Maurice de Hond maakt reclame voor een energieleverancier. De Reclame Code Commissie zegt dat dit niet mag. Beweert Maurice de Hond onzinnigheden? Inhoudelijk heeft de RCC niet naar de boodschap van De Hond gekeken. Waar het om draait is dat een publiek figuur, waarvan men objectiviteit verwacht (De Hond is opiniepijler) zijn geloofwaardigheid verliest als hij reclame voor zijn opdrachtgever gaat maken. Immers de Hond doet zijn uitspraken op basis van het onderzoek dat hij deed voor deze energieleverancier. Wie wordt er nu beschermd? De Hond of de consument? Of is het de slechte naam die deze energie leverancier heeft opgebouwd? In dat geval snijdt de Hond zichzelf in de vingers.
Je mag in ons land geen reclame maken met een wetenschappelijk tintje. De Hond is een bekende wetenschapper, dus daar zit de pijn bij de RCC. Maar wacht nu even, we zien toch voortdurend reclame met een quasi wetenschappelijke uitstraling. Jawel, maar dan ligt het er zo dik bovenop dat iedereen begrijpt dat het reclame is. Marco Borsato gestoken in een witte laboratoriumjas met zo’n antiek brilletje op, die zegt: “Ik ben onderzoeker en ben tot de conclusie gekomen dat u veel te veel voor uw energie betaalt!” Kijk, hij heeft natuurlijk gelijk maar we zien op kilometers afstand dat het Marco is in de rol van de wetenschapper. Dat mag dus wel.
Autoverkoper Dennis van de Ven (Citroen reclame) Was helemaal geen autoverkoper maar de acteur Jeroen van Koningsbrugge. De Gamma klussers Freek Willem en Sjaak kunnen nog geen spijker van een hamer onderscheiden en zijn in werkelijkheid Martin Waardenberg en John Buisman. Het “wetenschapsteam” van de afwasblokjes heeft nog nooit een laboratorium gezien. Maeve van der Steen, mijn man heeft iets nieuws bedacht, is nooit met een Monatoetjes fabrikant getrouwd geweest. En denken we nu echt dat er in keuken van Martine Hak-Bijl huilende doperwten liggen?
Wat zou er op tegen zijn om wel echte wetenschappers of vakbekwame mensen te laten optreden in de reclame? Om te beginnen moet het publiek een onderscheid kunnen maken tussen reclame en voorlichting. Reclamemakers scheppen namelijk eerst een probleem (dat we als zodanig nooit een probleem gevonden hebben) en komen vervolgens met de oplossing. Bij voorlichting is het probleem door de massa of de wetenschap onderkend.
Dat we vaak te veel betalen voor onze energienota is een vaststaand feit. Maurice de Hond doet dus aan voorlichting. Ja, maar hij stuurt ons wel naar die ene, goedkopere leverancier toe en geeft ons niet de keuze uit… laten we zeggen, nog vier anderen. Logisch want Maurice wordt er maar door één betaald.
Van mij mag een wetenschapper reclame maken als zijn beweringen maar kloppen. En dat heb ik dus tegen op de uitspraak van de RCC. In mijn ogen gaat het niet om de man die het brengt maar om de boodschap die hij verkondigt. Maar ja, als de RCC daaraan gaat beginnen kunnen we 80% van de reclame wel verbieden. Neem nu die olifant met dat Rollo snoepje. Wij zijn toch allen in de stellige overtuiging geweest dat dit beest zijn pestkop van weleer twintig jaar later onmiddellijk herkende. En dan blijkt dat het allemaal gespeeld is… Je moet er niet aan denken.
Wel reclames voor de staatsloterij dat mag wel?
Je mag alleen voor de zakkenvullers reclame maken en iedereen mag dit doen.
Zie nu ook het gecontroleerd pokeren.Weer een manier van de staat om aan geld te komen.
Ik word echt missleijk als ik telkens die linkse zakkenvuller op tv zie. Links lullen en rechts zakkenvullen want reken maar dat hij voor die reclame een vermogen ontvangt om zijn tigste kind te onderhouden. Een kwal in het kwadraat is het.
Wat een volkomen willekeur, RCC zet zichzelf voor schut.
Overigens, wat mij steeds weer intigreert is de hoge vastrechtprijs van NEM, dat riekt naar iets waar ik geen vinger op kan leggen. Iemand hier een idee, naar het waarom hiervan. Alle andere maatschappijen hanteren een vastrecht van om en de nabij € 23,00, de NEM zit op bijna € 90,00.
Ach Ko,
Je hoort al niet meer veel van hem, en dan steekt hij zijn vinger nog op om ons te vertelen dat we naar hem moeten luisteren en hem nog moeten geloven ook.
Een belagwekkend figuur is het geworden, eerst vond ik hem wel een toffe peer met zijn analisses maar hij gaat er niet op vooruit. Want dan had hij geweten dat hij niet meer zo graag gezien is… maar gewoon de gebeten hond.