De meeste mensen stappen doodmoe tegen middernacht hun bed in en staan slaapdronken om zeven uur ’s morgens op om naar hun werk te gaan. Het voordeel van een thuiswerker is dat hij zich niet aan de avondklok hoeft te houden. Ik slaap dus wanneer dat mij het beste uitkomt. Over het algemeen doe ik dat enkele uren ’s nachts en enkele uren tegen het eind van de middag. Ik verdeel dus mijn slaap en doe dat al meer dan twintig jaar. De nachtelijke uren droom ik nooit. Maar overdag kan het een enkele keer gebeuren dat ik een mooie droom beleef. Zo ook twee maanden geleden.
Ik droomde van de buurvrouw van mijn ouderlijk huis. Zij overleed vrij plotseling en dat was voor mij en mijn ouders een schok. De buurman kon die schok ook nauwelijks verwerken en zat vrijwel elke avond bij ons thuis. Mijn moeder ving hem zo goed mogelijk op tot hij een nieuwe, veel jongere vriendin kreeg. Die vriendin had weinig gemeen met zijn overleden vrouw. Mijn ouders konden moeilijk met haar opschieten waardoor de vriendschapsbanden met de buurman bekoelden.
In mijn droom werd ik door de overleden buurvrouw uitgenodigd een kopje thee te komen drinken. Het huis ademde een romantische sfeer zoals dat vroeger ook bij de buren van mijn ouders was. Veel boeken, oude gerieflijke meubels en een lange tafel met daarop brandende kaarsen. De buurvrouw was heel anders dan mijn eigen moeder. Ze straalde een bepaalde warmte uit die ik bij mijn moeder vaak heb gemist. De droom was maar kort. Ik werd wakker met een gelukzalige rust die ik maar zelden ervaar. De avondzon scheen in mijn kamer en het was alsof de droom mij wilde zeggen: alles komt goed.
Ik vond de droom opmerkelijk omdat ik nooit meer aan die buurvrouw heb gedacht. Vrij snel na haar overlijden heb ik het ouderlijk huis verlaten om te gaan samenwonen. Mijn vader ging met pensioen waarop mijn ouders vertrokken naar een andere stad. Het ouderlijk huis werd verkocht. Daarmee kwam een einde aan een belangrijke episode uit mijn leven. Een heel enkele keer rijd ik nog wel eens door de buurt waar ik ben opgegroeid maar het doet me niet zo veel meer.
Onze buren hadden twee dochters. Een van mijn leeftijd en één die drie jaar jonger was. Met de oudste dochter trok ik veel op. Ze was op 6-jarige leeftijd mijn beste vriendinnetje. Toen ik tien jaar later ging studeren aan de Fotovakschool was ze mijn eerste model. Het was een prachtige, lange meid met een ideaal figuur. Haar foto’s en zelfs de negatieven heb ik bewaard. De droom deed me besluiten op zoek naar haar te gaan. Ook dat is iets wat ik niet zo snel zal doen. Het succes van Schoolbank heb ik dan ook nooit begrepen. Behoefte aan een weerzien met oude kennissen en of klasgenoten heb ik niet. Waarschijnlijk omdat het me pijnlijk confronteert met het voortschrijden van de tijd. Ik haat het ouder worden. Ik geloof echter dat zo’n droom een betekenis heeft. En dit prikkelde mijn nieuwsgierigheid.
Ik was dus op zoek naar mijn buurmeisje waar ik nog zoveel foto’s van bezit maar vond haar jongere zus. Met haar heb in mijn jeugd vrijwel geen contact gehad. Ze was volkomen anders en altijd met plantjes en bloemetjes in de weer. Een beetje zonderling ook. Ik was dan ook nauwelijks verbaasd te ontdekken dat ze een naam in de kunstwereld had opgebouwd. En zo kwam ik vrij eenvoudig aan haar mailadres. Ik stuurde een kort berichtje waarin ik mijn droom vertelde en vroeg of ze me kon helpen aan de adresgegevens van haar zus.
Het duurde ruim een week voordat ik antwoord kreeg. Dat antwoord was verrassend. Ze schreef me dat ze mijn mail zeer op prijs had gesteld omdat ze juist heel erg bezig was met het verwerken van haar jeugd. De dood van haar moeder zette destijds haar jonge leven compleet op z’n kop. Ze woonde toen nog thuis en moest haar vader proberen op te vangen die niet in staat was voldoende voor zichzelf te zorgen. Aan de ene kant was ze blij dat hij een vriendin kreeg aan de andere kant gaf dat onnoemelijk veel problemen omdat zij met haar stiefmoeder niet kon opschieten. Uiteindelijk barstte de bom. Ze ging uit huis, trok over de wereld en voltooide haar studie aan de kunstacademie. De relatie met haar vader is nooit meer optimaal geweest. Toen hij overleed kwam er ophef over de erfenis en vooral over persoonlijke bezittingen van haar en van haar zus die de stiefmoeder niet wilde afstaan. Zodoende is ze een heel stuk van haar jeugd kwijt en vooral dierbare foto’s.
Die eerste mailtjes kregen een vervolg en resulteerden in een intensieve mailwisseling. Ik ging op zoek naar foto’s uit onze jeugd en kwam er zowaar ook nog enkele tegen van haar als kind. De vele foto’s waar zowel mijn als haar vader op staan heb ik toch ook maar gestuurd. Belangrijker vond ze mijn kennis over het verleden en de plekken waar we samen opgegroeid zijn. Daar kon ik veel over vertellen wat ze niet wist. Opvallend is dat het beeld dat ik ooit van haar stiefmoeder had volkomen klopte met wat zich later allemaal heeft afgespeeld. Haar vader vond niet het geluk dat hij had verwacht. De relatie werd gekenmerkt door vele ruzies. Zijn veel jongere vriendin koos hem uit wegens zijn geld en uitstekend pensioen. Golddigsters vinden we dus niet enkel in de Oekraïne.
Door de mailwisseling heb ik een buurmeisje leren kennen waarmee ik in mijn jeugd vrijwel geen contact had. Het verschil in leeftijd speelde daarbij toen de belangrijkste rol. Bovendien ging ik om met haar zus. Helaas is die oudere zus wars van computers en niet via e-mail te bereiken. Ze zou me bellen maar daar is het tot nu niet van gekomen. Blijkbaar vindt ze het weerzien van haar buurjongen onbelangrijk. Dat is jammer want er blijken een aantal opmerkelijke parallellen tussen onze levens te bestaan. Alle drie hebben we een roerig liefdesleven achter de rug. Alle drie zijn we al jaren vrijgezel en hebben we geen kinderen of kleinkinderen. En alle drie zijn we actief in een creatief beroep. Maar wie weet, gezien de betrekkelijk kleine verschillen in leeftijd is de kans niet uitgesloten dat we samen onze laatste dagen slijten in hetzelfde bejaardenhuis.
Komen we terug bij de betekenis van mijn droom. Hoe moet ik die nu interpreteren? Het is niet de eerste keer dat de Kosmos mij een soort opdracht gaf om contacten te leggen. Daarover een volgende keer. Wat betreft deze droom heb ik het vermoeden dat hij niets met mijzelf en mijn eigen leven te maken had. Maar dit het leven van mijn onbekende buurmeisje betrof. Ze was immers op zoek naar een stuk verleden. Ik kon een deel van die zoektocht naar het verleden invullen voor haar. En uiteindelijk geeft mij dat weer een goed gevoel.
Ko,
Je gelooft het niet maar doordat ik op TV ben geweest door “het zesde zintuig” Heeft mijn eerste liefde toen ik 9 jaar was contact met mij gezocht en ook gevonden.
We chatten nu vaak en dit is toch mooi … ik ben haar in al die jaren ook nooit vergeten maar omdat zij een andere achternaam kreeg heb ik haar nooit kunnen vinden.
Zo zie je maar het is toch ergens goed voor geweest dat ik met mijn snuffert op TV ben geweest, want anders was het contact nooit meer wat geworden en had het altijd dat gebleven waarover ik graag droomde.
Wat belangrijk is, dat je je droom te blijft volgen zolang je zelf maar de touwtjes in handen hou…. zodat je droom geen bedrog word.
Mooi intrigerend en authentiek geschreven Ko!
Het leest naar… meer!
@ Ko, ik heb jaren mijn dromen opgeschreven, het uitpluizen ervan was een hobby van mij en een overleden vriendin. Als ik je ongevraagd mijn visie magen geven op die korte droom, die is als volgt:
de moeder als rolmodel voor verzorging, warmte, geborgenheid, voedsel is weer in jou wakker geworden. Ik zie dit als een soort opleving van iets wat jij eigenlijk al als afgeschreven had beschouwd. Iets wat je buiten ( >buurvrouw) hebt gezet.
Het mooie traditionele in deze droom (boeken etc) komt weer tot leven, alleen op een nieuwe andere manier.
Ik zou je haast willen vragen wanneer is dit geluksmoment je afgenomen, oftewel in de kiem gesmoord? Is dat op die leeftijd gebeurd?
@Netwèrk, ik zou iets kunnen herkennen in wat je schrijft als ik niet op een andere manier de bevestiging kreeg waarom ik over mijn buurvrouw droomde. In dit geval heb ik mijn buurmeisje een groot plezier kunnen doen. We waren elkaar anders nooit tegengekomen. Het bijzondere daarbij is dat we niet op zoek naar elkaar zijn geweest. Haar zus, die ik veel beter heb gekend, had meer voor de hand gelegen. Die wist nog heel goed dat ik foto’s van haar heb.
Dat buurmeisje vertaal ik toch anders, het is en & en. Het is natuurlijk leuk dat je nu contact met haar hebt. In elke droom zit altijd een link naar jezelf. Ik denk dat je nu zoals dat gezegd wordt “een stuk van jezelf opgehaald / geopend hebt wat er al was slapende of geblokkeerd. Ik ben mer benieuwd naar die tijd, of er iets speicaals gebeurt is. Want zo’n droom krijg je niet voor niets.
@Nètwerk, ik heb geen slechte jeugd gehad maar kijk er ook niet met weemoed op terug. De periode daarna is toch belangrijker voor me geweest.
@ Ko, zo heb ik het ook niet bedoeld. Het gaat niet om een slechte jeugd, maar wel om een verandering. Kan bijvoorbeeld door overlijden van belangrijk persoon zijn, of een andere gebeurtenis.
@Netwerk, nee dat heeft zich niet in mijn jeugd voorgedaan. De dood van de buurvrouw was natuurlijk een schok maar niet zodanig dat het mijn leven heeft beïnvloed. Ik denk ook niet dat ik te klagen over liefde en aandacht heb gehad. Natuurlijk alles kan altijd beter maar trauma’s in mijn jeugd daar ben ik me niet van bewust.
Neen deze droom was duidelijk een boodschap voor het buurmeisje. Het is niet de eerste keer dat een moeder vanuit de geestenwereld mij inschakelt om haar dochter een boodschap over te brengen. Het bewuste buurmeisje heeft helemaal niets met de parawereld.
@Frankpr, dank je wel voor het compliment. Ik zal eens wat vaker posten in de privé sectie van mijn weblog.
De crux lijkt te liggen in het ‘alles komt goed’.
Ik waag te betwijfelen of de boodschap alleen het buurmeisje betrof. En wellicht is het de bedoeling dat jullie een tijdje gelijk opgaan op dat gekke pad dat ‘leven’ heet.
Nog zeker 25 jaar Ko… onthou dat goed.