Ko van Dijk vertelt

Op zoek naar geluk in de liefde moet de man zich in tal van bochten wringen. Het eisenpakket van de Nederlandse vrouw is zo omvangrijk dat slechts een enkeling hieraan kan voldoen. Maar er gloort weer een sprankje hoop aan de horizon. Er zijn subtiele aanwijzingen dat de man eindelijk weer gewoon een man kan zijn.

Goede lichaamsverzorging staat hoog op het wensenlijstje van de vrouw. Wij mannen dienen ons te hebben ontdaan van overtollige beharing. Een bescheiden stoppelbaardje kan er mee door, borst-, schaam- en okselharen worden niet gewaardeerd. Maar dat is nog maar het begin. Er wordt van ons ook nog enige kennis van mannencosmetica verwacht. Vergeet een goedkope deodorant en de aftershave van het Kruitvat. Een man van de wereld kiest zijn lotions zorgvuldig uit. Maar als de vrouw die hij wil beminnen een kinderwens bezit dan doen we er verstandig aan om de deostick en het dure flesje reukwater te laten staan.

Onderzoekers van het UMC Radboud in Nijmegen kwamen tot de ontdekking dat mannen die twee of meer cosmeticaproducten, zoals lotion en deodorant gebruiken, een vijf keer groter risico lopen dat hun zaad minder vruchtbaar wordt. Nee, de onderzoeker die dit nieuws wereldkundig maakte is geen man maar een vrouw. Ze heet Nel Roeleveld om precies te zijn en haast zich te melden dat haar bevindingen met een onzekerheidsmarge omgeven zijn.

Ik vind dit uitstekend nieuws in tijden dat we allen de broekriem moeten aanhalen. Een flesje reukwater van een exclusief merk kost 60 euro of meer. Wil je het goed doen dan koop je van hetzelfde merk de hele lijn verzorgingsproducten. Dat is een forse investering. Van hetzelfde geld kun je heel wat keren een biertje met je vrienden drinken in de kroeg. Je kunt dit nieuws natuurlijk ook van een andere kant bekijken. De meeste mannen zitten niet te wachten op vrouwen met klapperende eierstokken. Een hele geruststelling dat als je maar zoveel mogelijk lotions gebruikt het risico op gezinsuitbreiding beperkt is.

Los van deze wetenswaardigheid ben ik van mening dat mannen veel te veel moeite doen om het vrouwen naar de zin te maken. Ik heb zelfs het idee dat een dienstbare houding averechts werkt. Juist de man die alles in de ogen van een vrouw verkeerd doet is een uitdaging. Hij wordt haar “project”. Om te begrijpen hoe dit werkt moeten we teruggaan tot het spook van de emancipatie het rollenpatroon aan diggelen sloeg. Op dat moment was een man de prins op het witte paard die het meisje kwam redden uit de klauwen van de ouderlijke macht. Hij zorgde voor haar en zij zorgde voor hem. Het was de perfecte balans die door de dolle Mina’s wreed werd verstoord. De vrouw moest zonodig op de barricades gaan staan en met pek en veren de man besmeuren. Niets deugde meer aan hem.

Vanaf midden jaren zeventig ging het fout. Mannen lieten zich overdonderen en hadden niet tijdig in de gaten dat vrouwen een coup pleegden. De argumentatie van de vrouw dat zij naast het aanrecht ook het recht op een financieel onafhankelijke positie in de maatschappij bezat klonk democratisch. Een vrouw met een eigen inkomen had voordelen en zou de man ontlasten van zijn eeuwige, financiële zorgplicht. Het huishoudbudget hoefde niet meer te worden aangesproken voor typische vrouwengrillen zoals voor elke dag een paar andere schoenen in de kast of het wekelijkse bezoekje aan de kapper.

Wij gaven haar dat recht op een eigen inkomen maar realiseerden ons te laat de gevolgen. De positieve discriminatie deed haar intrede. De werkgever die in zijn personeelsadvertentie voor een automonteur vergat te vermelden dat bij voorkeur vrouwelijke technici werden uitgenodigd te reageren, kon rekenen op een forse boete van de overheid. Natuurlijk reageerden de dames niet want die zochten geen vuil werk. Neen, zij gingen studeren en lonkten naar de topposities bij overheid en bedrijfsleven. Inmiddels stikt het van de vrouwelijke rechters, advocaten, korpsbeheerders, burgemeesters en ministers. Ooit een goede, vrouwelijke minister meegemaakt? Ja, maar dat is al heel erg lang geleden. Denk aan Marga Klompé, Ien Dales of Neelie Kroes. Toppertjes zijn er dus wel maar ze zijn zeldzaam.

Enfin, de vrouw nam dus geen genoegen met zo maar een baantje. Ze wilde meer. Een eigen auto, een eigen huis en voldoende zakgeld om te shoppen in de PC. In het verleden waren dat nu juist de emolumenten waarmee de man bij de vrouw kon scoren. Bruut werden ze uit zijn handen gerukt. Seks was nog het enige dat aan het geluk van de zelfstandige overgeëmancipeerde vrouw ontbrak.

De man degradeerde tot dekhengst. Maar aan zijn nieuwe rol werden hoge eisen gesteld. Waar de man al opgewonden kan raken van een aantrekkelijk uiterlijk zoekt de vrouw naar meer. Zij eist niet alleen een vrijwel perfecte body maar ook brains. Je dagen afbeulen in de sportschool is onvoldoende om een vrouw te behagen. We moesten ons verdiepen in tal van zaken waar we nimmer interesse in hebben gehad. Tot overmaat van ramp verschenen er in de vrouwenbladen artikelen hoe de ideale man zich moest uitdossen en gedragen. Vanzelfsprekend artikelen geschreven door vrouwen. De fantasie van de journalisten kende weinig grenzen en had geen oog voor de realiteit.

Door een stupide hunkering naar seks, liefde en gezelligheid heeft de man zich in de luren laten leggen door de veeleisende Nederlandse vrouw. We hebben getracht aan haar profielschets van de ideale man te voldoen. Een onmogelijke opgave omdat die profielschets keer op keer wijzigde.

Dankzij het Internet en de datingsites kwamen wij in contact met buitenlandse vrouwen. Die bleken mooier en minstens zo intelligent als de Nederlandse vrouw te zijn. Exotische schoonheden met nog ouderwetse opvattingen over het huwelijk. Vrouwen waarbij de man weer gewoon een man kan zijn. Langzaamaan begint de Nederlandse vrouw de concurrentie van de buitenlanders te voelen en ziet ze in dat haar eisenpakket niet realistisch is. Het schrikbeeld van de eenzaamheid doemt voor haar op. Je oude dag in je eentje slijten achter de geraniums is geen aanlokkelijk vooruitzicht.

De man die weer man mag zijn. Hij hoeft zich geen zorgen meer te maken over de keuze van zijn cosmetica. Een zweetlucht is nu een pré. Elke dag onder de douche, schoon ondergoed, schone sokken en een uur voor de spiegel staan is verleden tijd. De bodygeur is helemaal in en het schijnt nog gezond en seksueel opwindend te zijn ook. De man kan zich weer gaan wijden aan waar hij goed in is: voetballen, zappend met een biertje hangen voor de beeldbuis, de Playboy lezen en op zaterdag de auto poetsen. Eind goed, al goed.

Gepost door Ko van Dijk op juni 28th, 2009 om 08:28
Categorie: Dating, Seks & sex, Singleleven  |  Je kunt scrollen tot het eind van deze pagina en je commentaar posten. Pingen is niet toegestaan.