Nederlanders zeuren te veel vindt onze premier. We moeten positief denken dan komt alles goed. In zekere zin heeft onze tovenaarsleerling gelijk. Zijn voorgangers bedachten het veel geroemde “poldermodel”. In plaats van onophoudelijk waarschuwen werden er berichten de wereld ingestuurd over meevallers en een opbloeiende economie. The self fulfilling property bleek te werken. De zuinige Nederlander begon weer geld uit te geven en dus kwamen er banen beschikbaar en ging het ook daadwerkelijk beter met ons inkomen. De hoerastemming miste haar effect niet op andere landen. Hoe flikten die Hollanders dat toch?
De weergaloze opbloei was slechts van tijdelijke aard. Te veel optimisme doet de ogen sluiten voor de realiteit. De eerste klappen vielen in de ICT, aandelen kelderden maar gek genoeg bleef de Nederlander geld uitgeven. Een jaar voor de invoering van de euro zelfs meer dan er gezamenlijk was verdiend. Waar kwam dat geld dan vandaan? Daar was niet zo moeilijk het antwoord op te geven. De inhoud van kluisjes, spaarpotjes, matrassen en oude sokken werd nog snel verzilverd. Grotendeels was dat geld vele jaren aan het oog van de fiscus onttrokken. Woninginrichters, autoverkopers en de reisbranche profiteerden er van.
En toen was de Euro een feit. Die Euro werd in ons land positief ontvangen. We kregen er zelfs complimenten voor. Uitgelaten waren we over de eerste muntjes. Alleen hadden we nog wat moeite met de omrekening. Gelukkig waren er slimme ondernemers die heel behulpzaam de Euro voor een gulden lieten doorgaan. Onze overheid deed daar overigens ook aan mee. Inmiddels is het voor iedereen wel duidelijk dat we met die Euro ongelooflijk zijn beetgenomen. Op korte termijn leverde de Euro vooral de Staat het meeste voordeel op. Allereerst het oprollen van een zwart geld circuit en ten tweede de wisseltruck ( we kregen 10% te weinig voor onze gulden)
Positief denken en alles wat je maar wilt komt binnen handbereik. Blijkbaar heeft een groot deel van onze bevolking dat inzicht nodig. Dat blijkt uit de opmars van positiviteitgoeroes, paranormaal begaafden en het eclatante succes van de Secret. De daaraan gekoppelde of afgeleide boeken en trainingen gaan als broodjes van de warme bakker over de toonbank. Bekend Nederland pikt een graantje van deze hype mee. Zij zijn immers het voorbeeld van succes en willen hun geheim best je met je delen zolang je maar voor hun toverspreuken betaalt.
Annemarie Postma, wie kent haar niet, haar leven is perfect! Vanaf 1 juli kun je haar nieuwe geluksbijbel lezen. Annemarie is een veelschrijver die haar boeken er bij wijze van spreken uitpoept. Nog geen twee maanden geleden zag The Deeper Secret het levenslicht. Een bestseller is het nog niet maar 20.000 exemplaren binnen 5 weken over de toonbank is zeker niet slecht te noemen.
Postma raakte op jonge leeftijd verlamd maar had gelukkig haar mondje en haar uiterlijk mee. Ondanks haar handicap wist Annemarie een succesnummer te worden. Daar mag ze natuurlijk best trots op zijn. De vraag is echter of ze haar succes te danken heeft aan positief denken of dat haar roem was voorbestemd. Ook is het mogelijk dat de mooie Postma hulp werd aangeboden waar anderen met een minder leuk smoeltje verstoken van blijven. Ingewijden zijn niet zo gecharmeerd van haar zelfingenomenheid en bitcherig optreden.
En nu we toch over heksen hebben: Susan Smit, die bekendheid verwierf door haar passie voor kabouters, elfjes, trollen en heksen, beweert nu paranormaal begaafd te zijn. Het wachten is op haar tv-show: “bij the Bitch op schoot” Waarmee Susan als tegenhanger van Char bij SBS6 ongetwijfeld goede kijkcijfers haalt. Susan is ook een positief denker. Als veel gevraagd fotomodel verdiende ze bakken met geld. Heel slim investeerde ze haar vermogen in een studie en begon een carrière als journalist en schrijver. Voor de mooie Susan gingen vanzelfsprekend alle deuren open. Het succes lachte haar wederom toe. Allemaal niet verwonderlijk. Gezegend met een flitsend uiterlijk kun je zelfs de meest grote onzin verkopen. Lastiger wordt het als je door de Goden met minder bedeeld genoegen moet nemen.
Het advies om toch vooral positief te denken zitten gevaarlijk kanten aan. Ik ben in mijn leven een aantal van die rasoptimisten tegengekomen. Ze lappen alle regeltjes aan hun laars, vertellen je de meeste waanzinnige verhalen, kennen geen enkele angst en zullen nimmer beschaamd omkijken als ze anderen door hun enthousiasme meeslepen in het ongeluk. Dit soort mensen bezitten geen verantwoordelijkheidsbesef. Het leven moet één groot feest zijn en daar zal alles en iedereen voor wijken.
Paragnosten worden bezocht in de hoop dat ze de lichtpuntjes in je donkere leven ontdekken. Slecht nieuws verkoopt niet. Het paragilde is zich dat bewust en probeert hun klanten goede berichten mee te geven. Een voorbeeld: ik wil al jaren graag weg uit de flat waar ik tegen mijn zin in woon. Dat lukt me niet. Onderhand is de flat aan een grondige opknapbeurt toe. Paragnost voorspelt geld en een snelle verhuizing. Beslist geen geld aan opknappen besteden is haar advies. Omdat ze meer zaken goed heeft en ik geen klusser ben besluit ik om af te wachten en positief te denken. Je raad het al? Voorspelling komt niet uit. Onderhand leef ik al jaren in de rommel.
Toen mij om onduidelijke redenen plotseling een vergunning werd geweigerd haalde ik mijn schouders op. Dat moest een misverstand zijn. Twintig jaar lang had ik dergelijke vergunningen altijd gekregen. Er was op mijn organisatie nooit iets aan te merken geweest. Juridisch had de burgemeester geen poot om op te staan. Ik had wel vaker met een lastige wethouder of burgemeester te maken gehad. Tot twee maal toe vond in de rechter en de Raad van State aan mijn zijde. Ik zag de zaak daarom positief en optimistisch in. Dat was de grootste inschattingsfout van mijn leven. Eindeloze procedures moest ik doorlopen om mijn recht te halen. Ja, ik won alles en kon corruptie aantonen. Maar wat was het resultaat voor mij? Mijn geld en mijn bedrijf was ik kwijt. De compensatie voor de geleden schade bij lange na niet toereikend. Nog eens vijf procederen kon ik niet betalen. Maar ik had mijn gelijk en een beetje geld om verder te gaan. Zelden met zo’n positieve gedachtenstroom een nieuwe start gemaakt. Maar alles wat ik aanpakte werd een fiasco. En dat is slechts mijn zakelijk leven. Ik zal je mijn positieve kijk op relaties en de gevolgen daarvan besparen.
Een bevriende arts heeft onderzoek gedaan naar de invloed van positief denken op het genezingsproces. Algemeen werd aangenomen dat mensen met een positieve instelling hun genezing konden bespoedigen. Dat bleek een misverstand te zijn. Het viel hem op dat mensen die zich bij hun lot hadden neergelegd er dikwijls wonder boven wonder weer bovenop kwamen en dat degene die een heilig geloof hadden in hun herstel het lootje legde. Opvallend voor hem was tevens dat ouderen die zich onder dwang van familie toch lieten behandelen feitelijk tegen hun wil nog een aantal jaren achter de geraniums lijdzaam op hun dood zaten te wachten.
Maar hoe zit het dan met het zo vaak geroemde placebo-effect? Daar lopen de meningen natuurlijk over uiteen. Dezelfde arts gaf me de volgende verklaring: Mensen vertrouwen maar weinig op het zelfhelende vermogen dat we van nature bezitten. De industrie heeft ons wijs gemaakt dat we voor elke wissewasje een pil nodig hebben. Toch gaan veel kwalen vanzelf weer over als je er de tijd voor neemt. Hoe meer we aan onze kwalen denken hoe slechter het met ons gaat. Geef de patiënt een pil en hij veronderstelt dat er iets aan zijn mankement wordt gedaan. Dat geeft hem innerlijke rust en zo herstelt het lichaam zich. Toch een vorm van positief denken dus? Maar je kunt ook zegen: denk er helemaal niet aan, laat los.
Loslaten, ik heb al vaak in mijn columns betoogd hoe belangrijk dat is. Go with the flow. Ik geloof er totaal niet in dat we met positief denken en grenzeloos optimisme het leven dat is voorbestemd naar onze hand kunnen zetten. Het is wel mogelijk ons bestaan draaglijker maken door te kijken naar wat je hebt, niet naar wat je mist. Ook geloof ik in het belang van onze intuïtie. We kunnen veel onheil voorkomen door beter naar onze innerlijke stem te luisteren.
Wie bewust positief denken gaat toepassen zal zien dat het hem of haar aan de eind van de rit meer narigheid dan geluk heeft opgeleverd. Maar uitsluitend de negatieve kant bezien heeft hetzelfde resultaat. Den mensch lijdt het meest onder het lijden dat hij vreest. De juiste houding is zoals altijd de gulden middenweg. Genieten van het goeds dat op je pad komt, voorbereid zijn op tegenslagen en beseffen dat je levensweg binnen zekere grenzen vooraf is bepaald. De geluksgoeroes die ons anders willen laten geloven doen dat ter ere van hun eigen portemonnee.
Zit jij soms in een dipje Ko?
Dit hele stuk leest als een litanie dat positief denken niet werkt, tenzij je een fraai uiterlijk hebt, of anderszins de wind mee. Dat komt ervan als je je inlaat met paranormale zaken. Terwijl het hele universum en ook alle mensen daarin, alleen maar bezig zijn om je te steunen. Positief denken is niets anders dan die steun aanvaarden. Negatief denken is je ertegen verzetten, ervoor kiezen in je eentje verder te ploeteren.
Het is een inzicht waar ik (niet zo heel lang geleden, een jaar of zo) plotseling achter kwam — jawel, onder de douche!
Dit is het inzicht: de vraag of ‘positief denken’ werkt, is niet de juiste vraag. De juiste vraag is: beïnvloedt ons denken, onze mindset, onze focus, – beïnvloedt die onze werkelijkheid? Antwoord: ja, die schept onze werkelijkheid. Onvermijdelijk!
Mijn spontane inzicht was, dat positief denken werkt, precies op dezelfde manier als negatief denken werkt. Het laatste vindt iedereen normaal, over het eerste worden theorieën verkondigd en boeken geschreven en Oprah- en Philshows gemaakt. Terwijl het mechanisme precies hetzelfde is! Is dat niet raar?
Als jij – zoals je hierboven beschrijft – positief gaat denken over een gewenste verhuizing, op basis van een advies van een paragnoste, is dat ‘positieve’ denken niet authentiek, dan is het als het ware ‘gecorrumpeerd’. Logisch dat je dan teleurgesteld raakt. Natuurlijk kan dat nooit wat worden.
Mijn inzicht kwam, nadat ik de afgelopen twee jaar zo’n serie van dure persoonlijke ontwikkelingscursussen had gevolgd, waar jij recent nogal op afgaf. Daardoor kon ik voor het eerst de effecten van positief én negatief denken ervaren. En vergelijken.
Mijn inzicht is: het maakt niets uit *hoe* je denkt. Het werkt altijd! Oftewel: je krijgt wat je verwacht. Of wat je bedenkt, of visualiseert. In het algemeen: dat waarvan je innerlijk overtuigd bent. En vaak is dat niet wat je zegt te willen hebben of krijgen…
Omdat bij veel mensen (ook bij mij) de verwachtingen en het denken over eigen kansen en mogelijkheden vaak negatief zijn, krijg je ook de daarbij behorende uitkomsten. Mijn plotselinge inzicht was: dit bewijst dus juist dat het werkt!
De truc was, dat ik op dat moment even in staat was om dat onderliggende stemmetje in mijn hoofd, dat mij voortdurend probeert te saboteren, te betrappen. En dat is voor mensen heel erg moeilijk. Ik zal zo uitleggen waarom.
Dat stemmetje is er de hele dag door. We gaan er mee slapen en worden er mee wakker. Het zegt allemaal onzinne dingen. Zoals: ‘Maar daar ben ik niet voor weggelegd’, of: ‘Laat ik dat maar liever niet doen’, of: ‘Die is niet te vertrouwen’, of: ‘Dat lukt mij toch niet’, enz., enz. Doordat we al die onzin geloven, komt dat alles ook uit. Want het enige wat we doen is ons denken verwerkelijken, onophoudelijk. Je kan het ook anders zeggen: ‘We krijgen altijd gelijk’.
Waarom herkennen we dat stemmetje dan niet? Zodat we het eventueel de nek om kunnen draaien. Heel simpel: doordat we (dat is ons vroeger geleerd) er ons mee identificeren. Als dat ‘stemmetje’ een deel van ons ‘zelf’ is, dan zouden wij onszelf immers ontrouw zijn als we het negeerden. Dit nu is – zo heb ik ontdekt – een valkuil, en een grote leugen.
Ik heb laatst het geluk gehad dat ik – nog nét voordat ik wegzakte in een gevoel van verdriet of verslagenheid (dat meestal leidt tot inertie) – mij de laatste paar woorden van dat stemmetje herinnerde, vlak daarvoor. En meteen dacht: Godverdegodver… nou heb ik jou bij je taas!
‘t Is een soort ‘blinde vlek’. Die we niet opmerken, omdat we denken dat we het zelf *zijn*. Maar dat is een misverstand.
Woorden leiden tot gevoel, niet andersom. Woorden creëren passie, energie, verandering. Iedereen onderschrijft mijn stelling als ik refereer aan Ghandi, Martin Luther King of Nelson Mandela. Maar waarom zou dat niet precies zo opgaan voor de woorden die wij tot onszelf spreken? Natuurlijk, daar werkt het precies zo.
Dus mensen… spoor je negatieve zinnetjes op in je hoofd, en help ze één voor één ritueel en met groot misbaar om zeep. En filosofeer vrijuit over de zinnetjes die je ervoor in de plaats gaat stellen. Vrolijke, liefdevolle zinnetjes, vol verwachting. Die je helemaal zelf mag bedenken. Wees daarbij vooral onstuitbaar, hoe gekker hoe beter.
En kijk wat er gaat gebeuren. Je zal versteld staan!
Groet,
Arjan [ervaringsdeskundige, haha!]
@Arjan, je hebt weer een column met een column beantwoord en dat is je grote kracht. Hulde voor deze weloverwogen en goed onderbouwde reactie. Echter, zo werkt het bij jou maar niet bij mij.
Ik ben opgevoed in een cultuur van wat je ogen zien dat kunnen je handen maken. Ik heb nooit getwijfeld aan mijn kunnen. Op slechts één uitzondering na en dat was schrijven. Toen iemand mij de eerste opdracht gaf was dat zelfs een misverstand. Op zich een hilarisch verhaal. Na lang aandringen heb ik dan toch mijn eerste krantenartikel geschreven. Twee weken later had ik er een goed belegde boterham aan. Het kwam dus op mijn pad en ik was zo verstandig het aan te pakken.
Dat negatieve stemmetje herken ik niet. In zoverre, ik herken het op enkele momenten in mijn leven. Ik luisterde er niet naar, ging mijn eigen weg en de gevolgen waren dramatisch.
Een paar keer heb ik wel geluisterd terwijl ik niet begreep waarom. Dat werd me pas later duidelijk. Wat ben ik blij dat ik toen mijn intuïtie heb gevolgd.
Wat ik geheel met je eens ben is dat het erg moeilijk is om je eigen gedachten te scheiden van de boodschappen die je van de Kosmos ontvangt. Wat de goede mediums en paragnosten doen is een lijntje met de Kosmos voor je leggen en zo de zuivere informatie van de gidsen ontvangen die elk mens bij zich heeft.
Waar jij en ik weer samenkomen is je redenatie dat je zowel de positieve als negatieve gedachten moet zien los te laten. M.a.w. probeer zo neutraal mogelijk in het leven te staan. Feitelijk mijn boodschap Go With The Flow. Pak aan wat je geboden wordt dus. Het voorbeeld wat ik hierboven beschreef.
Veel mensen zoeken naarstig naar een vaste relatie. Het lukt ze maar niet om de ware te vinden. De datingsites doen goede zaken. Maar als je dan tegen deze mensen zegt dat relaties vrijwel altijd spontaan op een onverwacht moment ontstaan beamen ze dat onmiddellijk. Toch zoeken ze door.
Ons leven is een leerproces. Mijn grenzeloos optimisme heeft me een hoop narigheid gebracht. Ik denk vrijwel nooit dat kan ik niet maar wel is die ander te vertrouwen en welke zekerheden worden me geboden dat ik niet de bietenbrug op ga. Ik had vaker in mijn leven veiligheidsmarges moeten inbouwen. Dus die negatieve stemmetjes hebben wel degelijk een functie. Maar je moet ze niet laten overheersen.
Beste Ko,
Ik krijg de indruk dat je mij niet echt begrijpt. Je zit gewoon op een heel ander denkspoor.
Ik knip en plak uit je antwoord een paar kernzinnen:
* “Echter, zo werkt het bij jou maar niet bij mij.”
Ik denk, en heb ervaren, dat mensen – evenals vogels, apen en nijlpaarden – niet zoveel van elkaar verschillen. Wel op details, niet in de essentie. Dat is precies ook de reden waarom wij over dit soort zaken kunnen communiceren, en elkaar begrijpen.
* “Dat negatieve stemmetje herken ik niet. In zoverre, ik herken het op enkele momenten in mijn leven. Ik luisterde er niet naar, ging mijn eigen weg en de gevolgen waren dramatisch. Een paar keer heb ik wel geluisterd terwijl ik niet begreep waarom. Dat werd me pas later duidelijk. Wat ben ik blij dat ik toen mijn intuïtie heb gevolgd.”
Je schakelt hier het ‘negatieve stemmetje’ gelijk aan ‘intuïtie’. Maar dat is niet wat ik bedoel. Intuïtie – indien zuiver – gaat altijd vóór alles! Ze is neutraal en is ons altijd ten dienste. Ze waarschuwt niet alleen voor gevaar, ze wijst ons ook op onze kansen.
* “Wat ik geheel met je eens ben is dat het erg moeilijk is om je eigen gedachten te scheiden van de boodschappen die je van de Kosmos ontvangt. Wat de goede mediums en paragnosten doen is een lijntje met de Kosmos voor je leggen en zo de zuivere informatie van de gidsen ontvangen die elk mens bij zich heeft.”
Daar ga je dus. Dat kun je niet met mij eens zijn, want dat vind ik niet en heb ik niet gezegd. Er is geen verschil tussen jou en de kosmos. Het zijn alleen maar je eigen boodschappen, aan jezelf. Net zomin zijn er ‘goede’ mediums en paragnosten. Of ‘gidsen’ anders dan het telefoonboek.
Elke verwijzing naar het bestaan van een ‘andere’ of ‘hogere’ wereld is absurd en komt voort uit het wensdenken van bange en ontevreden mensen, die proberen op een goedkope manier aan het raadsel van het leven te ontsnappen.
* “Ons leven is een leerproces.”
Religieus gezwets!
Het Calvinisme ten top. Dat veronderstelt een doel, waaraan onze identiteit, ons ‘ik’ ondergeschikt zou zijn. Wie één seconde nadenkt, in het bezit van meer dan één hersencel, weet dat dit niet kan kloppen, dat dit een verzonnen verhaal is.
* “Dus die negatieve stemmetjes hebben wel degelijk een functie. Maar je moet ze niet laten overheersen.”
Opnieuw: je verwart hier (gezonde) intuïtie met de zelfzuchtige negatieve stemmen in je hoofd, die uitsluitend mentale masturbatie dienen. Leer nou eens om daar onderscheid in te maken.
De bevrijding zit in dit besef: Life is empty and meaningless.
Het leven heeft geen doel. Het heeft geen enkele betekenis. Er is geen god, geen hemel, geen eeuwig leven (gelukkig maar! – ik moet er niet aan denken).
Die waarheid te beseffen, is stap één.
Stap twee is, dat je daar twee kanten mee uitkunt:
A) Nihilisme, misantropie: Schopenhauer, W.F. Hermans, en vele anderen.
B) Acceptatie, zelf invullen, er je eigen betekenis aan geven, beseffen dat je ooggetuige bent van, en deelnemer aan ‘een schitterend ongeluk’… en er alsnog een feestje van maken.
Stap drie (zowel voor A als B): gewoon doorgaan, todat je dood gaat. Geldt voor iedereen, is vooraf geregeld, is niets aan te veranderen ; -)
Het leven gaat helemaal nergens over.
‘t Stelt helemaal niks voor.
Een pure toevalligheid.
Een doodgereden egel, precies hetzelfde. Alleen doet de egelgemeenschap niet aan begrafenisceremonies.
Pas als dit besef er is – denk ik – kan je beginnen te leven. Zonder van je eigen leven een slaaf te zijn.
@Arjen, die cursussen hebben hun dienst bewezen en de douche heeft het afgewerkt: je hebt het helemaal begrepen. Zo is het en niet anders. Dat geldt voor iedereen Ko, luister naar je vriend! Jij bent niet anders qua mechanisme in je hoofd dan Arjen of wie dan ook. Waarom denk je dat managementcursuusen zo’n succes zijn? Omdat ze hetzelfde verkondigen en het blijkt dat het werkt. Sta jezelf toe die klik in je hoofd te maken en vertrouw nou eens echt op jezelf. Zonder twijfels, want daar knelt de schoen. Niks omgeving, niks opvoeding en hou eens op met die paragnosten.
Dorothy in the Wiz zei het 100 jaar geleden al: It was always there, I knew it all the time!
Wat een gedoe,als je nniet naar het stemmetje wilt luisteren dan doe je het toch niet!. Maar de stemmen die mij tot steun zijn, geven wel dat weer wat ik nodig heb om mijn hobby uit te oefenen…. Dat een ieder positief moet denken is een fijt, maar denken diegene die dit beweren zelf zo positief??…. Juist dat is de vraag, een paar van die knappe gezichten zeggen mij niets …. misschien ook omdat ik verder kijk dan hun lach. Ik zie en voel meer …. Positief denken is altijd goed .. maar je komt er eigenlijks geen stap verder mee, teminste niet als er personen zijn, die dit de kop weer indrukken. Maar verbeter de wereld en begin vooral bij jezelf, zou het credo moeten zijn … en als we dit gaan doen komt de positiefiteit vanzelf….. Mensen willen wel maar kunnen vaak niet !!!
Arjan, hulde aan jou betoog. De spijker op zijn kop. Ik heb het helaas nog nooit zo mooi kunnen verwoorden.
@Ko. Jij herkent dat negatieve stemmetje niet bij jezelf. Maar wij des te meer. Deze column bijvoorbeeld is er mee doordrenkt.
@Arjan, als ik net als jij van mening zou zijn dat je leven op aarde zinloos is had ik allang voor de trein gesprongen.
Zoveel zielen zoveel meningen. Als ik dit verhaal in de vorm van een lezing vertel op een willekeurige Parabeurs zal ik bijval oogsten (heb ik dus als proef reeds gedaan) Als ik hem vertel in het trainingskamp van Oranje na afloop van het duel tegen Rusland ook. Maar vertel ik het tegen de ploeg van Hidding dan lachen ze me uit. Kijk wat positief denken ons heeft opgeleverd!
Wie niet gelooft in een leven na de dood, wie niet gelooft in de wil van de Kosmos, in gidsen en in voorbestemd zijn zal zich nooit herkennen in mijn columns. Geloof kan ik niemand geven die daar niet voor openstaat. 60% van ons volk gelooft wel en sinds Derek is dat percentage stijgende. Voor die mensen schrijf ik mijn ervaringen op.
De mensen die gelukkig zijn beseffen het vaak niet dat ze zijn beloond. Ze denken daar niet eens over na.
@Ruud, mijn column is de mening van een realist die zich afzet tegen het gelul van de Secret en alles wat daar uit voortvloeit. Die zich afzet tegen de leugenindustrie. Knollen voor citroenen verkopen noem ik dat. De minder bedeelde mens zoekt naar oplossingen voor zijn problemen die er dikwijls niet zijn. En zo kan de geluksindustrie welig tieren.
@Ko, Arjan heeft het over de beruchte blinde vlek. Dat is precies waarom hij en anderen niet tot je kunnen doordringen. Dat is niet erg, het heet niet voor niks een blinde vlek. Maar om dit vlekje weg te werken heb je meer nodig dan een borrel. Probeer het toch eens en je kijk op het leven en daardoor je nhandelen worden volkomen anders. Betr in dit geval, want je zulty in staat zijn veel problemen gewoon op te lossen.
ook een ervaringsdeskundige
@Ariadne, de paar reacties ook nu van jou versterkt alleen maar mijn mening. Feitelijk verkondig ik niets nieuws want veel religies zijn op mijn mening gebaseerd alleen hangen ze daar een bijbel, de Koran en weet ik al niet meer aan.
Ik ben een vechter en heb niet voor niets 25 rechtszaken aangespannen en 18 gewonnen. Als er iemand is die zich verzet heeft tegen doemdenken en dogma’s ben ik dat wel.
Ik probeer te laten zien dat alles is voorbestemd en jij met je al je ervaring zou dat moeten beamen. Ze kunt de wereld niet naar je hand zetten, evenmin je eigen leven. Je kunt je wel behoeden voor stommiteiten door naar je gidsen te luisteren. Zie Jan Kleyn.
Nee Ko, ik ben het niet met je eens. Om te beginnen bij m’n gidsen: ik heb geen idee of wat mij wordt ingefluisterd mijn gidsen zijn of mijn eigen denken of voor mijn part niet welwillende entiteiten. Daarom vind ik het heel moeilijk daar onderscheid in te maken. Het kan van alles zijn. Mijn innerlijk weten klinkt anders, dat is een zeker weten.
Voorts weet je inmiddels dat ik volkomen wars ben van alle religies. Niks opgelegd gedoe. Maar dat staat volkomen los van voorbestemming. Of lodsbeschikking zoals ik al vaak heb aangegeven. Ik geloof daar niet in. Ik ben er heilig van overtuigd, dat we ons eigen leven maken, overigens zonder secret en daar valt wat mij betreft niet aan te tornen.
Ik sta ‘s morgens op en bepaal hoe mijn dag verloopt. Er zijn uiteraard zaken die (tijdelijk) roet in het eten kunnen gooien, maar dan is het uithuilen en opnieuw beginnen. Juist mijn ervaringen hebben me dat geleerd.
Ik heb nog nooit iets buiten mezelf meegemaakt dat bepaalt hoe mijn leven verloopt, want als iets me niet bevalt dan duik ik er bovenop en verander van koers. Geen geld: kom uit je luie stoel en doe er iets aan. Het zal niet direct met bakken binnenkomen, maar er is altijd eten en een dak boven je hoofd. Moet je daarvoor een cursus volgen? Prima, gewoon doen. Zo kan ik nog wel even doorgaan, maar het komt er op neer, dat ik de regie over mijn leven heb en niks en niemand anders. Heb een tijd gedacht dat het anders was, maar ben uiteindelijk tot deze conclusie gekomen.
lodsbestemming? Zo zie je maar dat ik er echt helemaal niets mee heb, ik kan het niet eens goed schrijven
@Ariadne, we staan lijnrecht tegenover elkaar. De regie over je eigen leven is slechts gedeeltelijk juist. Wie voor een dubbeltje geboren is zal nooit het kwartje bereiken. Oude volkswijsheden gaan nog altijd op alleen moeten we dat in breder verband zien. Ik ken genoeg mensen die met niets schatrijk en heel gelukkig zijn geworden. Dus heeft je afkomst niets van doen met je uiteindelijke bestemming want omgekeerd zien we het ook.
Als je levensweg niet vastligt dan zou er geen enkele paragnost meer bestaan. Ik heb hier duizend maal betoogd dat de Kosmos je kansen biedt maar die moet je dan wel zien. En dat is de enige vrije keuze die we hebben. Of je kansen krijgt is ook van te voren bepaald. Gidsen bestaan. Of ze altijd bij ons zijn is vers twee. We worden ook gewaarschuwd (de innerlijke stem of intuïtie) Hoe langer ik met deze materie bezig ben hoe rotsvaster mijn geloof.
Op microniveau bepaal jij inderdaad of je vandaag in je bed blijft liggen of dat je iets nuttigers gaat doen. Maar grote stappen die bepalend zijn voor je ontwikkeling en je geluk of tegenslag die komen van hogerop. Ook dan krijg je nog een keuze want dat is het leerproces.
Alles waar ik mijn leven keihard voor gevochten heb is schromelijk mislukt. Mijn successen en tot met de goede relaties kwamen plotseling op mijn pad uit een totaal onverwachte hoek. Ik had er niets voor gedaan. Zo ook met de meeste bekende Nederlanders: het geluk werd hen vaak in de schoot geworpen.
Wat ik probeer te doen is mensen te waarschuwen voor de fouten die ik in mijn leven heb gemaakt. En dat is:
A. Jaag geen onbereikbare dromen na. Blijf dicht bij je mogelijkheden en overschat die niet.
B. Pak aan, dat wat je aangeboden wordt.
C. Luister altijd het eerst naar je intuïtie ook al begrijp je niet waarom. Later zal het je duidelijk worden.
@Ko, mag ik bij je laatste alinea beginnen? Jaag geen onbereikbare dromen na………Hoe weet je of ze onbereikbaar zijn? Je zult het toch op z’n minst moeten proberen voor je weet of het lukt of niet. Ik durf met de hand op m’n hart te beweren dat alles wat ik heb ondernomen in m’n leven, hoe krankzinnig en ondenkbaar ook, mij is gelukt. Daar heb ik wel wat voor moeten doen, maar als je doorhebt hoe het werkt pas je de truc altijd toe.
Er is mij veel aangeboden en nagenoeg nioets heb ik aangepakt, omdat het me niks leek en ik wist dat er om de hoek iets leukers stond te gebeuren. Dat was dat stemmetje. Dus mijn intuïtie heb ik altijd gevolgd.
Ik begrijp je bewering niet dat er geen paragnost zou bestaan als je levensweg niet zou vastliggen. Een paragnost doet toch ook andere dingen. Zoals je weet heeft er nog nooit een mijn levensweg gezien in welke vorm dan ook en je weet ook, dat dat niet de eerste de besten waren. Dus hoe dat zit???????Geen idee.
Het is niet erg om lijnrecht tegenover elkaar te staan, we kunnen altijd van elkaar leren. Ik sta altijd open voor nieuwe ideeën natuurlijk, maar zolang we niets kunnen met harde bewijzen kunnen staven aangaande karma, levensweg, voorbeschikking etc. kunnen we net zo goed een religie adopteren. Ook uit het niets gegrepen.
@Ko. Vrijblijvende goede raad: als het geluk je niet meezit in de grote dingen des levens, probeer het dan te zien in de kleine. Het klinkt misschien laag bij de gronds na al die lijntjes met de Kosmos, maar het werkt wel. Doe bv iets aan die “rommel” waar je zegt al jaren in te leven. Onze omgeving heeft een onmiskenbare invloed op ons welbevinden. Of kom wat meer buiten. Ook bij het mooiste weer zit jij blijkbaar achter je pc, terwijl je (voor zover ik weet) niet eens aan een werkgever gebonden bent. Lichaamsbeweging in de natuur bij een prachtig weer kan wonderen doen. Uiteindelijk is hoe we ons voelen, afhankelijk van de productie van chemische stoffen in ons lichaam. Er zijn echt nog wel andere manieren dan seks om die productie in gang te zetten. En buiten Spanje kan het weer ook zalig zijn.
Ook van een ervaringsdeskundige.
pffff…..wat een discussie weer.
Van Andre
Positief denken is altijd goed .. maar je komt er eigenlijks geen stap verder mee, teminste niet als er personen zijn, die dit de kop weer indrukken.
Juist, ook niet van de kansen ten gevolge van positief denken die door mensen (jaloezie meestal) de kop in worden gedrukt. Jammer, maar gebeurt vaak, helaas.
Toch is het dan juist de positiviteit binnen de mens die dan hernieuwde kansen gaat zoeken en zich niet uit het veld laat slaan door het negatieve.
Ko: “Ik ben een vechter en heb niet voor niets 25 rechtszaken aangespannen en 18 gewonnen. Als er iemand is die zich verzet heeft tegen doemdenken en dogma’s ben ik dat wel.”
OK, dan kan ik jou iets nuttigs vertellen, want ik was zelf ook altijd zo’n ‘vechter’ (en soms nog). Ik spreek dus uit ervaring. Inmiddels heb ik ook de waarde geleerd van het gezegde “C’est le ton qui fait la musique”. Evenals: “It takes two to tango”.
Door het praktizeren van aikido heb ik de weg van ‘geen weerstand’ geleerd: het nemen van leiding door je tegenstander in je eigen systeem ‘op te nemen’, waardoor hij ineens geen tegenstander meer is, maar dankbaar gaat meewerken. Het zit ‘m echt in de heel subtiele (maar uiterst belangrijke) details. En dat is ook een ‘leerproces’ (voor tijdens het leven, welteverstaan, niet voor daarna!).
Ko: “Alles waar ik mijn leven keihard voor gevochten heb is schromelijk mislukt. Mijn successen en tot met de goede relaties kwamen plotseling op mijn pad uit een totaal onverwachte hoek. Ik had er niets voor gedaan.”
Met andere woorden: Dus verdiende je het niet?
Zie je nu hoe je jezelf met zulke zinnetjes aan het straffen bent? Probeer het idee eens los te laten, dat elk sprankje geluk eerst moet worden verdiend, dat je er vooraf voor moet werken, er in moet investeren. Dat is achterlijke domineeslogica.
Het leven zit nu eenmaal vol verrassingen. Soms leuke, soms minder leuke.
Laat ik je nog een wijsheid meegeven, die ik recent heb ‘ontdekt’: elke echt goede oplossing van een probleem is *elegant*, d.w.z. die komt tot stand zonder pijn of noemenswaardige moeite, als een slimme zet in een schaakspel. Met plezier.
Ko: “Zo ook met de meeste bekende Nederlanders: het geluk werd hen vaak in de schoot geworpen.”
Kennelijk zie jij bekendheid, een poenerig huis met zwembad en dito dure auto als ‘het geluk’. Je zou ze eens moeten horen als ze bij hun psychiater zijn. Volgens mij zijn veel BN’ers in feite ON’ers: de Ongelukkigste Nederlanders. Maar dat verbergen ze achter hun voortdurende masker van ‘looking good’.
Ko: “@Ruud, mijn column is de mening van een realist die zich afzet tegen het gelul van de Secret en alles wat daar uit voortvloeit. Die zich afzet tegen de leugenindustrie. Knollen voor citroenen verkopen noem ik dat. De minder bedeelde mens zoekt naar oplossingen voor zijn problemen die er dikwijls niet zijn. En zo kan de geluksindustrie welig tieren.”
Dat ben ik nou eens helemaal met je eens, Ko.
Maar waarom doe jij dan precies hetzelfde? Met je geloof in gidsen en paragnosten en predeterminatie? Is dat géén ‘leugenindustrie’? En waarom niet dan?
Ik zie het zo. Elk ‘geloof’ dat verder gaat dan geloven (en vertrouwen hebben) in jezelf en de mensen om je heen, is bij voorbaat verdacht. Als het dan ook nog gaat over onzichtbare en onherkenbare wezens (goden, engelen, gidsen) en toestanden (de hemel, de eeuwigheid) dan zijn we echt beland in het gebied van het obscurantisme. Een gezond mens blijft daar liever ver uit de buurt.
Voor een mens met een normaal ontwikkeld gezond verstand, is het heus niet zo moeilijk te begrijpen hoe dit psychologische mechanisme werkt. Het geloof aan een hogere macht of aan een leven vol voorbestemming is uitgevonden door en voor mensen die bang zijn (of te lui zijn) om zelf de verantwoordelijkheid voor hun eigen leven te nemen. Dat kan een geruststellend gevoel geven, vooral als er een beloning in het vooruitzicht wordt gesteld indien je jezelf steeds netjes conformeert aan de eisen van de god, het evangelie, de Kosmische Wil en natuurlijk je gids, of gidsen.
De keerzijde hiervan is dat je je eigen leven uit handen geeft (aan een illusie nog wel!). Een illusie die je in de rol houdt van het kleine kind dat, hoe zielig, alles overkomt, hij kan er immers niets aan doen.
En je hebt zelf de keus om je ogen gesloten te houden (= hiermee doorgaan) of je ogen open te doen en de wereld/het leven in te stappen (= verantwoordelijkheid nemen en die malle act van het kindgedrag achter je te laten).
Godsdienst is het ultieme machtsmiddel van politiek-economische dictators: mensen klein houden, eronder houden, afhankelijk houden, bereid houden zich op te offeren voor ieder denkbaar doel. Eeuwenlang, en tot op de dag van vandaag.
Je zult het vanavond weer zien: als Turkijke wint, was het ‘de hand van Allah’. En anders die van ‘unser guter Gott im Himmel’.
Net zoals dit geldt voor ieder individu, geldt dit ook voor de gemeenschap. Een volk, een cultuur, en uiteindelijk de gehele mensheid, zal pas volwassen worden op het moment dat de laatste resten van het Geloof zijn uitgedoofd.
Het is de mooiste – en uiteindelijk onvermijdelijke – ‘zachte revolutie’ die de mens zichzelf kan schenken. Pas dan zullen de middeleeuwen voorgoed voorbij zijn.
Interessante discussie.En dat heb ik dan weer,ik kan me gedeeltelijk in ieders mening vinden.
Ik geloof dat er meer is na dit leven,en ik geloof dat we geen kansen maar steun aangeboden krijgen.Of die steun nu gegeven wordt door mensen om ons heen,cursussen of werkelijk het werk van gidsen is maakt voor het hier en nu niet zo uit.
Voor mij is het belangrijk wat jezelf van je leven maakt,en daar ben je zelf verantwoordelijk voor.
Positief denken/negatief denken het werkt beiden maar dat wil nog niet zeggen dat je alles maar af kan dwingen,je moet er iets voor doen.
Vertrouw op jezelf,luister naar je gevoel maar gebruik daarnaast je verstand.Het is niet voor niets dat we die 2 dingen hebben.
Mensen hebben het nodig om ergens in te geloven,kijk naar religies,in de kern komt het op hetzelfde neer,zo ook met andere zaken waar je ik kan geloven.
Alles waar je in gelooft kan betwist worden,daarom heet het ook geloven.
Maar juist de zaken waar je in kan geloven maken dat er misbruik van je kan worden gemaakt en daarom is het verstandig om met 2 voeten op de grond te blijven staan.
1 voet voor je gevoel,de andere voor je verstand.
Want waar je ook in vlucht,je kan niet ontsnappen aan jezelf en geloven zonder inzicht brengt ons nog verder van ons pad.
Zo is het precies @Ellen. Om de een of andere reden wordt deze discussie hier steeds, zij het in een ander jasje, keer op keer herhaald. Ook komen nagenoeg steeds dezelfde antwoorden en adviezen. Alleen heb ik de indruk dat het steeds bij schrijven blijft. Toch jammer, want niets is heerlijker dan aan jezelf werken en sleutelen. Stilstand is achteruitgang en daarom neem ik graag adviezen ter harte. Alleen hier weet ik even niet meer wat toe te voegen, we lijken wel een kapotte grammofoonplaat.
@Ariadne, je zegt: “Om de een of andere reden wordt deze discussie hier steeds, zij het in een ander jasje, keer op keer herhaald.”
Het is de verdienste van bladen zoals Hapinezz of mediums als Derek dat er een hernieuwde belangstelling is voor wat ik dan noem de Geluksindustrie. De goeroes, paragnosten en mediums beleven gouden tijden. Ik laat een tegengeluid horen en zal dat blijven doen. Er wordt cubic zirkonia verkocht voor diamant. Dat is mijn boodschap en dat kun je niet vaak genoeg herhalen.
Ongeveer 80% van mijn dagelijkse bezoekers zijn nieuw. Die komen op dit weglog omdat ze een naam hebben ingetikt die op dat moment in de publiciteit staat. Voor hen is het nieuw wat ze lezen. Helaas zijn het inderdaad altijd dezelfde mensen die reageren maar dat zien we op alle weblogs en fora. En ja, op een gegeven moment dan weet je het wel. Maar ik schrijf niet alleen voor mijn “fans” en criticasters dus
En wat jullie niet zien, zijn de dagelijkse mailtjes die ik ontvang met vragen en reacties.
Arjan heeft een prachtige en goed onderbouwde visie hier neergezet maar vanuit de optiek dat er geen paranormale wereld bestaat. Dat is zijn mening. Ik respecteer die maar bekijk de wereld vanuit een ander perspectief. Ooit dacht ik net zo als Arjan maar bij mij werkte het niet. Dus ook je persoonlijke ervaringen spelen mee.
Jij schrijft dat je nog nooit een paragnost of medium een juiste voorspelling hebt zien doen. Ik kan er minstens 10 opnoemen die dat akelig nauwkeurig wel deden. Maar die zul je niet tegenkomen op het Arthur Findlay. Mediumschap kan iedereen leren, voorspellen is een gaven. Ook hier is ervaring dus van belang. Dat maakt het zo moeilijk om te communiceren.
Als ik vertel dat minstens de helft van de locale politici hun zakken vullen en in meer of mindere mate corrupt zijn, gelooft niemand mij. Tot je er zelf mee te maken krijgt en dan eens verder gaat spitten. Zo ook met de paranormale wereld.
Inderdaad Ko, het is jouw log en jij bepaalt waar je over wilt schrijven, ook al herhaal jij jezelf 10000x.
Adviezen horen vrij gegeven te worden, dat wil zeggen zonder enige verwachting dat de adviezen opgevolgd worden anders raken zowel de gever als de ontvanger gefrustreerd.
Ko je hebt gelijk, het is jouw blog en niet iedereen leest lang geleden columns terug.
Natuurlijk heeft iedereen z’n eigen visie op het leven en aanverwante zaken. Dat lijkt me logisch. Ieder mens staat weer anders in het leven en dat heeft alles te maken met de ervaringen die hij/zij gaandeweg heeft. En de bedoeling is, dat je daarvan leert. Het helpt in ieder geval wel.
Wat betreft paragnosten en hun voorspellingen: ik bedoel daarmee, dat ze MIJ nog nooit iets hebben kunnen voorspellen. Wel algemene zaken, maar du moment dat het op voorspellen aankwam is het er nog nooit een gelukt iets zinnigs daarover te zeggen. Bij anderen blijkbaar wel, maar daar ben ik niet bij geweest dus kan er niet over oordelen.
Zelf zal ik me daarom ook nooit aan voorspellingen wagen. Ik vind het ook niet relevant en niet interessant. Ik zie wel wat de toekomst brengt als ie zich aandient.
@Linda, jij hebt het begrepen en goed samengevat. Helemaal mee eens.
80% van de Nederlanders zegt zeer tevreden met hun leven te zijn. Die lezen mijn blog niet. 20%, vaarvan de helft in grote financiele problemen, is niet zo happy met hun bestaan. Ruim 3 miljoen mensen zoeken dus naar het geluk. Dat is een enorme markt waar die 80% dan weer rijker van wordt. Dat geld is weggegooid geld. Kun je beter besteden aan een borrel in de kroeg waarbij je misschien een aardig mens ontmoet. Zo’n ontmoeting doet soms meer met je dan alle dure trainingen en geluksboeken samen.
@Ariadne, ik vind toekomstvoorspellen juist van belang. Hoe het met overleden zielen gaat interesseerst me minder. Stel dat een paragnost mij had voorspeld dat ik achter mijn rug om zou worden dwarsgezeten dan had ik nu niet in deze ellende gezeten. Ik had namelijk een keuze, ik was gewaarschuwd door mijn intuïtie alleen kon ik mijn vinger (verstandelijk gesproken) niet leggen op reden van mijn negatieve gevoel. En dus koos ik voor dat positieve denken. En die fout had ik al eerder gemaakt.
Je wilt niet weten hoeveel succesvolle ondernemers en politici hun besluiten nemen op basis van wat een paragnost hen voorspelt. Alleen de winnende lotnummers in de Staatsloterij, dat schijnt toch moeilijk te wezen.
Ko schreef: “Arjan heeft een prachtige en goed onderbouwde visie hier neergezet maar vanuit de optiek dat er geen paranormale wereld bestaat. Dat is zijn mening. Ik respecteer die maar bekijk de wereld vanuit een ander perspectief.”
Dank je voor het compliment, maar mijn optiek is toch anders.
Ook ik kan zien dat er dingen zijn tussen hemel en aarde die tot nu niet (of niet bevredigend) verklaard kunnen worden. Zoals bijvoorbeeld telepathie en synchroniciteit, maar ook intuïtie behoort ertoe. Maar dat is geen ‘geloof’, het zijn verschijnselen die regelmatig kunnen worden waargenomen, op onze aarde zelf.
De grote fout (zoals ik het zie) ontstaat wanneer mensen – bij gebrek aan een begrijpelijke verklaring – gaan speculeren over de *betekenis* van een en ander. Of, nog erger: over de *bedoeling* van e.e.a.
Als je die betekenissen en bedoelingen echter analyseert, blijken het allemaal duidelijke projecties te zijn van menselijke wensen en behoeften. En dat nu is sjoemelen met de waarheid, of zo je wilt met de werkelijkheid. Het duidelijkst komt dat tot uiting in alle godsdiensten, maar ook de vagere derivaten daarvan, zoals de paranormale sprookjeskermis, weten er goed raad mee.
@Arjan, voor mij is de bedoeling helder en duidelijk. Maar je hebt gelijk met: “Het duidelijkst komt dat tot uiting in alle godsdiensten, maar ook de vagere derivaten daarvan, zoals de paranormale sprookjeskermis, weten er goed raad mee.”
Dat is de keerzijde wat je zou kunnen omschrijven als: oneigelijk gebruik. Feitelijk gaan alle religies van hetzelfde basisprincipe uit en dat is een hogere macht en meerdere levens. Alleen de kennis die we daarover hebben wordt gemanipuleerd. De Islam is daar een goed voorbeeld van maar in verleden wisten de Christenen er ook raad mee.
De paranormale sprookjeskermis komt hier veelvuldig aan bod en dan in hoofdzaak in negatieve zin.
@KO ”Stel dat een paragnost mij had voorspeld dat ik achter mijn rug om zou worden dwarsgezeten dan had ik nu niet in deze ellende gezeten. Ik had namelijk een keuze, ik was gewaarschuwd door mijn intuïtie alleen kon ik mijn vinger (verstandelijk gesproken) niet leggen op reden van mijn negatieve gevoel. En dus koos ik voor dat positieve denken. En die fout had ik al eerder gemaakt.’
Als paragnosten dit al weten, komen ze zelf ook met het positieve denken of ‘ja dat gebeurt om een andere richting in je leven te geven…’ (in het beste geval). In het slechtste geval wauwelen ze over karma en vorige levens… maar een concrete oplossing? Als iemand je achter de rug om dwars ligt, dan kun je met je positieve denken de ander niet positiever maken. Positief denken kan in dit geval ook betekenen: ‘opkomen voor jezelf’ en misschien wat minder positief naar de andere toe middelen inzetten.
Ik ben veel dwarsgezeten en heb mijn intuitie zo ontwikkeld dat ik dat ook vrij snel merk en ook wie. Destijds op mijn werk zag ik precies van tevoren wie weer een streek uithaalde en wat (werk zoekmaken, door elkaar gooien enz.) en kwam ik aan en jahoor …. maar hierover klagen hielp niet. Zoals gezegd: iets dat echt negatieve bedoelingen heeft vanuit bepaalde argumenten (jaloezie, macht, financiele belangen bijvoorbeeld) kun je niet positief maken.
Nogmaals, het positieve denken zit in dit geval erin om je er niet onder door te laten drukken, ook al zijn je tegenstanders erin geslaagd je met een flinke portie ellende op te zadelen. Als je dit laatste kunt voorkomen, is het goed. Is dat niet zo, dan maar toch verder op je pad. Dat laatste doe jij uitstekend, Ko.
Verder, de maatschappij, ook veel stromingen, zijn gebaseerd op de maakbaarheid van de samenleving, de mens. Dat gevoel maakt een mens gelukkiger en geeft meer zelfvertrouwen. Ook visies als de secret zijn gebaseerd op die maakbaarheid. Dat is tot op zekere hoogte zo, afhankelijk van omstandigheden, leeftijd, sociale omgeving, gezondheid enz. Binnen dat kader kan iedereen tot op zekere hoogte de secret toepassen, maar binnen een zekere realiteit. Daar hoef je niet veel geld voor uit te geven, om dat te weten en te leren.
@Karin, ik heb in een andere bijna vergelijkbare situatie mij wel laten adviseren door een paragnost en dat pakte zeer goed uit. Waarom ik het nu niet heb gedaan en mijn eigen weg volgde had te maken met dat onwrikbare geloof in mezelf. Ik sloeg de waarschuwingen van mijn gidsen in de wind. Zag geen enkele reden voor mijn bezorgdheid. Het gevoel kon ik niet thuisbrengen. Overmoedigheid dus met verstrekkende gevolgen.
“Als paragnosten dit al weten, komen ze zelf ook met het positieve denken of ‘ja dat gebeurt om een andere richting in je leven te geven…’ (in het beste geval). In het slechtste geval wauwelen ze over karma en vorige levens… maar een concrete oplossing?” Ik heb gelukkig totaal andere ervaringen. Natuurlijk komt karma aan bod. daar draait alles om is mijn mening. Maar dat is dan meer in een groter geheel. Hoe sta je in het leven, worden er nog kansen geboden of moet je het met dit pakketje doen enz.
Waar ik over praat zijn concrete situaties waarin een besluit moet worden genomen.
Zakelijke belangen dus die altijd doorwerken in je privé-leven. Bij relaties ligt dit anders. Ook ik zeg dan dat het verlies de reden heeft om je leven een andere richting te geven. Heel vaak zie je dit later ook gebeuren en zegt men achteraf dat de breuk alleen maar positieve gevolgen heeft gehad.
Ï believe in everything until it’s disproved. So I believe in fairies, the myths, dragons. It all exists, even if it’s in your mind. Who’s to say that dreams and nightmares aren’t as real as the here and now?”
John Lennon.
Kwam ik net toevallig tegen…….
Hoi Ko,
persoonlijk heb ik niets met de secret en al die mensen die daar een slaatje uitslaan. ik ben het er mee eens dat als je positiever in het leven staat, je positiviteit -vaak- terug krijgt. wees wat vriendelijker, lach wat vaker…en je krijgt vaak zo’n reactie terug. mijn motto is niet voor niets…wat je uitstraalt krijg je terug. echter door mijn werk en vele jaren ervaring verder, weet ik dat vele dingen inderdaad zijn voorbestemd en daar kan geen positieve gedachte de richting aan veranderen. een mens moet blijkbaar door bepaalde ervaringen heen om in een ander fase van het leven te komen. of het leuk is of niet dat is een andere zaak. waarom de een meer lijdt dan de ander…ook dat is een vraag. vele dingen kan je als “ziener” zeker zien, ook dat ligt weer aan hoe goed de ziener is ontwikkelt, maar niet alles. helaas. soms zijn er tussen sprongen die niet zijn “gezien” maar waardoor je wel in die andere fase belandt, waar je moet belanden.
vaak zijn de mensen die veel hebben meegemaakt en hebben geleden de aardigste mensen want zij weten wat verliezen is, persoonlijk.
het idee dat je niet negatief moet praten over dingen omdat je dat dan aantrekt, veroorzaakt een dwangneurose. als er een probleem is kan je daar normaal over discussieren om een goede oplossing te vinden.
De secret dus …dat zou de sleutel naar succes en geluk moeten zijn .
Iets visualiseren zodat je uiteindelijk beloond wordt en erin geloven.Hmm ik denk dat je toch wel krijgt wat je toebehoort .en je de tijd die je in visualiseren stopt en in het maken van een visualisatie bord beter kunt besteden .Ik geloof namelijk dat alles al is uitgestippeld het leven ons zelf de handvaten geeft en de inzicht geeft om het te bereiken .Echter heb je daar wel tegenslag voor nodig het een kan niet zonder het ander .Men moet kunnen voelen wat pijn is om gezondheid meer te waderen .Je moet liefde kunnen voelen om zelf liefde te geven .Kortom alles in je levensles komt voorbij en wat je mag houden of wat voorbestemd is blijft je toch wel achtervolgen net zolang tot je het zelf accepteerd ,je kan het dan wel uit de weg willen gaan en je leven anders visualiseren maar we zijn niet de maker van ons eigen lot dat is namelijk al voorbestemd we zijn slechts de ontvanger ervan .
Ook geloof ik in lessen die je moet leren het is een grote leerschool .
Ik kan nu alles wel gaan visualiseren maar zal toch mijn leerschool af moeten maken .
Het kan dan lijken dat alles voor de wind gaat maar eigenlijk stel ik mijn eigen lot dan gewoon uit .