Vandaag werd het nieuwe vlaggeschip “De Eurodam” van de Holland Amerika Line door Beatrix gedoopt. Aangezien ik, net als 16 miljoen andere landgenoten, volgende week 25 miljoen op mijn banksaldo kan bijschrijven, visualiseer ik al vast mijn cruisereizen met dit sprookjsschip. Dankzij de beloften van The Secret, Landmark, Essence, CSA en andere gelukstrainingen (Awareness) komt alles wat je wenst binnen handbereik. Je moet er wel veel geld voor investeren maar je krijgt er ook 25 miljoen voor terug.
En mocht onverhoeds blijken dat je nu net die ene uitzondering op de regel bent die altijd naast de post pist, dan is dat absoluut je eigen schuld. Had je maar een betere bril of een gehoorapparaat moeten kopen.
Beste Ko. Dit kun je ook terugvinden in diverse boeken. Het visualiseren op dit soort dingen heeft geen enkele zin omdat er nog zo’n 10 miljoen mensen daarmee bezig zijn en dat heft elkaar lekker op. Het is niet voor niets dat grote prijzen vaak vallen bij mensen die het niet zo hard nodig hebben trouwens.
Leuk bedoeld dit stukje dat snap ik wel maar nogmaals het bewijs dat de essentie van the Secret totaal aan je voorbij gaat. Mede de schuld van de schrijfster zelf die zich wel heel erg op geld richt.
@Ruud, Verdorie nog aan toe.
Waarom moet je mij en al die andere gelukszoekers nu wakker schudden? Ik weet ook wel dat het grote geld altijd valt bij hen die het niet nodig hebben. Dat is de wet van Karma. De enige leer die zichzelf keer op keer bewijst. Maar laat ons nu even dromen… al is het maar die 10 dagen totdat de hoofdprijs valt…
Oké Ko, dan doe ik gewoon mee
.
”Ik weet ook wel dat het grote geld altijd valt bij hen die het niet nodig hebben. Dat is de wet van Karma.”
Dus net zo’n achterlijke wet als die blasfemiewet van Donner…
Heb je aan 1 miljoen of zelfs 1 ton of zelfs 10.000 eurootjes niet genoeg, Ko?
@Karin, zelfs met 5000 spring ik al een gat in de lucht maar een ton is meer dan voldoende om uit mijn zorgen te komen. Dure vakanties, een cruise of een eigen huis is helemaal niet mijn streven. Elke maand een fatsoenlijk inkomen maakt mij al een gelukkig mens.
Ko toch!
Moeten we niet gewoon trots zijn op zo’n prachtige schuit als de Eurodam? Zodat we iets te pronken hebben tegenover die oude, vermolmde en verroeste Queen Elisabeth?
Alleen, het bruggetje dat je weet te maken naar ‘awareness cursussen’ vind ik nogal vergezocht.
Maar nu je het hebt genoemd, wil ik er wel iets over zeggen. Met Essence en CSA heb ik geen ervaring. Wel heb ik – begin jaren tachtig – een intensieve sensitivity training gevolgd, samen met mijn toenmalige echtgenote. Heel emotioneel allemaal, met een hoog knuffelgehalte. Gericht op ‘verlichting’. Achteraf had ik daar wel wat vraagtekens bij. Het eind van de cursus was ook meteen onze scheiding.
Maar de afgelopen twee jaar heb ik dus Landmark gedaan (het hele Curriculum for Living): drie cursussen waarbij je nog een reeks seminars erbij krijgt, gratis.
En je doet ze echt te kort, als niet-deelnemer, dus buitenstaander, en alleen maar afgaand op bashing-sites als ‘stelling’. Landmark levert echt top-technologie als het gaat om effectief communiceren en intermenselijke verhoudingen. Het is een eclectische methode (d.w.z. een samenraapsel van allerlei filosofieën en wetenschappen, van Plato tot Karl Popper, van Perls tot Chomsky), maar… ze hebben er wel iets heel moois van gemaakt, en het werkt nog ook!
Niks ‘sekte’. Kenmerk van een sekte is: afscheiding, isolatie.
Landmark leert je echter (al in de eerste cursus: het Landmark Forum) om je verleden ‘compleet’ te maken, dus alle banden – ook al zijn ze nog zo verziekt – met familieleden en voormalige vrienden te herstellen waar dat kan. En waar dat niet kan: ze opnieuw te benoemen. Zodat je in ieder geval van die last af bent.
Verder: een keuze maken voor je eigen leven (want dat is het enige wat je hebt). En het belangrijkste adagium van Landmark: *integriteit*. Dus: je niet mooier voordoen dan je bent (‘looking good’) maar erkennen dat ‘er is, wat er is’. De werkelijkheid aanvaarden zoals die zich aan jou presenteert, zonder te vervallen in klachtgedrag. En vanuit die positie kijken naar wat er mogelijk is. Naar je eigen ‘ikje’ durven te kijken als het jengelende kind dat het in feite is. Constant anderen manipulerend, met wisselend succes. Maar nooit leidend tot echt geluk.
Gewoon een techniek – want zo simpel is het! – om één op één te gaan communiceren met de mensen om je heen die er voor jou toe doen. Ongeacht wie dat is. Familie, vrienden, kennissen, of het kassameisje van de supermarkt, – iedereen. Eerlijk en oprecht. Open en zonder enige angst om ‘af te gaan’. Dat is zó bevrijdend.
Dan ontstaan er ook heel nieuwe mogelijkheden. Zoals echte humor, omdat je zomaar zegt wat je invalt of opmerkt, zonder dat eerst je interne ‘censor’ er tussenin komt. En ook verbondenheid en intimiteit. Omdat je nooit meer bang hoeft te zijn, voor niemand. Feitelijk neem je bij elk contact de leiding, op een integere manier.
Het begon bij mijn familie. Voor het eerst in mijn leven heb ik nu écht contact met mijn ouders en mijn broers. Dus rechtstreeks, zonder iets achter te houden of te verzwijgen. Gewoon door die rol los te laten, die ‘act’ die ik altijd heb gespeeld. En door eenvoudig te zeggen: ‘Ik vond dat niet mooi, wat ik toen heb gedaan. Ik denk dat ik je daarmee misschien heb gekwetst. Kun je mij dat vergeven?’
Je weet niet wat je overkomt, als je dat risico durft te nemen. Harten gaan open, er komen gesprekken tot diep in de nacht; gesprekken die ertoe doen. Er echt toe doen.
Authentiek zijn en integer durven zijn, dat is de sleutel tot mens-zijn. En tot het ‘geluk’. Daar ben ik inmiddels van overtuigd.
Vaak heb ik gedacht: had ik maar als puber die Landmark-cursussen kunnen volgen, dan had mijn leven er heel anders uitgezien. Onzin natuurlijk, want toen bestonden ze nog niet.
Inmiddels ben ik van mensen gaan houden, terwijl ik vroeger een misantroop was à la W.F. Hermans. Die zielige man, die ik ooit zo bewonderde.
Iedereen die ik op straat tegenkom zegt mij nu gedag. Dat is al sinds mijn eerste Landmark-cursus, nu bijna twee jaar geleden. Maar het wordt steeds erger. Mensen beginnen mij nu aan te klampen voor een praatje (voor Ko: ja, ook mooie vrouwen). En daar ben ik altijd wel voor te vinden. Ik heb tijd genoeg, en ik heb belangstelling, want al die mensen hebben, op hun manier, een interessant verhaal. En als ik geen tijd heb, of zin heb, om ernaar te luisteren, dan zeg ik dat gewoon.
Het leven kan zó leuk zijn. Als je beseft dat anderen precies dezelfde angst hebben als jij. En als jij de eerste bent om die angst los te laten. Dan volgen ze vanzelf, echt waar. Probeer het maar.
Een ieder krijgt wat ie toekomt… dus we wachten maar af.
@Arjan, hoeveel verdien je bij met het winnen van nieuwe Landmark zieltjes?
Ko, Arjan doet hier een ontboezeming, jouw reactie hierop vind ik erg onaardig en kort door de bocht.
Arjan heeft het niet over geld of roem maar over (eigen)liefde en waardevolle contacten.
Arjan, wie zegt dat Ko angst heeft, hiermee ga jij op jouw beurt te kort door de bocht.
@Linda, Arjan weet heel goed dat ik de pest heb aan Awareness omdat het allemaal voortkomt uit sekte-achtige bewegingen zoals de Scientology leer van Ron L Hubard en zijn consorten. Mijn visie is een duidelijk andere. Mensen moeten eens leren te accepteren dat niet iedereen voor het geluk is weggelegd. De boodschap is simpel en gratis: luister altijd naar je intuïtie! Gemiste kansen nemen geen keer. Maar ook dat het leven wel degelijk nut heeft omdat je altijd hier weer terug zult komen.
wellicht geluk is met de dommen?
en is geluk soms ook wel juist weggelegd voor mensen die helemaal geen licht meer aan het eind van de tunnel zagen; die zich niet sufgevisualiseerd hebben of hadden op schijnbaar onmogelijke toekomstperspectieven.
maar onbetaalbaar geluk is ook simpelweg, liefdevol contact, of ff een praatje met een vreemde op straat of in een winkel. soms lachen er volkomen onbekende mensen naar me of zeggen ze me heel erg vriendelijk gedag, ik woon in een stad…nu gebiedt de eerlijkheid mij te zeggen dat deze dingen mij vooral overkomen als ik goed in mijn vel zit en in principe geen bevestiging nodig heb van de buitenwereld omdat mijn binnenwereld harmonieus is.
en toch en toch en toch is dit het mooiste wat er is, mss ga ik nu wel erg off-topic?
hoewel ik een paar tonnetjes als bijna vrouw in de bijstand enorm op prijs zou stellen want geldzorgen zijn nu eenmaal erg vernederend en weinig spiritueel!! dus koop ik lotjes, onder het mom: wie niet waagt..
@ Ko, Je zegt,:Mensen moeten eens leren te accepteren dat niet iedereen voor het geluk is weggelegd. De boodschap is simpel en gratis: luister altijd naar je intuïtie!
Bedoel je daar mee te zeggen dat je alleen maar gelukkig kan worden als je naar je intuitie luistert of begrijp ik het nu helemaal verkeerd?
Verder vind ik ook dat geluk niet in geld zit,je kan zat hebben en doodongelukkig zijn.Ik vind wel dat geld de dingen wat makkelijker kan maken, maar ECHT geluk is met geld niet te koop!
@Ellen, geld is de sleutel tot vrijheid en vrijheid is het hoogste geluk dat er is. Maar wat ik bedoel is dat je bij beslissingen die crusiaal in je leven zijn (relaties, banen, huis verhuizen opleidingen enz) altijd naar je intuïtie moet luisteren. Wie de goede stappen neemt zal gelukkiger zijn dan als je keer op keer fouten maakt.
@Ko, Oke een gewoon goed inkomen is fijn,teveel geld is ook niet alles want dat beperkt je juist in je vrijheid.Denk aan de kans op een ontvoering en het vervelende gevoel dat je dan niet zeker weet bij mensen die je leert kennen of het om jou gaat…of om de poen,ook bij nieuwe relaties zit dan die adder onder het gras.
Ik kan me voorstellen dat als je aan de geeuwhonger ligt dat je je blind staart op hoe makkelijk geld ,je leven zou kunnen maken.Makkelijker ja,maar gelukkiger nee joh dat zit hem niet in geld!
Als je intuitie goed werkt dan ben je tevreden met hoe je nu leeft,zo niet dan is het misschien raadzaam je hersens ook te laten werken en kijken hoe je samen met die inuitie je leven kan veranderen.
Als iemand begint met vertrouwen te hebben in zichzelf ,wat iets heel anders is als overschatting van jezelf dan is denk ik,de eerste stap gemaakt.
Ellen, ik heb ooit geschreven dat Geld het enige is dat telt. http://www.kovandijkvertelt.nl/?p=150 Ik sta daar nog 100 procent achter. Intuïtie is zeer nuttig maar als je goede kansen verspeeld hebt doen zich zelden nieuwe kansen voor. Ook dat is een leerproces.
Geld maakt wel degelijk gelukkig. Te veel geld vaak niet. Maar dat is met alles zo. Te veel drinken is ongezond. Maar genieten van twee glazen per dag is juist heel goed voor je gezondheid. Een beetje liefde geeft je een heerlijk gevoel. Maar te veel liefde verstikt. Vetrouwen in jezelf is niet altijd de sleutel tot je geluk. Overschatting loopt in ieder geval altijd uit op een debacle zie maar aan Rita Verdonk.
Ko,ik heb je topic gelezen en ben het helemaal met je eens dat als je geld hebt je daar gebruik van kan maken door bijv,meer doen aan de behandeling van een ziekte of een beter verzorging.
Ik definieer dat echter niet als geluk….het maakt het iets makkelijker.
Ik/wij zijn ook niet rijk maar we hebben het goed.
Toen mijn zoon overleed konden wij de begrafenis regelen zoals wij dat wilden,ja inderdaad het was fijn dat we dat met geld konden doen en ik realiseerde me direct hoe moeilijk het wel niet moest zijn voor mensen die hun kind moesten begraven op een manier die ze niet wilden,maar niet anders konden doen vanwege het gebrek aan geld.
Maar denk je nu echt dat ik me gelukkig voel,gelukkiger dan diegene die hun kind bij wijze van spreke op de grote hoop moeten leggen?
Er is geld voor een vakantie….maar ik weet niet wat ik er moet zoeken,wat moet ik in godsnaam onder een palmboom bij een azuurblauwe zee?
Er is geld om uit eten te gaan…..maar ik heb geen trek.
Alles is zo nietszeggend en onbelangrijk.
Er is geen geld op de wereld dat mij gelukkig maakt want weet je,als je echt iets dierbaars hebt verloren dan besef je pas echt dat geluk met geld niet te koop is.
Alles kan je kopen,alles kan je doen maar als je het gevoel hebt dat alles je ontnomen is …dan heb je daar helemaal geen behoefte meer aan.
Ik zou met liefde van al mijn bezittingen afstand doen als ik daar mijn zoon mee terug kon krijgen,we hebben met en uit wanhoop ons huisje verbouwd,geloof nou niet dat ik er enig plezier van heb gehad,maar ik moest bezig zijn en vooral hakken en breken ,de botte bijl er in.
Als ik geen vertrouwen meer in mezelf had gehouden dan was ik er echt aan onderdoor gegaan,en ik heb gezien dat vrienden echte vrienden bleven ook als ze langskwamen en ik regelmatig geen boodschap in huis had op een bakkie koffie na en heel toepasselijk… het werden bakkies troost.
Sociale contacten…het hoeft geen geld te kosten,hoewel de koffiepads behoorlijk aan kunnen tikken met veel aanloop.
Staar je niet blind op geld,echt het is zo zonde van je tijd,kijk naar wat je wel hebt en vooral….koester het
@Ellen, het is beter te huilen in een Rolls dan in een Lelijke Eend zei Maup Caransa ooit en hij heeft helemaal gelijk. Natuurlijk kun je niet van geluk spreken als je een drama overkomt zoals met je zoon. Ook besef ik dat je met heel veel geld je zoon niet terugkrijgt.
Jij hebt dan geen behoefte aan vakantie om even je verdriet te vergeten, bij mij en vele andere werkt dat wel zo. Dat is dus heel persoonlijk. Je hebt door geld een keuze. Ik heb geen enkele keuze wat dat betreft. Dus het geluk zit hem in je vrijheid. Nee, daar haal jij je zoon niet meer terug. Dat gemis en verdriet zal blijven. Maar stel je nu eens voor dat je naast dit verdriet ook nog de zorgen hebt om te rond te komen dan wordt het extra zwaar.
Sociale contacten kosten wel degelijk geld. Wat denk je van reiskosten, de borrel. Altijd maar nee zeggen omdat je het kaartje voor de bios niet kunt betalen en noem maar op. Neen dat werkt niet. Maar we hebben het Internet en dat is voor vele inclusief mezelf ook een soort van geluk.
@Ko,Je kan wel blijven kijken naar wat je NIET hebt,maar daar word je niet gelukkiger van.
Dat geldt ook voor mij….
Jij hebt blijkbaar het gemis van geld en ik heb het gemis van mijn zoon.
2 verschillende “problemen” en dubbelop zou idd nog erger zijn maar wat helpt het je als je gaat zitten jammeren dat je het zo rot hebt,
Als jij vanaf je stoel roept dat je geen geld hebt dan blijf je zonder geld zitten.Als ik op de bank blijf zitten en maar roep dat het zo verschrikkelijk en oneerlijk is,blijf ik toch zonder zoon op de bank.
Als jij van je stoel afkomt zijn er manieren om aan geld te komen,dat voordeel heb jij met jouw probleem….je hebt een keuze,je kan je probleem oplossen,en dat mijn beste Ko is de grootste vrijheid die er is!
Ik kan doen en laten wat ik wil,mijn kind komt niet meer terug,ik kan het niet meer ongedaan maken.
Wat ik wel kan doen is verder te leven met het verdriet en om me heen kijken naar wat ik nog wel heb.
Dankbaar zijn voor wat er nog wel is en dat koesteren,en als je dat kan ….dan heb je geluk!!
Een spiraal met negatieves gedachtes zorgt voor het effect dat je naar beneden glijd,maar door positieve gedachtes kan je dezelfde spiraal gebruiken om omhoog te klimmen.Dat is moeilijker en kost meer kracht maar jeetje zeg ,..je laat je toch zomaar niet uit het veld slaan?
Geld maakt niet gelukkig maar gelukkig maken ze geld
Ellen, ko heeft niet het verdriet om een verloren zoon.
Wel heeft hij een lastige kwaal die te verhelpen is met flink wat kuurtjes in een zonnig land maar waar hij het geld niet voor heeft.
Onderschat de gevolgen van geldgebrek niet! altijd zorgen, sociaal isolement, de dagelijkse berichtgeving over de steeds meer afbrokkelende sociale veiligheid, inflatie enz enz. Dat is gewoon zwaar kut!!
Jij zou alles in willen ruilen om je zoon terug te krijgen; begrijpelijk maar probeer je ook te verplaatsen in mensen met andere problemen.
En er wordt niet gesproken over enorme huizen, jachten en ander decadent gedoe.
Gewoon prettig leven zonder geldzorgen met andere woorden: vrijheid.
Het leven is vaak sowieso niet eenvoudig, veel te weinig geld hebben en die eeuwige onzekerheid maakt het gewoon nog zwaarder.
Ooit stralende mensen gezien bij voedselbank?
Spiritualiteit en vervulling is m.i pas mogelijk als er aan bepaalde basale behoeftes voldaan is of je moet van nature al wel heeeel erg verlicht zijn.
@Linda, beter had je mijn probleem en dat van vele lotgenoten niet kunnen verwoorden. Je slaat de spijker precies op ‘zn kop.
Zo heeft ieder z’n eigen probleem. Ko een sociaal-maatschappelijk en Ellen een persoonlijk drama. Soms gebeuren er dingen die andere problemen naar de achtergrond doen verschuiven; de overtreffende trap van leed. Dat is net zo als de relatieve armoe in Nederland ten opzichte van derde wereld landen. Pro-ontwikkelingswerkers en politici maken graag gebruik van dit leedverschil om de eigendaagse problemen te bagatalliseren. Daarom; je kunt dingen niet bij elkaar op een weegschaal leggen, want dat doet mensen die leed ervaren altijd tekort en doet de problemen geen recht aan.
Wat dat geld betreft…ik lach me gek om de regering. Nu hebben ze bedacht dat de Nederlander niet gezond eet, dus zijn ze een campagne gestart. Twee keer per week vis, 2 stuks fruit per dag en minstens 2 ons groenten.
De minima eet: een pak spaghetti van 17 eurocent, 2 blikjes tomatenpuree, 2 uien, een of twee ons half-om of zelfs varkensgehakt.
Dit afgewisseld met rijst/kerriesaus, of een aardappeltje, een kropje sla, een balletje.
Vis is duur, zelfs als het kweekvis is. Okee, je kunt aan de koolvis of de wijting of zelfs een blik kattenvoer.
Groenten is eveneens aan de prijzige kant. Zelfs de uien zijn nu duur. Fruit idem dito.
Dus leuk bedacht, maar ‘gezonde’ producten zijn duurder. Neem het biologische, de olijfolie, magere vleeswaren, vloeibare margarines, choresterolarme margarines en natriumarm zout. Daar betaal je de hoofd(euro!)prijs voor.
Ik vind dat al het zout zowiezo-al gewoon natriumarm moet worden en dan wel voor een redelijke prijs.
Dus ja; in de armoe zitten is ook een probleem en niet alleen op het gebied van eten. Het is ook vaak uitzichtloos.
@Linda en Ko,
Ik wil geen enkel probleem bagatelliseren,ieder voelt zijn eigen leed het meest,en geloof me,ik weet ook hoe moeilijk het kan zijn als je van een minimum moet rond komen,ik heb dat een tijd meegemaakt.
Toen we helemaal niets hadden was ik toch gelukkig,gelukkig met elkaar.Ik zei altijd tegen de kinderen,we hebben elkaar EN dat is het enige wat telt.
De zin …Ellen, ik heb ooit geschreven dat Geld het enige is dat telt en de column die daarbij hoort dat geld een mens gelukkig maakt,.daar ben ik het gewoon niet mee eens .Sorry hoor ,heeeeel verlicht van nature,spiritueel of vervuld ben ik niet maar ik vind het gewoon een beetje kortzichtig.
Misschien is het met geld net als met alles…..datgene wat je niet hebt ,daar denk je gelukkig van te worden als je het wel hebt.En daar kunnen we ons soms lelijk op verkijken
Karin, kattenvoer, dat ik daar nog niet aan gedacht heb!
je kunt leed inderdaad niet op een weegschaal leggen.
we krijgen meestal allemaal naar draagkracht ons eigen portie op welk vlak dan ook en sommige mensen krijgen dubbele porties terwijl zij naar alle macht doen wat zij kunnen en niet gebaat zijn bij het the secret gelul.
mijn tip voor medearmoedzaaiers : vitamine c van het kruidvat: 3x daags 1000mg, veeel goedkoper dan groente of fruit.
ellen, ik heb geen kinderen dus ik kan me niet ten volle inleven in hoe dit voelt, wel kan ik me voorstellen dat al het overige leed hierdoor (tijdelijk, met een ruime marge)in het niet valt.
soms wat lastig communiceren hier, ik reageer op een bericht van karin en dan blijkt ellen in de tussentijd op een eerder bericht te reageren en dan lijkt het net of ik op een later bericht van ellen reageer terwijl ik nog aan het typen was.
snapt iemand mij nog?
soms doe ik er erg lang over om mijn bespiegelingen zo zorgvuldig mogelijk te beschrijven..
Je doet het goed hoor, Linda…. je schreef er ook boven: Karin, dus heel duidelijk.
@Linda,ik volg het ook nog,dus het gaat goed.
Wat Karin zegt vind ik heel mooi….je kunt dingen niet bij elkaar op een weegschaal leggen, want dat doet mensen die leed ervaren altijd tekort en doet de problemen geen recht aan.
Ja,je kan geen appelen met peren vergelijken
Het is niet zo dat al het leed van anderen in het niet valt als je je kind verliest,althans niet bij mij.
Ik begrijp echt wel hoe moeilijk en vervelend het is als je de maand niet weet door te komen.
Wat mij echter tegen mijn borst stuit is de stelling dat iemand met geld ,per definitie gelukkiger is.
Met een normaal inkomen ben je inderdaad gelukkiger als iemand die aan de geeuwhonger ligt maar iemand met een normaal inkomen hoeft zeker niet gelukkiger te zijn dan iemand zonder centjes.
Ik ken een donkere man die geen tand meer in zijn mond heeft,zijn kleding vertoont gaten en hij leeft voornamelijk op straat. Bijna dagelijks staat hij bij de supermarkt met een stralende glimlach de boodschappen in de auto’s te zetten in de hoop dat hij het 0,50 muntje mag hebben.Ook al krijgt hij niets,hij wenst je toch een fijne dag!!
Altijd heeft hij een vriendelijk woord en verschillende mensen maken een praatje met hem.
Hij heeft op zijn manier zijn sociale contacten en het levert hem nog wat op ook.
Voor zo’n man heb ik bewondering….want hij kan nog lachen en aandacht geven aan anderen terwijl zijn situatie behoorlijk uitzichtloos is.
Hij is positief en heeft het beste van zijn situatie gemaakt en wie weet komt hij zo een stapje verder.
En nee…hij koopt geen bier van zijn verdiende centjes maar eten voor zijn hond.
@Ellen, bedankt voor deze goede tip. Ik beklaag me al jaren bij de Super dat niemand mijn boodschappen inpakt en in de auto wil zetten. Nu ik binnenkort alles kwijt ben is dit een optie. Kan ik toch nog deze maatschappij van dienst zijn en voel ik me misschien wel gelukkiger dan ooit te voren. Hij die alles verliest is oneindig veel groter dan zijn verlies…
Een andere optie zou is vertrekken naar een ontwikkelingsland waar niemand te eten heeft. Als de soos me dan die schamele 800 euro per maand meegeeft ben ik alsnog een man in bonus. Ach, met even nuchter nadenken en je hulp komt er toch nog zonneschijn in mijn leven.
@ Ko,ik ga er van uit dat je het niet sarcastisch bedoeld.
Met 800 euries is het leven geen vetpot,en ik wens je ook zeker niet toe dat je je hand op moet houden voor een muntje.
Dat zou zowiezo bij niemand nodig moeten zijn maar helaas gaat het steeds meer die kant op.
Jij hebt zoveel kennis ,en volgens mij ook zoveel in je mars,het moet jou toch kunnen lukken om uit deze uitzichtloze situatie te ontkomen?
@Ellen, met kennis en talent red je het niet meer. Wie boven de 45-50 komt is afgeschreven in dit land. Werk en geld heeft alles met je netwerk te maken niet met je kennis en talent. Jongeren hebben de macht gegrepen, wij ouderen staan buiten spel.
”Jij hebt zoveel kennis ,en volgens mij ook zoveel in je mars,het moet jou toch kunnen lukken om uit deze uitzichtloze situatie te ontkomen?”
Haha, dat zegt men tegen mij ook altijd, maar ook ik stuit op belemmeringen, soms jaloezie en een zekere bagage. Hoop is er altijd, maar het verwachtingspatroon moet niet te hoog gesteld worden.
Ko is een heel creatief persoon en voelt zich het meest in zijn element als hij dit zonder belemmeringen kan uitvoeren en daarmee de kost kan verdienen, want voor hem is dit gewoon noodzaak.
Ik zit in de luxe positie dat ik mijn echtgenot de kost verdient en krijg ook aanrechtsubsidie, dus kan mijn vermogens uiten, zolang het geen financiele investeringen vergt, maar Ko heeft dat niet. Maar een creativeling als Ko kun je niet tewerkstellen in een geestdodende baan; pas dan gaat hij zich echt rot voelen.
Ja, en leeftijdsdiscriminatie speelt op de arbeidsmarkt ook een rol.
@karin: “Ko kun je niet tewerkstellen in een geestdodende baan; pas dan gaat hij zich echt rot voelen.” Nou Karin als je met de rug tegen de muur staat pak je alles aan. Het doel heiligt alle middelen. Verlost worden van de eeuwige zorgen heb ik alles voor over ook die schoonmaakbaan. Maar neen, men wil Ko niet. Die is overal te oud voor zegt men. En mijn cv is bepaald geen aanbeveling. Een eens zo succesvolle ondernemer die bereid is aan de lopende band te gaan staan, dat kan niet pluis zijn….
Ja, die ervaring heb ik ook, toen ik bij Ikea solliciteerde. Ze hadden met verbazing naar mijn CV gekeken en naar mijn opleidingsniveau…
en begrepen er dus geen snars van. Eenmaal langdurig werkloos, is het heel moeilijk.
Maar wat ik ermee bedoel te zsggen; je bent wie je bent en zou liever dus willen doen waar je goed in bent en daarmee de kost verdienen. Ik ken het van mezelf; ik liep vast op geestdodend werk, hoewel ik mijn uiterste best deed. En zelfs al zouden dit soort banen me in de mond vliegen; ik ken de gevolgen van werk doen dat niet bij je past (ook in sociale zin) en die zijn niet mis. Wat moest ik met dames, wiens vocabulaire alleen bestond uit: burgerlijke tv-programma’s, huisje, boompje, beestje en uiterlijkheden? Ik was een vreemde eend in de bijt.
Inderdaad; leeftijd, een andere loopbaanontwikkeliing, hoog niveau, evt. kwalen en langdurig uit het arbeidsproces zijn, zijn grote belemmeringen.
Ik hoop ook voor je dat je uiteindelijk geld kunt verdienen met waarin je gewoon goed bent en dat is dan waarschijnlijk ook op de zelfstandige leest geschoeid.
@karin als ik morgen besluit een bordje op mijn deur te plakken met “paragnost” verdien ik waarschijnlijk veel geld. Ik kan me voegen bij het rijtje oplichters dat met de dag groter wordt. Helaas, ik ben een eerlijk en oprecbt mens en daarom ben ik straatarm.
Ik wil televisie maken, schrijven, fotograferen en organiseren Daar ben ik goed in en beter dan menigeen die er nu geld mee verdiend. Daarom zet ik me zo af tegen de rotzooi in Hilversum. Tegen de absurde beloningen betaald van jouw en mijn centen. Ik doe het beter en voor de helft.
Je hand ophouden bij de soos is niet meer, je wordt hier in haarlem en binnenkort overal in nederland direct naar de sociale werkplaats gestuurd, over geestdodend werk gesproken…ik ben nu 52 en kom niet meer aan de bak op een normale manier.
ben een slechte slaapster en(hierdoor) vaak ziek,eigenwijs, snel overstresst ook… ik zou mezelf niet eens aannemen. eigenlijk ben ik arbeidsongeschikt en zou het liefst zinvol vrijwilligerswerk doen, doe ik nu overigens ook. Hoewel heel erg zinvol is het niet.
Blijf wel een beetje hoop houden maar dan meer op de loterijen.
Op de dag van mijn ontslag was er een trekking van de staatsloterij, ik had alle alle 6 cijfers goed maar de serienummers werkten niet mee…
Ko, als het zover is stuur ik je gelijk naar aruba hoewel ik zeker weet dat Nathalee hartstikke dood is. Kan je in ieder geval lekker zonnen!
Ko ,ik begrijp nu pas dat je dus wel wilt werken en alles aan wil pakken.Fout gezien van mij want ik had het idee dat je alleen maar zat te wachten op de baan die je wilde en zolang dat niet lukte zat te “klagen” dat het leven zo slecht was.
Sorry
Karin,noodzaak om je goed te voelen is inderdaad een baan waar je met plezier naar toe gaat.
Je bent er uiteindelijk het grootste gedeelte van je tijd.
Maar als je zoals Ko met je rug tegen de muur staat en je moet kiezen tussen een geestdodende baan of geen inkomen dan kies je vaak voor het eerste.
Ik heb het niet over mensen die eigenlijk arbeidsongeschikt zijn en van een minimum rond moeten komen,dat is een heel ander verhaal.
Toch denk ik ook dat als Ko voor het 1e kiest,hij er niet gelukkiger op zou worden en dat bedoel ik heel de tijd te zeggen met, dat geld niet gelukkiger hoeft te maken.
Alhoewel er dan misschien wel uitzicht is om van het vakantiegeld naar Aruba te gaan.
@Ko van Dijk zegt:
@karin als ik morgen besluit een bordje op mijn deur te plakken met “paragnost” verdien ik waarschijnlijk veel geld. Ik kan me voegen bij het rijtje oplichters dat met de dag groter wordt. Helaas, ik ben een eerlijk en oprecht mens en daarom ben ik straatarm.
Die eerlijkheid brengt je wel aan de bedelstaf, maar dat is ook een keuze. Je zult de maatschappij er niet mee helpen noch van dienst zijn.
Dit is een belangrijk punt in ieders biologische gedomineerde leven, je gaat dood of je pikt de prooi van een andere vos.
@Netwerk, mijn grootvader zei het al: eerlijke mensen sterven straatarm. Vandaar dat Secret beweert dat de kosmos geen onderscheid maakt tussen goed en slecht.
Die eerlijkheid brengt je wel aan de bedelstaf, maar dat is ook een keuze. Je zult de maatschappij er niet mee helpen noch van dienst zijn.
De maatschappij help je toch ook want hoeveel mensen gaan er niet onderdoor aan de praktijken van een oplichter?
En ik geloof ook dat je je beter voelt als je jezelf recht aan kan kijken in de spiegel.
Als je oplichters veroordeelt dan wil je er zeker zelf geen 1 worden.
Mijn grootvader zei altijd…..eerlijk duurt het langst.
@Ellon: Mijn grootvader zei altijd…..eerlijk duurt het langst.
Dat is een moralistisch ja zelfs religieuze opvatting.
Biologisch is eerlijk duurst het langst, maar dood ga je.