Het is maar dat je het weet: een foto of filmpje maken van een insluiper en op het Internet plaatsen is schending van de privacy. Althans, dat wil de Bond van Wetsovertreders bewerkstelligen met een proefproces. Ik geef de bond groot gelijk. Het zal toch maar gebeuren dat heel Nederland weet dat jij hebt ingebroken of een overval gepleegd. Je had daar immers legitieme redenen voor. Bijvoorbeeld omdat jij je geld bij de DSB bank had geparkeerd. Ook jij moet aan het eind van de maand je rekeningen betalen. Wat doe je dan? Natuurlijk, dan pleeg je een overvalletje of je breekt in bij een oud vrouwtje van 88 jaar. Heel begrijpelijk. Want zeg nu zelf: dat mens van 88 jaar kan haar geld toch niet mee naar de hemel nemen.
Kijk, er zijn mensen die vinden dat ze baas in eigen huis zijn. Belachelijk want zo werkt dat natuurlijk niet. We zijn een gastvrij land en een gastvrij volk. Onze regering vindt dat iedereen hier welkom is zonder aanziens des persoons. Onze bereidheid om een ander in “nood” te helpen is grenze(n)loos. De collectieve sociale bewogenheid begint al bij onze voordeur. Het zou verboden moeten worden om die op slot te doen. Dat daar nog geen wettelijke regelgeving voor is, tart elke logica. Feitelijk zou iedereen verplicht moet worden een deurmat aan te schaffen met in grote letters WELKOM. Ik weet niet of deze dame van 88 ook zo’n deurmat bezit maar zo ja, dan moet ze niet moeilijk doen.
Maar waar het toch in de eerste plaats om gaat is onze privacy. Dat hele volksstammen hun hebben en houwen op Hyves, Facebook of Twitter zetten doet daar niets aan af. Wie ongewild gefilmd of gefotografeerd wordt kan zich beroepen op het portretrecht. Niet op de straat of in openbare gelegenheden maar wel in de beschermende omgeving van de eigen woning. Let op de toevoeging “eigen”. Gasten die een andermans woning betreden lopen het risico op de kiek te worden gezet. Er zal maar een gezellig verjaarsfeestje aan de gang zijn. Dan ga je toch niet moeilijk lopen doen als de gastheer je wil vereeuwigen net op het moment als jij met je dronken kop half of helemaal naakt op de salontafel in een bierglas staat te pissen. Dat hij dit hoogtepunt van het feestje vervolgens op zijn Hyves-pagina zet, daar lach je om.
Maar goed, we dwalen af. Hoewel de scheidslijn tussen mijn en dein sterk aan het vervagen is moeten we ons vanzelfsprekend afvragen of beperking toch niet wenselijk is. Beperking in die zin dat we de redelijkheid niet uit het oog mogen verliezen. Het zijn barre, economische tijden. De één zwemt in de poen, de ander is aangewezen op de Voedselbank. Een televisiereportage over zo’n Voedselbank gaf de nodige problemen omdat de cliënten niet in beeld wilden komen. Ze schaamden zich voor hun armoede. Denk nu niet dat overvallers en inbrekers de wet voor hun plezier overtreden. Ze hebben gewoon geen andere keuze dan werken misschien. En wat nu als die baan er niet is? Juist, de wetsovertreder schaamt zich voor deze netelige positie. En nu komt zijn privacy in beeld. Deze man of vrouw moet kunnen rekenen om onze bescherming. Geen foto’s van hem in de krant of op het Internet dus.
Overigens, een kennis van me heeft onlangs wat narigheid gehad met de Justitie. Hij is een poezenliefhebber. Niets mis mee, zul je zeggen. Dat valt nog te bezien want hij had een paar exemplaren van het grotere soort. Uit voorzorg had hij bij de voordeur een bordje geplaatst met “Pas op voor de Leeuwen”. Een onverlaat stapte desondanks zijn woning binnen. En laten die pluisbeesten uitgerekend trek in een vette versnapering hebben. Er is nu een dispuut over dierlijk gedrag en de aaibaarheidsgrens van leeuwen. Mijn kennis betoogde dat als de insluiper in Marokko had gewoond hij van overheidswegen ook een paar ledematen had moet inleveren. Hoewel het straatbeeld soms anders doet vermoeden, beweert Justitie dat we hier niet in Marokko leven en dat maakt het verschil.
Tot slot nog even dat voorval van die andere kennis van me die door Justitie werd aangesproken op zijn gebrek aan gastvrijheid. Iemand betrad zonder vooraankondiging zijn erf. Mijn kennis vond dat deze man de fatsoensregels overtreden had en gaf de persoon een klap met een stuk hout. Daardoor raakte hij gewond en deed aangifte van mishandeling. Terecht natuurlijk. Dat het “slachtoffer” een revolver op het smoelwerk van mijn kennis had gericht deed daar niets aan af. De rechter was van mening dat mijn kennis eerst een dialoog met zijn ongenode gast had moeten aangaan. Kortom: het is goed dat er een Bond Van Wetsovertreders is.
Scherp stuk Ko!
Bond van Wetsovertreders, het dievengilde dus, zoals in de Middeleeuwen, die niet gediend is van hedendaagse technieken! Zo kun je toch niet normaal boef of dief zijn!
Als iedereen maar camera’s gaat ophangen in huis voor eigen veiligheid, hoe kun je dan nog een misdaad plegen. Kom, geef de boef en dief hun kansen, zodat ze hun lusten kunnen botvieren.
En de politie, die hebben helemaal geen behoefte aan camera-beelden, dat verpest hun speurwerk. Verder stelt ze niets meer voor!
Onlangs werd ik op mijn brommertje door een motoragent met veel vertoon aangehouden, moest alles tonen. Waar ging het om? Er moest een doekje gehaald worden over mijn kentekenbewijs, het was wat vuil geworden.
Ik vind dit zo zielig om als agent zo je dag door te brengen…..
Zelf heb ik een blauwe maandag als Inbraak Preventie Adviseur bij de politie gewerkt, compleet in uniform! Wat een enorme blamage!
Ook de politie ontduikt zonodig de wet….
Het ging om Melkertbanen, die spoedig van de baan zouden zijn en de politie wilde dit net even handig voor zijn. Aannemen en opleiden, maar niemand aan het werk kunnen zetten. Een vreselijke tijd, maar het toppunt was de toespraak van de hoofdcommissarirs: jullie zijn niets en jullie zullen nooit iets binnen de politie worden!
Het was destijds voor mij voldoende reden om dit aan de kaak te stellen bij het betreffende ministerie en ik ben in het gelijk gesteld!
Het gelijk krijgen is 1 ding, maar sindsdien heb ik geen vertrouwen meer in de integriteit van de politie-macht.
Groetjes Jali
@Jali:
Vertel mij wat! De politie is nooit mijn beste vriend geweest, en zal dat ook nooit meer worden. Lees mijn absurde verhaal maar eens op mijn eigen weblog!
Als een BVW-er per ongeluk – dat moet wel na het lezen van deze bijdrage – mijn huis onaangekondigd c.q. ongewenst betreedt, dan heeft hij/zij toch ‘geluk’.
Namelijk, het hele justitiële traject (aangifte, opsporing, voorgeleiding, uitspraak, vonnis) wordt nog dezelfde dag en ter plaatse afgewerkt. Waar vind je dat nog, gewend aan de praktijk dat bovengenoemde keten vaak al strandt bij de aangifte?
Niet te beroerd om zelf de handen uit de mouwen te steken neemt Caesar grootmoedig – met assistentie van enige trouwe medewerkers, waarover later meer – alle bovengenoemde stappen voor zijn rekening, daarbij de Trias Politica maar even – als ware het de eerder genoemde Welkom-mat – met voeten tredend.
Want voor een snelle service is enige improvisatie onvermijdelijk.
Deze methode heeft vele voordelen:
- De politie hoeft niet onnodig uit de slaap te worden gehaald.
- De buren worden niet onnodig gewekt door imbeciel ‘blauw’, die – als ze al komen – op zo’n moment altijd menen met allerlei overbodige teringherrie jouw straat in te moeten scheuren.
- Kilo’s papier worden bespaard, want er wordt geen dossier aangelegd.
- De advocatuur kan op zoek naar ander werk.
- Recidive is uitgesloten, want
Gelegenheidsbeul Caesar voert ter plekke het vonnis uit onder het motto:
‘En weer verlaat een tevreden klant, horizontaal en in alle stilte, het pand’
In alle stilte ja, want bij enige ruchtbaarheid blijkt vrouwe Justitia ineens wel geïnteresseerd in mij, terwijl ik haar dan kan missen als kiespijn.
Voor diegene die nu denkt: poeh, die Caesar bluft. Ach, zeg niet dat ik u niet heb gewaarschuwd, dus als u de proef op de som wilt nemen: u wordt verwacht.
Enne, mijn honden zijn vasthoudender dan de doorsnee rechtbankpolitie en maken synchroon gaten in uw zitvlak, waar een beetje bowlingbal jaloers op zou zijn…
@Caesar, ademloos heb ik je reactie gelezen. Ondertussen moest ik denken aan de gevleugelde woorden van onze minister-president die een lans brak voor de VOC mentaliteit. Jongens van Jan de Wit, zoals jij Ceasar, daar moet vrouwe Justitia zeer dankbaar voor/mee zijn. Je heb namelijk nog één niet onbelangrijk pluspunt van je aanpak vergeten te noemen en dat is geld. In deze barre tijden is elke besparing mooi meegenomen.
Hallo Ko,
Mijn aanpak is uiteraard een besparing te noemen en dat gegeven passeerde wel degelijk (in gedachten) de revue bij het uiteenzetten van de voordelen in mijn eerdere bijdrage.
Echter, ik zoek nog naar een oplossing voor de strijdige belangen ‘anonimiteit’ en ‘bezoldiging’, daar ik niet op voorhand van plan ben een dergelijke praktijk er om niet op na te houden. Ook mijn kachel moet branden, zullen we maar zeggen. Bovendien is het niet ondenkbaar dat klandizie – zeker na mijn eerste uiteenzetting – achterwege blijft.
In een land waar iedere exotische meevreter alleen ademhalen gratis doet en de rest gesubsidieerd aangedragen wenst te krijgen en ook krijgt, moet voor deze niche in de arbeidsmarkt toch ook een prettige vergoeding te bedenken zijn. Over een luizig JPB-normbedrag – aangevuld met een bonus per opgeruimd strafblad – valt zeker te praten. Dan nog blijft de besparing voor de schatkist royaal.
Misschien kan ik cursussen gaan geven – dit land is namelijk gek op cursussen en gaat daar ooit nog eens aan ten onder – voor belangstellende medestanders, maar dat vergt nadere studie, wederom in verband met de anonimiteit.
Ik houd me aanbevolen voor creatrieve oplossingen in deze…
Groeten,
Caesar.