Kun je een “praktiserende” homo zijn en tevens Christen? Nee, dat kan niet. De Christen Unie liet daar geen misverstand over bestaan. Deze mannen (vrouwen komen er bij de CU sowieso bekaaid af) in een bestuurlijke functie aanstellen is volstrekt ondenkbaar. Maar is dat geen discriminatie? In het tijdperk waarbij de woorden discriminatie, demonisering, haatzaaien en censuur zowat dagelijks prominent op de voorpagina’s staan en de weerstand tegen de huidige regering toeneemt moet je op je tellen passen. Het zal niet snel meer voorkomen dat een onbeduidende splinterpartij zoals de CU zich een positie weet te verwerven in een coalitie. Die positie moet je proberen te handhaven. En dus besloot “dominee” Rouvoet een commissie van wijze mannen te benoemen. Een beetje steun op de achtergrond kon hij wel gebruiken.
De commissie kwam na rijp beraad tot een verrassend advies: homo’s moeten de kans krijgen om bestuurlijke functies in te nemen binnen de Christen Unie maar tegelijkertijd wel uitdragen dat ze tegen het homohuwelijk zijn. Een seksuele relatie met een man is in strijd met beginselen van de partij. Het is zo iets als tegen een roker zeggen: u bent van harte welkom als u maar niet rookt. Als verstokte roker bedank je dan voor de eer. En dat is ook wat de commissie homo’s ter overweging wil geven. Je bent welkom maar we raden je dringend aan geen gebruik van dat recht te maken.
Het zijn van die momenten waarop ik vurig verlang naar een Staatsgreep. Niet alleen is de Islamisering van deze samenleving een doorn in mijn oog, ik maak me minstens zoveel zorgen over politieke denkbeelden die de klok vijftig jaar terugzetten. Vrijwel dagelijks vraag ik me af: in wat voor land leven we?
Nederland stond eens model voor vrijheid en democratie. We hadden een voorbeeldfunctie. We maakten naam door onze tolerantie, een gematigd softdrugsbeleid en de legalisering van prostitutie en abortus. Als eerste land ter wereld werd in 2001 het huwelijk opengesteld voor personen van gelijke sekse (een homohuwelijk bestaat wettelijk dus niet) België, Spanje, Canada, Zuid Afrika en deelstaten van USA volgden ons voorbeeld. We boden onderdak aan andersdenkenden en hadden vrijheid van meningsuiting hoog in ons vaandel staan. Nederland had een voortrekkersrol bij de seksuele revolutie in de jaren ’60. Ach, zo kan ik nog wel even doorgaan met het opsommen van onze liberale vooruitstrevendheid. Maar wat is daar nog van over…..?
Homo’s en lesbiennes kwamen begin jaren zeventig massaal uit de kast. Het klimaat was er naar. De kerken verloren hun belerende rol. Hoewel de homo’s zich in het begin wat potsierlijk gedroegen en hun geaardheid lieten blijken door opvallende kleding, spraak en gedrag konden we er om lachen. De samenleving werd er kleurrijk door en niemand stoorde zich er aan. De echte mietjes en potten zijn uitgestorven. De homo is geen vreemde diersoort meer maar een volwaardig lid van onze maatschappij. De tijd is voorbij dat seksuele voorkeuren en persoonlijke denkbeelden over religie een rol spelen in de beoordeling van iemands capaciteiten. En zo hoort het ook.
Het standpunt van de CU laat zien dat het hoog tijd gaat worden dat er een strikte scheiding tussen kerk en staat dient te zijn. Maar zolang op de zijkant van ons twee euromuntstuk “God Zij Met Ons” staat zal het secularisme nog een stap te ver zijn. In ieder geval heeft Rouvoet Balkenende aan zijn kant want die deelde ons in tv-programma Hour of Power mee dat je ‘zonder geloof niet kunt functioneren.’ Mooi, Christelijke homo’s hebben dus een streepje voor. Onbegrijpelijk dat de CU dat niet in wil zien.
