Met het vallen van de blaadjes groeit het besef dat de winter in aantocht is. De pepernoten liggen alweer in de winkels. Nog 7 weken en Sinterklaas is in ons land. De winter is voor menige single niet de meest gezellige tijd. Verwonderlijk is de aanwas van nieuwe leden bij de datingsites in dit jaargetijde dan ook niet. Op zoek naar geborgenheid en vooral een maatje voor de feestdagen worden datingsites frequent bezocht. Maar heeft dat wel zin?
Ik ben geen pleitbezorger voor de datingsites. Ondanks een wildgroei in de datingmarkt zien we het leger vrijgezellen toenemen. Misschien moet ik juist zeggen dankzij de datingsites is het aantal alleenstaanden sterk gegroeid. Want hoe groter de keuze, hoe moeilijker de beslissing zich aan één persoon te binden. Datingsites zijn zo ingeburgerd dat we ons nauwelijks kunnen voorstellen dat dit fenomeen pas tien jaar bestaat. Daarvoor hadden we de contactadvertenties in kranten en sommige tijdschriften. Maar omdat die advertenties geld kosten en de respons vaak weken op zich liet wachten is dat altijd een nichemarkt gebleven. We zijn pas massaal aan het daten geslagen toen het Internet haar intrede deed.
Hebben de datingsites, behalve vluchtige contacten, ook stabiele relaties opgeleverd? Ja, maar niet in verhouding tot het aanbod advertenties. De schattingen lopen sterk uiteen. Nog onlangs werd trots 25% gemeld. De werkelijkheid zal liggen tussen de 7-10%. Daarbij moet je je dan nog afvragen wie de gelukkigen zijn en hoe duurzaam hun relaties. Er is een groot aanbod buitenlandse vrouwen op het web. Hun motieven zijn niet altijd zuiver. De golddigsters hebben de overhand. De mannen die met deze vrouwen trouwen komen daar vaak te laat achter. Maar hun huwelijk telt wel mee voor de datingstatistieken.
Ruim 30% van alle huwelijken sneuvelt binnen de magische grens van 7 jaar. Hoe zit dat met de verbintenissen ontstaan door het Internet? Dat weten we niet. Het is niet ondenkbaar dat wie eenmaal snoept uit de trommel met lekkers de verleiding niet kan weerstaan. Er hoeft maar iets niet soepel te lopen en de laptop wordt aangezet op zoek naar de volgende kandidaat. Er zijn me verhalen bekend van mensen, die zelfs als ze al getrouwd zijn met een internetliefde, hun maatjes op de datingsites nog regelmatig bezoeken.
Mijn geloof de ware te ontmoeten via de digitale snelweg is nihil. Toch was mijn eerste kennismaking met Internetdating een schot in de roos. Het contact ontstond via een site voor mensen met een chronische aandoening. Ik wilde daar iets over weten en leerde op die manier de webmis kennen. Na enige weken intensief mailverkeer besloten we tot een kennismaking. Dat viel niet tegen. Ze woonde in den Haag en had een heel programma voor ons bedacht.
Het begon met een lange wandeling langs het strand van Kijkduin. Vervolgens nam ze me mee naar een bijzonder knus restaurant. De drank vloeide rijkelijk door onze kelen. Terugrijden naar Amsterdam vond ze onverantwoordelijk. Ik was dat volkomen met haar eens. Het besluit van de dag eindigde in haar hemelbed. Dat feestje smaakte naar meer. Onze heftige verkering heeft drie maanden geduurd. Een korte vakantie was de eerste break en deed haar besluiten te kiezen voor een oude liefde. De verkering met Ko was uit. Ik heb er geen dag spijt van gehad maar het geeft wel de vluchtigheid van Internetcontacten aan.
Het merendeel van de relaties ontstaat op school, de werkvloer of in het verenigingsleven. Verjaardagsfeestjes en bruiloften zijn eveneens een broedplaats voor romantiek. Natuurlijk mogen we het uitgaansleven niet vergeten. Men leert elkaar kennen door een ongedwongen praatje of door tussenkomst van een “bemiddelaar”. De postiljon d’amour kan een vriend, een kennis of een familielid zijn. Het verschil tussen gericht op zoek gaan via het Internet en de min of meer toevallige kennismaking is groot. Omdat je geen enkel idee hebt wie er voor je staat, kijk je neutraal tegen die persoon aan. Het avontuur begint dan met de verkenningstocht naar de eigenschappen van die ander.
Het grote verschil tussen een contact via het Internet of de ontmoeting in het dagelijkse leven is het gebruik van je zintuigen. De eerste indruk is vrijwel altijd de beste. Met één blik weet je vaak genoeg. Een paar woorden, een oogopslag en de houding van een persoon zegt veel meer dan mooie woorden op het virtuele papier en een leuke foto. Vandaar dat afspraakjes met een Internetlover zo dikwijls een teleurstelling zijn.
Ruim 50% van de standvastige huwelijken zijn spontaan ontstaan. Het was liefde op het eerste gezicht. Er kwam geen datingcoach aan te pas. Evenmin een eindeloze zoektocht via het Internet. De geliefden liepen elkaar gewoon tegen ’t lijf. Dat klinkt in deze tijd bijna te mooi om waar te zijn. Misschien komt dit omdat de huidige generatie het vermogen mist hart en intuïtie te volgen. De angst om te communiceren en een blauwtje te lopen overheerst. Liever verschuilen we ons achter het veilige Internet of de sms. Zodra we door een vreemde worden aangesproken denken we onmiddellijk: “wat moet die persoon van ons?” In plaats van met een kwinkslag te reageren stellen we ons defensief op. We slaan de deur naar ons hart al dicht nog voor iemand heeft aangeklopt.
Een van de mooiste verhalen over liefde op het eerste gezicht hoorde ik eens op de radio. De verteller stond op het punt te trouwen toen hij enkele dagen voor zijn huwelijk een vrouw in de tram zag stappen. Er ging een schok door hem heen. Alsof hij door buitenaardse krachten werd geleid, wist hij dat die vrouw de zijne zou worden. Hij sprong in een taxi om haar te achtervolgen. De hele achtervolging was op zich al een dolkomisch avontuur dat ik helaas niet meer letterlijk kan navertellen. In ieder geval kreeg hij haar te pakken. En ja, het klikte onmiddellijk tussen die twee. Het voorgenomen huwelijk was van de baan. De man trouwde uiteindelijk met zijn “liefde op het eerste gezicht” en is daar zeer gelukkig mee geworden.
Ik ben niet geschikt voor relaties tot de dood ons scheidt. Daarbij val ik op jongere vrouwen met niet zelden een kinderwens. Geen gelukkige combinatie. Maar kijk ik terug op mijn langere verbintenissen dan zijn die altijd onverwachts ontstaan. Ik deed er geen moeite voor en ineens was zij daar. De keren dat ik mij het zogenaamde vuur uit mijn sloffen heb gelopen eindigde de relatie met een drama. Ik heb nooit een wensenlijst gemaakt. Voor mij zijn maar een paar dingen van wezenlijk belang: eerlijkheid, een open karakter en wederzijdse interesses. Kameraadschap in voor- maar vooral tegenspoed is feitelijk al te veel gevraagd. Dat mag je hopen maar niet verwachten.
Een eindeloze zoektocht naar de ideale huwelijkskandidaat is bij voorbaat tot mislukken gedoemd. Maar zodra we de huisdeur achter ons dichttrekken staan we midden in het leven en zijn we omgeven door vrijgezellen op zoek naar geluk en gezelligheid. Blijkbaar hebben de meesten oogkleppen voor. Ik heb in het verleden enige tientallen columns geschreven over hoe men een contact kan leggen. Kort samengevat: wie zich openstelt voor het avontuur en zich niet onmiddellijk als een schildpad in zijn harde pantser terugtrekt zodra iemand een praatje wil aanknopen, zal verrast staan van de resultaten… Mijn advies: go with the flow.
Ik heb een vriendin leren kennen via zo’n site. Het leek geweldig maar in feite wist ik binnen de korste tijd al dat het niet echt werkt. Een vriend van mij had dezelfde ervaring. Op “papier” lijkt het allemaal zo mooi, maar het gevoel naar iemand valt via papier niet over te brengen cq te krijgen.
@Hans, dating via het Internet kan leuk zijn als je iets wilt ondernemen en je zoekt er gezelschap bij. Een middag met iemand delen lukt vaak wel maar een relatie opbouwen is van een totaal andere orde. En daar gaan de meesten van uit en dus werkt het nauwelijks.
@Ko. Wat jij hier schrijft is bijna exact hetzelfde als een vrouw op die site schreef; volgens haar waren zo ongeveer alle vrouwen op die site uit op “avontuurtjes” en zeker niet op “echte” relaties. Hoogst verkeerde opmerking natuurlijk, want vrouwen zijn zo niet! Zucht, ik heb dik leergeld betaald, maar niet eens door een dergelijk contact.
@Hans, mijn allereerste contact via een datingsite was met een vrouw die me in alle eerlijkheid opbiechtte getrouwd te zijn. Ze woonde in de omgeving van Arnhem en had zin in een avontuurtje. Ik ben daar niet op ingegaan maar vond dat toen zo opmerkelijk dat ik het niet vergat. We spreken nu over bijna 10 jaar geleden.
Wat een leuk onderwerp. Ik ben dan wel niet getrouwd, maar ben al vele jaren
samen met mijn vriend. Ik was met mijn vriendinnen uit en genoot van mijn
leven als vrijgezel. Ik had mijn eigen huis en ontzettend veel vriendinnen/vrienden,
dus ik stond helemaal niet open voor een relatie. Ik had er ook helemaal geen tijd voor.
Toen ik en mijn vriendinnen in een kroeg stonden te genieten, zag ik opeens mijn
prins op het witte paard, haha. Als snel kwam hij naar mij toe lopen en begonnen
we met elkaar te praten. En het klikte en sinds die avond hebben we een relatie
met elkaar en we zijn nu 13 jaar samen. Het was liefde op het eerste gezicht.
Romantisch he! We zijn nog steeds erg gelukkig met elkaar. Het was in het begin
best moeilijk, omdat ik al zo’n druk leven had, maar ik had het er voor over om
mijn gezellige leven anders in te gaan delen. En hier heb ik nog steeds geen spijt van!
@Petra, je zegt eigenlijk twee dingen: A. ik had geen tijd voor een relatie. B. het was liefde op het eerste gezicht waar ik voor ging. In oude columns heb ik geschreven dat vrouwen die zoekende naar een relatie zijn de fout begaan hun agenda’s zo vol te plannen dat er voor een spontane date geen ruimte over is. Mannen hebben geen zin om drie weken te moeten wachten voor ze eindelijk een borrel met je kunnen drinken. En jij begrijpt dat. Jij gooide je programma om en je ziet wat dit voor resultaat had.
P.s ik ben nu 37 jaar oud en 13 jaar geleden ging alles
volgens mij een stuk spontaner. Toen had ik nog nooit
gehoord van internet??? Was dat er toen al? Het lijkt me
helemaal niks om op die manier aan je partner te komen.
Al begrijp ik wel dat mensen het op deze manier proberen.
Ik zou hier zelf alleen geen behoefte aan hebben, want
ik moet iemand zien, zijn stem horen etc… Blijf geloven
in liefde op het eerste gezicht en anders lekker alleen blijven.
Zodra je laat merken dat je graag een relatie wilt, dan komt
dit meestal niet goed over.
Haha, mijn vriend moest ook wachten hoor!
Hij wilde al snel met mij afspreken, maar ik
had koortsuitslag en dacht van je wacht nog
maar even een week. Als iemand verliefd
op je is, dan wacht hij wel! Zo dacht ik dus.
Dat is pas liefde! De meeste mannen vinden het
juist leuk om een beetje moeite te doen voor
een vrouw.
Beste Ko, al hadden we dan wel gelijk een relatie met elkaar, vanaf het moment
dat we elkaar ontmoet hadden, alleen zagen we elkaar een week later. Dus je
hebt wel gelijk. Het moet niet te lang duren voor een man.
@Petra, het Internet in zijn huidige vorm bestaat sinds begin jaren 90. Maar Internetdating ongeveer 10 jaar. De echte doorbraak kwam met de snelle kabel en dsl verbindingen is dat zo ongeveer rond de eeuwwisseling.
Het moet zeker niet te lang duren voor een man want dan verliest hij zijn interesse. Mijn vader was een uitzondering. Hij liep 6 jaar achter mijn moeder aan!!
Beste Ko,
Toch wel bijzonder dat je vader 6 jaar zijn best heeft gedaan
om met je moeder een relatie te krijgen. En zijn ze nog
steeds samen? Het kan natuurlijk ook zo zijn dat je vader
of moeder is overleden?
Internetdaten is de omgekeerde wereld. Er wordt eerst geselecteerd op allerlei wensen. Als de date in spee dan aan het wensenlijstje voldoet dan wordt er een afspraak gemaakt. Vaak valt het dan tegen en ga je aan jezelf twijfelen. Als je op een spontane manier iemand tegenkomt die je leuk vindt, dan zijn al die selectiecriteria vaak niet meer zo belangrijk en zijn we snel bereid water bij de wijn te doen. Ik heb het jaren geleden gedaan en genoeg vrouwen ontmoet maar het internet is een verarming van de romantiek want de meesten waren inderdaad alleen maar uit op een avontuurtje.Voor alle mensen die het nog niet door hebben: Liefde laat zich niet dwingen!
@Petra, mijn ouders zijn overleden maar tot hun dood samen geweest.
@Coen, je bevestigt mijn mening.
Beste Ko, ik hoop dat je de dood van je ouders hierdoor hebt kunnen verwerken.
Mijn vader is 7 weken geleden op 62 jarige leeftijd overleden. Mijn moeder is nu
60 jaar. Hun waren zo gelukkig met elkaar en het was ook liefde op het eerste gezicht. Jammer en triest dat hun er niet langer van elkaar mochten genieten.
Internetdating??? Nee, daar vind je veelal vrouwen die slechts op zoek zijn naar een vader voor hun kinderen. Niks voor mij dus. Ik ben dan ook net als die man op de tram. Ik wacht gewoon op dat moment!
Als je zoals ik niet in de kroeg hangt of naar de disco gaat, mag je dik mazzel hebben dat je je ware liefde in de Albert Heijn tegenkomt…..
Ben al 16 jaar internetfreak, kan je lekker thuis doen, in het weekend hoef je niet te rijden als je op internet bent, kan je lekker thuis een wijntje open trekken en chatten met wie je maar wilt.
Toen ik uit de grote stad vertrok naar het platte land duurde het slechts een jaar en mijn vroegere vrienden zag ik niet meer. Te ver rijden, blablabla.
Heb heel wat vriendschappen opgebouwd via internet, soms best wel vluchtig, maar altijd erg gezellig. En mijn huidige partner met wie ik samenwoon leerde ik 3 en en half jaar geleden kennen op een datingsite. Mijn hartsvriendin ken ik ook van internet….zoals gezegd; als je niet van het uitgaansleven houdt is internet een uitkomst, want daar alleen kom je gelijk gezinden tegen die ook niks moeten hebben van café’s bars en disco’s. Je moet natuurlijk altijd kritisch blijven en met je voeten op de grond blijven staan. Als je “wanhopig” bent is het lastig op internet. Maar als je gewoon lekker loopt te dollen kom je soms ineens een heel bijzonder persoon tegen.
Vind het na 16 jaar nog heel erg leuk….kritisch blijven en blijven zoeken naar nieuwe mogelijkheden, er zijn er genoeg !
@Petra, hierbij mijn deelneming met het verlies van je vader. Ik weet wat het betekent voor de achterblijvers en wens je sterkte toe
@Tom, ook ik heb via het Internet veel mensen leren kennen. En ook voor mij komen die contacten in de plaats van veelvuldig horecabezoek (wegens het rookverbod kom ik niet meer in de kroeg) Ik heb er één goede vriendin aan overgehouden en een netwerkje kennissen. Net als jij zit ik vanaf de start op het Internet. Ik vind mijn score zeer matig. In het gewone leven doe ik sneller contacten op.
Dank je wel Ko.
Groetjes Petra
@ko ben er wel tevreden mee….die paar lieve mensen die ik over gehouden heb na 16 jaar internet ! De allerliefste ken ik pas 2 en een half jaar, de toekomst zal leren of het voor altijd is !