Zoals mijn vaste lezers inmiddels weten ben ik overtuigd dat de toekomst binnen zekere marges vastligt. Ik geloof dat het mogelijk is om de toekomst te kunnen zien. De bewijzen daarvoor zijn me niet alleen door paragnosten aangereikt. Ook heb ik zelf diverse juiste voorspellingen gedaan. Dat soort voorspellingen komen altijd spontaan bij me op. Het geven van een aantal goede voorspellingen wil nog niet zeggen dat iemand een paragnost is.
Ik acht het denkbaar dat we allemaal bij tijd en wijle een soort voorschouw krijgen van gebeurtenissen die ons of iemand anders te wachten staan. Vaak zijn het geen leuke vooruitzichten. Dit zou kunnen betekenen dat we gewaarschuwd worden door de Kosmos voor naderend onheil zodat we er ons op kunnen voorbereiden. Ik zal een paar voorbeelden uit mij eigen leven noemen.
Ik was ongeveer 12 jaar oud toen mijn grootmoeder aan struma werd geopereerd. In die tijd een hachelijke operatie. Maar wonder boven wonder knapte ze op. Er was al gesproken over een datum waarop ze naar huis zou kunnen om verder op krachten te komen. Mijn moeder, die dagelijks met de trein van Amsterdam naar het ziekenhuis in Baarn reisde om mijn grootmoeder op te zoeken, besloot een dagje over te slaan. Het ging immers goed. Ik waarschuwde mijn moeder en zei dat ze beter wel kon gaan want ik “zag”dat mijn oma die nacht zou komen te overlijden. Helaas luisterde mijn moeder niet. Die avond overleed mijn oma inderdaad aan plotseling opgetreden complicaties.
Ik heb een roerig en spannend datingverleden. De meeste vrouwen met wie ik via advertenties in contact kwam waren voor mij een flirt. Ik ben daarover ook altijd eerlijk geweest. Daten was voor mij niet zoeken naar een nieuwe levensgezel maar spanning en gezelligheid. Op een gegeven moment kom ik echter een dame tegen die toch wel ver boven de middelmaat uitsteekt. Het klikte onmiddellijk van beide kanten. Een gelukstreffer? Zo zou je het kunnen noemen.
We besluiten om ons te laten verwennen is een knus Argentijns restaurant ergens in de binnenstad. De kok geef ik opdracht om speciaal voor ons te koken. Die uitdaging neemt hij graag aan. Zelden zo verrukkelijk gegeten als die bewuste avond. Mijn date geniet en laat blijken dat we wat haar betreft voor elkaar geschapen zijn. Zo denk ik er ook over maar ineens zie ik beelden voor me: een leuke jongeman in een krijtstreep kostuum en gelijk daarna een bootje. Ik vraag mijn date of ze iets met boten heeft en of ze een jongeman kent uit het zakenleven. “Nee”, is daarop haar verbaasde antwoord. De beelden laten me niet los. Dit “moet” een waarschuwing zijn.
Aan het einde van de avond besluit ik, geheel tegen mijn natuur in, niet met de dame mee naar huis te gaan en afscheid te nemen. Ze is teleurgesteld. Ik stel haar gerust. De prins op het witte paard is in aantocht alleen ik ben die prins niet. Twee weken later belt ze me dol enthousiast op. Ze heeft een man ontmoet, een jurist en makelaar. Tien jaar jonger dan zij en drager van een krijtstreeppak. Hij heeft een boot en nu gaan ze een weekendje varen. Opvallend detail aan de ontmoeting was dat ze hem niet had zien staan. Hij was spontaan op haar af gekomen. In eerste instantie zag ze niets in hem. Hij bleef echter drankjes aanslepen en zo was van het één het ander gekomen. Ik beschreef haar voor het eerst de man die ik op onze afspraak had “gezien”. Die beschrijving klopte perfect. Mijn date heeft een jaar met deze man omgegaan en toen was het sprookje uit.
De waarschuwing bij mijn oma is duidelijk. De waarschuwing bij die date moet ik verklaren. Ik ben maar zelden in mijn leven echt verliefd geweest. Maar overkomt het me dan ga ik er ook voor met hart en ziel. Die instelling heeft me één keer aan de rand van de afgrond gebracht. De aanwijzing van de Kosmos had dus een dwingende reden. Ik werd behoed voor een mogelijk debacle in de liefde. De ontmoeting van mijn date met die aantrekkelijke zakenman stond vast. Ik zou daar de dupe van geworden zijn. Overigens was het wél mijn keuze om te luisteren naar die waarschuwing. Ik had die beelden ook kunnen opvatten als een hersenspinsel.
Waarschijnlijk komen dit soort verhalen je bekend voor. Vaak zien we de aanwijzingen pas achteraf. Als het dus te laat is. Er zijn tientallen boeken geschreven over paranormale waarnemingen die vele malen spectaculairder zijn dan mijn twee voorbeelden. Mijn ervaringen kun je ook nog onder de noemer “intuïtie” samenvatten. Maar wat is intuïtie eigenlijk? Een gevoel, een ingeving, helder weten zonder een logische beredenering? Daar is de wetenschap nog niet over uit.
Ik word de laatste tijd beter in het voorspellen van zakelijke carrières. Misschien niet zo verwonderlijk als je zelf al 25 jaar in het zakenleven zit en ups maar vooral downs hebt meegemaakt. Dan zie je eerder de onverantwoorde of juist succesvolle stappen van een ander. Maar ik heb één stelregel die altijd op blijkt te gaan: wantrouw het verplaatsen van afspraken. Indien iemand echt in jou of je voorstel is geïnteresseerd dan zal hij zo snel mogelijk met je om tafel willen zitten. Natuurlijk kan er altijd iets tussenkomen zoals een ziekte. Maar nog onlangs moest ik ervaren dat een zogenaamde ziekte in werkelijkheid deelname aan een beurs betrof. In dit geval had mijn intuïtie me al gewaarschuwd. Ik was dus alert op elke mededeling die mijn toekomstige zakenpartner zou doen. De afloop was dat deze man een blaaskaak bleek te zijn. Beloftes werden dan ook niet nagekomen. Hij was niet de enige die de laatste weken mijn pad kruist en de grote zakenman probeerde uit te hangen. Ik doorzie dit soort mensen tegenwoordig razendsnel.
Een van de opvattingen is dat we continu signalen ontvangen welke onze hersenen bereiken maar die we niet kunnen verwerken. Onze hersenactiviteit is daar te traag voor. We slaan dus veel meer informatiestromen op dan we bewust gebruiken en toepassen. Echter, in specifieke situaties doen we een beroep op dat onderbewustzijn. Bij het nemen van belangrijke beslissingen bijvoorbeeld of in een noodsituatie. Denkbaar is dat paragnosten een zesde zintuig hebben ontwikkeld die hen beter en sneller toegang geeft tot die informatiebronnen van het “eigen”onderbewuste. Bij wetenschappelijke proeven is gebleken dat de hersenactiviteit van een paragnost ongeveer 50 maal krachtiger is dan van een persoon zonder paranormale gaven.
Maar daarmee is nog niet verklaard wie die informatiestromen aanlevert. In het geval van mijn oma is het denkbaar dat ik tussen de gunstige berichten over haar herstel ook waarschuwingen heb opgevangen die mijn moeder slechts ter kennisgeving heeft aangenomen. Ze wilde immers niets liever horen dan dat mijn oma aan de beterende hand was. Bij de voorspelling die ik mijn date kon doen ligt het ingewikkelder. Ze kende niemand die voldeed aan het profiel dat ik haar schetste. Ook hebben we het niet over andere mannen in haar leven gehad tijdens dat etentje.
Wetenschappers willen natuurlijk aantonen dat berichten uit de Kosmos van engelen en gidsen pure onzin is. Er is geen leven na de dood en er bestaat geen reïncarnatie. Dat is net zulke lariekoek als dat miljoenen mensen geloven in een wereld die door een God in zes dagen geschapen is. Ook ik acht dat laatste niet waarschijnlijk. De bewijzen voor het tegendeel zijn na Darwin genoeg geleverd. De bewijzen zijn er ook dat telepathie, gedachtenoverbrenging, bestaat. Maar hoe het werkt weten we (nog) niet.
Persoonlijk ben ik niet zo geïnteresseerd in loepzuivere verklaringen. Veel interessanter aan voorspellingen is het nut daarvan en of ze uitkomen. En hoe zit het met de verschillen tussen “weten”op basis van intuïtie of weten door een lijntje met de geestelijke wereld? Worden we inderdaad door een hogere macht gewaarschuwd? En zo ja, hoe zit het dan met het Karmisch leerproces? Er zijn dus ook voor mij nog vele vragen waar ik het antwoord op moet schuldig blijven.
Ik wil graag twee voorbeelden geven over iets wat mij in mijn jeugd is overkomen en het tweede wat ik in mijn praktijk als paragnost heb meegemaakt. Als jongetje van een jaar of 10 zat ik samen met mijn moeder in de kamer, toen plotseling het tuinhekje open ging en een neef van mijn moeder naar de voordeur liep en aanbelde. Mijn moeder deed open en de neef zei met een lijkbleek gezicht tegen mijn moeder: ‘ maak je maar geen zorgen hoor meid, alles gaat goed met me’.’ Direct daarna was hij zonder verder een woord te zeggen verdwenen, ons in opperste verwarring achterlatend . Deze neef was ernstig ziek, lag op dat moment in het ziekenhuis en is exact op dat moment overleden. Dit was de lievelingsneef van mijn moeder en ze maakte zich al een tijdje ernstig bezorgd om hem. We heben dit samen meegemaakt.
Het tweede voorbeeld: Ik zit sinds jaar en dag ieder jaar op de grote Pasar Malam (Indische beurs) in Den Haag. Een paar jaar geleden geleden kwam er een jongen van een jaar of eenentwintig bij me voor een consult en tot mijn bevreemding kon ik hem helemaal niets vertellen. Niet over het verleden, niet over het heden, niet over de toekomst. Ik stuurde hem weg met de woorden:”sorry jongen, ik kan je niets vertellen, je hoeft niets te betalen, maar echt ik krijg niets voor jou door’. Direct daarna kwam zijn meisje bij mij zitten en met haar had ik een prima gesprek. Natuurlijk vroeg ze mij naar haar vriend en ook haar zei ik natuurlijk dat ik onbegrijpelijk genoeg niets voor haar vriend doorkreeg. Een week later belde ze me op met de mededeling dat haar vriend die week door een motorongeluk plotseling was overleden en toen vielen de puzzlestukjes op zijn plaats, voor deze jongeman was er geen toekomst meer en daarom kon ik hem ook niets meer vertellen! Apart toch?? Toen realiseerde ik me weer: er is meer tussen hemel en aarde en dit zijn nog maar twee voorbeelden van de vele ervaringen die ik mijn leven op dit terrein heb meegemaakt!
Goed zo, Lekker nuchter stukje:)
Etty
@Jaap, het voorbeeld van die neef komt overeen met de ervaring van mijn moeder. Ze was een jaar of 17. Haar vriend voetbalde. Op een nacht wordt ze wakker en ziet haar vriend aan haar bed staan. Ze wil iets tegen hem zeggen maar ineens is hij verdwenen. De volgende dag bleek hij op dat tijdstip overleden te zijn. Die avond had hij een bal tegen zijn hoofd gehad. De bal veroorzaakte een hersenbloeding waaraan hij in een ziekenhuis enige uren later overleed.
Waar ik me bij je verhaal over die jongen aan verbaas is dat jij niet dat ongeluk hebt gezien.
Hallo Ko.
Het zien dat iemand het om het leven komt of niet lang meer te leven heeft is in deze iets waar je mee om moet weten te gaan… je kunt het niet leren het is iets wat je toch jezelf moet opleggen en er zo mee om moet leren gaan. Zoals ik een vriend vertelde … dat zijn vader die ik toen een hand gaf en ik binnen kreeg dat zijn vader niet lang meer onder ons zou zijn. Ik heb hem dit na de training waar zijn vader ook was en die toen al weg was, verteld. Want ik moest het hem vertelen, na dit gedaan te hebben was ik de last kwijt… toen werd ik op een zaterdag gebeld door mijn vriend, met de woorden … je hebt gelijk gekregen “wat dan” vroeg ik… ja mijn vader is overleden…. boem …. even staat je wereldf stil.
Mijn vriend kwam toen bij me en vertelde alles dat ik het juist had met wat ik hem verteld had…. maar dan ook precies… ben bij zijn vader op de kamer waar hij opgebaard lag geweest…. hij lag op bed … maar ik zag hem ook zitten op de stoel een heel vreemde gewaarwording, hij sprak tegen mij en ik moest even goed met de zaak om gaan. Nog steeds heb ik contact met deze erg gewaardeerde vader van mijn vriend ….
Maar ik merkte dat ik de schuld kreeg van velen voor zijn dood omdat ik het voorsoeld had. Daarom doe ik haast niet aan voorspellingen omdat ik vaak de dood zie … en om te zeggen mevr…. maak u niet druk want het leven duurdt niet lang meer … is niet naar behoren ! Dus zeg ik liever dat ik het niet kan.
Maar om kort te gaan is deze “gave” niet altijd een “gaven”
@Ko. Ik snap je verbazing, maar dat ik dat niet heb voorzien komt voort uit het feit dat ik me bewust al heel lang heb afgesloten voor zaken leven en dood betreffende. Zoals ik altijd tegen mensen zeg: ik ga daar niet over!!Onbewust denk ik dat ik wel iets voorvoelde, natuurlijk! Maar ik wilde er niet aan toegeven. Misschien een beetje zwak? Ik weet het niet. Ik heb die nacht wel slecht geslapen dus!!
@Ko. Dit onderwerp is al vaker aan bod geweest hier en nu kom je pas met deze aardige voorbeelden uit eigen ervaring. Blijkt maar weer, dat wat ik steeds heb beweerd hier ook weer opgaat. Dat voorspellen wel bestaat, maar niet op afroep en dat het vrijwel altijd met overlijdensgevallen te maken heeft. Ik weet dit helaas ook uit talloze eigen ervaringen die ik op dit gebied heb gehad. Maar als je mij vraagt te voorspellen wat de uitslag van een voetbalwedstrijd is dan zit ik er toch vrijwel altijd naast, de kredietcrisis heb ik niet aan voelen komen noch weet ik wanneer Willem Alexander koningin gaat worden. Hoewel ik wel een idee heb wie the Mask is.
@Ruud, het verschil tussen ons en echte paragnosten is dat wij zo nu en dan een voorschouw krijgen maar de echte paragnost dat constant heeft. Ik heb een aantal echte paragnosten meegemaakt, helaas nu allemaal overleden. Ik heb er nog slechts eentje over waarvan ik weet dat hij met 85% van zijn voorspellingen goed zit.
Zoals ik in mijn twee voorbeeldjes laat zien gaat het niet enkel over de dood. Ik kan er nog veel meer geven die uitgekomen zijn maar niets met overlijden te maken hebben.
Indien we de boodschappen inderdaad van de geestelijke wereld doorkrijgen dan is de vraag wat belangrijk is. Voetbaluitslagen of de juiste lottonummers? Voor ons misschien maar de geestelijke wereld leent zich daar niet voor.
Hoezo The Mask? Heb ik iets gemist?
Ik geloof dat alleen de echt grote lijnen, de echt belangrijke gebeurtenissen in je leven vast staan. Als alles al vast zou staan, staat dus ook vast hoe je daar mee omgaat. En dat betekent weer dat je dan slechts als een computer een voorgeprogrammeerd programma afdraait en daar leer je niets van.
En daar geloof ik dus niet in. Je schetst boven de grote lijnen, en hier in dit leven vul je de details in.
@Mick, ik geloof dat je levenslijnen 100% vaststaan. Ook of je die keuzes krijgt of niet. Van belang is je Karma. Je ziet dat ook om heen. Mensen waarbij alles goed gaat en omgekeerd: mensen waarbij hun hele leven tegenslag op tegenslag is. Je bent voor het geluk geboren of niet. Daar valt niets aan te doen. Het leerproces kan ook betekenen dat je diep in het stof moet bijten om in een volgend leven je geluk te kunnen waarderen.
Ko, bedoel je met je levenslijnen dan de grote lijnen of echt alles? Maar dan leer je toch niets? En dan heb je (tot op zekere hoogte) in jouw visie dus ook geen vrije wil?
@Mick, ik denk dat we maar heel beperkt een vrije wil hebben. Ik zou tientallen voorbeelden kunnen geven waaruit dat ook blijkt. Vandaar dat ik me zo afzet tegen de geluksindustrie. Ja, we leren wel degelijk iets namenlijk dat we de kansen die ons door de Kosmos worden geboden moeten aanpakken en dat vechten tegen de bierkaai zinloos is.
Maar daar schuilt een heel groot gevaar in, in die spirituele houding dat sommige dingen nu blijkbaar niet de bedoeling zijn. Zo zijn er bepaalde dingen nooit op mijn levenspad gekomen omdat ik ook zo dacht. Nu achteraf weet ik dat het gewoon mijn zware passiviteit en luiheid zijn geweest waardoor ik het nooit ben tegengekomen.
Nee, achteraf gezien vind ik dat je dan beter juist wel voor de geluksindustrie kunt gaan en proberen wat van je leven te maken in plaats van altijd maar passief op de bank te zitten met de overtuiging als het de bedoeling is dan gebeurt het wel………….. niet dus.
@Mick, thuis op de bank blijven zitten is niet de bedoeling van de Kosmos. We moeten ons wel nuttig maken. Maar overdreven veel inspanningen om een hoger doel te bereiken is zinloos als dit doel niet voor ons is weggelegd.
@Mick. Jij hebt hier de meest verheven kijk. Ik heb in elk geval meer respect voor mensen die hopend en strevend en zich inzettend (ook tegen beter weten in), tenonder gaan dan voor luie zeurders.
Btw Ko, jij kwam destijds uit een goed gezin (enig kind?) en had alle kansen om te studeren en een kansenrijk diploma te behalen. Je hebt die studie evenwel voortijdig opgegeven. Was je ziek, zat je in de problemen, of was het toen al simpelweg je bad karma (of het besef daarvan)?
@Anne, nee mijn ouders hadden helaas niet het geld om mij te laten studeren. De opleiding die ik graag wilde volgen ging daarom niet door. Ik werd min of meer gedwongen om te gaan werken. Maar er was toen werk genoeg. De werkgevers stonden voor me in de rij. Pas vele jaren later ben ik alsnog gaan studeren.
Het besef van bad Karma was er al heel jong. Toch heb ik me er altijd tegen verzet. Het heeft een bikkelharde vechter van me gemaakt. Maar het resultaat bleef nul.
Als je in karma gelooft, dan kun je er misschien ook vanuit gaan dat je dit zelf hebt opgebouwd. Ook nu in het dagelijkse leven, zeggen we maar al te vaak tegen onszelf : he, dat doe ik nooit meer. Of bijvoorbeeld zeggen we : mocht ik ooit nog eens terug komen op de aarde dan doe ik dat nooit meer. Zo maken en bepalen we ons volgende nieuwe leven. Het karma wordt gemaakt en opgeruimd.
Toch is de vraag of het leven nuttig is, een vraag waarop we ons bestaansrecht baseren. Is het niet nuttig, wat doen we dan hier?
Bill Gates had het goed begrepen, zoals de computer funtioneert zo ook zit de mens (even gemakshalve gezegd) in elkaar.
De programma’s die je als kind opgelegd zijn begrijp je later niet meer.
De geërfde genen, met ingevulde informatie.
De werking van de biologie is evenmin begrepen.
Het karakter hangt af van de chemie van het lichaam.
Dan ook nog het karma, wat je wel vergeten bent maar dat daarmee niet verdwenen is uit je ziel/ geest.
Dan nog de keuze/index van ouders en omstandigheden, die niet op een presenteerblaadje worden meegeleverd.
@Ko. Er zijn ook mensen die ogenschijnlijk alles meehebben. Die gelukkig zijn opgegroeid, gezond zijn, een bloeiende carrière en een mooi en gelukkig gezin hebben en die plotsklaps, als een donderslag bij heldere hemel, vroegtijdig alles verliezen door bv ongeval of ziekte. Iedereen kent wel zo’n voorbeelden. Hoe verklaar of noem je dat dan?
@Anne, dat is een interessante vraag. De mens ziet pas welk een groot geluk hem ten deel is gevallen als hij alles verloren heeft. Gaan we uit van dat leerproces dan zou je kunnen zeggen dat deze mensen hun geluk niet voldoende hebben gewaardeerd en daarom een straf van de Kosmos ontvangen. Of het zo werkt weet ik niet. Maar toch..
Kijk ik naar mijn eigen leven dan zijn me een paar kansen geboden die ik niet of te laat heb gezien. Een tweede kans komt nooit weer. Mijn leerproces is hard geweest. In een volgend leven zal ik die fouten nooit meer maken. Het enige dat ik nu mag/kan doen is andere mensen proberen te waarschuwen. Misschien is dat ook mijn Kosmische taak. Mijn moeder geloofde daar bijvoorbeeld heilig in. Ieder mens krijgt een taak te volbrengen was haar mening.
Nu proberen wij nietige mensjes alles te verklaren maar dat doen we vanuit onze beperkte manier van denken. Zoals ik hierboven schreef: ik ben er nog niet uit….
Inderdaad, de een heeft schijnbaar al het geluk van de wereld. De ander pech.
Bij de een staan alle capaciteiten a.h.w. in de etalage, terwijl je bij een ander aan moeten bellen en je verrast wordt wat er achter de deur geboden wordt.
Om je zwakheden op te sporen zijn er wel degelijk middelen die je verder kunnen ondersteunen.
Als ik naar de natuur kijk, dan geeft mij dat het idee : het leven heeft geen nut.
Ik zie er wel de schoonheid en een ingewikkeld proces van eten en gegeten. Nut?
Misschien zouden we eerst onze bio-chemisch bestaan moeten begrijpen.
Waar ik in geloof?
Zeker in reïncarnatie, en vooral dat je in ieder leven het nodige te leren hebt. En dat je daarom bepaalde dingen op jouw pad krijgt. Dus ja, ik geloof ook dat een groot deel van je leven (in dit leven) vast ligt, maar ook dat je zelf wel de keuzes hebt/krijgt om er wat mee te doen. Dus je wordt geboren: dat is punt a en je moet naar punt b. Dit kun je rechtstreeks doen, of met omwegen. Je kunt het snel doen, zonder om je heen te kijken, of op je gemakje. Er zullen ook obstakels zijn op je wegen daar kun je omheen of er dwars doorheen. Allemaal keuzes dus die jij hebt in jouw leven wat dus ergens eigenlijk ook vast ligt, allen de manier waarop jij het doet niet. En neem je de lessen die je moet leren niet ter harte dan krijg je ze in een volgend leven weer net zo. Daarom heeft zelfmoord zo weinig zin. En daarom lijkt het alsof iemand alleen maar ellende in zijn leven heeft of een ander alleen maar geluk. Ik geloof dus in, wat er ook gebeurt, jij altijd jouw eigen keuzes hebt. En bedenk: geen keuze is ook een keuze. Met andere woorden dan laat je dus het gebeuren zoals het dan maar gebeurt.
Ik zie het leven (al onze levens) dan ook als een grote leerschool. Je begint in bv. de kleuterklas en eindigt als je de universiteit met goed gevolg hebt doorlopen. Met andere woorden, dan ben je dus ‘geestelijk’ zo ver dat je niet meer hoeft te reïncarneren. Eigenlijk zit je dan op het ‘Goddelijke’ dus meest zuivere niveau. Dat is de weg waar wij uiteindelijk naar toe moeten. Alleen….. ik heb werkelijk geen idee in welke klas ik nu zit hahhaha. Wat ik wel in mijn eigen leven bemerk is, dat ik mensen ontmoet waarvan ik voel( weet) die zijn een stuk verder dan ik, maar ook andersom…. dat ik dan denk… zo die heeft nog een lange weg te gaan zeg.
Ik geloof ook in andere dimensies. Men zegt niet voor niks. Hij is het hoekje om gegaan. Wel dat is dus ook werkelijk zo. Als je dood bent zit je in een andere dimensie en die is echt niet omhoog in de lucht (onze hemel dus) ben je mal die is vlak naast je, maar je ziet en bemerkt die niet. Behalve soms dan… als je anders kunt ‘openstaan’. Dan zie je het wel.
Alles ervaar ik ook als ‘energie’, maar dan met verschillende krachten, frequenties.
En al die verschillende dimensies hebben ieder hun eigen frequentie. Dus denk ik dan het heden, het verleden en de toekomst hebben ieder hun eigen frequentie. Alleen kunnen wij dat niet zien. laat staan tegelijkertijd, maar daarom kunnen zij wel tegelijkertijd bestaan!!! Toch? Waarom niet??? Dit noemen ze de ‘kwantum’ theorie, geloof ik.
Sorry Ko, een heel verhaal, maar moest het ff kwijt. Praat wellicht in het vervolg makkelijker als je weet hoe iemand denkt, toch? Met 33 toeren (jou ook bekent) heb ik het hier wel eens summier over gehad. Ik wil hier zeer graag verder over bomen. Wellicht een ideetje?
Lieve groet, Wolfje
@Wolfje, in grote lijnen komen onze standpunten overeen. Verder bomen? Volg mijn weblog zou ik zeggen.
@anne
Ja je hebt het ook andersom, veel verdriet en ellende in de jeugd door ziekte en de sociale klasse waarin men opgroeide en ondanks alles toch gelukkig met een een gezin. En daar komt Ko’s zijn voorbeeld over de kosmos, wat dat ook moge zijn, van pas. Niet op de bank blijven zitten maar je dienstbaar opstellen ook al is dat (door ziekte of anderzins) niet makkelijk en uiteindelijk toch een hoger doel ook al leek dat niet voor je weggelegd
@Wolfje
Mooi uitgelegd als je het zo beknot moet doen op een weblog net zoals deze clip die ik hierbij toevoegd.
Het is dus om de leek een klein beetje inzage te geven ,want het is wat complexer maar de basis is om het begrijpelijk hier te houden.Voor dat enkele daar over vallen dit is niet arogant bedoeld maar informarief.
Hulp, inzichten en intuïtie komen op zoveel manieren bij ons, dat het nauwelijks te onderscheiden zal zijn of iemand op dat moment de rol van een engel vervulde of dat je open stond voor een signaal, of je eigen intuïtie. Naderhand zullen we het zeker kunnen onderscheiden wat het nou was.
Mooi die link van Michel hier net boven.
Zo hoef je niet dood te zijn om voor anderen een engel te zijn.
Je hoeft eigenlijk alleen open te staan, ontvankelijk te zijn.
Erg mooie duidelijke voorbeelden hierboven.
Voorbeeld: de boekwinkel had weer een aantal aanbiedingen zag ik in het voorbijgaan, waar ik naast een aantal van die kleine boekjes met mooie spreuken ook “Wonderen bestaan”van Albert Clayton Gaulden tegenkwam.
Hij beschrijft iemand die de keuze heeft tussen verschillende universiteiten, die ziet de naam van één van de twee op het t-shirt van de pizzabezorger en volgt die hint, dergelijke dingen.
Dat gaat helemaal over dit soort voorbeelden als jullie net beschrijven en je daarin verder te trainen. Alleen al dat ik zonder bewuste aan-leiding naar die winkel ging was misschien al leiding.
Ik ben in het boekje bezig en zie dat door die ontvankelijkheid je steeds meer leiding en en inspiratie ziet. Uiteraard wel nuchter met je voeten op de grond blijven staan, er niet helemaal in opgaan.
Het zal een mooie samenwerking zijn.
@Michael,
Mooi clipje….en ik vatte het als compliment op hoor. Bedankt.
@Wolfje
Het was ook naar jou toe een compliment, en geen dank hoor maar jij die de moeite nam om inzage te geven in deze materie!
@Ko, dat ben ik op zich met je eens dat je geen energie moet steken in iets dat niet voor je weggelegd is. Probleem is echter dat je dat hier op aarde niet meer weet!
@Mick, een van de weinige voordelen aan het ouder worden is het besef dat de klok sneller is gaan tikken. Ik heb tomeloos veel tijd en energie in zowel mensen als projecten gestoken die niets hebben opgeleverd. Die tijd heb ik niet meer. Ik wil nu snel resultaten zien. Zo niet, dan haak ik af. Dat had ik veel eerder moeten doen maar ja het verstand komt met de jaren zullen we maar zeggen.
Wat een prachtig geschreven stukje,het raakt me diep…ja lieve Ko,ik zie
het letterlijk als waarschouwen,wij mogen de waarheid schouwen,en wat een voorrecht,maar soms ook een handicap,als we de dood aan zien komen,en toch..dood en leven,geboortekanalen,naar andere werelden,werelden ,kabbalah,bewustzijn…to be or not to be…that’s the question…
be-wust-zijn..en blijven..lol
liefs Karnayna
Beste Ko,
er zijn geleerden (en niet de eerste de besten) zoals de Engelse prof. Murdoch die onderzoek doen naar dingen waar we nog geen sluitende verklaring voor hebben. Zijn onderzoek gaat over het vermogen van mensen om vooraf te weten wie hun belt. Hoe vaak denk je aan iemand ..en dan gaat de telefoon en heb je die persoon aan de lijn. Het grappige is dat hij inmiddels ook dat onderzoek heeft uitgebreid naar emailen. Het klinkt wonderlijk maar ook daar doet zich dit fenomeen voor.