Update 21 09 09: zoals te verwachten was: weinig begrip voor afsluiting
Vandaag is het in een aantal steden een autovrije zondag. Amsterdam is een van die steden. De datum 20 september is ongelukkig gekozen. De Moslims vieren het einde van de Ramadan en gaan bij hun (Amsterdamse) familie op bezoek. Je kunt je dus indenken dat dit zonder auto problemen zal opleveren. Er worden Suikerbusjes ingezet. Nu leven we in Nederland en dan moeten die Moslims zich maar aanpassen. Alleen vraag ik me af wat het nut van autoloze zondagen is. De auto is niet meer weg te denken uit onze maatschappij en levert een zeer belangrijke bijdrage aan de welvaart. Voor onze economie is de auto zelfs noodzakelijk. Autoloze dagen zijn zinloos en wakkeren in hoofdzaak de ergernis aan.
De autoloze zondag is altijd nutteloos geweest. Oorspronkelijk bedoeld om brandstof uit te sparen heeft de maatregel nooit het beoogde effect gehad. Daartegenover stond een kostenverslindende operatie, veel onbegrip en de praktische problematiek van wie moet je nu wel en niet een ontheffing verlenen. De autoloze zondagen ten tijden van de oliecrisis 1973-1974 leverden romantische plaatjes op van uitgestorven snelwegen. Ik kan me het nog vaag herinneren. Er lag sneeuw, het was koud en toch scheen de zon. Met mijn vriendinnetje speelde ik op de snelweg. Een unieke ervaring die je haast deed terugdenken aan een heel ver verleden toen de auto nog moest worden uitgevonden.
Vanaf 2007 borrelen die nostalgische gevoelens weer op. Nu is het argument bezinning op verspilling van brandstoffen en vooral op de aantasting van het milieu. Maar net zoals bij de autoloze zondagen ten tijden van een echte crisis, schiet je er geen barst mee op. Het publiek verandert haar programma. Wat op zondag niet kan zal op een andere dag worden uitgevoerd. Bovendien bleek er in de jaren zeventig helemaal geen sprake van een te kort aan brandstoffen te bestaan. De autoloze zondag was niet meer dan een politieke zet.
Een stadscentrum vrijhouden van autoverkeer komt regelmatig voor bij evenementen. Daar is niets mis mee zolang er maar niet elke zondag een evenement georganiseerd wordt. Dat zal ook niet snel gebeuren. Hoe vaker men het centrum op haar kop zet hoe minder de belangstelling en hoe groter een regen aan klachten van de bewoners. Het stadsbestuur zal dus zorgvuldig moeten omgaan met het verlenen van de vergunningen. Amsterdam kent een paar van die grote evenementen. Ik noem Koninginnedag, de Uitmarkt en de Gay-pride. Leuke feestdagen waar de meeste Amsterdammers weinig moeite mee hebben. Maar zitten we op die autoloze zondag te wachten? Goed, de Jordaan had gisteren een vrolijk feestje, vandaag is de Pijp aan de beurt. Dit hele wekend valt ook nog samen met de Dam tot Damloop. Die autoloze zondag kan mooi in de slipstream meelopen. Maar in de buitenwijken van Amsterdam gebeurt er niets. Auto’s daar nu weren is nutteloos en levert alleen maar agressie op.
De argumentatie achter de autoloze (zon)dagen snijdt geen enkel hout. Daarom zal het nooit tot een Nationale manifestatie komen. De autobezitter wordt al genoeg gepest. Hij betaalt zich blauw voor het bezit en gebruik. De overheid heeft de auto altijd als een melkkoe behandeld. Parkeergeld levert de gemeentes goud op. Boetes bij kleine snelheidsovertredingen, onze grootste ergernis, is een belangrijke bron van inkomsten voor de Staat. Van de houderschapsbelasting vloeit maar een klein gedeelte in de kas van Rijkswaterstaat voor het onderhoud van het wegennet. Het merendeel is bestemd voor de algemene middelen. De autobezitter voelt zich al jaren “gepakt” Toch wil hij best meewerken aan een feestje. Daar heeft hijzelf, als bezoeker, ook plezier van. Maar het moet niet te ver gaan. De verplichte autovrije dag is een station te ver. Ik ben benieuwd hoeveel incidenten er na afloop hebben plaatsgevonden.
Voor alle pleitbezorgers van de autovrije dag hierbij een plaatje van het Amsterdamse Leidseplein rond de vorige eeuwwisseling. We zien alleen de paardentram. Dat waren nog eens mooie tijden. Maar de tijd valt niet terug te draaien. Eerlijk gezegd, ik heb daar ook geen enkele behoefte toe.
Ook ik heb ooit op autoloze zondagen gereden ( beroepsmatig). Mijn ex schoonvader die het niet kon verkroppen dat hij niet mocht rijden op die dagen, had via diverse medewerkers het een en ander geregeld dat hij TOCH kon rijden.(Omkopen noem ik dat) Dit deed me vandaag ook weer denken aan het feit, dat Amsterdam dom genoeg geen rekening heeft gehouden met het bekende suikerfeest. Dat is dom en ook heel erg, maar wat ik nog dommer en nog erger vind is dat Cohen wederom taxis heeft ingezet om de Moslims te vervoeren.
Het is rounduit belachelijk. Ja anders konden zij die taarten enz. niet meenemen in de tram bus trein vliegtuig skates en met de fiets.
Dus, men gaat er van uit dat iedereen voortaan dan wel een auto moet hebben. Het is voor alle uitkeringsgerechtigen voortaan een goed argument. Ik heb een taart, vier feest dus U (Overheid) kunt mij niet opleggen mijn uitkering te korten vanwege het in bezit zijn van mijn auto, SOIT.
Hier in Eindhoven kan je op die dagen niet eens fietsen omdat ouders meteen hun kinderen op straat laten spelen of gaan barbecuen. Das pas irritant!!!
Wat ik nog wel weet uit 73-74 dat een van mijn klasgenoten in het weekend met zijn ouders naar een camping o.i.d. ging. In plaats van terugreizen op zondagavond, gingen ze terug zodra de klok 12 had geslagen, kortom, weg effect!
Het argument milieu gaat inderdaad niet op; laat de overheid dan investeren in prima OV maar dat is niet aan de orde; het spoorwegennet b.v. is nog vrijwel gelijk aan dat van tig jaren geleden.
@Hans, ook bij goed openbaarvervoer is zo’n autovriije dag zinloos en levert het alleen maar agressie op. We kunnen gewoon niet meer zonder.
Behalve een stuk of wat autoloze zondagen heeft de “oliecrisis” van 1973 ook de beperking van de maximumsnelheid tot gevolg gehad. Waarmee de overheid tot op de dag van vandaag nog veel meer melk uit de heilige koe heeft weten te persen.
Het doet me altijd denken aan de mop over een wedstrijd wie het meeste vocht uit een steen weet te knijpen. De beoogde winnaar, een vent van 2 bij 2 meter, weet inderdaad een half theekopje water uit de steen te knijpen. Na hem komt een klein miezerig mannetje die uit dezelfde steen nog een forse straal weet te persen. Gevraagd naar zijn geheim verklaart de man dat dit voor hem dagelijks werk is, hij is belastingambtenaar.
@Deep etc.. daar zeg je zo wat… We zouden het bijna vergeten maar inderdaad hebben we aan die crisis de huidige snelheidsbeperkingen te danken. Uiteindelijk waren die limieten er toch wel gekomen. Want laten we eerlijk zijn, met de huidige verkeersdrukte heb je een maximumsnelheid wel nodig.