Zoals mijn lezers inmiddels weten ben ik overtuigd dat onze levensweg vastligt. Hoe die levensweg zal verlopen en welke hobbels we hebben te nemen bepaalt ons Karma. Als je lot vanaf je geboorte is voorbestemd heeft waarschuwen voor onheil dan zin? Dat is een moeilijke vraag die ik al heel lang voor mezelf probeer te beantwoorden.
Het onderwerp is weer actueel wegens de uitzending van EenVandaag van afgelopen dinsdagavond over het drama in Apeldoorn. Het 15-jarige meisje Britt Pijnenburg verloor daarbij haar moeder en raakte zelf zwaargewond. “Ik had gedroomd dat er een auto door het publiek was gereden en dat ik gewond was geraakt en dat mama was overleden daaraan”, aldus de 15-jarige.
Over het visioen van Britt Pijnenburg is een boeiende discussie op het paranormaalblog gaande. Een discussie die gedeeltelijk aansluit op een door mij eerder geschreven column over dit onderwerp. De vraag was natuurlijk: had Britt de gevolgen van de aanslag kunnen voorkomen? Ja, indien ze haar droom als een waarschuwing voor het naderende onheil had herkend. Maar die droom was zo absurd dat Britt haar schouders heeft opgehaald. Indien alles van de voren vaststaat, zoals ik betoog, dan is het niet zo gek dat Britt geen acht sloeg op die voorspellende droom of er in ieder geval niet naar handelde. Bovendien, haar vader was de dirigent van het orkest geestelijk gehandicapten. Hij kon onmogelijk afzeggen. Of had dat beter wel kunnen doen? Nu komen we op een punt terecht waar logica en esoterie de degens kruizen.
In mijn column over het nut van voorspellingen haal ik drie voorbeelden aan. De aardbeving in Italië, het auto-ongeluk en de Bijlmerramp. Laten we eens aannemen dat de grote gebeurtenissen vaststaan en niet te vermijden zijn maar de gevolgen voor het individu wel. Wat blijft er dan nog over van mijn bewering dat je levensweg niet te beïnvloeden is? De aardse theorie van Karma is dat we in ons leven een leerproces voor toekomstige levens ondergaan. Onderdeel van dat leerproces is de juiste keuzes maken. Britt Pijnenburg kreeg de keuze om niet naar Apeldoorn te gaan en gelijktijdig een waarschuwing waarom ze dat niet moest doen. Ze luisterde niet naar de Kosmos met het gevolg dat haar moeder overleed en zij zelf zwaar gewond werd. Een dubbele klap. Eigen schuld, dikke bult?
Was het de bedoeling van de Kosmos dat Britt zwaar gestraft werd voor het negeren van de onheilsboodschap? Neen, dat was het niet. Britt hoeft zich niet schuldig te voelen. Ze kreeg echter wel het bewijs geleverd dat de Kosmos haar heeft uitverkoren om als boodschapper dienst te doen. In de rest van haar leven kan ze andere mensen wellicht helpen om erger te voorkomen. De wegen van de Kosmos zijn dus niet zo simpel te verklaren als we dat graag zouden willen. Ook de boodschappen vanuit de geestelijke wereld die tot ons komen zijn niet altijd even duidelijk. En soms zelfs zo onlogisch dat we er geen acht op slaan. Bovendien gebruikt de Kosmos verschillende communicatie kanalen. De één krijgt een visioen, de ander een onbestemd gevoel of hoort een stem.
Het is maar zelden dat een gebeurtenis in de toekomst in beelden tot ons komt. Toch zijn er dus enkele voorbeelden zoals bij Britt en Lieneke van de Hoek. In de zaak van de vermoorde Marianne Vaatstra kreeg een meisje in Zeeland dezelfde nacht een visioen. Ze kon vrij nauwkeurig vertellen wat er met Marianne was gebeurd en beschreef de plek waar Marianne werd gevonden. Toch waren die beelden onvoldoende om de dader van deze afschuwelijke misdaad te lokaliseren en te vervolgen. Opvallend dat dit meisje Marianne niet gekend heeft. Evenmin was ze ooit in Friesland geweest. Dit meisje kreeg waarschijnlijk een voorschouw over wat daags na de moord in de pers verscheen. Maar wat was het nut daarvan? Misschien een waarschuwing voor haar eigen leven? Geen idee. Ik heb dat bewuste meisje nooit kunnen opsporen.
De raadsels van de Komos lossen we dus niet onmiddellijk op. Een algemene leidraad hoe om te gaan met visioenen en voorgevoelens kan ik niet geven. Er zijn tal van voorbeelden bekend waarbij mensen luisterden naar hun voorgevoel en ontsnapten aan een zekere dood. Vrijwel bij elke ramp krijgen we dit soort verhalen. Maar ook uitzonderlijke omstandigheden waardoor iemand op het nippertje voor de naderende dood werd gespaard zonder dat hij of zij daar invloed op had uitgeoefend. Ik noem mensen die uitgerekend op de 9/11 zich verslapen hadden terwijl hen dat normaal nooit overkwam. Henk Westbroek die op het laatste moment besluit een ander vliegtuig te nemen dan welke hij had geboekt niet wetende dat dit toestel vlakbij Schiphol zou verongelukken. Een goede kennis van me die door een stommiteit haar aansluiting mist voor de vlucht naar Tenerife. Ze ontkomt daardoor aan de grootste ramp uit de luchtvaartgeschiedenis ( 27 maart 1977).
Ik blijf bij mijn mening dat je levenslot binnen grote lijnen vastligt. Wie voor een dubbeltje geboren is zal nooit het kwartje bereiken. Ook ligt vast of je wel of niet kansen krijgt. Je hebt soms een keuze maar heel vaak heb je die niet. De keuzes maken onderdeel uit van het Kosmisch leerproces. Mijn stelling dat niemand voor zijn of haar tijd gaat wordt bevestigd door die vaak onverwachte gebeurtenissen die mensen overkomen waardoor ze aan een noodlot zijn ontsnapt. Is daarmee dan alles verklaard? Neen, helaas blijven er nog altijd vragen over. Het visioen van Britt is zo’n voorbeeld dat je op verschillende manieren kunt uitleggen.
Ik heb het interview met Britt Pijnenburg ook gezien en ik voelde me ook geraakt door haar droom enkele dagen voor het drama.
Het lastige van dromen, voorgevoelens, helderzien, heldervoelen etc is dat ze zo moeilijk te filteren zijn van alle andere emotie’s en gevoelens.
Hoe serieus kun je deze dingen nemen om daar besluiten op te nemen om bv in het geval van Britt niet naar het defilé te gaan?
In feite was het geen optie, omdat haar vader dirigent was bij een koor van verstandelijk gehandicapten. Aan de hand van die droom maar alles afzeggen en daarmee de gehandicapten zwaar teleur te stellen. Een lege plek in het draaiboek van die dag?
Als ze een waarschuwing in haar droom had gekregen van “ga niet op die plek staan”, dan had ze misschien haar moeder kunnen overhalen om ergens anders te gaan staan, gewoon voor alle zekerheid…
In feite kon ze niets met deze voorspellende droom , die helaas exact is uitgekomen!
Zelf heb ik ooit eens een voorspellende droom gehad of liever gezegd meerdere, maar deze vond ik heel frappant:
Ik droomde, dat ik ergens door een kelder moest lopen, waar allemaal open hokjes waren en in ieder open hokje waren een kraantje en een soort wasbakje aanwezig.
Jammer genoeg moest ik snel doorlopen, waardoor ik niet de kans kreeg om eens naar deze vreemde opstellingen te kijken.
Een paar dagen later werd ik opgeroepen voor een test voor vrijwilligerswerk, waarvoor je goed moest kunnen ruiken en proeven.
De groep werd meegenomen naar de kelder, snel doorlopen door allerlei verschillende ruimtes, maar bij 1 ruimte stond ik als aan de grond genageld: dit was exact de ruimte uit mijn droom!!!!!
Maar het klopte eveneens, dat ik ook in de werkelijkheid niet nader kon kijken, omdat ik snel moest doorlopen….
Het nut van deze droom heb ik nooit goed begrepen of het moest het signaal zijn, dat ik voor dit vrijwilligerswerk aangenomen zou worden.
Ik was namelijk geslaagd voor de test en mocht daar komen werken.
Persoonlijk vind ik het heel moeilijk om met alle voorgevoelens etc om te gaan.
Durf er ook met niemand over te praten, gewoon omdat het allemaal zo onduidelijk is!
In hoeverre vermengen je voorgevoelens en dromen zich met je eigen onzekerheden?
Ik droom nog steeds en ik droom graag!
Een nacht niet gedroomd is een nacht niet geleefd…
Karma, ik weet het niet, soms denk ik net als jij: als je voor een dubbeltje geboren wordt, zul je nooit een kwartje worden.
Maar wat is een kwartje worden? Betekent het rijkdom, maatschappelijk succes of nemen we gewoon allemaal een plaats in deze wereld met onze eigen karakteristieke mogelijkheden?
Een andere meerwaarde hebben dan het harde kwartje van geldelijk gewin…
Het zijn zomaar wat gedachten…
Groetjes Jali
Met dromen gaat het mij wel gemakkelijker af, ze komen dan ook regelmatig uit. Toch komt dat niet uit de lucht vallen, ik heb zeker 20 jaren mijn dromen opgeschreven. NU doe ik dat even niet meer, want ik vertaal ze meteen als ik wakker word.
Maar het is wel handig. Ik denk dat je mens het gebied nog niet in kaart kan brengen waar eventuele ak. gebeurtenissen al te zien zijn. Tijd is immers relatief. Er is nu een therapie in ontwikkeling “body mindcentring” die al aardig op weg is diverse gebieden bij de mens bloot te leggen. Voor de liefhebbers, op het internet zal er genoeg over te vinden zijn. IK zelf heb een zeer merkwaardige ervaring opgedaan tijdens een sessie, nl dat ik al mijn voor ouders kan voelen/ ervaren een gebied waarvan ik vermoed dat dit bij het R.N.A hoort. Apart, maar wel bijzonder spannend.
Kan me hier wel redelijk in vinden. Bijv. op 1 van mijn dekbedden staat een mooie tekst:
The night is full of wisdom
In the night we learn from the past
In the night we build our future
So be wise and close your eyes.
Slaap hier graag onder haha.
Wat karma betreft daar geloof ik ook wel in, heb ook wel dingen meegemaakt en gevoeld dat er meer is dan alleen dit leven. Word daar soms ook wel wat angstig van omdat ik het niet echt kan plaatsen, maar het interesseert me zeker.
Wat betreft de datum 11 sept is sorry dat ik het weer ter sprake breng, de datum waarop ik door mijn geliefde vader ben ontvoerd.
Hoe zou ik dat voor mijzelf kunnen opvatten? Het is een datum die velen incluis mijzelf heeft geschokt.
Dat bedoel ik met angst. Krijg er weer de kriebel van.
Ko, ook ik heb het gevoel dat onze levensweg vastligt en dat je daaraan niet ontkomt, puur door gevoel.
Maar hoe en wanneer weet je dat je les is geleerd? Dat is dan de grote vraag, weet je dat pas wanneer je overgaat?
Zou het zo kunnen zijn dat je zelf kiest voor je huidige leven om daarvan te leren en te groeien? Heb er wel het 1 en ander over gelezen, maar ik denk dan wie kan het werkelijk navertellen? Ondanks dat, ben ik voor mezelf zeker dat er meer is tussen hemel en aarde om het maar zo te noemen.
Lekker makkelijk om achteraf te zeggen dat je het hebt gedroomd. Ik denk eerder dat de emoties met dat meisje op de loop zijn gegaan.
@peter, kijk de uitzending terug en je ziet dat haar vader dit bevestigt. Waarom zou Britt het verzinnen? Als de toekomst niet vast zou staan had geen enkele paragnost nog iets te eten. Uniek is de getuigenis van Britt zeker niet. Het komt vaker voor dan je denkt.
Geloof ook wel in haar verhaal, wat heeft zij voor belang dit te verzinnen?
Er zijn voorbeelden te over dat dromen voorspellend kunnen zijn of ergens voor waarschuwen.
Nee, ik geloof absoluut niet dat je lot op één of andere manier vastligt.
Je ondergaat fases. Als baby arriveer je enigszins “blanco” met de bagage die je in vorige levens hebt opgedaan. Dan begin je weer een nieuwe weg.
Je wordt steeds naar een hoger plan getild. Sommige mensen doen er een eeuwigheid over om het hoogste te bereiken, anderen minder lang. Het is een voortdurend proces.
Als je een visioen krijgt en je negeert het en het wordt werkelijkheid, dan is dat weer een les waar je mee om moet leren gaan.
Alles gebeurt met een reden en toeval bestaat absoluut niet. Dat weet ik al sinds 35 jaar. Ik was op vakantie met mijn ouders en we waren met onze boot in Middelburg. Ik was op jonge leeftijd al erg zelfstandig dus ik mocht van mijn ouders als 9-jarige alleen op stap. Wilde een foto maken van het middeleeuwse stadhuis van Middelburg, het paste niet in de zoeker van de camera, dus liep ik achteruit om alles in beeld te krijgen. Liep ik bijna een echtpaar omver……één van de beste vrienden van mijn ouders met zijn vrouw, die toch erg ver van huis waren. Nam ze dus gezellig mee naar onze boot in de haven.
Over dat meisje dat een droom had over Marianne Vaatstra…….dat ze niks wist te vertellen over de moordenaar..de tijd was/is nog niet rijp. Die moordenaar moet zijn “proces” nog afmaken….die krijgt nog wel een keer spijt. Alhoewel ik het gevoel krijg dat hij zichzelf van het leven heeft beroofd inmiddels, om die reden.
Dat alles met een reden gebeurt ben ik haast van overtuigd.
Door bizarre “toevalligheden” het gevoel krijgen dat je daar iets mee moet, iets van moet leren, dat het je iets wilt zeggen.
Ook van dingen die met je gebeuren.
Maar hoe weten we wat we ervan moeten leren.
Ik bedoel, er overkomt je iets en hebt het gevoel daarvan te moeten leren, door bijv. een bepaalde actie te ondernemen of juist niet en er enkel over na te denken enz.
Maar hoe weet je wat de bedoeling is?
Een paar jaar geleden was ik voor een bepaalde reden op een paranormale beurs. Er zaten daar allemaal mensen (paragnosten ed) achter tafeltjes. Ik liep een beetje rond om op mn gevoel af te gaan bij wie ik zou gaan zitten.
Toen ineens van een afstand mijn achternaam op 1 vd bordjes zag staan.
Nu is mijn naam niet veel voorkomend zoals bijv. Jansen dus mijn keuze was gemaakt.
En idd die mevr. heeft van een foto heel veel kloppende dingen gezegd en mij kunnen helpen.
Deze “toevalligheid” was dus een makkie, wist meteen dat ik goed zat.
Te bizar!! Zie net dat er een nieuw bericht is van Paul Leendertz, (inzake dochter Katja) ik loop eerst nog even naar de huiskamer om iets te pakken, zie ik dat de foto van mijn vader is omgevallen !!
Dat bedoel ik dus, toeval of wil het mij iets zeggen? Wat moet je daar nou mee?
Beste Ko,
Je ziet dat ik mijn naam heb veranderd. Dat is bewust gedaan. Ik zal je zeggen waarom. Anderen maken je al snel uit dat je de weg kwijt bent. Ik was 22 jaar, de avond voor kerst had ik dat gevierd thuis bij mijn moeder. Ik moest terug omdat ik de kerstdagen moest werken van Hoogeveen naar Amsterdam. Het was stil, heel stil, en ijskoud die nacht zelfs glad op de weg,.. oen ik die nacht naar Amsterdam reed. Ik kon amper de autoruiten ontdooien. Bij Diemen het was net alsof ik een opdracht kreeg, reed ik naar een parkeerplaats waar vrachtwagens waren geparkeerd. Ik was daar nooit eerder geweest. Ik keek rond, net als ik mij had verreden. Zag in één van de aanhangers een klein vuurtje, eigenlijk licht. Ik stapte uit de auto, liep erheen. Een jochie van veertienjaar had in een blikje wat papier en stokjes gedaan. Zo een vuurtje gestookt waarbij hij zat te kleumen. Zijn kleren waren nat van sneeuw. Hij bleek te zijn weggelopen kwam uit Limburg. Ik overrede hem met mij mee te gaan. Dat hij de nacht in de kou niet zou overleven. Die nacht bij mij thuis vertelde hij mij wat er was gebeurd. De dag erop eerste kerstdag bracht ik hem terug naar zijn ouders. Het is raar, maar dergelijke ingevingen heb ik daarna veel vaker gehad. Ik heb mij veel vaker laten leiden door iets in me. Wat het is, ik weet het niet. In 2005 kreeg ik een ingeving dat ik iemand moest helpen. Velen hadden zichzelf op hem stuk gebeten. Te lang om het te vertellen, maar eigenlijk met een goed resultaat. Ik weet niet wat het is. het bestaat vanaf dat moment, waarom ik daar nu juist werd heengeleid t’s me nog steeds eigenlijk een raadsel normaliter ook gelet op de koude sneeuw zou ik zo snel mogelijk naar huis zijn gereden.
@Job, een mooi verhaal dat ik onmiddellijk geloof. Worden we gestuurd door de Komos? Vaak denk ik van wel. Toeval, dat bestaat niet…
Toeval bestaat niet..ik maak het te vaak mee. Kan daar heel veel verhalen over schrijven.
Ging vandaag een keukenkastje kopen voor mijn verzamelaarshobby nummer zoveel. Via Markplaats gescoord. De verkoper vertelde me dat ik beter mijn auto kon omrijden naar de ander kant van het huizenblok waar hij woont.
Aldaar aangekomen zei hij; Oh, je rijdt ook Citroën BX…..ben je liefhebber ??? Heb er 3 gehad ! Van die dingen…..
Na jaren zoeken, 20 jaar, vond ik eindelijk mijn nederzetting in Frankrijk…is een lang verhaal vol “toeval”, dat niet bestaat…..na het zeer spontaan opgenomen te worden door de 165 mensen in mijn dorp, kwamen mijn ouders daar, gelijk contact met alle buren…
Toeval bestaat, maar alleen als het voorbestemd is….zoals mijn eerste baan. De ontmoeting met mijn huidige partner, mijn 3 hartsvrienden, zelfs het ontstaan mijn enige biologische dochter, mijn huis in Frankrijk…allemaal spiritueel begonnen.
Vertel mij dus geen verhalen van “toeval”
Eigenlijk ben ik de Koning van Toeval, is al 35 jaar geleden begonnen.
Soms word je er moe van, maar het geeft je zoveels moois terug !
Wanneer alles reeds vaststaat, dan is het opwerpen van de vraag ‘Had Britt dit kunnen voorkomen’, een onzinnige vraag.
Het stond al vast dat Britt dit ongeluk niet kon voorkomen. Achteraf leren ons de feiten dat dit zo is.
Wanneeer alles al vastligt, dan kan er geen sprake zijn van een ‘vrije wil’. Wanneer er geen ‘vrije wil’ is, dan staat tevens het Karma-begrip op de tocht.
@Jan, ik herhaal een gedeelte uit mijn artikel over Dossey: “Kunnen voorspellende dromen het lot keren? Ja, zegt Dossey en vertelt het verhaal van een moeder die wakker werd van een nachtmerrie. Ze had gedroomd dat het zou gaan stormen en de grote kroonluchter, die hing boven de wieg van haar baby, naar beneden was gevallen en de wieg met haar kind verpletterde. Ook zag ze in haar droom een klok die 04.35 uur aanwees. Ze stapte uit haar bed en haalde haar baby op. Twee uur later werd ze wakker van een donderend geraas. Het was inderdaad gaan stormen en de kroonluchter was naar beneden gekomen en had de wieg geraakt. Onwillekeurig keek ze op de klok. Die wees 04.35 uur aan. Door de baby tijdig uit zijn wiegje te halen bleef haar kind gespaard.”
Grote rampen en gebeurtenissen staan dus vast. Maar of we daarbij persoonlijk betrokken raken niet altijd. Sommige mensen worden gewaarschuwd, anderen juist niet. De wet van Karma gaat dus wel degelijk op.
@Ko, Als alles reeds vaststaat, dan stond het ook vast dat deze vrouw een voorspellende droom kreeg waarop ze anticipeerde door haar kind uit de wieg te halen.
Wanneer je er vanuitgaat dat ‘Alles vaststaat’, dan kan ik daar niet anders in lezen dan dat ‘ALLES’ vaststaat.
Door op dat ‘ALLES’ een uitzondering te maken voor ‘het menselijk handelen’, en daarmee de mens een vrije wil toe te schrijven, plaats je m.i. de mens ‘buiten’ de natuurlijke loop der dingen.
Het begrip Karma zoals jij dat hanteert, als een leerproces om de juiste keuzes te kunnen maken, doet veronderstellen dat er ‘juiste’ keuzes zijn. ‘Juist’ en ‘onjuist’ zijn relatieve begrippen. ‘Goed’ en ‘niet goed’ zijn niet te definieeren, zijn per cultuur, individu en locatie verschillend. Ter illustratie, een schilderij dat door jou mooi gevonden wordt, wordt door mij lelijk gevonden.
De vrouw in de door Dossey opgevoerde anekdote blijkt achteraf een onjuiste toekomstvoorspelling te hebben gehad, want het kind is niet gestorven maar is in leven gebleven.
De waarde door mij toegekend aan toekomstvoorspellingen als ‘Alles vast ligt’ is hier, bij mij, nul komma nul, al zou ik graag anders willen geloven.
@Jan er zijn duizenden toekomstvoorspellingen naadloos uitgekomen. Ook in mijn leven zijn dat er vele geweest die ik eerst vol ongeloof heb aangehoord. De wegen van de Kosmos zijn echter ondoorgrondelijk. Waarom krijgt de één wel een waarschuwing en de ander niet? Bestaat er nu wel of niet een eigen vrije wil? Het zijn de levensvragen waar de halve wereld al eeuwen het antwoord op wil vinden.
Voor mij staan een paar dingen vast:
A. Wie voor een dubbeltje geboren is zal nooit het kwartje bereiken.
B. Geluk is je gegund maar kun je niet zelf naar je hand zetten.
C. toekomstvoorspellen is mogelijk.
D. Er bestaat wel degelijk zoiets als Karma.
E. Ja, er is voor sommigen een leven na de dood.
F. Wonderen bestaan.
G. We worden gewaarschuwd door onze gidsen
I. Ieder mens heeft een Zesde Zintuig
Over al deze onderwerpen heb ik uitvoerig op dit weblog geschreven. Daar hoef jij het niet mee eens te zijn. Het zijn vooral de persoonlijke ervaringen die mij dit inzicht hebben gegeven. In discussie treden met ongelovigen heeft daarom weinig zin.
@Beste Ko, ik denk dat ik mijn interesse in het paranormale met je deel. Die interesse is geboren uit eigen ervaringen op het paranormale vlak, alleen vind ik het voor mezelf wenselijk het een en ander aan wat ik ervaar te bevragen.
In je stukje doe je een aantal uitspraken die je als een ‘waarheid’ presenteert, bijvoorbeeld jouw bewering dat er Karma bestaat, en wat het is, of dat ‘Alles vaststaat’.
Ik begrijp nu dat dit enkel JOUW waarheden zijn en dus niet voor iedereen geldend. Er is me dan ook niets aan gelegen aan ‘JOUW’ waarheden te tornen.
Uit je laatste regel maak je me duidelijk dat het om een ‘Geloof’ draait. Dank je voor deze openhartigheid, helaas, ik had het kunnen weten.
Ik weet voldoende zo
mvgr
jan
Jan, alles draait om het ‘Geloof’ dus ook paranormale verschijnselen en voorspellingen etc. Echte feiten zijn nog nooit bewezen over het bestaan ervan net zo min als er bewijzen zijn over het bestaan van God. Voor mij en vele andere is het niet meer dan een [aanname].
Er zijn heel veel mensen die geloven sterk dat het allemaal bestaat en dat is dan hun waarheid zonder op zoek te gaan naar zelfonderzoek.
Logisch en kritisch nadenken vind ik belangrijker dan alles voor zoete koek te slikken.
Om gelovigen dit bewust te maken en bij te brengen is een hele opgaaf.
Je kunt er behoorlijk ruzie over krijgen
Dit waren de woorden van een ongelovige.
@visie, ik zie dat door kritische vragen te stellen de deuren dicht gaan. De enige kritiek die paragnosten kennen is de kritiek die ze op andere paragnosten leveren. Mijn konklusie derhalve, het ontbreekt de groep aan zelfonderzoek.
Ik voel geen enkele behoefte gelovigen te overtuigen van een tegendeel, maar als er beweringen geuit worden die door argumenten weerlegd worden, dan wordt er niet thuis gegeven. Dit doet me een beetje denken aan de lange geschiedenis van de kerk die sinds kort pas mondjesmaat met argumenten weet om te gaan.
Ik ben uitgelezen en uitgeschreven hier. Ieders bewustwording is zijn of haar eigen zaak, ik bemoei me er niet meer mee. Dat is op zich weer een fraai staaltje bewustwording van mijn kant!
Het gaat u goed, waarde ongelovige, ik vind uw visie uitstekend en waardevol.
Jan
Gelovigen zijn niet te overtuigen jammer genoeg. Dit is mijn ervaring.
Het blijkt verspilde energie te zijn.
Zelfonderzoek en bewustwording is de beste leermeester.
Zolang het over religie gaat en de parakolder dan wordt de vrijheid van meningsuiting de kop ingedrukt. M.a.w. censuur. Let maar eens op als je daarover begint.
Ik vind het daarom goed dat er mensen zijn die vertellen over hun bewustwording zonder die op te dringen aan anderen, maar wel met te bedoeling om ze aan het denken te zetten.
Het doet mij deugd dat jij mijn visie uitstekend en waardevol vind.