Ooit gehoord van Wolfgang Peppmeier? Wolf doet zijn naam eer aan want hij geeft pep(p)talks én workshops. Maar bovenal is Peppmeier hoofdredacteur van het vakblad TOPHAIR Benelux. Hoewel Wolf dus met zijn handen diep in de haren zit haalt hij daar juist zijn inspiratie vandaan. Hij ontpopt zich als een soort geluksgoeroe. Helaas is ons geluk voorbestemd; daar verandert Wolf Peppmeier niets aan. Dat wil niet zeggen dat Peppmeier de zoveelste zakkenvuller is die de toets der kritiek niet kan doorstaan. Hij heeft best zinnige dingen te melden en rekent daar geen woekerprijzen voor.
De nieuwste cursus van Peppmeier is goed nieuws voor de mensen die worstelen met overgewicht. Vergeet Sonja Bakker en ga schrijven! Dat is de boodschap van Wolf. Op zijn website geeft hij de volgende toelichting:
“Schrijvend gaan we op zoek naar onze frustraties, stressoren en angsten. Wat vreet aan ons dat we veel moeten eten? Mensen met overgewicht hebben over het algemeen een minder goed zelfbeeld en meer depressies. Wij eten teveel door bijvoorbeeld stress en frustraties en krijgen daardoor problemen met ons zelfvertrouwen. Om meer zelfvertrouwen te krijgen kijken we naar onze talenten en kwaliteiten.
Ondanks dat slank zijn zo simpel is lijkt het voor velen moeilijk. Je hebt er dus baat bij om je motivatie te verhogen. Vervolgens gaan we op zoek naar onze inspiratiebronnen. Zijn er situaties, hobby’s, plaatsen, kunst, muziek, boeken of bepaalde mensen die je inspireren? Geïnspireerde mensen zijn actiever, minder vermoeibaar en blijven slanker.”
Wolfgang geeft de workshop in Laren (NH). Deze omvat vijf avonden en kost 150 euro. Weinig geld voor een workshop met maximaal zeven deelnemers. Dit doet vermoeden dat Wolfgang serieus een poging wil wagen mensen met overgewicht een stapje te helpen naar meer levensgeluk. Maar is (leren) schrijven daar dan dé oplossing voor?
Om te beginnen geloof ik dat afvallen en schrijven weinig met elkaar gemeen hebben. Ik zie om me heen dat mensen met veel stress eerder te weinig vet dan te veel hebben. Maar het tegenovergestelde komt ook voor. Een gezonde levensstijl lijkt me een betere remedie tegen overgewicht dan schrijven. Dat neemt niet weg dat in het betoog van Peppmeier een aantal elementen zitten die de moeite van het overdenken waard zijn.
Schrijven is namelijk een goede manier om je frustraties en verdrietjes van je af te zetten. In deze op het individu gerichte maatschappij, waarin de sociale betrokkenheid tot een minimum is teruggebracht, leven we op eilandjes. Kom vooral niet te vaak met je sores bij een ander aan want dan keert men zich van je af. Toch wil jij je verhaal kwijt. Door dit op te schrijven geef je het een plek en kun jij je “harde schijf” leeg maken. Gelijktijdig dwingt schrijven je gedachten te ordenen. Al schrijvende kom je soms tot verhelderende conclusies waarmee je de draad van je leven weer kunt oppakken.
De filosofie van Peppmeier is dus niet zo gek. En zeg eens eerlijk, hebben we niet allemaal ooit geroepen: “ik ga een boek over mijn leven schrijven!” Een enkeling doet dit inderdaad en niet zelden als een vorm therapie. Sommige hebben dan ook nog het geluk een uitgever te vinden en worden als auteur zelfs beroemd. Met name als de lezer iets herkent. Aardig voorbeeld van zo’n groot succes is Kluun. Geen literair genie maar zijn verhalen zijn autobiografisch en staan ook dicht bij de realiteit van ons bestaan. Wat Kluun beschrijft in “komt een vrouw bij de dokter” kan iedereen overkomen.
De doelstelling van Peppmeier is niet om zijn cursisten klaar te stomen voor het schrijverschap. Wat hij wil aantonen is dat schrijven je leven in positieve zin kan veranderen. Ik ben dat volkomen met hem eens. Mijn leven is niet over rozen gegaan. Maar de schrijverij heeft mijn leven absoluut verrijkt. De weblog waarop je dit nu zit te lezen is echter niet uit frustratie ontstaan. Ik schreef voor mijn plezier verhalen over het singlebestaan en wilde dat ergens op het Internet parkeren. Gaandeweg is mijn weblog een andere kant op gegaan.
De enorme bezoekers aantallen hebben mij verrast. Toch is dat nooit mijn streven geweest. Ik zie het schrijven als ontspanning. Maar het moet wel ergens over gaan. Ik lok ook een interactie met mijn lezers uit. Soms loopt dat een beetje uit de hand. Maar dat hoort er in webloggersland nu eenmaal bij. Ook Peppmeier leert zijn cursisten weloverwogen met onderwerpen aan de slag te gaan. Door een thema aan te pakken waar je iets van weet of waar je belangstelling bij ligt, zit je niet verlegen om inspiratie.
Schrijven om af te vallen vind ik een aardige vondst van Wolf. Of dat werkt betwijfel ik ten zeerste. Dan heb ik wel een betere suggestie. Wie overweegt de training van Wolfgang te gaan volgen moet dat niet doen in de hoop van zijn overtollige vetmassa verlost te worden. De diepere gedachte achter deze cursus is belangwekkender. Meer zelfvertrouwen en het ontdekken van talenten bijvoorbeeld. Ook het contact met andere cursisten kan een stimulans zijn. Schrijven is leuk, heel leuk zelfs. En bedenk het oude gezegde: Wie Schrijft, Die Blijft.
Ondanks de kromme gedachte dat schrijven een slankmaker is beveel ik Peppmeier van harte aan. 035 – 531 26 88 of
06 – 546 746 73
Geluk is maakbaar en daar spelen dit soort types handig op in door je te leren dat geluk te maken. Zo probeert iedereen zijn graantje mee te pikken of het nu deze man is of Sonja Bakker of wie dan ook.
Geluk zit in je hart en van daaruit werk je aan je uiterlijke geluk.
Ko,
Geluk is dat wat je van iets maakt, je kan door dingen te doen of te laten zelf ook je eigen geluk creëren.
Al zeggen velen … je bent voor het geluk geboren of niet…. !
Dit is ten alle tijden wat iemand van of over geluk denkt, de één vind geluk in de liefde maar de ander moet zoals je weet een groot banksaldo hebben om zich gelukkig te kunnen voelen.
Dus geluk is wat je er zelf van maakt, en of zo iemand jou het pad van het geluk op kan sturen…. ja, als je het niet meer weet dan misschien wel.
Maar verder ach, jij bent het toch zelf, die je eigen geluk schaapt en bepaalt en daarmee hou je gelijk weer wat euro’s in je zak en dit maakt je dan ook weer gelukkig!!!
@André, de definitie van geluk is gerelateerd aan referentiekaders. Het bezit van voldoende geld om je vrij te kunnen voelen is voor mj het grootste geluk van de wereld. Daar kan niets tegenop. Maar wie dat geld al bezit kampt misschien met een slechte gezondheid of verlangt naar meer liefde in zijn/haar leven en vindt dat hij te kort is gedaan. Geluk is inderdaad relatief. Maar maakbaar is het beslist niet, het overkomt je.
Ko,
Ook hier kan je weer zelf de hand in hebben, dit blijft misschien een rede tot discussie… maar dat als je wilt jij je eigen gelluk kan maken is zeker, alleen hang het er weer vanaf wat iemand onder geluk verstaat !!!
@André, geluk is kunnen genieten zonder beperkingen. Maar over het algemeen is geluk iets abstracts is zoals ik hierboven al schreef: afhankelijk van je referentiekaders. Iemand in de bijstand kan van die “fooi” riant leven in een derde wereldland maar is hiet tot de Voedselbank veroordeeld.
Voor mij is een partner nooit mijn hoogste doel geweest. Voor een ander is dat het wel. Die beklaagt zich over zijn liefdesleven als hij niemand kan vinden. Weer een ander heeft een partner maar is daar niet tevreden mee en kijkt naar het gras bij de buren.
En dan niet te vergeten gezondheid. Maar wat als alles in je leven tegenzit? Te weinig of geen werk, geldgebrek, geen partner en ook nog een slechte gezondheid? Wat is die persoon dan zijn of haar geluk? Dat ie dankzij de voedeselbank nog net niet omkomt van de honger?
Maar ja, die discussie is hier al vaak aan de orde geweest. Ik denk dat je geluk het beste kunt samenvatten door het te benoemen als een zorgeloos bestaan met voldoen ruimte voor zelfontplooiing. Leuk werk, een fijne woning, geen geldzorgen, een hechte vriendenkring, een lieve partner en een goede gezondheid. Dat is geluk, hoewel veel mensen het niet beseffen.
Vanzelfsprekend bestaat er altijd een overtreffende trap avn geluk. Zo ken ik genoeg mensen die het geluk letterlijk in de schoot wordt geworpen. Alles wat ze aanpakken is succesvol. Spelen ze een keertje mee in een lotterij winnen ze ook nog de hoofdprijs enz. Maar we kennen ook het omkeerde.
Ko het geluk wat jij beschrijft is materieel geluk.
Voor mij is geluk toch iets anders en dat heeft niets met geld of gezondheid te maken, maar tevreden zijn met wat je hebt. Dat kan dus ook zijn als bijstand hebt, want het kan nog erger, niets hebben.
Geluk is dus ook tevreden zijn en dat zul je met al die zaken nooit zijn als het niet in je zit, tevredenheid.
@René, ik denk dat jij inderdaad van veel geluk kunt spreken en daar zeker tevreden mee mag zijn ondanks die slechte gezondheid want het kan inderdaad nog veel erger…. Maar daar kwamen hier al eerder niet uit. Een mens beseft pas wat hij gehad heeft indien hij alles kwijt is. En die situatie ken ik maar al te goed.
“Een mens beseft pas wat hij gehad heeft indien hij alles kwijt is. En die situatie ken ik maar al te goed”
Ik ken die situatie ook Ko en dan toch zit juist het geluk in kleine dingen. Je kunt wel blijven ‘hangen’ in wat zou kunnen zijn of wat je vindt dat het had moeten zijn, maar daar word je dus echt niet gelukkig van.
Wat wordt er toch altijd een berg onzin gegald over armoede.
Het is zo gemakkelijk met een Volgevreten vette buik over honger
en armoede te spreken. Ja, want het kan toch altijd minder.
Waar zijn die mensen, die dat zeggen. Waar doen zij afstand van?
Helemaal niks, bla bla bla ik noem dat sociaal kakelen.
Waar doen zij afstand van, en hier is geen volgevreten vettebuik. Als jij @Nètwerk wat beters te vertelen hebt…. nou is je kans…. Wat is jou “GELUK”
Sterkte….
André, ik kan zoveel dingen waarderen. Ik had vandaag nog pech met mijn auto, maar uiteindelijk werd alles zo goed geregeld door de anwb, dan denk ik ook “dat is ff geluk “hebben. Maar mensen die zo minzaam over anderen kunnen doen, brrrrrrrrrrr. Ik kan daar niets mee.
Ik denk dat mensen die schrijven vaker zichzelf tegen komen en situaties nogmaals in gedachte doorlopen om zo tot een oplossing te komen of iets van zich af te kunnen schrijven wat ook weer ontlast .Denk dat dat wel ten goede komt aan je belasting die je meedraagt of dat nu lichamelijk is of geestelijk .Iets wat in je hoofd zit of iets waar je zelf mee zit onder woorden te brengen en je gevoel erbij omschrijven lijkt mij iets goeds ,hoeveel mensen hebben er wel niet een dagboek of schrijven zo stukjes van de dagelijkse dingen op en kunnen zich op de manier een stukje ontlasten waar ze op dat moment mee zitten …misschien is het dus wel waar dat schrijven slank maakt maar niet perse figuurlijk maar ook verhelderend werkt en je kan ontlasten waardoor je je wat beter voeld .Of iets kunnen schrijven wat in je fantasie speeld dat op papier te zetten en een vleugje van jezelf bij in stoppen lijkt me ook ten goede komen aan jezelf een beetje in balans komen met mind en body .
En geluk is inderdaad voor iedereen anders en daar heb je ook recht op om dat zelf te bepalen waar voor jouw die grens ligt of waar je waarde aan hecht .
Ik ben al snel tevreden maar dat komt omdat je weet dat de mogelijkheid op nog meer slechts in je dromen is ..dus kan blij zijn met iets simpels .Zou je me nu vragen wat ik ala minuut zou willen en dat dan ook daadwerkelijk zou krijgen dan roep ik garandeer de gezonheid van mijn kinderen geef me geld genoeg en neem mijn zorgen mee en ik kan een hele lange tijd hierop vooruit .Maar zo werkt het niet ,voor nu is voor mij geluk de maand goed doorkomen genoeg eten rekeningen betaald een keer een leuke meevaller kinderen die goed in hun vel zitten en opstaan met een glimlach op hun smoeltjes en daar haal ik nu mijn geluk uit maar het mag altijd ietsjes meer zijn hoor ….Ik denk dat geluk ook afhangt van de manier waarop je in het leven staat en wat het je gebracht heeft geluk kan heel simpel zijn maar niet iedereen houd van simpel en loopt aan dat geluk-momentje voorbij omdat er andere zorgen meespelen .
Ik zou iedereen wel wat geluk gunnen kan best delen mocht ik over hebben
@netwerk ben het wel een beetje met je eens wat ik voornamelijk zie hier om me heen is de mensen die relatief weinig hebben te besteden de grootste helpers en delers zijn ..ook de vrijwilligers die onbetaald werk doen om anderen te helpen hebben vaak zelf ook geen vette bankrekening .Maar ik denk ook dat het komt doordat men juist weet hoe het is om nog minder dan minder te hebben en daardoor gemakkelijker de handen uit de mouwen steken .Je ziet het ook in oude volksbuurtjes waar men elkaar nog helpt met gesloten portomonee waar de buurvrouw de was nog voor je draaid omdat je wasmachine stuk gaat en waar een naaste buur met een pan soep voor de deur staat omdat ze weten dat je het niet zo breed hebt…je moet het zien en willen erkennen en je ogen er niet voor sluiten en om dat te doen moet je soms toe durven geven dat het gras niet altijd groener is bij de buren maar ook kaalgevreten kan zijn vol met onkruid .Het is nu eenmaal niet altijd aannemelijk dat er eten op tafel staat en dat rekeningen kunnen worden betaald en dan kan je roepen doe er zelf wat aan waarom een ander helpen je hebt er zelf voor gekozen of je moet er zelf maar zien uit te komen …makkelijk roepen soms heb je gewoon een steuntje in de rug nodig en maakt daar dan dankbaar gebruik van …ik vind dat iets om te prijzen dat er mensen zijn die erkennen dat er mensen hulp nodig hebben en er daadwerkelijk iets aan doen of dat nu via een geld donatie is of gewoon via een handje die je uitsteekt .
@Tanja, zo denk ik daar ook over. Het lijkt me een verademing om van mijn financiële zorgen verlost te zijn. En ja, veel mensen hebben die zorgen deels aan zichzelf te danken. Ze waren te eerlijk, te netjes, te positief ingesteld of te goed gelovig. Maar scheidingen, verlies van een baan, ziekte en een corrupte overheid zijn situaties die vaak buiten je macht om je tot de bijstand veroordelen.
Armoede is lang niet altijd ontstaan door een slecht financieel huishoudbeleid zoals sommigen nog altijd denken die in hun leven weinig of geen tegenslag hebben gekend. Rijk worden doe je niet door iets over te hebben voor een ander. Ook niet door hard te werken maar door op de juiste momenten te graaien.
Het is inderdaad zo dat mensen die veel tegenslagen hebben meegemaakt openstaan voor de noden van een ander. Maar van deze Christelijke regering moeten de minima het beslist niet hebben.
Tja en als die armoedzaaiers dan een sigaretje roken (als troost) dan wordt hen dat ook nog misgund.
@ Reja.
“Rijk worden doe je niet door iets over te hebben voor een ander. Ook niet door hard te werken maar door op de juiste momenten te graaien.”
Rijkdom is relatief en heeft in eerste instantie niets met geld te maken, maar je met je gevoel.
Maar goed het is zoals je zegt die discussies hebben we al eens gehad. Aan de andere wakker je ze zelf steeds weer aan, dus vraagt dat om reacties.
En nee Netwerk mensen mogen best roken net zo goed als dat iedereen kaviaar mag eten, rijk of niet, maar je moet het je wel kunnen veroorloven en als je zelf keuzes maakt of je prioriteiten daar legt waar het op dat moment niet verstandig is, dan moet je ook niet zitten zeiken.
Ik wil best wel een BMW rijden, maar kan hem normaal niet betalen, maar als we drie dagen per week niet eten misschien wel. Maar ja wat heb aan het rijden in een BMW als je dat met een knorrende maag moet doen, dus rijden we hem niet en eten we lekker en dromen gewoon verder over zo een mooie auto.
@Reja, het verschil zit het in het feit dat jij jouw normen aan anderen wilt opleggen.
Jij zult nooit een sigaretje roken, al sterf je van de armoede.
Weet je hoe bekrompen je bent als je een ander dat sigaretje niet gunt?
Je zou een goede beurt maken door een slof weg te geven en over je eigen beperkingen heen te zetten, held.
@Nètgeenwerk
Blijkbaar is lezen je sterkste punt niet, niet erg handig op internet, maar ik zeg juist dat ik iedereen alles gun, maar de ze zelf hun prioriteiten moeten stellen en niet moeten zeuren als ze dat verkeerd doen
@ Reja, jij maakt niet uit waar de ander zijn prioriteiten neerlegt.
Wie ben je wel?
@Nètgeenwerk
“maar de ze zelf hun prioriteiten moeten stellen en niet moeten zeuren als ze dat verkeerd doen”
Zoals je had kunnen lezen, doe ik dat ook niet, dat doen mensen zelf. Ik ben gewoon iemand met een mening die jij waarschijnlijk niet kunt waarderen en er een projectje van maakt. Maar ik doen niet aan dagbesteding voor derden. Dus ik zou zeggen zoek even een ander.
@Reja, Lachen met jou, jij bent een klager. Vooral klagen over mensen die dingen doen, zoals zij die doen. Mensen mogen niet roken, maar ook niet klagen als zij geen geld hebben en toch roken.
Zie je nu werkelijk niet waar jij je mee bemoeit?
Waarschijnlijk verdraag jij enkel mensen om je heen, die perfect zijn zoals JIJ.
Die mensen kom je blijkbaar hier niet tegen, dus wat let je om je eigen niveau op te zoeken. Ik zal je zeker niet missen. Dag.
Een peukje moet toch kunnen een ander neemt misschien een bakje koffie als ontspanning of een wijntje .Ik zie niet in waarom iemand die weinig te besteden heeft niet een sigaretje zou kunnen en mogen roken moet je dan maar meteen alles inleveren ..dan kan je alles wel als luxe middel gaan zien ..Niet met zeep wassen maar met zand geen tandpasta geen toetje na de maaltijd geen koffie geen make up gewoon als een spook de straat op .Nee vind dat een beetje onzin ..het lijkt me al zwaar genoeg (is het ook ) en om alles dan maar in te leveren omdat het anders lijkt alsof je geen priotiteiten steld vind ik een beetje bull.
Zou anders worden waneer je 7 pakjes in de week rookt en je weekbudget de lucht in blaasd.Het moet wel dragelijk blijven en de een doet dat met een sigaretje de ander met een bak koffie en een krantje en weer een ander neemd een glaasje wijn na de maaltijd .Gaan we dan overal op letten mogen ze dan niks meer?Beetje vreemd .Misschien hebben ze wel een keuze gemaakt wat lege flessen inleveren en een pakje shag kopen .Op water en brood leven is niet te doen en iedereen heeft recht op iets voor zichzelf ,zolang de (indien die er zijn )kinderen niks tekort komen en je zelf een sigaretje rookt om even letterlijk wat stoom af te blazen of gezellig een momentje te hebben wat is daar mis mee .En ook al ben je alleen met een budget die onder de maat is dan nog wie zijn wij om dat te verbieden ,vind dat namelijk veelste ver gaan .
whhaha kan niet aanpassen ik zie staan priotiteiten (zal vast niet mijn enige fout zijn maar moet natuurlijk prioriteiten zijn )
Als je schrijft kun je in elk geval niet eten
@Annojo, zo had ik het nog niet bekeken.