Het is altijd weer een feest om Peter van der Hurk aan het werk te zien. Zet ‘m naast Liesbeth van Dijk en je hebt vermakelijk para-entertainment. Dat Hans Dekker daar nog niet aan heeft gedacht….. Dit keer moesten we genoegen nemen met de Limburgse Norma als sidekick. Een mooier contrast is bijna niet denkbaar. Bij Norma krijg ik nog altijd het visioen van de bezemsteel. Hoewel Leomiek beter in het profiel van Eucalypta past zie ik ook bij Norma de kruidendrankjes en toverspreuken. Maar belangrijker is de vraag of het duo Peter & Norma met een verlossend antwoord komt inzake de moord op de 11-jarige Angela Mangot.
Vlak voor de verjaring, in 1995, heeft Peter R. de Vries een uitzending aan deze moord besteed. Het leverde zoveel tips op dat er tot een vervolg besloten werd. In die vervolguitzending komt ook M.M., de vermoedelijke dader, aan het woord. Vanzelfsprekend blijft hij ontkennen. De zaak is nu verjaard. Een bekentenis zou voor de moordenaar geen consequenties hebben maar geeft de nabestaanden eindelijk de rust waar ze al 33 jaar zo vurig naar verlangen.
De broer en zus van Angela zijn hun emoties nauwelijks de baas als ze voor de camera vertellen wat de moord op hun zusje tot gevolgen had voor het gezin. Hun ouders gingen scheiden en zij groeiden op in tehuizen en pleeggezinnen. Hoe onvoorstelbaar veel leed heeft de moordenaar van Angela op zijn geweten. In dit soort gevallen zou verjaring nimmer van toepassing mogen zijn. Als we het dossier van Peter raadplegen dan is er sprake van een bloedvlek op de kleding van de vermoedelijke dader. Destijds was DNA-onderzoek onmogelijk. Met de huidige technieken kunnen we met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid een match maken. Deze zaak zou, ook zonder de hulp van het ZZ, alsnog op te lossen zijn. De wet maakt dat onmogelijk.
M.M. komt echter niet in beeld als Peter van der Hurk zijn bovennatuurlijk gaven inzet om via de “moeilijke foto” een beeld van de dader op zijn netvlies te laten verschijnen. Peter “ziet” een Simca met van die klapdeurtjes…. De moordenaar is zo rond de veertig jaar en doet iets technisch. Slachtoffer en dader hebben elkaar goed gekend. Olga, de zus van Angela, herinnert zich een vriend van de familie. De man was loodgieter en getrouwd met een jongere meisjesachtige, mooie vrouw. Hij had Olga wel eens betast. Dat had ze aan haar moeder verteld die op haar beurt de vrouw van de loodgieter waarschuwde. De man reed inderdaad in een klein wit autootje dat best eens een Simca zou kunnen zijn. Na de moord op Angela was de loodgieter met zijn vrouw opeens vertrokken naar Spanje. Ze hadden nooit meer iets van hem gehoord.
Peter doet nog een krasse uitspraak: “wat is er met een kindertehuis?” Olga is verrast. Gedurende een ziekbed van haar moeder had ze tijdelijk in een kindertehuis gezeten. Olga was alleen even vergeten dat ze na de moord op Angela samen met haar broer ook in een kindertehuis werd ondergebracht. Denkbaar is dat Olga en Willem dit in de uitzendingen van Peter R. de Vries hebben verteld. Het zou me niet verwonderen als Peter en Norma de banden van die uitzendingen aandachtige hebben bekeken.
Norma kruipt in de huid van het slachtoffer. “Daar mag je niet aankomen, dat wil ik niet.” Er is geen twijfel mogelijk: de geest van Angela neemt van haar bezit. Met spanning wacht ik de details af. Gaat de geest van Angela ons de naam van haar beul onthullen? Krijgen we te horen wat er zich precies op het Centraal Station heeft afgespeeld? Helaas, het toverdrankje van Norma is snel uitgewerkt. Peter en Norma leggen hun bevindingen naast elkaar. Er is geen twijfel mogelijk nu ook Olga en Willem toegeven dat de plotseling verdwenen loodgieter de meest waarschijnlijke moordenaar van hun zusje is.
Eind goed al goed zou je zeggen… Jammer dat die loodgieter niet meer op te sporen is. Want Barcelona is groot (?) Het is zelfs de vraag of hij nog leeft. En dus zullen we nooit weten of Peter en Norma gelijk hebben gehad. Dat valt nog te bezien. Ze weten blijkbaar toch zijn woonplaats en ongeveer de datum van zijn vertrek uit ons land. Wedden dat met wat speurwerk deze man wel degelijk te traceren is? Maar dan moet je meer tijd en geld aan een programma besteden plus echte paragnosten laten opdraven die hem aan de praat kunnen krijgen. Dat zou pas spectaculaire televisie zijn.
Er zijn maar liefst drie televisie uitzendingen besteed aan deze zaak. Het was zelfs de eerste “opsporing verzocht”. Genoeg materiaal dus voor de redactie van het ZZ om Peter en Norma vooraf van informatie te voorzien. Daarbij viel het me op dat zowel Olga als Willem niet bijzonder verrast waren over het profiel van de dader. Gezien de voorgeschiedenis (Olga werd betast) en zijn plotseling vertrek zal hij bij het onderzoek ongetwijfeld genoemd zijn. De focus was echter gericht op M.M. die al eerder jonge meisjes had misbruikt. M.M. was op de dag van de moord in het Centraal Station geweest. Hij bekende Angela te hebben gezien en gesproken.
Als programmamaker had ik de paragnosten eerst geconfronteerd met het foto- en filmmateriaal van M.M. de vermoedelijke dader. Een echte paragnost kan zien of we hier de juiste man te pakken hebben. Maar dat is gevaarlijk. Te meer omdat de zaak verjaard is. Bovendien loop je het risico met succes aangeklaagd te worden voor laster en smaad. We zagen dat bij Maurice de Hond. Neen, dan kun je maar beter een vaag verhaal over een Simca met klapdeurtjes ophangen waarvan de eigenaar zo moeilijk traceerbaar is. Goed werk Hans Dekker, we hebben weer genoten!
Dan die andere moord. Je vader die toevallig een baard heeft zal maar in dat verzorgingstehuis zitten…!