Niemand zag het aankomen… Verrassend is deze conclusie niet die actualiteiten rubriek Een Vandaag trok uit de gesprekken met bekenden en familie van Karst Tates. Ik ben er de afgelopen maanden steeds meer van overtuigd geraakt dat de “aanslag” een reeks bizarre gebeurtenissen is geweest met dramatische afloop.
Wel opvallend dat slechts één persoon bereid was haar getuigenis voor de camera te doen. Het betrof een voormalige buurvrouw van Karst. Ze leende ooit zonder het te vragen zijn fiets die prompt daarop werd gestolen. Karst nam het gebeuren heel sportief op. Van agressie was geen sprake. Maar mensen kunnen veranderen door omstandigheden die ze soms niet zelf in de hand hebben. De vraag is of dat ook bij Karst Tates het geval was.
Bekijken we zijn arbeidsverleden dan zijn er wel wat merkwaardige gedragingen te constateren. Het zijn niet de werkgevers die Karst op straat hebben gezet. Het was Karst zelf die besloot ontslag te nemen op basis van vage argumenten. Dat zelfgenomen ontslag bracht hem in financiële problemen. Die waren echter niet van dien aard dat er deurwaarders aan te pas zijn gekomen. De eerste gedachte van vele dat een dwangbevel met de aanheft “In Naam der Koningin” bij Karst de stoppen deed doorslaan is dus onjuist, tenzij we iets niet weten.
Twee zaken vielen me op. Allereerst dat Karst vlakbij de Boslaan en het monument heeft gewoond. Hij kende dus de omgeving zeer goed. Dan het feit dat hij de sleutel van zijn woning had ingeleverd zonder zich verder om zijn inboedel te bekommeren. Dat laatste zou kunnen duiden op een voorgenomen afscheid van het aardse bestaan. M.a.w. Karst was van plan om zelfmoord te plegen. Maar waar is dan zijn afscheidsbrief? Natuurlijk, er zijn meer mensen die besluiten uit hun leven te stappen en niets nalaten waaruit blijkt wat hun motieven zijn. Maar die kiezen niet voor een spectaculair einde waarvan je weet dat je postuum de wereldpers haalt.
Laten we toch eens vanuit gaan dat Karst levensmoe was. Was zijn haat tegen de maatschappij dan zo groot dat hij willekeurige mensen bij zijn zelfmoordpoging zou betrekken? Ik acht die kans uiterst klein. Al eerder heb ik betoogd dat een gerichte aanslag op ons koningshuis uiterst knullig was voorbereid. Als Karst met zijn auto de bus daadwerkelijk geramd zou hebben dan was dat een gelukstreffer geweest die door het ontbreken van explosieven in de auto van Karst weinig schade had aangericht. Aangezien Karst volgens zijn omgeving zich nimmer negatief over het Koningshuis heeft uitgelaten wordt een aanslag met de dag onwaarschijnlijker.
Blijft eventueel over “suïcide by cop” zoals ook al eerder door sommige journalisten en door mij werd verondersteld. Die theorie is een heel stuk aannemelijker. Karst wist dat langs de route van de bus sluipschutters waren opgesteld. Door met zijn auto als een bezetene door de afzetting heen te rijden kon hij blind vertrouwen op de aandacht van de bewapende beveiliging van ons vorstenhuis. Ik blijf bij mijn veronderstelling dat Karst op zijn wenken bediend werd. Het genadeschot trof ook akelig nauwkeurig doel. Alleen de uitwerking was onvoorzien.
Vrijdag kunnen we live de presentatie van het onderzoeksrapport aanschouwen. Een Vandaag zendt de perspresentatie uit. Tweehonderd politiemensen hebben er vier maanden aan gewerkt. Het grootste onderzoek ooit met naar mijn verwachting de meest onbevredigende uitkomst. Maar wie weet worden we toch nog verrast.
Ik heb drie mensen gekend die zelf een einde aan hun leven hebben gemaakt. Een collega, een schoonzus en een medecliente uit de GGZ. Geen van allen hebben een brief achtergelaten. Geen van allen hebben ze (herkenbare) signalen gegeven over hun voornemen. Weet iemand trouwens hoe je dat soort signalen kan herkennen? Ik ken ze in ieder geval niet en de mensen uit de omgeving van de bovengenoemde mensen evenmin.
Naar mij idee was karst iemand die in een eigen wereld leefde met zijn eigen normen en waarden en die maar weinig goede vrienden had. De wijze waarop hij is “vertrokken” had hem zeker in het volle licht geplaatst (binnen zijn denkwijze) en dat is ook gelukt. Karst heeft geprobeerd een “levende legende” te worden en dat is gelukt. Iemand die het leven niet meer aankan neemt afscheid en wordt vergeten. Ik heb het idee dat hij zich dat zeer realiseerde, geen afscheid nemen en zo’n stunt uithalen, je wordt zeker niet vergeten. Ook al was het mislukt, dan nog had hij in de schijnwerpers gestaan. Deze man wilde aandacht.
Enige jaren geleden had hij immers tegen een voormalig werkgever gezegd dat hij “beroemd” zou worden. Toen deze hem vroeg; “hoe dan” zei Karst; door een aanslag op het koningshuis. Las ik vandaag op nu.nl.
Laten we wel wezen; als hij die bus van de koninklijke familie echt had willen “rammen” had hij wel een andere auto uitgekozen, niet zo’n boodschappen Suzuki.
Ik denk dat hij gewoon een sensationelere zelfmoord wilde dan voor een trein springen of vanaf de Euromast.
Helaas heeft hij een hoop onschuldigen onnodig meegesleept in zijn doodswens.
Maar toen ik de beelden zag (ik werd wakker op het moment dat het gebeurde -toeval bestaat niet immers-) dacht ik….wat ALS het een “terorrist” was geweest…..busje vol explosieven….boemmmmm, halve koninklijke familie dood. Het had gekund ! Ook al was de bus met Beatrix en de haren gemist, boem tegen de “naald”, grotere boem…..de hele omgeving kapot !
Misschien was het een waarschuwing uit de kosmos ???
Het heeft mijn koninginnedag in ieder geval verziekt….wilde met mijn dochtertje haar overtollige speelgoed op straat gaan verkopen, maar we zijn maar een rondje gaan rolschaatsen cq. wandelen in de buurt, onderweg hoorden we dat er een aantal mensen inmiddels overleden waren, dat hakte er wel in bij mij.