Het meisje, dat in mijn vaste bloemenzaak werkte, was me nauwelijks opgevallen. Ze had altijd een tuinbroek aan. Ik haat tuinbroeken. Toen ik op een dag voor de zoveelste keer een roos kwam halen deed ze tergend langzaam over het inpakken. Onbewust “voelde” ik een zekere spanning tussen ons ontstaan. Was het irritatie of iets anders…? Ze overhandigde me eindelijk de roos en sprak de legendarische woorden: “Wanneer kom je voor mij met een cadeautje aan?” Verbaasd bleef ik met een mond vol tanden staan. Hoe pareer je zo’n onverwachte, veelzeggende opmerking?
Als galante heer wil je niet met lege handen op je date aankomen. Je hebt mannen die gelijk een protserige bos rode rozen meenemen. Dat is de grootste fout die je kunt maken. Overdaad schaadt. De vrouw in kwestie voelt zich opgelaten. Een bos rozen is duur en verplicht. Ik pakte het subtieler aan en kocht één mooie roos. Verpakt in een koker met decoratieve steentjes op de bodem, een leuk kaartje aan de steel, et voila, succes verzekert! Kosten van dit originele cadeau destijds ongeveer zes gulden. Ik had er een soort patent op. De eigenaar van de bloemenwinkel kende ik goed. Ik besprak met hem regelmatig mijn datingavonturen. De kokerroos was zijn idee en dus had hij altijd kokers voor me in voorraad.
“Waar woon je?”vroeg ik. “Hilversum,” antwoordde ze. “Dus je reist elke dag van Hilversum naar Amsterdam?” “Ja, is daar iets mis mee?” “Nee, natuurlijk niet. Misschien vind je het leuk als ik je een keer naar huis toe breng en we dat combineren met een diner? “Prima idee. Wat denk je van morgenavond? Kun je me gelijk vertellen hoe je date vandaag verlopen is.” Ik verslikte me spontaan. Zoveel enthousiasme had ik niet verwacht.
Ik verliet de winkel met mijn roos en ging op weg naar mijn date. Onderhand bleef het bloemenmeisje door mijn hoofd spoken. Had ik niet te snel toegehapt? Ze was mijn type niet. Aan de andere kant vond ik haar spontane actie wel vermakelijk en had het ook iets spannends. Zo vaak kwam het nu ook niet voor dat vrouwen onverbloemd lieten merken me wel een aardige vent te vinden. De blinddate van die avond was een misser. Mijn roos werd in een hoek gekwakt en na wat plichtplegingen en een weinig zeggende conversatie besloot ik afscheid te nemen. Zoiets kan gebeuren. Ook dat hoort bij het vrijgezellen leven. Des te meer begon ik te verlangen naar mijn afspraakje met het bloemenmeisje.
De volgende dag stond ik ruim op tijd voor de winkel op haar te wachten. Er had zich een vreemd soort opwinding meester van me gemaakt. Normaal ben ik degene die mijn dates uitzoekt. Nu was de situatie omgekeerd. Lang had ik moeten nadenken over een passende attentie. Een roos zou humor zijn geweest. Toch besloot ik een boekje met bloemenproza voor haar te kopen. Vrolijk lachend stapte ze in mijn auto. Ik kreeg een spontane kus op mijn wang. “Waar is mijn cadeautje?” Ik gaf haar het mooi ingepakte boekje. Ze slaakte een kreet van verrukking. “Jij hebt smaakt! En je weet hoe je een vrouw moet versieren!” Het geschenk viel gelukkig in goede aarde. Mijn eerste punt had ik gescoord.
We reden op haar aanwijzing naar Hilversum. Onderhand praatte ze honderd uit. Natuurlijk vroeg ze naar mijn date van de vorige dag . Ik vertelde haar eerlijk dat die afspraak een tegenvaller was. Dat deed haar zichtbaar plezier. In Hilversum aangekomen bleek ze in een flat te wonen die ze deelde met de eigenaar. Ze nam me mee naar haar kamer. “Sorry voor de puinhoop. Ik ga me even douchen en opknappen, mag jij onderhand bedenken waar we dineren gaan.” Zonder enige gene trok ze voor mijn verbouwereerde ogen al haar kleding uit en liep poedelnaakt richting badkamer. Ze deed alsof we elkaar al jaren kenden. Het viel me onmiddellijk op dat het bloemenmeisje zonder tuinbroek een fantastisch lijf bezat. De aanblik van haar naaktheid lied mij niet onberoerd.
Het was voorjaar en er hing een zwoele warmte om het huis. Terwijl zij onder de douche stond bedacht ik dat dit een perfecte avond voor een strandwandeling zou kunnen zijn. In Zandvoort was ik goed bekend. Ik wist de juiste kroegen en eettentjes blindelings te vinden. Eens kijken hoe zij op mijn voorstel om naar het strand te rijden zou reageren. Schoon en heerlijk ruikend betrad ze haar kamer. Ik mocht mee beslissen over de kleding die ze voor deze speciale avond dragen zou. Mijn plan om samen naar Zandvoort te gaan werd enthousiast ontvangen.
In de badplaats aangekomen nam ik haar mee naar een mondaine eetgelegenheid. We deden ons te goed aan een uitgebreid zeebanket. Na afloop van het diner bezochten we nog enkele kroegen maar daar viel weinig te beleven. We besloten naar het strand te gaan. Die strandwandeling zal ik nooit vergeten. Het was nog ongekend warm voor de tijd van het jaar. We liepen over het naaktstrand richting Langervelderslag. Er was iets merkwaardigs aan de hand. De branding straalde een blauwachtig gloed uit. (een zeldzaam verschijnsel dat met de stand van de maan, stromingen en lichtgevend plankton te maken heeft) En er kwam een laaghangende mist opzetten. De aanblik van dit schouwspel had iets spookachtigs. Dat spookbeeld werd nog versterkt door het opdoemen van schimmen in de branding. Bij nadere beschouwing bleken dit garnalenvissers te zijn.
Innig gearmd namen we het adembenemend schouwspel waar. Dit was romantiek ten top. Zoiets bedenk je niet, het overkomt je. We kregen gelijktijdig de aandrang om onze kleding uit te trekken en een duik in zee te nemen. Maar daar was het water nog te koud voor. We voelden elkaar goed aan. Was dit niet de ideale ambiance voor een heftige vrijpartij? Achter een stapel strandbedjes beleefden we onze eerste samensmelting. Er zouden nog vele volgen.
Het bloemenmeisje was in vele opzichten een unieke persoonlijkheid. Zij was het die me voor het eerst naar een sauna en het naaktstrand meenam. Haar seksuele ongeremdheid kende geen taboes of grenzen. De keerzijde daarvan was haar trouw, voor haar een rekbaar begrip. Heftige botsingen tussen ons wisselde zich af met hartstochtelijke vrijpartijen. Twee jaar hield onze relatie met vallen en opstaan stand. Toen ontmoette ze in een sauna een degelijke vent afkomstig uit een zeer goed milieu. Ze werd verliefd. Binnen de kortste keren raakte ze in verwachting en damde hij haar vrijheid in. Later vernam ik dat ze heel veel spijt van die relatie had. Ik heb nog wel eens getracht met haar contact te krijgen maar dat is nooit gelukt.
Ieder jaar, zo tegen deze tijd, moet ik aan haar denken. Van de vele vrouwen in mijn leven is zij het die een speciaal plekje in mijn hart veroverd heeft. Het is ruim 25 jaar geleden maar vergeten doe ik haar nooit.
Mooi Ko, heel erg mooi…!
cheers!
Stef