De Canadese fotograaf en cineast Gregory Gilbert (1960) trok 13 jaar over de wereld om een uniek document te maken over de liefde/harmonie tussen mens en dier. Hij maakte geen gebruik van digitale technieken of Photoshop. Alles wat je ziet is echt. Bijzonder is zijn toepassing van uitsluitend sepiatinten waarmee hij adembenemende sfeerbeelden creëert.
Om al dat moois met een groot publiek te delen bedacht hij een tweede project: The Nomadic Museum. 154 zeecontainers worden omgetoverd tot een museum annex filmtheater. Daarmee reist Gilbert de wereld rond. Bijna 10 miljoen mensen hebben genoten van zijn prachtige foto’s en films en van het bijzondere museum. Waarschijnlijk is de tentoonstelling te groot en te kostbaar om ooit naar Nederland te halen. Neem daarom de tijd om zijn site te bekijken.
Weer ‘s een hoax Ko?
Toen ik de titelfoto zag en begon te lezen, dacht ik: wat een leuke bijdrage!
Vervolgens bekeek ik het filmpje: één en al manipulatie.
En daarna zijn website. Niet gephotoshopped? Hou op!
Zelfs de link naar flyingelephants.org werkt niet.
Logisch, want olifanten kunnen niet vliegen, met die oren, en dat lijf.
@Arjan, iets in scene zetten is wat anders dan Photoshoppen en ik kan dat weten. Op mijn weblog zie je niet anders dan fotobewerking. De films zijn natuurlijk gemonteerd. Niemand vertoont ruw materiaal. Er is niet voor niets 13 jaar aan gewerkt.
En hier is een werkende link http://www.flyingelephants.org/ Dan zie je gelijk waar het om gaat.
Dat jou het werk van deze fotograaf niet kan bekoren is natuurlijk een kwestie van smaak. Ik vind het geweldig heb gelukkig een weblogje waar ik dat aan de bezoeker kan tonen.
Ja maar, beste Ko, ik vond het aanvankelijk óók fantastisch. Toen ik je eerste zinnen las, en de openingsfoto zag!
Wel vroeg ik mij af hoe jij bij die ‘Gregory Gilbert’ terecht was gekomen. Dat vermeld je namelijk niet. Maar je had me wel nieuwsgierig gemaakt. Dus heb ik wat verder geklikt.
Dan zie ik onwaarschijnlijke beelden, één en al manipulatie, en een monstrueuze verwijzing naar ‘Flying Elephants’. Ik meld je dat, en dan schiet je in de verdediging voor je grote held Gilbert.
Dus ben ik nog maar eens opnieuw gaan kijken & klikken.
En dan kom ik, na alle melodramatische, over-the-top sentimentele beelden, ook nog eens teksten tegen waar de honden, jakhalzen, luipaarden en vliegende olifanten geen brood van lusten. Over zogenaamde ‘projecten’, om mens en dier weer bij elkaar te brengen, ‘zoals het oorspronkelijk was’.
Het zit allemaal heel knap in elkaar, dat is zeker. Zowel qua Flash-techniek als qua psychologie. De lezer/kijker wordt soepel meegenomen naar steeds verder reikende vergezichten. De ‘Oh, oh, oh’s’ en ‘Wat is dit mooooi’s zullen niet van de lucht zijn.
Dat is ook de staat van opwinding waarin ik jou zojuist heb aangetroffen.
Maar ik was niet voor niets de oprichter en oud-directeur van Stichting Eerlijk Zaken Doen (voorloper van Tros Opgelicht). Ik kan het dus niet laten, als ik in een bepaalde omgeving natte voeten krijg, om toch nog even verder te zoeken.
Verder dan jij, kennelijk. Want als ik het hele traject van Gregory’s doorklik-strategie volg, kom ik uit bij zijn werkelijke bedoeling, zijn ‘verdienmodel’.
En dan zie ik dat hij mij gewoon een polsklokje van 30.000 euro wil aansmeren:
http://www.rolex.com/en/#/en/xml/index
Wel een mooie casus trouwens, die ik wel verder wil uitdiepen. Omdat ie zo buitengewoon slim in elkaar steekt. Wil je mij vertellen hoe je op die website terecht bent gekomen?
@Arjan, ik denk dat je voorbij gaat aan een artistieke prestatie van formaat. Want dat is wat we in de eerste plaats zien. Hier heeft een kunstenaar zijn droom kunnen waarmaken. Niets met oplichting te maken want dan zou je elke kunstenaar een oplichter kunnen noemen (sommige zijn dat ook).
Manipulatie. Als Gregory meldt geen gebruik van digitale technieken te hebben gemaakt geloof ik dat onmiddellijk omdat de tentoonstelling al jaren draait. Maar al zou hij dat wel hebben gedaan doet dat niets af aan het eindresultaat.
Natuurlijk is een dergelijk project onmogelijk zonder een grote sponsor. 13 jaar met een team op pad om alleen het materiaal te kunnen maken. Tel maar uit wat dat kost. Neem een normaal jaarsalaris, je verblijf, transport en materiaal. Je praat dan al snel over een bedrag van 7 cijfers. Dat kan geen enkele kunstenaar uit eigen middelen ophoesten. En dus zoekt hij een sponsor. Dat is in de kunstwereld heel gebruikelijk.
Dan het project nummer twee: het reizende museum. Gregory vertelt dat hij dit heeft laten maken van afgedankte materialen. Zeecontainers zijn inderdaad voor weinig te koop. Maar het transport, de opbouw enz. kost nog altijd veel geld.
Volgend jaar komt er weer een fotofestival in Naarden. Zonder sponsors zou het festival niet meer bestaan. Dan maakt het niet of die sponsor Rolex of Seiko heet. Het gaat er om dat er een kapitaalverstrekker is. Zonder sponsors zou er geen topsport meer mogelijk zijn en tal van prachtige initiatieven nooit van de grond komen.
Je vroeg hoe ik op deze site kwam? Ik bezoek regelmatig YouTube. Op zoek naar een filmpje over dieren zag ik deze. En aangezien mijn vak van oorsprong de fotografie is werd ik gelijk getroffen door de mooie beelden.
Tja, je kunt er van alles bij bedenken natuurlijk. Bernhard was ook zo goed voor de dieren nietwaar…. Maar beoordeel dit project in de eerste plaats op haar artistieke inhoud.
Of het nu wel of niet gemanipuleerd is de beelden zijn grandioos.Het eindresultaat is schitterend!!
)
Zowiezo knap en mooi werk,op wat voor manier het dan ook tot stand is gekomen.
Bedankt voor het melden Ko,ik heb genoten.(heb je al een rolex ?
Je hebt gelijk Ko. Ik heb ‘t verkeerd ingeschat.
Een gekunsteld filmpje…
mooi, maar wel wat
kitscherig
Mij zegt het niet veel.
De link ken ik al een paar jaar en ik heb hem een aantal malen verder verspreid. Hoe het ook tot stand is gekomen, het resultaat is zo ontzettend adembenemend prachtig en maak zoveel los bij mensen. Het is een heel bijzonder project, dat raakt aan een heel diep wezenlijk verlangen van de mens, en daarmee werkelijk tot Kunst gerekend kan worden. Interesseert het mij wat hoe die man het heeft gefinancierd, ook kunstenaars hebben een inkomen nodig. Wat hij deelt via internet, dus gratis en voor iedereen, is mooi en waardevol.
Overigens: ik geloof niet dat het gefotoshopt is, kijk maar goed, let op de mensen op de foto’s, zeker de lui hier die foto’s lezen. Iedereen met wie ik deze link heb gedeeld, en daar zitten zat mensen onder die kijken met diepere ogen zal ik maar zeggen, was geroerd door deze beelden.
Je kunt ook TE cynisch worden, en daarmee doe je misschien ook jezelf tekort.
Valse romantiek. De natuur is wreed (een menselijk begrip), onverschillig en daarom heeft de natuur niets van doen met de toneelstukjes van Gilbert. De beelden zoals in het filmpje uit Namibië (weet vrij zeker dat het daar is gemaakt) met de cheetahs is ronduit lachwekkend. Hoe veel zielige tamme ex-wilde dieren heeft de man voor zijn project gebruikt? En dan ook de edele wilden in het filmpje. Het deed mij teveel denken aan Leni Riefenstahl’s bewondering voor de Nuba’s in Afrika, ook van die edele wilden. Kitsch vond ik het!
@Beste Johnny, ik heb het geluk gehad met wilde dieren te mogen werken voor een reclamecampagne waardoor ik later de contacten met Pantera kreeg. De Cheetah is een grote huiskat. De Beekse Bergen heeft een jaar of 15 geleden een paar in tijdelijke opvang gehad. Ik was daar toen en kon gewoon met deze beesten spelen. Gelijktijdig heb ik op enkele meters afstand prachtige foto’s van Leeuwen gemaakt. (uiteraard wel onder begeleiding van een verzorger)
Mits je een dier op de juiste manier benadert is er veel meer mogelijk dan je denkt. Maar wij leven in de grore steden en niet in de landen waar Gilbert zijn foto’s en films maakte. Natuurlijk deed hij dit in reservaten waar inderdaad veel beesten afkomstig van circussen en dierentuinen zitten. Die zijn dus mensen gewend. Vergeet echter niet dat Gilbert zijn plaatjes niet zo maar op een verloren dag geschoten geeft. Hij deed er 13 jaar over.
Ik heb hierboven geschreven dat ik het werk van Gilbert in de eerste plaats waardeer om de artistieke prestatie en daarnaast zeer geboeid ben door de presentatie in dat reizende museum. Kitch? Ach, het is maar hoe je het bekijkt.
“Manipulatie. Als Gregory meldt geen gebruik van digitale technieken te hebben gemaakt geloof ik dat onmiddellijk omdat de tentoonstelling al jaren draait. Maar al zou hij dat wel hebben gedaan doet dat niets af aan het eindresultaat.”
*kuch*
lynxen in de kalahariwoestijn???
het is een prachtig filmpje. zeker een mooi kunstproject.
ook niet onmogelijk.
maar op het moment dat ik een lynx in de kalahari zie, dan denk ik dat het op zijn minst gemanipuleerd is… ik weet het eigenlijk wel zeker.
maar inderdaad: het blijft prachtig.
@Oker, wat je ziet op de film is de Caracal of woestijnlynx, een soort kruizing tussen de Lynx en de goudkat. Beiden hebben dezelfde bouw en de mooie pluimpjes in de oren. De Caracal is iets kleiner dan de Lynx.
okee, okee. ik zat het al na te speuren.
je hebt gelijk.
@Johnny, nog even nagevraagd. Er leven bij benadering maar 12.000 – 15.000 Chetaahs. Het prachtige beest was bijna uitgestorven. Welke je nu ziet (ook in de film) komen vrijwel allemaal voort uit een fokprogramma. (dierentuinen over de hele wereld hebben hieraan meegewerkt) Ze zijn dus inderdaad deels door mensen groot gebracht en worden dan uitgezet in wildparken.
Toevallig ken ik deze site ook. Vaak vind ik het irritant om op zo’n manier foto’s te moeten bekijken en zeker in combinatie met muziek. Dit omdat het vaak niet bij elkaar past en je soms niet eens de keuze hebt ook zonder muziek te kijken.
Dit is echt een site waar je idd voor moet gaan zitten. Waanzinnige beelden in combinatie met voor de verandering muziek die er perfect bij past.
Diep respect voor deze fotograaf!!!
Groetjes,
TAmara
@Tamara, het is jammer dat deze expositie niet naar ons land te halen. Hier heb je feitelijk de combinatie van prachtige foto’s, kunst en theater. En nog allemaal analoog gemaakt!
Klopt helemaal Ko!!
Zo zijn er nog een aantal fotografen die prachtige dingen maken waar je echt kippevel van krijgt. Foto’s die een verhaal vertellen zonder dat er woorden nodig zijn. Top gewoon.
Zou leuk zijn als we hier in Nederland wat vaker exposities zouden hebben van dat soort kunstenaars.