Hoeveel relaties worden er aangegaan vanwege de complexiteit van deze maatschappij? Een van mijn stelregels is dat als twee mensen hun krachten bundelen zij gelijk zijn aan drie. Het leven alleen is zeker niet gemakkelijk. Ik weet daar alles van. Voor veel singles komt dat besef rond de feestdagen het meest tot uitdrukking. Maar gedeeltelijk hebben ze de eenzaamheid aan zichzelf te danken. Ze stellen te hogen eisen aan hun toekomstige partner en zijn niet bereid de liefde nuchter te bezien.
In een land dat mede dankzij de Balkenbende God voor ons allen en ieder voor zich predikt, wordt je dagelijks geconfronteerd met onbegrip, afgunst en liefdeloosheid. Graaicultuur tegenover armoede is slechts één facet. Sociale armoede is de andere. Met je zorgen moet je vooral je omgeving niet lastigvallen. Vrienden maak je wanneer het je goed gaat. Die vriendenkring verdampt als sneeuw voor de zon als het je tegenzit.
Het is een misverstand dat je in een grote stad sneller echte vrienden maakt. Neem Amsterdam, de stad met 45% alleenstaanden. Op elke hoek van de straat een kroeg, al het denkbare vertier binnen handbereik. Kun jij je daar dan eenzaam voelen? Jazeker, dat kan. We lezen regelmatig dat iemand al weken dood in zijn of haar huis ligt zonder dat het werd opgemerkt. Een angstige gedachte want de bewuste persoon heeft wellicht een urenlange doodsstrijd geleverd. Het kan mij en andere singles zo maar overkomen. Alleen al om die reden is het zo gek nog niet om te besluiten met iemand je leven te delen.
Geborgenheid als reden voor een vaste relatie? Misschien wordt het tijd op een andere manier naar de liefde te kijken. Op zoek naar het sprookje, zoals we kennen uit de jeugdboeken, daten we ons gek. Onze grootouders deden dat niet. Zij vroegen zich af wat ze voor elkaar konden betekenen? Hun huwelijk was de optelsom van het gewin. In feite is elke relatie de uitkomst van plussen en minnen, alleen stellen we andere eisen dan onze grootouders en ouders. We willen een waslijst aan emolumenten waarbij goede, spannende seks een van de prioriteiten is. Maar is die geborgenheid en veiligheid niet vele malen belangrijker?
We moeten ons rekenschap geven dat de mens van nature niet monogaam is. Binnen een relatie verliefd worden op een ander kan ons allemaal overkomen. Een relatietherapie is dan weinig zinvol. Buiten de deur honger krijgen en thuis gaan eten zal het advies zijn. Maar als het “leed” is geschied, valt er dan nog iets te repareren? Nee, ik denk dat zo’n flirt altijd zal blijven meespelen in die relatie. Vroeg of laat gaat de partner de balans in evenwicht brengen. En zo lopen vele moeizaam gerepareerde relaties alsnog op de klippen. Of moeten we het “uitstapje”van onze geliefde gewoon accepteren?
Stel dat we nu eens wat minder waarde aan seks en verliefdheid gaan hechten; we ons gaan realiseren dat die eeuwige jacht naar het ware geluk het najagen van dromen is. En stel dat we tegen onszelf zeggen: het leven alleen is veel te moeilijk. Zouden er dan niet veel meer mensen met een relatie gelukkiger zijn? Ik weet het wel zeker en voorspel dat na deze tussengeneratie er een nieuwe zal ontstaan die reëler tegen de liefde en relaties gaat aankijken.
Ko
Mooi stuk waar ik in veel wel je mening kan delen, maar ten aanzien van deze :
“Sociale armoede is de andere. Met je zorgen moet je vooral je omgeving niet lastigvallen. Vrienden maak je wanneer het je goed gaat. Die vriendenkring verdampt als sneeuw voor de zon als het je tegenzit.”
heb ik toch wel een kanttekening. Mensen die zich je vrienden noemen of waarvan jij vindt dat ze dat zijn die je alleen laten als het tegenzit, waren in eerste instantie al geen vrienden. Beide partijen hielden dus onder valse voorwendselen iets in stand dat geclassificeerd werd als vriendschap, maar wat het niet was.
Vrienden ben je door dik en dun. In gezondheid en ziekte. Als je die mensen om je heen hebt, dan heb je echte vrienden. De rest zijn misschien leuke kennissen.
@René, je hebt gelijk dat je echte vrienden pas in nood leert kennen.
@Mick Schtoppel, het is maar hoe je die zin wilt interpeteren. Misschien zoeken mannen ook wel naar de prinses die niet bestaat.
Met in de laatste zin van alinea 1 weer een dikke steek naar het vrouwvolk.
Ko,
En dan komt “toon hermans” weer boven met:
Je hebt iemand nodig
stil en oprecht.
Iemand die als het er op aan komt
voor je bid en voor je vecht.
En pas als je iemand hebt
die met je vecht en met je grient.
Dan pas kan je zeggen
ik heb een vriend(in).
Dit is in deze tegenwoordige tijd moeilijk, maar niet onmogelijk
Als wij (net wat je schreef Ko) onse eisen niet zo hoog stelde, en eens wat van een ander accepteerde zou het leven wat aangenamer zijn.
En is het vinden van een geliefde een avontuur en zoektocht met bergen en dalen…. En wie zijn wij om eisen te stellen.
Nou weet ik wel ik heb een vrouw uit duizende, en heb hier niets voor hoeven te doen alleen maar te behandelen op een beurs.
Terwijl ik eerst geen zin had om op de beurs te gaan staan…. zo zie je maar het kan plots
Maar stel je open voor een ieder die (positief) op je pad komt, je weet nooit wat de hogere machten hiermee voor jou mee van plan zijn.
Stel je open en wees “een vriend”
Mooi gezegd André:
Stel je open en wees “een vriend”
Zo werkt het. Je krijgt wat je geeft, maar dan nog kun je teleurstellingen verwachten, maar daar moet je dan maar niet te lang bij stilstaan.
Wat je geeft krijg je terug
Maar loop verder en kijk niet om, want anders loop je tegen een lantaarnpaal op.
Prettige feestdagen…..
Ach, je kan de hele bouqetreeks lezen en je bent er zeker nog niet achter, een irreëel beeld van een vreemde droomwereld met de slechterik en de reddende engelen.
Gelukkig zijn veel mensen volwassener of anders geconditioneerd. Alleen leven of naast hun levensmaatje, wel ieder een eigen leven en toch dingen delen, net iets meer dan je met een kennis of ene goede vriend zou doen.
Je bent zelf de kern van je eigen cirkel, waar die cirkel overlap heeft met je maatje of een goede vriend, daar ontmoet je elkaar. Maar je blijft wel compleet jezelf, daardoor ook veel sterker alleen of binnen een relatie.
Juist de nieuwetijdsmensen zullen dit verstandelijk beredeneerde beeld begrijpen en vaak aanhangen. Dat betekent zeker niet dat ze contactgestoord zijn of wat voor persoonlijkheidsstoornis dan ook hebben. Wat dat betreft is de huidige psychologie nogal achterhaald sinds het verwerpen van Jung, die juist wel deze identiteit begreep. En de archetypen waarop ik meen Herman te begrijpen.
Een nieuwetijdsmens zal je accepteren en liefhebben om wat je werkelijk bent, zelfs al ken je die kanten van je zelf niet eens, niet om wat je doet. Ze prikken daar toch wel doorheen.
Hoe kan je eenzaam zijn in je eigen complete cirkel?
Let wel, ik geef niet aan dat nieuwetijdsmensen contactgestoord of emotieloos zouden zijn. Integendeel juist. Zij kunnen door dik en door dun voor iemand gaan tegen alle beter weten in en hoe uitzichtloos ook volgens de omgeving, omdat zij heel diep van binnen in de ander kijken en proberen de ander het beste uit zichzelf te laten halen.
Bij elkaar blijven met leugens of alleen zijn zonder leugens? Die keuze is toch verstandelijk geredeneerd heel gemakkelijk gemaakt?
@ André had jouw bericht niet gezien tijdens het componeren van bovenstaande. Was helemaal voorbijgegaan aan de feestdagen en met name kerst. Feitelijk een gelegenheid voor verdieping en contemplatie en het vieren van het nieuwe licht dat al weer komt. Al weer! Licht in jezelf. Waarom stress en moeilijk doen als er zoveel is te vieren en om naar uit te zien, te delen? De ouden vierden dit joelfeest met familie en bekenden, dronken zich bol aan het joelbier wat speciaal voor deze gelegenheid werd bewaard en overdachten hun goede en slechte dagen.
Deze dagen kwam ik een mevrouw tegen met een overvolle winkelwagen vol kerstheerlijkheden. Ze had die dag besloten dat het nu kerstmis was en dat ze het nu ging vieren met alle dierbaren die ze daarvoor speciaal had uitgenodigd. Dan had ze op kerstmis zelf geen eenzaamheid, stress of problemen en haar handen vrij.
Geweldig toch? Waarom speciaal emotioneel zijn omdat de kalender het zegt dat je op die dag niet alleen mag zijn?
Er zijn in zoveel buurten en kerken kerstbijeenkomsten voor wie dat leuk vindt, gewoon gaan!
Een heel gelukkig kerstfeest iedereen!
@Anne, “Ik vermoed dat Ko wat te laat tot het besef komt van wat hij zegt in zijn laatste alinea en zélf altijd te veeleisend was.”
Dat is helemaal juist. Ik gaf veel en verwachtte ook veel terug. Zo werkt het dus niet. Maar er zijn ook wel andere redenen waarom relaties bij mij niet tot de eeuwigheid konden duren.
@ Linda,
Kijk dan ook eens goed, het is aan een ieder om zijn (levens) verhaalk te vertellen.
Jij zit het zoals jij het ziet, en datr is jou goed recht… maar het gaat hier om hoe jij je leven alleen ziet, en dan vooral met deze (feest) dagen. niet meer en ook niet minder en dat ik het zo zag…. maar ja dat ben ik dus… is zoals ik het zie. Linda ik heb jou tip opgevolgt maar ik blijf bij wat ik zei.
Maar Linda…. ik wens jou ook Prettige feestdagen toe en geniet ervan !!!
Mooi stuk over de harde dagelijkse realiteit waarin we leven.
Ik wens iedereen ondanks deze waarheid toch hele fijne, warme en liefdevolle feestdagen toe.
maar misschien heeft hij wel genoeg van al die vrouwen
als jij je verveelt kom maar met oude en nieuw hier naar toe maar ik steek wel een paar sterretje´s af gewoon kinder vuurwerk
En ja ik wens iedereen ook een inzichtvol regeringloos gezond gelukkig liefdevol 2009
ja Rene jou ook tenslotte zijn we nog allemaal mens dat wel
Ja André dat gedicht van Toon is inderdaad de meest geaccepteerde waarheid maar toch een paar toevoegingen / kanttekeningen:
Je hebt iemand nodig – We hebben niemand nodig, maar het is wel prettiger
stil en oprecht – Stil is niet altijd nodig, de oprechtheid wel
Iemand die als het er op aan komt – Gelukkig zijn er enkele om me heen
voor je bid en voor je vecht – het eerste kan ik goed zelf en het tweede ook
En pas als je iemand hebt – Die heb ik niet
die met je vecht en met je grient – Die heb ik genoeg
Dan pas kan je zeggen – Ik zeg soms al zoveel
Ik heb een vriend(in) – De echte vrienden/vriendinnen herken je pas in nood\
Mens die alleen leven kijken toch anders aan tegen gezelschap, want is gezelschap wel zo belangrijk als je alleen bent? je kunt ineens niet meer doen wat je normaal wel deed.
Echter mensen die alleen leven zijn veel socialer naar de buitenwereld, behalve meestal naar de bewoners van dezelfde straat.
Mensen die alleen leven zijn dikwijls bezig met een hoger doel, niet voor zichzelf maar meestal in het belang van heel van anderen.
Mensen die alleen leven en zich inzetten als bovenstaand ontvangen, hoe gek het ook klinkt regelmatig complimenten en erkenningen van totaal vreemden.
Je weet dan ook meteen dat datgeen waar je jezelf voor inzet dus juist is.
Ook geldelijk is een alleen levende beter af, want niemand zal materialistisch bezit van je nemen en je hoeft niet te delen als je dat niet zelf wilt.
Delen is echter plezierig en dat geschied dan ook regelmatig.
Kortom een alleen levende heeft het zo slecht nog niet, de kat komt af en toe kopjes geven, heeft geleerd de gevangen muizen buiten op de plaats te laten liggen, de blauwe belastingbrief komt alleen maar voor mijzelf en alle stuntaanbiedingen in de supermarkt laat ik liggen want de aangeboden verpakkingen zijn te groot. Ik gooi meer dan de helft weg of geeft het weg.
Zo…. diversen zullen het vast niet met mij eens zijn…maar dit is mijn manier van alleen leven.
Verhipt, het sneeuwt op Ko zijn site, ik zat te kijken en ineens denk ik, doet mijn scherm nu zo raar, dus ik probeer een vlekje weg te poetsen en dat lukt helemaal niet.
Wanneer komen nu de sneeuwballen en sneeuwpoppen beste Ko?
Lijkt me wel leuk om ineens een sneeuwbal voorbij te zien schieten op het scherm.
In aanvulling om voorgaande post;
Pasen, Pinksteren, Kerst en Jaarwisseling zijn wel vervelende dagen.
Of je moet zelf iets doen voor anderen of je bent altijd het vijfde wiel aan de wagen.
Meestal ben ik dus maar heel alleen en weer blij als die dagen weer voorbij zijn.
En lijkt deze broeder nu in het Branbantse een Nonnetje gevonden te hebben dus misschien is de jaarwisseling dit jaar wel niet zo alleen. Alleen de tijd zal dat gaan uitwijzen, maar misschien wordt het gehele drukke jaar 2008 nog wel goed.
Kunnen we 2009 niet beginnen met voortaan weken van 9 dagen? Dan heb ik ook weer vrije weekeinden, want de laatste maanden werk ik 8 dagen.
Ik ken maar een paar mensen die echt alleen willen zijn en dat is puur uit egoïsme.
Maar beter dat ze alleen zijn dan……
Verder wil niemand echt graag alleen zijn, we zijn kudde dieren, niet als zodanig geprogrammeerd.
Voor diegene die het financieel minder hebben, is het moeilijker sociale contacten te onderhouden.
Verder moet je teleurstellingen in je leven positief bekijken en zeker van leren en niet iedere vrouw/man over een kam scheren.
Als je kunt moet je er wat voor over hebben/doen, past niet op ieder potje een dekseltje?
En lukt het je nooit, zal dat ook wel de bedoeling zijn…….lot?
@Froger: “Ik ken maar een paar mensen die echt alleen willen zijn en dat is puur uit egoïsme.”
Jij weet er dus echt niets van.
en “past niet op ieder potje een dekseltje?”
Nee hoor, op beschadigde potjes past geen deksel. Dat rammelt alleen maar.
Bewust alleen leven kan zoveel redenen hebben. Het hoeft niet met een psychische afwijking te maken hebben, verkeerde mentaliteit, gebrek aan de juiste vitamientjes of egoisme. Gewoon eigen keuze. Misschien zoals eerder gemeld hoger doel, altruïsme, verlegenheid, bescheidenheid, anderen niet willen lastig vallen met je imperfecte zelf, Gelukkig zijn er mensen die dergelijke eigen keuzen nog kunnen maken.
Kuddedier is zo’n term, die wordt ons door de maatschappij ingegeven, maar is dat wel zo? Op ieder potje past nee MOET een dekseltje anders ben je niet normaal volgens de oude opvattingen. Stagnatie en controle van je vrijheid. Het past bij de opvattingen van een Rouvoet voor een productieve samenleving. Maar er zijn individuen ook in deze samenleving al zo veel verder ontwikkeld in eigen keuzes en eigen leven. Die mogen de volle prijs betalen op alle fronten, bij belastingen, kleine verpakkingen in de supermarkt, overal. Ja delen met iemand wordt ook nog eens economisch aantrekkelijker gemaakt.
Dan moet je als bewust alleen levende toch wel hele duidelijke keuzes maken voor jezelf.
Kijk naar katten, daarvan accepteren we dat ze hun eigen grondgebied beschermen, waarom zouden mensen niet tot die individualisering mogen zijn uitgegroeid en gelijk door de massa als zielig of egoïstisch moeten worden bestempeld?
Dat veel geld mogelijk veel contacten aantrekt zal voor velen kunnen gelden, maar zijn het echte vrienden? Op het moment dat het minder luxe er aan toe gaat blijven alleen de echte vrienden over.
Een echte vriend komt voor jou zelf, voor wat je op dat moment kan delen, en of dat nou met een gewone mok thee is of een complete high tea in een schitterend luxe ingericht huis met alles er op en er aan maakt dan werkelijk niks uit.
Alleen leven hoeft werkelijk niet te worden geassocieerd met armoede en egoisme. Ook alleenlevende mensen kunnen buitengewoon sociaal zijn voor anderen en de maatschappij. Ze moeten eerder vaak worden afgeremd om zich niet al te veel in te zetten ten koste van zichzelf. Vaak zo gericht op de hogere doelen dat ze zichzelf kunnen vergeten. Misschien worden ze zelfs wel vaker uitgenodigd omdat je alleen met die persoon hebt te maken en niet met alle aanhang daarbij.
De mensheid als geheel is zo ver geëvolueerd dat er steeds meer individualisering plaatsvindt, bewustwording, eigen duidelijke keuzes, eigen leven, eigen groei. Dit is een heel natuurlijk proces waar we als mensheid voor staan.
Interessant hierin is boeken over de zielsontwikkeling te lezen van Steiner, Besant, Leadbeater, Blavatsky, om er maar enige te noemen, maar ook de modernere Hans Stolp.
Fijne kersttijd iedereen!
Met bovenstaand relaas moge het duidelijk zijn dat ook samen leven met anderen een eigen keuze is of kan zijn. Ook relaties kunnen bijdragen tot wederzijdse groei. Of gewoon knusse geborgenheid.
Het is toch intens triest om bij elkaar te moeten blijven vanwege allerlei maatschappelijke of economische redenen als je elkaar feitelijk niets meer hebt te bieden?
Net zoals ongewild alleen leven, al of niet als beschadigd potje, ook begrip verdient.
Weet dat dit niet van mij komt, maar van Toon Hermans…. En dan kan je hier nog zoveel “kanttekeningen” neer zetten.
Dit zijn jou kanttekeningen, slaan ook nergens op. Want zo kan je overal wel “kanttekeningen” gaan plaatsen…
Maar doe wat je vooral niet laten kunt…
Ik wens jou ook Prettige feestdagen toe…. en de koffie staat klaar om gezet te worden, we wachten nog steeds op jou….
In mijn praktijk komen heel veel alleengaanden en ook in mijn vriendenkring zijn er velen die alleen door het leven gaan. Wat mij opvalt is dat de meeste voortdurend bezig zijn om activiteiten buiten hun werk te zoeken, vaak of eigenlijk meestal onder het motto dat ze niet alleen kunnen zijn. Zelfs mensen die zeggen dat ze bewust voor het alleengaan hebben gekozen, rennen toch van hot naar her om maar niet alleen thuis te hoeven zitten. Ik vind dat toch een merkwaardig fenomeen, eerlijk gezegd. In gesprekken met velen van hen krijg ik nooit helder waarom ze aan de ene kant kiezen voor het alleengaan en aan de andere kant niet of eigenlijk nooit alleen willen zijn! Dat brengt mij tot de conclusie dat de mens toch een sociaal wezen is, die in principe hunkert naar liefde, aandacht en geborgenheid. Zoals zo prachtig verwoord in een uitspraak van de Dalai Lama die ik jullie niet wil onthouden:
‘Wij zijn gemaakt om geluk te vinden. En het is duidelijk dat gevoelens van liefde, genegenheid, verbondenheid en mededogen voor geluk zorgen. Ik geloof dat ieder van ons het in zich heeft gelukkig te worden, toegang te krijgen tot de vriendelijke en mededogende geestestoestanden die tot geluk leiden.’
Ik blijf dus zeggen: samen is beter dan alleen. Tegelijkertijd heb ik alle begrip voor mensen die kiezen voor het alleengaan. Ik beklaag ze niet, ik veroordeel ze niet, maar denk toch dat de mens niet geboren is om alleen te blijven in het leven.
@Jaap, natuurlijk zijn we niet op de wereld gezet om alleen te blijven want dan zouden we uitsterven. Maar het gezegde dat op elk potje een deksel past is onjuist. Dat komt ook omdat we te veel eisen zijn gaan stellen aan onze partners, dat heeft dan weer te maken met de veranderde moraal én met de emancipatie van de vrouw.
Als ik puur naar mezelf kijk dan zou mijn leven positiever zijn verlopen met de juiste vrouw naast me. Maar daar ontbrak het aan. Vrouwen genoeg gehad maar het waren egoïsten. Helemaal kwalijknemen doe ik ze dat niet. Iedereen wordt beïnvloed door wat we lezen in de media. Dat geldt zowel voor de vrouw als voor de man.
Hoewel ik een verstokte vrijgezel ben erken ik onmiddellijk dat ik de gezelligheid van een partner mis. Maar ik erken ook dat ik niet kan invullen wat vrouwen als hun ideale man zien. Hier komen we dan weer bij dat eisenpakket aan. Kortom, elk nieuw contact in de relatiesfeer zal uitmonden in voor beiden een teleurstelling. Dus beginnen we er maar niet aan.
Zoals ik denk zullen dat velen met mij doen. En soms blijft men volharden in een nutteloze zoektoecht.
Dan hebben we in ons land ook nog te maken met een mannenoverschot. Vrouwen kunnen daarom kiezen uit een groot aanbod. Maar hoe groter het aanbod, hoe lastiger de keuze. Uiteindelijk blijven we met lege handen staan.
Ik schreef hierboven dat ik de huidige situatie zie als een tussengeneratie. Er komt een andere tijd aan, let maar op.
Ko, ik kan je goed volgen. Ik denk dat je gelijk hebt met de meeste dingen die je aangeeft. Toch constateer ik steeds weer dat de meeste alleengaanden (en ik ken er nogal wat) zeggen dat ze onder geen voorwaarde (meer) een relatie willen aangaan, terwijl ze tegelijkertijd als een speer de deur uit rennen om van alles en nog wat met anderen te gaan ondernemen. Alles onder het motto: ik kan absoluut niet alleen thuis zitten! Raar maar waar! Ik denk overigens niet dat iedere vrouw op zoek is naar de ideale man net zo min als andersom. Ik denk dat heel veel mensen de verantwoordelijkheden die een relatie aangaan met zich meebrengt ten opzichte van de ander niet aan durven c.q. aan willen gaan en daarom in arre moede maar alleen blijven. Na het overlijden van mijn eerste vrouw had ik ook zo’n gevoel van: ik blijf verder maar alleen. Lekker makkelijk, geen verantwoordelijkheden etc.etc. , maar al heel snel kwam ik weer in aanraking met een heel lief iemand waar ik nu al weer enige jaren mee samenwoon en nog steeds heel blij mee ben. We zijn totaal verschillend, maar later elkaar in hun waarde en dat bevalt meer dan prima. Ik heb het kennelijk goed getroffen, dat besef ik wel. Toch blijf ik zeggen als je echt wat wilt, dan lukt het ook en dat geldt mijns inziens zeker voor de relatiesfeer. Jij praat over een mannenoverschot maar ik dacht eigenlijk dat er meer vrouwen dan mannen waren, of vergis ik me daarin? Toen ik even vrijgezel was kreeg ik vrouwen te kust en te keur aangeboden, terwijl ik van mezelf denk dat ik helemaal niet zo’n ‘he-man’ ben. Misschien heb ik wel domweg geluk gehad!
@Jaap, ik denk dat je inderdaad geluk hebt gehad. Toen ik in 1995 besloot voor de rest van mijn leven alleen te blijven ben ik tot nu slechts één vrouw tegengekomen die mijn het hoofd op hol wist te brengen. Dat was in 1997. Haar familie was het struikelblok anders had ik misschien nu heel gelukkig in Spanje met haar verder geleefd.
Sindsdien zijn er geen vrouwen meer op mijn pad gekomen die ook maar een ogenblik aan een relatie met mij hebben gedacht. Omgekeerd overigens ook niet. Een enkele keer kom ik wel eens een wereldmeid tegen maar die zijn (terecht) gelukkig getrouwd.
Maar ik denk dat het vooral van balang is dat je een vrouw iets te bieden hebt. Op z’n minst een fatsoenlijk en stabiel inkomen. Daarnaast speelt het uiterlijk ook een niet onbelangrijke rol. Beiden heb ik niet mee plus nog een matige gezondheid.
Het mannenoverschot is bijna 20% tot ongeveer 50-55 jaar. Daarna draaien de rollen om. Boven de 75 jaar is er een groot overschot aan vrouwen. Alles bij elkaar opgeteld is de balans dan weer bijna in evenwicht.
Jij zegt: “Ik denk dat heel veel mensen de verantwoordelijkheden die een relatie aangaan met zich meebrengt ten opzichte van de ander niet aan durven c.q. aan willen gaan en daarom in arre moede maar alleen blijven.” Daar ben ik het volkomen mee eens.
@Ko: “Vrouwen genoeg gehad maar het waren egoïsten.”
Vergeef me, Ko maar mag ik hopen dat u inziet dat dat meer ligt aan de vrouwen waarop u valt of die u aantrekt, dan aan “de vrouwen” in het algemeen?
Een zichzelf wegcijferend moeder Theresa-figuurtje of een glamourloos ziekenzustertje zie ik niet aan uw zijde.
@Anne: “Een zichzelf wegcijferend moeder Theresa-figuurtje of een glamourloos ziekenzustertje…. ” Bestaan die dan nog?
Euh… ‘k dacht van wel, althans in zekere mate. Misschienl springen ze op het eerste zicht niet zo in het oog en is glamourland niet hun favoriete biotoop.
Hangt er dus vanaf waar en hoe men kijkt.
Wat de universele wet LIEFDE betekent hij die zich zelf niet lief heeft,kan ook werkelijk niet van een ander houden.Dat is liefde,liefde is onbaatzuchtig, en meet niet met krijgen en ontvangen het is gewoon geven.
Dat is de hogere ongeconditioneerde liefde?
I HOPE SO
“hij die zich zelf niet lief heeft, kan ook werkelijk niet van een ander houden.”
Ach, vandaar dat zoveel hedendaagse would-be profeten vooral bezig zijn met hun eigen status. Er schuilt zeker waarheid in maar ook een makkelijk excuus voor een egoïstische maatschappij. Dus niet overdrijven en niet omkeren. Zie maar naar de narcisten en psychopaten. Die houden zoveel van zichzelf dat er geen millimetertje plaats meer is voor anderen.
“Dat is liefde,liefde is onbaatzuchtig, en meet niet met krijgen en ontvangen het is gewoon geven.”
Dat is mooi maar weinigen gegeven en lijdt tot scheve situaties die alleen maar houdbaar zijn met bijzondere motivatie.
lijdt moet zijn leidt, alhoewel…
Dat is waar ik steeds op doel ook in andere draden hier. Wat ook achter de komma duidelijk staat in die ene zin in de bijbel: hebt uw naaste lief, gelijk uw zelve. Met Uw Zelve wordt de diepste onveranderlijke eeuwige kern bedoeld. Als je dat allerdiepste wezen niet werkelijk kan liefhebben, zal je het ook op dat niveau niet zien in de ander noch werkelijk onvoorwaardelijk kunnen liefhebben.
Er zijn er die het eerst in de ander ontdekken, alvorens het in zichzelf te realiseren en in die totale stilte van het besef van volkomen liefde te komen.
Van daaruit de ander opnieuw te ontmoeten, in die complete cirkel…
Als je dit kent … hoe kan je dan ooit nog eenzaam zijn…?
The greatest love of all George Benson tells evrything
Mooi geschreven kern van waarheid zit er wel in .Alleen hebben we het wel nodig om ons af en toe lekker alleen te voelen zodat we de momenten die we samen doorbrengen meer kunnen waderen .
Een eenzame kerst is alleen leuk waneer je ook leuke momenten met kerst hebt beleefd dan kan een keertje alleen kerst vieren niet eens zo gek zijn en best te doen zijn je hebt immers daarvoor genoeg leuke kerstdagen meegemaakt .Maar stel nu dat die leuke kerst er niet is geweest en je altijd alleen je kerstdagen doorbrengt .geen familie geen vrienden maar altijd maar weer alleen die dagen door brengt ..ik denk dat zon persoon die eenzaamheid anders verdraagt dan anderen
Je kerstgevoel moet toch ergens op gebasseerd zijn je jeugd of die ene keer samen met je beste vriendin of die spontane uitnodiging waar je niet meer op durfde te hopen of spontaan bezoek die je toch een leuke kerst bezorgt .
Maar wat als je nu geen enkel fijn gevoel bij kerst hebt of welke dag dan ook en altijd maar weer alleen bent en de eenzaamheid een straf voor je is geworden of iets onverdraagzaams denk dat die mensen echt de kerst heel anders beleven en een kerst wederom weer alleen doormaken niet echt een mary christmas ho ho hoow gevoel krijgt.Eigenlijk best sneu nu ik zo nadenk denk dat er heel veel mensen deze dagen die toch in het teken staan van gezelligheid lang dineren vrienden om je heen leuke sfeer thuis oude kerstkrakers op tv je ontkomt er niet aan om je ertegen te verzetten radio tc inet bladen etc iedereen doet mee om kerst zo magisch mogelijk over te laten komen ..en je zal maar echt alleen zitten en de reclame aanschouwd van mensen die aan tafel zitten kinderen die ouders bezoeken mannen en vrouwen die met hun gezin gezellig samen zijn …vind dat best sneu voor die mensen die alleen zijn echt alleen ongewild .