aan de wijnproever of de blinde die de weg moet vinden in zijn leven op tast en gehoor. Dus ook intuïtie is te trainen. Niet in twee dagen, maar uiteraard kan je in twee dagen wel geleerd worden hoe je dat moet doen. Volgens mij door het meer gebruiken van je rechter hersenhelft waarin het intuïtieve gehuisvest is.
Er bestaan leermethodes voor tekenen en schilderen die erop gebaseerd zijn op het trainen van het gebruik van je rechter hersenhelft. Want als je die helft gebruikt teken je namelijk zonder moeite veel beter dan eerst.
Intuitie is waar ik het meest op vertrouw.
Dank zij mijn intuitie was ik altijd op tijd mijn kinderen te behoeden voor erge dingen. Ik wist gewoon als ze iets uithaalden wat gevaarlijk was.
Nooit heb ik dat (voor)gevoel naast me neergelegd -gelukkig!
Ja, ik geloof heel erg in intuitie; zesde zintuig?
Mijn oma was daar heel sterk in; zij voorvoelde veel zaken die nog moesten gebeuren.
Heel eerlijk; ik vroeger ook, maar dat was te bedreigend. Heb dat verdrongen en vertrouw nu alleen nog maar op gevoel. De rede is nummer twee.
O.T. Dank je voor je felicitatie Ko!
Wat te volgen je intuitie of je verstand.
Hier kan ik heel kort in zijn, volg je intuitie maar gebruik je verstand.