Ko van Dijk Vertelt

Je zult het niet geloven maar de veilingsite Marktplaats brengt mensen bij elkaar.  Al eerder schreef ik daar een column over die je hier kunt lezen. Deze keer neemt Marktplaats me mee terug in het verleden.

Op zoek naar een betaalbare, draadloze dasspeldmicrofoon voor mijn videocamera stuitte ik op een mooie aanbieding. Op het setje (zender, ontvanger plus microfoon) was slechts 60 euro geboden. Voor een nieuwe set van Sennheiser ben je ongeveer 600 euro kwijt. Ik nam de gok, belde de verkoper op en bood hem 80 euro. Tot mijn stomme verbazing was de deal rond. Ik voelde nattigheid, tikte het typenummer bij Google in maar kon niets vinden. Toch maar even Sennheiser gebeld. “Ja meneer, dat is een prima setje maar wel 15 jaar oud. Echter, de microfoon wordt nog volop geleverd en kost nu 250 euro. Dus voor 80 euro bent u nooit bekocht.”

De verkoper van het setje bleek een musicus te zijn met een verhuurbedrijfje van zaal- en bandversterking. Het setje had ook hij ooit tweedehands gekocht maar nooit gebruikt. Mijn verrassing was groot toen bleek dat alles nog hagelnieuw en in de originele, zeer luxe verpakking zat. Gebruikaanwijzingen, testrapporten en garantiekaarten zaten er netjes bij. Een koopje dus. Er was slechts één probleem. De aansluiting voor de koptelefoon en of een extra microfoon was nog uitgevoerd met een ouderwetse 8-pins schroefconnector. Voor die tijd professioneel maar nu antiek. De verkoper dacht dat die pluggen nog wel verkrijgbaar waren. Ik zag daar ook geen probleem in en reed naar huis met het gevoel een werelddeal te hebben gesloten.

Thuisgekomen heb ik het setje onmiddellijk uitgetest op mijn camera. Het werkt perfect maar nu nog mijn koptelefoon aansluiten en daarvoor heb ik dus die speciale plug nodig. Op het Internet is die nog te koop maar ik ben ongedurig en wil hem het liefs onmiddellijk hebben. Aurora in de Vijzelstraat misschien? Nee, die had hem niet in voorraad. Bestellen kon natuurlijk wel maar dat kan ik ook. Nu heb ik in een grijs verleden veel met audio gedaan. In die periode had ik ook een netwerkje specialisten opgebouwd. Ik besloot die eens te bellen.

De eerste was een fabrikant van broadcastapparatuur. Wij kennen elkaar minstens 25 jaar maar hadden de laatste tijd geen contact meer. De telefoon werd opgenomen door een dame met een jeugdige stem. Haar achternaam was gelijk aan die van mijn vroegere zakenrelatie. Ik wist dat hij twee zoons had maar een dochter….. Ze verbond mij met hem door. Het werd een geanimeerd gesprek waarbij we over en weer herinneringen ophaalden. Op een gegeven moment zegt hij: “ik ben inmiddels ook gescheiden en heb nu een 24-jaar jongere vrouw.” Zijn eerste vrouw heb ik zeer goed gekend. Ze was de zakelijke helft van het echtpaar en een aantal jaren ouder dan hij. Dat die relatie ooit op de klippen zou lopen had ik wel verwacht. Ze was het type vrouw met de broek aan zogezegd. Het huwelijk liep dus inderdaad stuk maar de afwikkeling van de zakelijke beslommeringen neemt al zeven jaar in beslag. Na een uurtje gebabbeld te hebben legde ik de telefoon neer. Nee, ook hij kon me niet meer aan een plug helpen.

De volgende die ik belde was een geluidstechnicus die in een ver verleden alle techniek voor mijn evenementen heeft gedaan. Ik heb hem minstens 10 jaar niet meer gezien of gesproken. Ik leerde hem destijds kennen bij een bekend piratenstation. We raakten bevriend en toen hij ging trouwen werd mij verzocht de ceremoniemeester van zijn trouwerij te willen zijn. Ik mocht zijn feest organiseren op een schitterende locatie nabij Vinkeveen. Meer dan 600 gasten waren uitgenodigd. Dane & the Dukes of Soul, de band van de vader van Alain Clark, trad op. Ik heb vele feesten georganiseerd maar dit was toch wel een van de leukste. De uitspanning lag aan het water. Aan het eind van het feest liet ik het kersverse bruidspaar ophalen door een feestelijk verlichte zeilboot. Uitgezwaaid door alle gasten en begeleid door de muziek van de negenman sterke soulband van Dane Clark, gingen ze daarmee zogenaamd op huwelijksreis. In werkelijkheid stapte het paar na een kwartiertje varen weer aan land om met de auto naar huis te gaan. Maar het ging om het effect.

Die stunt kreeg een andere betekenis toen ik mijn vriend uit het verleden aan de telefoon had. Hij vertelde me uitgebreid hoe ook zijn huwelijksbootje op de klippen liep. Aan zijn huwelijk ging een story vooraf die ik nooit geweten heb. Mijn vriend maakte in zijn jeugd een dramatisch ongeluk met zijn vader mee. Die kwam om het leven toen hij bij het oversteken door een bus werd geraakt en onder de wielen verpletterd werd. Mijn vriend zag dit voor zijn ogen gebeuren. Hij hield er een trauma aan over. De vriendin die hij daarna ontmoette kende het drama en ving hem op. Ze trouwden zoals gezegd maar het huwelijk was voor hem meer een vlucht.

Na enkele jaren ontmoette hij bij toeval een vrouw die eveneens door een bus werd aangereden. Zij overleefde wel het ongeval maar raakte voor haar leven verlamd. De gesprekken met haar deed het drama met zijn vader weer in alle hevigheid opleven. De beelden die hij al die jaren had weggestopt kwamen boven. Mijn vriend besloot professionele hulp in te schakelen. De therapie maakte veel bij hem los. Hij kwam er achter dat zijn huwelijk slechts een deken over de wonde was en dat er van echte liefde eigenlijk weinig sprake was.

Inmiddels had hij twee kinderen en aan scheiden dacht hij nog niet. Maar de kinderen groeiden op en werden zelfstandig. Drie jaar geleden besloot hij de stap te wagen. Hij gooide de handdoek in de ring. De scheidingsprocedure is ook bij hem een gebed zonder eind met als inzet zijn huizen en zijn zaak. Maar hij heeft een nieuwe vrouw getroffen waar hij nu heel gelukkig mee is. En jawel, ook zijn nieuwe vrouw is aanmerkelijk jonger dan hij.

Mijn zoektocht naar zo iets simpels als een antiek audioplugje leverde dus een aantal onverwachte levensverhalen en deze column op. Ik ben niet het type dat vaak contact zoekt met kennissen uit het verleden. Wellicht omdat ik zelf moeite heb met het ouder worden. De positieve kant van deze twee verhalen is echter dat er ook voor mij nog hoop is op een (veel) jongere vrouw…. Dus singledames van rond de 30 jaar, meld u aan!

Gepost door Ko van Dijk op oktober 18th, 2009 om 16:46
Categorie: Privé  |  Commentaar geven en pingen is niet mogelijk.