Het Nederlandse belastingklimaat is geroemd en gehaat. Feit is dat duizenden Nederlanders hun “appeltje voor de dorst” op rekeningen in België, Luxemburg en Zwitserland hebben gezet in de wetenschap dat deze landen het bankgeheim eerbiedigen. Dat bankgeheim wordt binnenkort opgeheven. Gevolg is dat de eigenaren van die rekeningen massaal hun geld opnemen. Ze maken gebruik van de inkeerregeling of ze brengen het geld elders in veiligheid. Dat elders wordt steeds moeilijker nu bijna alle belastingparadijzen zwichten voor de druk van de politiek en worden opgeheven. Maar wie een beetje creatief is zal geen moeite hebben om voor zijn “blackmoney” een lucratieve, onzichtbare bestemming te vinden. De goudprijs schiet niet voor niets omhoog. Ook de kunsthandel doet het uitstekend.
België schijnt het meeste last te hebben van haar besluit onze Fiscus een dienst te bewijzen. Miljarden verdwijnen het land uit. Al eerder werd bekend dat Nederlanders die net over de grens wonen hun huizen te koop hebben aangeboden. België is voor de rijken niet meer interessant. Je kunt je afvragen hoe verstandig het was van de Belgische regering een knieval te maken juist nu de economie in een dip zit. Het een en ander is het gevolg van de slotverklaring van de G20-top in Londen op 2 april 2009 jl. Daarbij hebben de Europese landen afgesproken het bankgeheim voor de particuliere belegger op te heffen. Bedrijven vallen er nog niet onder. Althans niet in bijvoorbeeld Zwitserland.
De jacht op zwart geld is begrijpelijk uit het oogpunt van een eerlijke verdeling van de lasten en plichten. Aan de andere kant draait een groot deel van de economie nu juist op dat zwarte geld. De Fiscus loopt dan wel inkomstenbelasting mis maar verdient weer aan de uitgaven. En aangezien niemand weet hoeveel zwart geld er onder de mensen is (schattingen lopen zeer sterk uiteen) weet je dus ook niet wat je aanricht als je dat circuit van de ondergrondse economie hard gaat aanpakken. In landen zoals Dubai en de Verenigde Emiraten is de zwartspaarder van harte welkom. Ook in China kun je terecht. Dat klinkt erg exotisch maar is het natuurlijk niet meer.
Wim Duisenberg heeft eens gewaarschuwd voor de gevolgen van een te harde aanpak van de zwarte economie. Later ontkende hij zijn uitspraken. Maar we hebben bij de invoering van de euro een voorproefje gehad. Vooral 2001 was een topjaar voor woninginrichters, huizenverkopers en de reiswereld. Nederland gaf massaal geld uit aan nieuwe meubels, keukens, kleding en reizen. De spaarpotjes werden omgekeerd en kluisjes leeggehaald. Waarom dat geld niet gewoon voor euro’s werd omgewisseld mag duidelijk zijn. Eind 2004 was een miljard gulden, waarvan 600 miljoen aan papiergeld, zoek. Vandaar dat de Nederlandse bank het inwisselen van papiergeld tot 2032 nog mogelijk maakt. Munten zijn alleen voor de verzamelaar geld waard.
De vader van een kennis van me overleed plotseling. Hij had een groentewinkel en verdiende daarmee ook wat zwart geld. Dat geld borg hij altijd ergens veilig in de winkel op. Een keer in de zoveel tijd maakte hij een ritje naar Luxemburg. Mijn kennis vermoedde dat zijn vader nog geld in de winkel verborgen had omdat hij zeker wist dat zijn vader al tijden niet meer in Luxemburg was geweest. Het winkelpand was geen eigendom. Dus voor de overdracht aan de eigenaar werd het pand nauwgezet door mijn kennis doorzocht. Helaas, er was niets te vinden. Best mogelijk dat zijn vader het geld zo goed verstopt had dat het pas bij een grondige verbouwing ontdekt wordt.
Inderdaad lezen we zo nu en dan dat er bij het omspitten van een tuin of de sloop van een pand nog wat geld gevonden wordt. Dat hoeft niet altijd voor de Fiscus verzwegen inkomsten te zijn. Je hebt mensen die banken niet vertrouwen. Gezien de recente ontwikkelingen niet helemaal ten onrechte. Enfin, de Belgen hebben daar niets aan. Die likken hun wonden.
