Bram van Splunteren maakte voor de RVU een docu over The Secret die we gisteren in een herhaling konden zien. Kort door de bocht predikt The Secret: je krijgt wat je wenst als je er maar in gelooft. Wie het geloof in zichzelf verloren heeft roept automatisch rampen en ziektes op zich af. Visualiseren is het geheim om je doel te bereiken. Zelfs genezing van kanker, het winnen van de Staatsloterij en het vinden van de meest ideale partner bereik je als je de wetten van The Secret toepast.Ik geloof dat ik ongeschikt voor een relatie ben. Maar ik geloof wel dat ik in delen van mijn vak uitsteek boven de middelmaat. Ik geloof in mijn talenten. Maar hebben anderen het geloof in mij? Succes, opdrachten en geluk moet je gegund worden en heeft betrekkelijk weinig te maken met kennis of doorzettingsvermogen. Geluk en noodlot komen op je pad of je dat nu wilt of niet.
Honderdduizenden verlangen naar de ware liefde in hun leven. Zij visualiseren zich suf. Met behulp van datingsites wordt visualisatie zelfs een fluitje van een cent. Maar het werkt dus niet want het leger teleurgestelden in de liefde wordt met de dag groter. “Ja maar”, zullen de adepten van de Law af Attraction roepen, “je doet niet genoeg je best!” Onzin. Het lastige aan The Secret is dat het boek hele en halve waarheden verkondigt. Een voorbeeld:
Succes bouw je op succes. Als tiener vond ik mezelf onaantrekkelijk. Er was geen meisje die me zag staan. Als ik nu foto’s van mijn jeugd bekijk kan ik me goed voorstellen waarom ik slecht in de markt lag. Mijn marktwaarde steeg toen ik ging werken als DJ in een discotheek. Natuurlijk had ik toen iets aan mijn uiterlijk gedaan waardoor ik paste in de rol van entertainer. Kleding, haardracht, een snelle bril, enz. Plotseling zagen de meiden me voor vol aan. Ik kreeg mijn eerste echte vriendin. Zij leerde me de fijne kneepjes van de liefde en van de seks.
Nadat die eerste relatie door verschillende omstandigheden op de klippen liep begon mijn zegetocht als playboy. Ik genoot van mijn succes bij vrouwen. Dat succes heeft onverminderd voortgeduurd tot ik een ernstige huidkwaal kreeg en daarnaast in grote financiële problemen raakte. Ook aan mezelf te danken natuurlijk want ik ben onzorgvuldig met mijn successen omgegaan. Want dat zegt The Secret. De waarheid ligt een heel stuk gecompliceerder.
De toegepaste psychologie (NLP etc.) gaat uit van de stelling : “De wens der enkele gedachte in onweerstaanbaar.” Als je al je energie op slechts één doel richt bereik je dat doel. In concrete zaken gaat dit inderdaad op. De beste computerhackers zijn jonge jongens van een jaar of 15. Ze hebben geen andere zaken aan hun hoofd want pa en ma zorgen voor geld en onderdak. Briljante academici zijn uitblinkers in hun vak maar sociaal en emotioneel niet zelden gehandicapt. Zij hebben al hun energie gericht op dat ene doel: het behalen van die felbegeerde academische graad. Daar moest de rest dan wel voor wijken.
Bij een experiment op de UVA kwam ik er tot mijn verbazing achter dan de meeste mensen niet in beelden maar in begrippen denken. Visualiseren doet lang niet iedereen. Ik doe dat wel en vertaal platte tekst onmiddellijk in beelden. Om een taaie studie te voltooien moet je trachten vooruit te denken. Die studie is niet het doel maar het middel om je wensdroom te verwezenlijken. De medicijnenstudent moet in gedachten over zijn boeken kijken en zichzelf aan de operatietafel als mensenredder visualiseren. De rechtenstudent visualiseert zich staande in de rechtszaal als een beroemde strafpleiter. Visualiseren we ons einddoel niet dan zal het moeite kosten om de studie te voltooien. Maar hebben we dat einddoel bereikt dan is het nog maar de vraag of we er werkelijk gelukkig mee zijn. De voorbeelden zijn legio waarin we zien dat het leven uiteindelijk heel anders loopt dan wij hadden gedacht en gehoopt.
Ik zag mensen die met hard werken een vermogen hadden opgebouwd en toen ze er eindelijk van konden genieten stierven ze. In de pers zien met de regelmaat van de klok artiesten die alles hebben bereikt wat maar mogelijk is ten ondergaan aan hun succes door drugs en drank. Het drama in de liefde, die ook succesvolle mensen overkomt, is tekenend voor de betrekkelijkheid van de wens der enkele gedachte.
Succesvolle mensen trekken anderen aan. Pechvogels zullen altijd in de steek worden gelaten. Ook dat is een waarheid als de spreekwoordelijke koe. Maar waar komt die tegenslag vandaan? Deden we niet genoeg ons best? In de docu van Bram zien we twee mensen met heel veel pech in hun leven. Beiden deden er alles aan om hun ideaal te bereiken tot het noodlot genadeloos hun idealen verpulverde. Erna zegt dat ze geloofd dat alles van de wieg tot het graf in je leven vooraf is bepaald. Ik vrees dat Erna helemaal gelijk heeft. Je levenslot heeft alles met Karma te maken. Karma is een leerproces. Hobbels moeten genomen worden om te leren. Een straf voor misdaden in vorige levens begaan? Misschien, maar ook in dit leven maken we fouten en zien we soms niet het geluk dat naast onze deur door de Kosmos is neergelegd.
Niet zelden maken therapeuten van hun eigen leven een chaos terwijl zij anderen juist het licht laten zien. Hoe komt dat? Staan de beste stuurlui altijd aan wal? Afgezien van de 16 miljoen voetbaltrainers die Nederland rijk is heb ik de nijging te zeggen ja. Met de fouten in hun eigen leven gemaakt proberen therapeuten andere mensen te helpen. Vaak lukt dat ook. Dat wil niet zeggen dat ze zelf ook voor dat geluk geboren zijn. Misschien is hun taak een dienstbare en worden ze daarvoor in volgende levens beloond.
Ik heb me eens verdiept in het succes van diverse mensen. Toen viel me op dat hun succes niets te maken had met visualiseren of heel erg je best doen om dat ene doel te bereiken. Integendeel. Het geluk kwam gewoon op hun pad. Maar ze zagen het ook en pakte hun kansen met beide handen aan. Mijn heilige overtuiging is dat iedereen in zijn of haar leven mogelijkheden krijgt om gelukkig en succesvol te worden. Juist het focussen op één doel maakt je blind voor de opties die de Kosmos voor je heeft weggelegd. Go with the flow is de tegenhanger van The Secret. Geluk kun je niet afdwingen. Maar wie zijn intuïtie volgt en the Secret vergeet krijgt precies wat hem of haar door de Kosmos is toebedacht. Ook of misschien juist in de liefde.
@Ko,Ik geloof ook dat er dingen in je leven vooraf zijn bepaald,maar ik denk dat het juist de les is ,hoe we daar mee omgaan.Niet wat er gebeurd is maar wat je er mee doet.
Dat het ene vaak het gevolg is van het andere is een keuze die je kan maken of kan laten liggen.
Ik denk dat we als mens ons leven leiden en doen wat we kunnen met wat ons wordt aangereikt.
Als mens hebben we heel veel wensen ,we willen dit en we willen dat,als de wens uitkomt is het nog maar de vraag of dat we alles wilden en aan kunnen wat bij de wens hoort.
Een artiest die de wens had beroemd te worden dacht van te voren misschien niet aan de nadelen die er ook zouden zijn en gaat daardoor plat op zijn bek.
Je kan je afvragen of we zelf wel weten wat we willen als het gaat om succes en de liefde.
Door the secret gaat iedereen daar misschien wel over nadenken.
Positief denken,positief doen en met open mind om je heen kijken zonder te oordelen en veroordelen geeft misschien de meeste kans op slagen.
@Ellen, positief denken en handelen heeft ook niet altijd het gewenste resultaat is mijn ervaring. Het kan zelfs tegen je werken. Wel ben ik met je eens dat we keuzes krijgen en dat besluiten een onderdeel zijn van het leerproces. Toch hoe minder we over dingen nadenken hoe beter het gaat. Accepteren is daarbij de sleutel tot het geluk. Maar we accepteren het leven niet zoals de Kosmos dat voor ons heeft uitgestippeld. We willen onze eigen weg volgen. En daar gaat het altijd fout.
Het leven komt op je pad zoals dat is bepaald, van de rode lijn van het leven kun je slechts tijdelijk afwijken.
Op een gegeven moment krijg je in het leven toch weer die confrontaties die voor je voorbestemd waren.
Los je het raadsel op en doe je de juiste stappen, dan heb je heel vaak een rustige periode in je leven zonder zorgen, je krijgt en hebt de tijd om je weer voor te bereiden op de volgende opdracht/uitdaging.
Naarmate je het beter en beter doet, zie je geleidelijk aan ook wegen en aanwijzingen verschijnen op je levenspad en ga je sneller in op je uitdagingen.
Het gevolg daar weer van is dat je een relaxter leven kunt leiden met een gering aantal (echte) zorgen.
@Ko….. positief denken en handelen werken vaak niet, omdat er dan mensen in de omgeving zijn die jouw hinderen, belemmeren. Dit proces van (vaak) jaloezie, eigenbelang enz. is inherent aan het handelen van veel mensen. Daar krijgt iedereen in meer of mindere mate mee te maken. Mensen doen elkaar veel aan.
@Ko en ook de anderen.
We krijgen helaas bij de geboorte niet een gebruiksaanwijzing van de dingen die we op ons levenspad tegen komen en sommige dingen zijn volstrekt onaanvaardbaar voor onze menselijke groei, als individu en als mensheid. Van haat en nijd groei je niet, integendeel.
Het negatief denken beinvloed je leven,net als positief denken.Dat het je niet altijd brengt wat je hoopt is een tweede.Toch kan iets wast negatief is omgezet worden in iets positiefs,al weegt dat niet altijd tegen elkaar op.We ontkomen er niet aan,om de lessen te leren die we nodig hebben.
The secret zegt ook niet dacht ik dat we geen pijn of verdriet meer hoeven te hebben,maar laat ons zien dat we pijn en verdriet wel een andere wending kunnen laten nemen dan bijv.alleen maar op de bank gaan zitten er roepen dat het leven zo rot is.
Onze gedachtes en energie kunnen we zelf sturen en als dat positief is wordt je er wel sterker van.
“Wat je een ander geeft, krijg je terug…. Dus geef je liefde, dan krijg je (normale wijs) liefde terug. (Dit hoop je dan altijd) Er zijn personen die wel liefde eisen maar het niet kunnen geven. Ik vind dat alles wat je in dit leven krijgt… positief en of negatief al met je geboorte is vast gelegd … zie mij …. vroeger een vechter … ongeluk…de dood van dichtbij gezien, veel ellende gehad maar de vechtlust van vroeger kwam van pas en ik heb moeten vechten… geestelijk en lichamelijk. Maar het staat in geen contrast voor wat ik nu doe…. en ja naar mijn gevoel was en is dit voorbestemd, wat wij er zelf mee doen is aan een ieder van ons. Maar laat jij je leiden hoe moeilijk dit soms ook is, dan kunnen er gekke dingen in je leven gebeuren. Want had ik dit niet laten doen…. dan had ik al die mensen die ik nou ken…. niet gekend … en had ik nog in een rolstoel gezeten … nee Ik laat me heel sterk leiden en ik weet wat gebeuren moet staat vast …. alleen wij kunnen er nog iets aan doen maar we komen weer op het pad des levens terug…
@Andre,Gedurende de lessen ,niet bij de pakken neer gaan zitten.Positief proberen te blijven of leren positief om te gaan met wat je overkomt.De lessen overkomen je,wat je er mee doet is jouw keus.Het was jouw keus om te vechten en jouw kracht om uit al je ellende nu iets positiefs te halen.
Het is zo makkelijk om je hoofd te laten hangen als het donker wordt om je heen.Je kracht om door te gaan,is jouw verdienste.
Mensen die geen liefde kunnen geven,of meer met zichzelf bezig zijn daar kan je energie in blijven pompen ,zonder enig resultaat.Misschien zit de positiviteit er dan voor jezelf in als je die mensen achter je laat?
In zeker opzicht was het grappig
hem niet te zien,
de berg Fuji in de mistige regen.
Ellen, in zeker opzicht heb je gelijk… soms is het zo dat je maar blijf geven, maar dan is het aan jou om in te schatten hoeveel waarde jij aan zo een persoon hecht.
Je hebt mensen die door wat er in hun leven gebeurt is …. zogenaamd geen liefde kunnen geven laat staan kunnen voelen, dus bij hun is elke dag liefde loos. Maar je moet niet vergeten dat dit niet zomaar uit de lucht is komen vallen… Net als mensen die zeggen ik kan niet huilen….. als ik ze behandel dan gebeurd dit meestal wel… en goed ook. Als je de rede van hun gedrag zoekt kan je meestal wel vinden… maar liefde is eindeloos en daar kan je van geven en geven….. en je krijgt het terug al is het niet van de persoon zelf, maar dat je liefde terug krijgt is zeker.! Het is aan mensen zelf in hoever ze liefde geven…. ze kunnen een kapitaal geven aan instellingen… maar dat is meer opscheppen, want het gaat om wat je voor je medemens voelt. Je kan soms beter iemand een knuffel geven dan geld,vriendschap is meer waard…. maar blijf energie geven…. het kost niets dus GRATIS en dit kan eeuwig zijn..!!
Andre,Je hebt het heel mooi omschreven en ik ga een heel eind met je mee.Ik probeer ook om altijd de reden te zoeken wat en hoe iemand beweegt om tot bepaald gedrag te komen.Dit kan echter ook een valkuil voor jezelf zijn om door het te begrijpen,het ook te accepteren en het met je te laten gebeuren.Maar inderdaad het is aan jezelf om te bepalen hoe ver je daarmee gaat.
Het is heerlijk om iemand zijn gezicht te zien glunderen als je gewoon alleen maar hallo zegt als er verder niemand naar diegene omkijkt. Liefde en geluk brengen bij mensen kan zo makkelijk zijn ,je moet er alleen niets voor terug verwachten en jezelf niet vergeten of veloochenen.
Waarom mensen niet kunnen huilen …, dat je daar nu over begint.”toevallig” hoor.
Ben benieuwd hoe jij ze dan behandelt.
Ik herken dat wel een beetje, het geen liefde kunnen geven, nouja, niet breed dan….
Dat heeft ermee te maken dat je heel vaak gekwetst bent, belazerd bent, bij mij was dat althans zo. Dan ontstaan er blokkades, bijvoorbeeld bij de hartchakra. Je wilt niet meer gekwetst worden, dus zorg je ervoor dat er niets meer inkomt en uitgaat.
De kunst is, maar gaandeweg je ouder wordt, gaat dat steeds beter, is wel begrip te tonen, maar je grenzen af te bakenen. Zorgen dat men je niet kan uitzuigen en onvoorwaardelijk iets geven, wel binnen je mogelijkheden. Dat is een leerproces, en soms een pijnlijke ook.
Uiteraard blijf je altijd snanullekes in het leven behouden en soms ga je dan alsnog voor gaas. Maar dat is en blijft, hoe vervelend de gevolgen voor jezelf dan zijn, wel de verantwoordelijkheid voor het snanulleke. Die zal er vroeg of laat toch mee worden geconfronteerd. In sommige gevallen een schale troost.
Ellen,
Toeval bestaat niet in mijn opsie…. ja je kan hier lang en breed over praten … maar zoals ik al vertelde vind ik dat het (meestal ) gelijd is …. dus al vast staat. Mensen “kunnen niet huilen”… omdat ze zichzelf blokkeren… ze hebben tegen zichzelf gezegt .. ik zal nooit meer een traan laten, en ze zijn dit zo sterk gaan geloven dat ze hun gevoel buiten spel hebben gezet… ( dus wat net is gezegt door Karin, mensen zijn dan te diep gekwetst)… Alleen met liefde kan je hun blokkade helpen op te heffen, maar hier is tijd en vaak veel geduld voor nodig…. zeggen ze … nou zoals ik ze behandel vaak niet…. en dit moet je mee maken … om het te vertellen hoe de behandeling van een uur gaat, is moeilijk want een gevoel kan je niet vertellen dat moet je voelen… energie … liefde… warmte…. acceptatie…. het mag, huilen reinigt je ziel en het is fijn als met je tranen je blokkade’s verdwijnen, je gevoel is dan weer daar waar het hoort te zijn !!!
@karin en Andre,Het leven vormt je en door wat we meemaken worden we, wie we zijn.
En natuurlijk handelen we naar wat we meemaken,we stellen ons behoudend,voorzichtig of angstig op en sluiten onbewust chakra’s af,waardoor we nog verder in de penairie raken.
Toch denk ik dat je altijd zelf je situatie ,je leven enz kan veranderen als je de mogelijkheden die je worden aangereikt maar ziet.
Niet iedereen die een rotjeugd heeft gehad wordt crimineel,niet iedereen die zijn kind verliest raakt aan de drank.
Waarom de ene ergens aan onderdoor gaat en de andere niet heeft denk ik met meerder factoren te maken.
Ik geloof wel dat het positieve en negatieve waar we tegen aan lopen op ons pad zijn voorbestemd.
Maar wat we er mee doen en hoe we dat doen is denk ik de vrije keuze.
Je hebt toch altijd een keuze van wel/niet,links/rechts,?
Andre,Ik geloof ook niet in toeval,maar ik had wel jouw opmerking over huilen kunnen negeren,en dan had ik een mogelijkheid laten liggen om meer te weten te komen.(vrije keus toch?)
Ik geloof trouwens niet dat het negatieve wat ons overkomt,een straf is voor iets wat we in dit leven of een vorig verkeerd hebben gedaan.
Wat vinden jullie?
‘Ik geloof trouwens niet dat het negatieve wat ons overkomt,een straf is voor iets wat we in dit leven of een vorig verkeerd hebben gedaan.
Wat vinden jullie?
Soms is er wel sprake van een zichtbaar oorzaak en gevolg … in dit leven. Dat noemt men karma (oorzaak/gevolg). Vanuit een vorig leven is dit volstrekt oncontroleerbaar. Daarom geloof ik dit niet. Want waarom iemand straffen die geheugenverlies lijdt????
Krijg je bovendien een cirkelredenering van de misdadiger wordt slachtoffer. Kunnen slechte daden vergoeilijkt worden vanuit karmaredenering. In WO II is dit wel eens geopperd t.o.v. de Joden. Karma, dus eigen schuld.
Nee, vaak is wat je overkomt helemaal nergens naar je eigen handelen te leiden, maar meestal aan het handelen/de situatie van anderen toe te dichten. Denk dan bijvoorbeeld aan je sociale positie, de politieke situatie etc. etc.
Het leven is wel een leerproces, maar sommige dingen zijn zo weerzinwekkend, dat je je af mag vragen wat voor leermoment daar in ligt. Voor jou persoonlijk dan, voor andere betrokkenen bij iets kan het wel een leerproces zijn. Leven vraagt offers en doet helaas vaak genoeg pijn.
Hallo Ellen..
Je kunt als je bij machte bent en je wilt dit… het negatieve in iets positief’s veranderen. Dus Ellen hierin heb je gelijk, maar net als jij reageer ik weer op jou…. actie, reactie… en zo hoort het (ja, vrij keus zeg jij weer) maar toch staat dit vast, ook als je zeg …. dan had ik niet gereageerd… stond dat ook vast. actie, reactie. Maar hier kan je over blijven praten, als je hier niet in gelooft dan is het water naar de zee dragen….dus verspilde moeite…. Ik geloof niet in vorige levens.. ik leef nou en daar moet ik mee uit de voeten komen…. je kan in je vorige leven wel stinkend rijk zijn geweest…heb je nou niets aan en kan je niets mee. Je kan in je vorig leven man/vrouw zijn geweest… dat voel je in dit leven echt niet…. ze kunnen het wel zeggen maar niemand kan het bewijzen en ookal kende ze dat had je er nou nog niets aan. Dus al was ik in mijn vorige leven Hitler geweest…. nu heb ik een heekel aan oorlogen.. dus laat het vorige leven het vorige blijven.
En ja, door wat je mee maakt wordt je gevormd…. maar ouders kunnen de kinderen al vroeg vormen…. als het kind niet sterk genoeg is, zal het moeilijk een eigen Ik kunnen vormen. En als je geen eigen Ik heb dan ben je een meeloper… Negatief of Positief.!
Goh, Andre, je bent een van de weinige paragnosten die net zo redeneert als ik m.b.t. vorige levens (die ik ken, dan).
Als je eens wist wat ik vroeger allemaal heb moeten aanhoren wat dat betreft.
Of vorige levens nou wel of niet bestaan (je weet hoe ik hierover denk Karin), soms kan het geloof hierin je wel verder helpen in ‘t leven. Voorbeeld: iemand is geobsedeerd door concentratiekampen. Altijd naar reportage hierover kijken etc. Voorts heeft deze persoon een eetstoornis. Altijd honger, snaaien enz. Artsen kunnen geen afwijking vinden. Persoon gaat onder hypnose/komt bij een paragnost. Ziet/hoort dat hij als kind in een concentratiekamp gestorven is aan uitputting. Komt in de ogen van deze persoon zeer reeël over. Uiteindelijk valt voor hem het kwartje en neemt dit voor waarheid aan. Gevolg is dat beide obsessies verdwenen zijn in korte tijd en blijven ook weg.
Dit is maar een van de voorbeelden die ik heb meegemaakt die wel degelijk goed geholpen hebben. En dan maakt het niks uit of het waarheid is of niet, het helpt.
Ja, als iemand dat goed en begripvol begeleidt wel, dat is regressie waar jij het over hebt, maar als je alleen verwijten krijgt en eigen schuld, dikke bult principes, dan kan iets wat eigenlijk geen trauma was er eentje worden. Dan denk je: ik maak dingen mee, waarvan ik me afvraag: wat heb ik nu verkeerd gedaan… hoor je quatsj als: ‘ja, in je vorige leven ben je slecht geweest, bla bla bla……
Da’s net zoiets als dat je tegen een meisje zegt die is verkracht dat ze het zelf heeft uitgelokt.
Ik praat dus uit andere ervaringen en wil helemaal niets meer met die gedachtegang te maken hebben. En net zoals Andre van mening is. In feite is het zinloos. Je leeft in het hier en nu.
Het blijkt dat ook hier de meningen verschillen en de actie,reactie zet mij flink aan het denken.Ik ben niet zo ervaren op het spirituele gebied,ik weet maar een beetje.
Hoe meer ik te weten kom,hoe moeilijker ik het ga vinden om een mening te hebben.
Op dit moment geloof ik van alles een beetje,en haal ik uit iedere mening iets wat voor mij goed voelt.
Een verklaring waarom iets is ,zoals het is,het gaat zoals het gaat, zal gebaseerd op eigen ervaringen voor iedereen anders zijn.
Met het beetje wat ik weet,geloof ik dat we als ziel een keuze maken voor een leven waar we iets van kunnen leren.
Als mens overzien we niet meer het geheel en begrijpen niet waarom we de lessen moeten meemaken.
Ik geloof dus wel in vorige levens en ook in oorzaak en gevolg maar niet op de manier die zo vaak zwart/wit wordt beschreven.
Geloven in vorige levens kan op vele manieren,net als geloven in oorzaak en gevolg,ik zoek de middenweg die zonder ervaringen te hebben het beste bij mij past,het beste voor mij voelt.
Voorlopig geloof ik nog dat we als mens de keuze hebben om de lessen naast ons neer te gooien omdat er iets op ons pad kwam wat we toch niet aankunnen.
Als mens bepalen we zelf onze groei,we kunnen wel veel willen maar als we het toch niet kunnen dan houdt het denk ik op.
Een positive uitstraling en gedachtes doen wonderen,dat heb ik wel uit eigen ervaring ondervonden.
We leven in het hier en nu en moeten roeien met de riemen die we hebben,dat er soms voor iemand een riempje is (regressie) die verder helpt in het hier en nu staat als een paal boven water voor mij.
Toch schuilt het gevaar ook hier,dat je er nu zo weinig mee kan als je er achter komt,ooit een vreselijk monster te zijn geweest en dit inderdaad voor een trauma kan zorgen.
Maar…..als je alles gelooft van oorzaak en gevolg,dan zou dat ook voorbestemd moeten zijn en blijft over welke keuze (al dan niet al van tevoren vastgelegd) je neemt.
Nou Ellen, ik weet zeker dat ik geen monster ben geweest
Vergis je niet dat er mensen zijn die zich paragnost noemen of paranormaal bezig zijn, die of totaal onzin uitkramen en/of verkeerd met hun gaven bezig zijn.
Ik was toen wel zo verstandig en wijs om deze mensen te checken en later ook toch wel visies tegengekomen die zo heel anders waren en ook inzicht kreeg in de achtergrond van verkeerde visies. Breek mensen af en je kunt ze manipuleren.
Methodes die bijvoorbeeld in sektarische kringen gehandhaafd worden, dus dat iemand dan een monster is geweest, moet je dan maar met een grote korrel zout nemen.
Het zijn vaak doodgewone tot zelfs goedaardige mensen die nare dingen overkomt, niet zelden door een ander veroorzaakt. Dus wie is dan het monster?
Ik heb mijn zelfvertrouwen herwonnen, maar spirituele werkers hebben de taak om mensen te helpen in plaats van af te breken.
Ook zoiets, ik las laatst iets van iemand over de moord op het Zwitserse meisje Xlenia, dat het kind in haar vorige leven mensen had laten verdwijnen en dat de moord karma was…. Denk je eens in wat voor effect dit soort woorden op nabestaanden zouden hebben, hoe hard en onmenselijk die gedachtegang is en hoe je erover zou denken als zo’n persoon mensen paranormaal zou helpen (in dit geval is het gewoon een mening van iemand die spiritueel is ingesteld)….
dan ben ik toch blij dat ik die onzin ver achter me heb gelaten en nog steeds fel tegen onrechtmatige daden ben in plaats van te vergoeilijken.
Zo is er ook een boek van iemand (weet niet hoe het heet of door wie het is geschreven) over dat iemand in het hiernamaals zelf het pad van de reincarnatie kiest en dat verhaalt over een heel goedaardig persoon, die naar zijn nieuwe leven kijkt en daarin ziet dat hij dan een kwaadaardige moordenaar moet zijn. Daar verzet hij zich tegen, maar omdat iedereen alles moet zijn geweest, doet hij het toch.
Daar geloof ik geen barst van en de griezelige gedachtengang die ik daarbij vind is dat onrechtvaardigheid vergoeilijkt wordt.
@ karin,Ik geloof ook niet dat de nabestaanden van Xlenia op dit soort “hulp” zitten te wachten.Ik zou echt gaan stuiteren als iemand nu tegen mij zou zeggen dat wat Ricardo overkomen is,zijn eigen schuld is omdat hij in een vorig leven zelf iemand dood had gereden en geen spijt had getoond en dat het voor mij als moeder mij karma zou zijn om weet ik veel welke reden.
Ik geloof hier ook geen barst van,en buiten dat vind ik ook niet dat al het verschrikkelijke,verwerpelijke gerdrag van iemand om die reden goed gepraat kan worden.We leven nu en hebben een verantwoording af te dragen over ons gedrag in het hier en nu.
Ik kan me soms wel voorstellen wat iemand er toe beweegt om iets te doen of te zeggen wat niet door de beugel kan.
Dat er mensen rondlopen met een zieke geest is een ander verhaal en daar kan ik ook geen excuus voor vinden.
Sommige mensen zijn gewoon in en in slecht en die moeten dan ook aangepakt worden zonder dat daar een vergoeilijkende reden tegenover komt.
En ook al begrijp ik met minder verwerpelijke zaken soms wat iemand er toe beweegt dan vind ik nog dat diegene de gevolgen van zijn daden moet dragen.
Er zijn al genoeg boeken verschenen over positief denken en daar kan ik me in vinden. Maar “the secret” is erover. Er zijn al teveel mensen bereid om over lijken te gaan om hun eigen doel te bereiken of die geen mededogen hebben voor anderen. Men kan ongetwijfeld in zekere mate zijn eigen gedachten beïnvloeden maar deels zijn die ook resultaat van chemische processen en zelfs van omgevingsfactoren. Zoniet zouden psychofarmaca (of uitvergroot geestesverruimende middelen) niet zo’n groot succes hebben. “Een gezonde geest in een gezond lichaam” geldt onverkort. Maar het werkt wel in beide richtingen en dat lichaam heb je echt niet altijd in de hand. Wie anders beweert, heeft nog niet veel meegemaakt.
Bedankt voor de link naar de interessante uitzending, Ko.
Kijk eens wat een bak stront Sharon Stone over zich heengekieperd krijgt. Over zij vond het nodig de opmerking te maken dat de ramp in China eigen schuld dikke bult is, omdat ze zich mengen in Tibet. Tja, dat kan je bij de Chinezen beter niet doen. Deze dame die beweert bijn de Mensa te horen vanwege haar extreem hoge intelligentie had dat nu beter iets anders aan kunnen pakken.
Ze is direct uit reclamecampagnes en films genikkerd in China en ik meen me te herinneren dat ze ergens in Amerika ook ergens ontslagen is. Ooorzaak en gevolg.
@Ariadne… dat is natuurlijk een opmerking waar je maag spontaan van omdraait…. De mensen die het is overkomen, gewone burgers, kunnen er NIETS aan doen. De overheid (die zich ook mengt in Tibet) heeft de huizen zo miserabel gebouwd, waardoor er meer slachtoffers zijn dan noodzakelijk.
Domme opmerking van Stone. Natuurrampen heb je zelf niet in de hand, als burger de gevolgen ook niet.
En als hier de dijken doorbreken, kunnen de Hollanders (burgers) er ook niets aan doen.
De eigen schuld, dikke bult redernering is in meer of mindere mate eigen aan de mens. Misschien is het een afweermechanisme om de eigen angst te bezweren (mij kan dat niet overkomen vermits…). Of het is om de loop der dingen te verklaren, zelf geen medeleven te moeten voelen of eigen hardvochtigheid goed te praten. Ik herken het eerlijk gezegd soms ook wel bij mezelf. Mensen die zwaarlijvig zijn of andere aandoeningen hebben die ook maar ergens aan eigen gedrag kunnen gekoppeld worden, zullen het zeker kennen. Ook bij verslagen over ongevallen kijk ik bijna automatisch wat er fout liep. Maar nagenoeg iedereen rijdt wel es te snel of maakt al es een fout terwijl dat meestal goed afloopt. Er is dus ook wel combinatie met pech of een toevalsfactor.
Vandaar dat ik mij b.v. ook erger aan de verdachtmakingen met betrekking tot de moeder van Natalee Holloway. Waarom zou iemand die fouten maakt, zich vreemd gedraagt of mogelijks een bitch is, geen slachtoffer kunnen zijn? Hoe staat het trouwens met de documentaire van Renée Gielen, Ko. Was die niet ergens voor begin juni? (excuus voor de hinkstapsprong)
@Anne, ik heb geen idee. Ik weet wel dat de omroepen hier weinig interesse toonden. Gielen mist het promotie-apparaat van Peter R de Vries.