Pakjesavond | Ko van Dijk Vertelt

Pakjesavond

Het is lang gelegen dat ik het Sint Nicolaasfeest in goed gezelschap heb doorgebracht. Vandaag heb ik dat geluk en zullen mijn lezers het even zonder mij moeten doen. Ik ben uitgenodigd door een vriendin om met haar en haar familie de pakjesavond te vieren. Ik kijk er naar uit. Ze heeft twee jonge kinderen en daarom een (hulp)Sinterklaas met pieten besteld. Dat maakt het natuurlijk extra leuk.

Zoals andere mensen weken van de voren met het kerstfeest en de kerstversiering in de weer zijn had ik dat met Sinterklaas. Ik denk dat ik dit heb meegekregen van mijn ouders. Die pakten altijd flink uit. Mijn vader was een kei in dichten en mijn moeder maakte de surprises. Er stonden lekkere hapjes op tafel en tot besluit van de avond dronken we een glaasje eigengemaakte, warme bisschopswijn. Ook toen ik al lang wist dat de sint niet bestond werd er nog altijd op de deur gebonsd en gestrooid. Dan riep mijn vader steevast: “Kom nou eens kijken! Er staat een zak met pakjes voor de deur. De Sint heeft ons niet vergeten!” Wie mijn vader inschakelde om bij ons op de deur te bonzen en het strooigoed naar binnen te smijten is een geheim dat ik nooit heb kunnen ontrafelen.

Ik ben het niet eens met de stelling dat Sinterklaas alleen voor kinderen is. Juist volwassenen kunnen er veel plezier aan beleven. Eindelijk kun je een ander op een volkomen geaccepteerde manier de les lezen. Dat doe je met een toepasselijke surprise of met een snedig gedicht. Vanzelfsprekend moet humor de boventoon voeren. Of ik dat dichten van mijn vader geërfd heb weet ik niet maar het gaat me doorgaans soepel af. En zo kon het gebeuren dat ik van alle kanten verzoekjes kreeg voor literaire bijstand als de sinterklaasavond in aantocht was.

Dichten doe ik bij voorkeur ‘s nachts. Dan heb ik de meeste inspiratie. En als mijn motor eenmaal draait weet ik van geen ophouden. Zo kreeg ik eens de opdracht om een gedicht te maken voor een vrouw die met haar man overhoop had gelegen over nieuwe tegeltjes in het toilet. De ruzie was hoog opgelopen en had bijna een relatiebreuk tot gevolg gehad. Dat bracht me op het idee deze echtelijke twist breed uit te meten op een rol toiletpapier. Ik was op dreef en bedacht dolkomische situaties. Het werd mijn langste gedicht ooit. Na een nacht zweten achter een ouderwetse typemachine overhandigde ik met gepaste trots mijn dichtwerk aan de opdrachtgeefster. Die was dik tevreden. Zo niet de ontvangster. Nadat ze een paar coupletten had gelezen werd de rol in een hoek gesmeten. Dat was dom. In het binnenste van deze toiletrol zat een kostbare vulpen verborgen.

Als ik wat verder terugga in de tijd dan moet ik ineens denken aan een met veel zorg gemaakte surprise. Mijn moeder had op haar verlanglijstje een rechaud staan. Dat is zo’n warmhoudplaat met theelichtjes. Een nieuw huis was mijn moeders grootste wens. En dus knutselde ik van karton een huisje om de warmhoudplaat heen. De raampjes sneed ik uit en beplakte ze aan de binnenkant met folie. Het zag er geweldig uit. Ik stak de theelichtjes alvast aan en zette het geheel in onze kelder. Het bijhorende gedicht stopte ik in de zak. Mijn moeder kreeg de opdracht om te gaan zoeken naar de surprise. Die had ze snel gevonden want er kwamen enthousiaste kreten uit de kelder maar vlak daarna een ijselijke gil. Bij het oppakken ging er iets met de kaarsjes mis en vloog de surprise in brand. Mijn moeder wist zelf het vuurtje snel te doven door een trap tegen het door mij met veel inspanning gemaakte huis te geven. Van die surprise was niets meer over. De rechaud heeft, zonder verdere ongelukken, nog jaren dienst gedaan.

Zoals je ziet is het maken van een gedicht of surprise niet altijd van gevaar ontbloot. Je moet je op een anticlimax voorbereiden. Maar laten deze voorvallen je niet ontmoedigen. Het is immers de voorpret die niemand van je af kunt nemen. Ik wens mijn lezers succes met het maken van gedichten en surprises en een gezellige Sinterklaasavond toe .

© Ko van Dijk. Geheel of gedeeltelijke overname van de columns is niet toegestaan.

7 reacties

  1. 1
    karin zegt:

    Geniet er maar van, zolang het nog kan….

    http://www.telegraaf.nl/binnenland/2727334/__Dreigbrief_om_Zwarte_Pieten__.html

    Is dit erg dan …. :cry:

  2. 2
    karin zegt:

    http://www.telegraaf.nl/binnenland/2727334/__Dreigbrief_om_Zwarte_Pieten__.html

    Geniet er maar van, zolang het nog kan.

  3. 3
    karin zegt:

    Oh, sorry, dubbele reactie.

  4. 4
    liesbeth zegt:

    En heeft de Sint jou meegenomen naar Spanje?

  5. 5
    karin zegt:

    Nee, ik ben niet stout geweest… :wink:

  6. 6
    liesbeth zegt:

    Nee jij Karin die rare Ko, wie zoet is krijgt lekkers wie stout is de roe!

  7. 7
    Johnny Misantroop zegt:

    Ik zag Ko samen met Huntelaar in Madrid. Bleek Ko weggekocht te zijn door de Jezuïeten en Opus Dei. Voor slechts een paar miljoen minder dan Klaas Jan Huntelaar houdt Ko zijn kop over waarom Natalee, Maddie en Peter R. de Vries al lang in de zak zitten.

RSS Feed for this entry