Er zwerven al enkele maanden een aantal artikelen op het Internet rond waarin verschillende bronnen worden genoemd maar die allemaal dezelfde strekking hebben: vrouwen zitten niet lekker in hun vel. Terwijl ik juist dacht dat het leven van de vrouw ten opzichte van de man gunstig afsteekt, proberen wetenschappers het tegendeel te bewijzen. Lees mee:
Terwijl mannen naar mate ze ouder worden zich gelukkiger voelen gaat het met de vrouw bergafwaards. Gallup-onderzoeker en geluksgoeroe Marcus Buckingham meent dat vrouwen hun leven opgewekt en vol levensmoed beginnen maar gaandeweg worden beheerst door stress. Buckingham ziet daarbij nauwelijks verschillen tussen woonplaats, huidskleur of burgerlijke status. Het betreft alle vrouwen zegt Buckingham. De onvrede van de vrouw tart elke logica.
Ten opzichte van 1972 zijn vrouwen rijker, gezonder en hoger opgeleid. Ze hebben betere posities en zijn zelfstandiger dan 35 jaar geleden. Hoewel vrouwen er dankzij de emancipatie in slaagden om eindelijk uit de huiselijke sleur te breken, lijkt het vandaag alsof alle mogelijke nieuwe kansen die ze voor zichzelf creëerden enkel tot meer stress hebben geleid.
Vrouwen zijn harder en perfectionistischer ingesteld dan mannen. Ze stellen hogere eisen aan hun uiterlijk dan mannen dat doen. Geld en materiële zaken spelen in het leven van de vrouw een grote rol. De druk van een huwelijk en vooral de opvoeding van kinderen spelen haar parten. Het huishouden is echter onderschikt aan de collectieve depressie. Partners zijn meer dan vroeger bereid een deel van het huishouden op zich te nemen.
Een van oorzaken van haar stress is de tijdsdruk. Vrouwen hebben vaak het gevoel dat hoe meer interessante zaken zich in hun leven afspelen, hoe minder tijd ze hebben om aan elk van die zaken de nodige aandacht te besteden.
Betsey Stevenson, de co-auteur van de studie: ‘The Paradox of Declining Female Happiness‘ zegt dat kinderen een van de grootste ergernissen zijn. ‘Ongeacht of je rijk of arm bent en of je je kinderen vroeg of op latere leeftijd kreeg. Toch zijn er zeer weinig vrouwen die bekennen dat ze zonder kinderen beter af waren geweest of dat hun kinderen hun geluk hebben verstoord.
De onderzoekers noemen ook het gecompliceerde hormonale en biologische aspect van de vrouw. Vrouwen zijn veel harder voor zichzelf dan mannen. Hun obsessie om toch vooral jeugdig te blijven dwingt hen voortdurend met hun uiterlijk in de weer te zijn. Mannen hebben daar geen last van. Zij maken zich minder zorgen over het ouder worden maar vrouwen denken dat er van hen verwacht wordt dat ze op hun zestigste er nog als twintigers uitzien.
De hierbij aangehaalde onderzoeken zijn niet specifiek gericht op de Nederlandse vrouwen. Ik ben dan ook benieuwd of de vrouwelijke lezers van mijn weblog zich in de conclusies herkennen. Mijn eigen ervaring met (single)vrouwen is dat er in hun geluksbeleving nogal verschillen zitten en dat leeftijd daarbij een rol van betekenis speelt. De vrouwen die nu optimaal van hun verworven vrijheden genieten zitten in de leeftijdsgroep 30 – 45 jaar. Daarboven zie ik een beeld dat enigszins overeenkomt met wat de onderzoekers melden.
Ik denk wel dat mannen over het algemeen sneller tevreden zijn en minder hoge eisen stellen dan de vrouw. Het oude gezegde “wie het onderste uit de kan wil krijgt de deksel op zijn neus” is hier misschien van toepassing.
Toen ik nog regelmatig schreef over het singleleven en dating was de veel gehoorde klacht van de singledames dat er zo weinig interessante mannen op hun pad komen en dat terwijl er in ons land een groot overschot aan vrije heren is. Maar als je dan naar hun wensenlijstje informeerde kwam er bijna geen eind aan. Bovendien hadden de dames nauwelijks tijd voor een date omdat ze hun agenda’s boordevol hadden gepland met cursussen, de sportschool, shoppen, afspraakjes met vriendinnen en meer van die zaken die het leven van de vrouw aangenaam moeten maken. Stress door tijdsdruk komt mij dan ook bekend voor.
En wat kinderen betreft: inderdaad heb ik regelmatig van vrouwen gehoord dat als ze alles van te voren hadden geweten ze er nooit aan waren begonnen om er dan onmiddellijk aan toe te voegen dat ze hun kinderen niet kwijt zouden willen en zielsveel van ze houden.
Ik heb vaak betoogd dat de emancipatie weliswaar een verworvenheid is maar de laatste jaren te ver is doorgeslagen. Men zegt wel eens dat hoe meer keuzes hoe moeilijker het wordt een beslissing te nemen. Vrouwen hebben volop mogelijkheden, ze zijn onafhankelijk geworden van de man. Het aanbod is groot dus waarom zou je je dan binden? Onderhand zijn ze er blijkens diverse onderzoeken niet gelukkiger door geworden.
Waar begin ik.
Zelf van 1954 en tot 1991!! was er geen pensioenopbouw mogelijk, om maar ergens te beginnen.
We hebben denk ik, veel te hard gewerkt, naast onze baan was het huishouden ons pakkie an.
Onafhankelijk ben ik helaas niet meer, tot 8 jaar geleden wel altijd geweest.
Dit artikel is me veel te kort door de bocht, morgen reageer ik uitvoeriger.
Geluk kan je niet dmv een ander zoeken/vinden, het gevoel zit in je of niet.
Ik herken mijzelf overigens totaal niet in conclusie’s van de wetenschappers.
Nee, toch gaan de vrouwen nu weer klagen, het slachtoffer spelen om aandacht te trekken? Geluk en lekker in je vel zitten kun je niet afdwingen dat kan je alleen maar in je eigen lijf voelen en het zit zowel in de vrouw of man zelf zoals Mia het al aangeeft.
Velen zijn van nature stressgevoelig daarnaast hebben ze een drukke agenda komen nauwelijks tot rust, maaar………… als je daar voor kiest vind ik het niet gek.
Ook komt dit bij mannen voor net zoals de penopauze.
En zo kan ik nog wel even door gaan.
De conclusie is dat ik weinig waarde hecht aan dit onderzoek.
Al neem ik de kritiek van Visie serieus, ik kan wel veel van wat ik hier lees onderschrijven.
Zelf ben ik een voorstander van het nuchtere gedachtegoed van Marike Stellinga Laten we het scandinavische model niet als ideaal zien, dat leidt m.i. vooral tot de problemen zoals Ko die hierboven schetst.
Geluk zit ‘m inderdaad vooral in jezelf -maar… als er brood op de plank moet komen, heb je vaak toch weinig keus, -zoals ik lees in de reactie van Anne.