Het is de maand van de filosofie, een mooi moment om enkele van mijn gedachtenspinsels met de lezer te delen. Paragnosten en mediums bestaan bij de gratie van tegenspoed. Vrijwel niemand bezoekt een ziener zonder een dwingende reden. Vastgelopen relaties, gezondheidsproblemen, financiële tegenslag, werkloosheid, zorgen om geliefden of het nemen van cruciale beslissingen, het is de paragnost waarvan men hoopt dat hij uitkomst kan bieden. Maar wat moet deze paragnost doen als hij geen uitweg voor je ziet?
Ik geloof heilig in karma en levenslot. De theorie van de Secret is gelijk aan het kopen van een Staatslot. De bedenkers proberen je te laten geloven dat iedereen een winnaar kan zijn. Ze laten voorbeelden zien van de gelukkigen. De kans dat jou dat geluk overkomt is echter 1 op een miljoen. Toch kopen elke maand honderdduizenden een Staatslot en hebben miljoenen de Secret gelezen. We dromen nu eenmaal graag een winnaar te zijn. Dat de bedenkers van de Secret in de eerste plaats hun eigen zakken hebben gevuld, daarover bestaat geen twijfel.
Het grote schip met geld komt doorgaans binnenvaren bij personen die het niet nodig hebben. In de EO serie “geld maakt gelukkig” zien we een aantal mensen die geldprijzen wonnen in de loterijen. Tot mijn genoegen zijn de winnaars, die hun geluk met de kijker willen delen, een dwarsdoorsnede van de samenleving. Leuk om ook eens te zien dat lang gekoesterde wensen in vervulling gaan bij hen die van een bescheiden pensioentje, uitkering of de AOW moesten rondkomen. De serie maakt tevens mijn stelling waar: “geld is het enige dat telt!” Misschien is gezondheid het hoogste goed. Met de hoofdprijs in de loterij wordt je niet beter van een ernstige kwaal. Maar met geld is het lijden een stuk draaglijker dan zonder.
Winnaars zijn de uitverkorenen van de Kosmos. Of je in dit leven succesvol en gelukkig zult zijn heb je maar gedeeltelijk zelf in de hand. De ene persoon zal meer kansen krijgen dan de ander. Die kansen moet je dan ook nog tijdig zien. Natuurlijk kun jij je kansen wel vergroten. De man of vrouw die zich elke maand een straatje Staatsloten kan permitteren maakt eerder kans op een prijs dan degene die alleen meespeelt met de oudejaarsloterij. Hoe vaker je tegen de bal schop des te meer de mogelijkheid het doel te raken. Het klinkt logisch. Maar werkt het ook op die manier? Ik betwijfel het. Ja, er zijn voorbeelden bekend van winnaars die hun leven lang meespeelden met een loterij. Maar het aantal dat door een gelukkig toeval een prijs won is veel groter. Vaak speelde ze voor de eerste keer mee, werden door andere aangespoord of kregen hun winnend lot van iemand cadeau.
Klappers worden altijd gemaakt op momenten dat je het niet verwacht. Relaties zijn daar misschien wel het mooiste voorbeeld van. De goede relaties ontstaan spontaan. Hoe vaak hoor je niet: “Ik zag hem of haar helemaal niet staan. Maar op een gegeven moment was er die magische klik en nu zijn we getrouwd!” Om die reden werken relatiebemiddeling en datingsites ook niet. Men gaat bewust op zoek en juist dan verval je van de ene in de andere teleurstelling. De uitzonderingen niet meegerekend.
Iedereen heeft talenten. Maar waarom haalt de ene mens daar veel meer uit dan de ander? Is het zijn instinct dat hem de juiste wegen laat bewandelen? Of is het zijn netwerk? Wie de biografieën van bekende acteurs, zangers, kunstenaars en succesvolle zakenmensen leest komt daarin vrijwel altijd “de speling van ‘t lot” tegen waardoor hun ster ging rijzen boven de horizon. André Rieu gaf in de TV-show daar een prachtig voorbeeld van.
Voor de promotie van een van zijn eerste platen werd door Henk-Jan Smits een ludieke reclamestunt bedacht. In de rust van een UEFA cup wedstrijd zal Rieu op de middenstip zijn walsjes spelen. Maar alleen als Nederland voorstaat. Zo niet, dan wordt er een filmpje uitgezonden. Rieu staat klaar en ja Nederland ligt voor. Heel het stadion gaat ten aanschouwen van miljoenen kijkers plat voor Rieu. Henk-Jan Smits en André Rieu houden er hun naamsbekendheid aan over en zijn tot op de dag van vandaag zeer succesvol. Dit soort bijzondere gelukstreffers, die iemands leven volkomen kunnen veranderen, zijn niet uniek. Bekenden namen in de politiek, het zakenleven en in de entertainmentwereld zullen je gelijksoortige verhalen als dat van Rieu vertellen. Maar ook bekende wetenschappers werden wereldberoemd met een onverwachte voltreffer. Zijn deze mensen voorbestemd?
Succes bouw je op succes, tegenslag bouw je op tegenslag. In dat opzicht zit er toch nog een kern van waarheid in de Secret. Het is een bekend feit dat mensen die succesvol zijn dit ook uitstralen en anderen naar zich toetrekken. Ze krijgen daarom veel meer voor elkaar. Iedereen wil graag een graantje van hun succes meepikken. Maar de basis voor hun succes werd maar zelden gelegd door hun inspanningen. Het was hun talent in combinatie met gunstige factoren die hen maatschappelijke deed slagen.
Als het succes een kettingreactie van volgende successen te weeg kan brengen hoe zit het dan met tegenslag? Precies hetzelfde. Een ongeluk staat nooit op zichzelf, zo hoor je vaak beweren waarbij men dan (niet zelden ten onrechte) verwijst naar de wet van Murphy. De logische verklaring zou kunnen zijn dat één nare gebeurtenis je gedachten en stemmingen dusdanig beïnvloed dat jij je leven niet meer onder controle hebt. Er daarom gaan andere dingen ook mis. Wie zijn baan verliest, kan zijn rekeningen niet meer betalen, moet zijn huis verkopen, raakt daardoor zijn relatie kwijt en staat uiteindelijk met lege handen op straat. Om uit dat diepe gat te komen is een wonder nodig.
Laten we eens aannemen dat alles wat je in dit leven meemaakt binnen zekere grenzen van te voren vaststaat, kunnen we die levensweg dan ook zien? Paragnosten beweren van wel. Een reden voor velen om hun heil te zoeken bij de paranormale wereld. Want als het slecht gaat dan willen we zo graag weten wanneer de zon gaat schijnen. Ik ben daarop geen uitzondering. In mijn leven is heel veel op alle terreinen misgegaan. Een deel van de mislukkingen en tegenslag heb ik zondermeer aan mezelf te danken een ander deel beslist niet. Het overkwam me. Maar dat gold ook voor een aantal niet onbelangrijke geluksmomenten. Alleen was de balans tussen succes en tegenslag nooit in evenwicht.
De paragnost die van zijn nering moet eten komt niet ver als hij zijn bezoekers slechts onheilstijdingen brengt. Ook al ziet hij geen gunstige vooruitzichten dan zal hij dat niet zo snel zeggen. Hij leeft van de mond op mond reclame en van zijn reputatie om daar waar psychologen, medici en andere hulpverleners falen uitzicht op betere tijden te geven. Dat is zijn kracht en soms een placebo-effect (self-fulfilling prophecy). Ik ken maar een enkele paragnost die heel eerlijk tegen me zei: “Ko, je bent met een “pakketje” narigheid op deze wereld gezet. Je zult ermee moeten leren leven.” Vervolgens haalde ik mijn schouders op en dacht: zo erg zal het toch niet zijn. Helaas bleek deze ‘ziener’ tot nu een van de weinigen die de waarheid sprak.
Twee gezinnen worden getroffen door hetzelfde noodlot. In beiden gezinnen overlijdt een kind. Of dat niet genoeg is overlijdt in beide gezinnen ook een van de ouders. Er blijven een man en een vrouw achter met heel veel verdriet. De weduwe heeft twee dochters, de weduwnaar heeft drie zonen. Man en vrouw ontmoeten elkaar op een bijeenkomst voor lotgenoten. Ze vinden niet alleen steun bij elkaar maar er ontstaat ook een liefdesband. Na enige tijd besluiten ze om samen te gaan wonen. De kinderen van beiden kunnen het uitstekend met elkaar vinden. Ze betrekken met z’n allen een nieuw en groter huis. Eindelijk lijkt het tij gunstig te keren.
Een enigszins vergelijkbaar ongeluk overkwam een gezin uit de Groningse plaats Enumatil op 7 december 2002. Bizar vervolg van dit onmenselijke drama was dat tijdens de rouwdienst voor de slachtoffers de leraar van een van deze kinderen overleed aan een hartaanval.
Voor wie nog altijd gelooft dat wij ons levenslot in eigen hand kunnen nemen het advies eens om zich heen te kijken. Populair gezegd heb je bofkonten en pechvogels. Bij sommige mensen is dit heel extreem. In vorige columns heb ik al eens wat voorbeelden gegeven van extreem veel geluk (alles wat hij/zij aanpakt verandert in goud) en hierboven voorbeelden van onvoorstelbaar veel tegenslag. Zoveel ellende dat geen horrorschrijver het kan bedenken. Waarom is de ene mens voor het geluk en de ander voor ellende geboren? De leer van de theosofie gaat uit van karma. Kort samengevat: de mens heeft vele levens. Wat je in een vorig leven zaait zul je in een volgend leven oogsten. Daarnaast is het leven een leerproces. Bij reïncarnatie zien we dit terug in zogenaamde oude en jonge geesten.
Voorbeelden, zowel uit de geschiedenis als het heden, zijn er genoeg die ons laten zien dat zeer jonge kinderen tot onvoorstelbare prestaties in staat kunnen zijn. Neem bij André Rieu dat Duitse jongetje van 5 jaar met zijn viool. Of Wolfgang Amadeus Mozart! Een zogenaamd wonderkind. Waar andere componisten hun hele leven over hebben gedaan presteerde hij op uitzonderlijk jonge leeftijd. Bij Mozart zou je kunnen spreken over een oude geest in een jong lichaam. Niet verwonderlijk dat hij jong stierf (Mozart werd slechts 35 jaar). Ook dat andere wonderkind, Chopin, werd niet oud (39). Dat wonderkinderen per definitie jong sterven is gelukkig geen wet van Meden en Perzen. De meesten behalen normale leeftijden.
Ik geloof dus in een leven na de dood maar ook in levenslot of voorbestemd zijn. Maar ik heb een lange weg afgelegd om tot die conclusie te komen. Ik was van mening dat wie goed doet, goed ontmoet. Positief denken, acties ondernemen en vooral een heilig geloof in jezelf en je talenten zou me succes en geluk brengen. Dit is ondermeer de boodschap van de Secret. Het echte geheim is dat de Secret niet meer dan een op NLP berust werkje van handige zakenlieden is. Wie voor een dubbeltje geboren is bereikt nooit het kwartje. Het is vechten tegen windmolens als je dat niet wilt inzien. Geluk overkomt je, tegenslag ook.
De helaas overleden paragnost en astroloog Jack Chandu vatte het als volgt samen: “Het leven is een driebaansweg. Je kunt geen zijpaden bewandelen. Alles staat vast maar je hebt wel een beperkte keuzevrijheid (het leerproces). Als ik je voorspel dat er noodweer op komst is kun je dat niet ontlopen. Maar je kunt twee dingen doen: A. Je schouders ophalen met tot gevolg dat je een longontsteking oploopt. B. Je warm aankleden zodat de schade tot een verkoudheid beperkt blijft.” M.a.w. een gewaarschuwd mens, die telt voor twee! En dan komen we weer terug bij het begin van deze column: wat moet de paragnost doen als hij geen zonnige berichten voor je heeft? Onzin vertellen, zodat je tijdelijk met een goed gevoel de deur uit stapt of eerlijk zeggen waar het op staat?
Wordt vervolgd.
Alles wat er nu in jouw leven gebeurt , beste Ko zijn gebeurtenissen die jij zelf
boven in je eigen rugzak hebt gestopt. De ene keer kies je ervoor om veel te leren in je leven en de volgende keer dat je reincarneert hier op aarde, zul je er misschien voor kiezen om een wat minder heftig leven te lijden.
Overal leer je van, ook al valt het niet altijd mee.
@Elly, het lijkt me toch vrij onwaarschijnlijk dat ik boven gezegd heb: kom laat ik nu eens een leven met ziekte, tegenslag en andere narigheid op aarde gaan beleven. Weet ik ook eens hoe dat voelt. Wel kan ik me voorstellen dat een hogere macht vond dat ik te weinig beproevingen heb gehad of dat ik in vorige levens mijn taken niet goed heb vervuld. In wezen is dat ook de kerngedachte waar de meeste religies op gebaseerd zijn. Nu behoor ik niet tot een kerkgenoodschap maar ik geloof wel in een soort hemel en hel maar dan hier op aarde.
Zal ik je een BIG Secret vertellen ? Ook ik speel mee in de staatsloterij !
En Willem? Win je nog weleens iets?
@Willem, ik dus ook (per ongeluk overigens) Weggegooid geld vrees ik. In het casino maak je meer kans. Niet op hoge prijzen maar wel op een leuk zakcentje.
Niets doen is een aan te bevelen levenswijze. Zo weinig mogelijk doen. Speel je niet mee in de staatsloterij dan verlies je ook geen geld. Lekker in het zonnetje zitten in je tuin of op je balkon. Niet naar het strand rijden, te veel risico’s. Niets doen is natuurlijk ook de essentie van de jetset, happy few. Al hoewel die dan weer gaan snuiven en zich aanstellen. Nee, gewoon echt niets doen, eigenlijk al oefenen voor de oh zo lange periode dat je nog niet geboren was of nog niet herboren gaat worden. De echte, ware geest in het hiernamaals is daarom ook geen contact mee te krijgen. Die doen niets. Voor een consult over het niets met de ware geesten in het hiernamaals ben ik niet beschikbaar. Ik ben niets. Succes en tegenslag zijn opgelost. Niets is alles. Not to be is the question. Maar ik hou er mee op want ik heb het druk… oops wat zeg ik nou?
@Ton, hier spreekt het ware NIETS de echte levensgenieter die een rijke vrouw heeft gevonden…. Tja, weer het bewijs dat het geluk is met NIETS. Het overkomt je door NIETS te doen. Ko wis de Flo.
Die hogere macht waar jij het over hebt, dat klopt ook, maar dit gaat in overleg met jezelf, als je boven bent.
Lees het boek maar wat wij je gegeven hebben op 16 februari, dan weet je precies wat ik bedoel
@Elly, dat in overleg geloof ik niet zo in. Wel dat alle geluk én narigheid terug te voeren is naar vorige levens.
@Ton Biesemaat…Kortom…Doen door niet te doen.
(das een ouwe)
@Heleen, we maken er grapjes over maar Ton heeft gelijk. Mijn ervaring is dat hoe ik meer uit de kast trok om mijn doel te bereiken hoe minder er van terecht kwam. Zeg maar het “Dries Roelvink Effect” (ik heb ook een gele zwembroek aangeschaft
)
Ik geloof in beide niet… en al helemaal niet dat het in overleg gaat! Heb ik al eens gelezen over een man met een goed hart die in een nieuw leven besloot om misdadiger te worden. Bullshit!!!
Een ander onzinverhaal ergens gelezen, dat vermoorde meiske Ylenia, zou in haar vorige leven in Rusland mensen hebben laten verdwijnen en daarom zelf verdwenen zijn….keiharde standpunten .
Zeg het maar tegen de mensen die pech hebben…. ja, dat komt door iets in je vorige leven….!!!
De werkelijkheid is dat er gewoon veel bullshit in het leven is, veel risico’s, onverdraagzaamheid, ziekten e.d. en dat het meer toeval dan geluk is als je ellende blijft bespaard.
En ik ben geen scepticus, maar sommige visies vind ik gewoon onnodig hard.
@Karin, Ik ben dus wel in Karma gaan geloven en in oorzaak en gevolg. De wetten van de de Kosmos en hoe er met ons wordt afgerekend is een ander verhaal. Wisten we het maar dan kon je er nu al rekening mee houden.
Aan deze hele materie zitten negatieve kanten maar ook postieve. Hoeveel mensen verdoen niet hun kostbare tijd om onhaalbare doelen na te streven? Ik was daar één van. Wat ik niet een tijd en energie, ook in andere mensen, heb gestoken wil je niet weten. Het resultaat is dat ik zelf voor de afgrond sta, die ander huppelt weer vrolijk voort. Met alleen wilskracht en enthousiasme kom je er niet.
Ja, in dit leven denk ik ook wel dat er soms duidelijk en soms niet of zeer onduidelijk wetten van oorzaak en gevolg zijn en dat je een vorm van karma opbouwt.
En je laatste alinea slaat ook op mij, met dien verstande dat vooral negatieve mensen die je het licht niet in de ogen gunnen de inspanningen teniet hebben gedaan.
Zou je zeggen, die huppelen vrolijk verder, maar dat is niet zo. De een na de ander heb ik zien struikelen, op een uitzondering na.
Die uitzondering, later nog gestraft in een nieuw leven? Ik weet het niet. Aan de ene kant denken we allemaal wel eens dat dit de ultieme straf, rechtvaardigheid is voor wandaden. Aan de andere kant zouden al die arme mensen in Afrika dan zo slecht zijn geweest? De ene rechtvaardige gedachte is de inhumaniteit van een andere gedachte…. dat is de reden waarom ik moeite heb met de karme-reincarnatiegedachte.
En wat betreft je zinsnede, energie in andere mensen steken. Dat je zelf voor de afgrond staat en de ander verder huppelen. Ja, dat ken ik… zuigers alom. Daarom moet je leren – dat is moeilijk, ik weet het – jezelf te bewaken, je grenzen te bewaken. Die vorm van assertiviteit is belangrijk. Weten waar je staat, wat je aan kunt, wat je wel en niet wil en kunt, of je mogelijke consequenties aankunt van een bepaalde beslissing. Daar zijn vaak jaren voor nodig en soms, ook helaas, nare ervaringen.
@Karin, arme volken zou daar karma niet gelden? Wat denk je van stammenoorlogen nu en in het verleden? Wat weten wij van die landen pakweg 200-300 jaar geleden?
Wat de energie in anderen steken leer ik het denk ik nooit. Nu ja, ik heb noodgedwongen flink moeten afbouwen. Wie goed doet, goed ontmoet is een fabeltje. Dat heb ik na vele jaren eindelijk geleerd.
Ontmoet jij geen goed?
Dan moet je toch eens beter kijken en leren zien….
Het is misschien klein, maar toch …..
Het zijn en blijven allemaal theoriën natuurlijk. Karma, geïncarnatie, leven na de dood, lotsbeschikking: we weten het nooit zeker. Althans hier niet. Daarom blijft het giswerk en uitproberen welke ideeën er op een bepaald moment in je leven bij je passen.
Ook ik heb lang in dit soort zaken geloofd. Op dit moment heb ik er grote moeite mee en geloof helemaal niks meer. Omdat er nooit bewijzen komen moet je maar willen aannemen wat anderen zeggen.
Zo zegt Ko, dat lijden met geld een stuk dragelijker is dan zonder. Nou daar heb ik persoonlijk niets van gemerkt. Lijden blijft lijden en daar heeft geld niets mee te maken.
@Ariadne, “Lijden blijft lijden en daar heeft geld niets mee te maken.”Dat heeft juist alles met geld te maken.
Laat ik je een paar voorbeelden noemen. Mijn eigen huidkwaal kan bestreden worden met jaarlijks één of twee kuren in Spanje, de Balkan of Israel. Voorheen betaalde in uitzonderlijke gevallen de Verzekering deze kosten maar omdat onze kwaal nooit zal genezen en dus chronisch is hebben ze besloten dit niet meer te doen. Ik heb geen geld voor een vakantie laat staan voor dure kuuroorden. Ik zal je mijn problemen die ik ondervind maar besparen. In ieder geval was ik met geld een stuk verder en beter.
Dan de man van Medium Petra Lakerveld. Voor zijn rugaandoening is een oplossing. Hij heeft al drie operaties in Amerika ondergaan. Dat hielp maar niet afdoende. Was ook bekend maar het geld was op voor een volgende operatie. Nu gaat hij zondag naar een kliniek in Duitsland. Hij moet de operaties zelf betalen maar heeft grote kans om genezen te worden. Ik zal de prijs maar niet noemen.
In de serie die over geld zien we verschillende mensen met een chronische aandoening. Die konden geen kant meer op. Dankzij het geld van de lotterij kunnen ze nu aangepast vervoer kopen, een betere behandeling krijgen en vaker de deur uit. Zonder geld was dat onmogelijk.
Je moet je indenken invalide te zijn en van een schamele uitkering te moeten leven
Met geld gaat die kwaal niet over maar je hebt de zorgen niet meer van een bijstandstrekker. En dat is een verschil van dag en nacht.
@Karin, ik ontmoet zelden goed maar de keren dat dit wel voorkomt ben ik dankbaar voor.
@Lieve Ko. Er is ook niet veel goed in de huidige wereld te vinden, tegenwoordig, dus dan is het lastig te ontmoeten. Het ligt niet aan jou, maar aan de schaarste.
Ja, geld kan het lijden verlichten, als een kwaal daarmee geholpen kan worden. Mijn zoontje is vermoedelijk dyslectisch en/of zwakke oogmotoriek. Om het te laten testen moet je het zelf betalen, evenals de behandeling en de ondersteuning in het onderwijs (ook bijvoorbeeld mondelinge examens i.p.v. schriftelijk, bepaalde vrijstellingen). Als je zoiets niet kunt betalen, heb je pech.
Dus ja, ik ben het met je eens, dat wie geld heeft, betere kansen en mogelijkheden heeft om het lijden op te heffen of te verlichten of erger te voorkomen. Weinig geld hebben is dus een lijden op zich.
@Ariadne. Ben het met je eens dat je dan iemand moet geloven dat zoiets bestaat, want bewijs is er niet.
Een mopje:
Vader en zoon drinken in de voorkamer een borreltje. De vader begint
te praten: “Dit zou wel eens de laatste gezamenlijk borrel kunnen
zijn. Ik ben al oud, ik voel mijn einde naderen. Maar ik ben niet
bang voor de dood. Ik geloof heilig in reincarnatie.” “Reincarnatie,
pa, wat een onzin,” zegt de zoon, “als je dood gaat, is het gewoon
afgelopen. Einde verhaal.” “Nee hoor,” zegt de vader, “ik weet zeker
dat ik weer terugkom. Ik weet niet als wat, maar ik kom terug.”
Zes maanden later komt de vader te overlijden. De zoon is toch wel
nieuwsgierig geworden en besluit naar een spiritist te gaan. Via de
spiritist krijgt hij inderdaad contact met zijn vader: hij is
gereincarneerd. “Hoe is ‘t nou, pa?” vraagt de zoon. “Jongen, ik heb
het heerlijk,” klinkt de stem van de vader, “als ik wakker word, ga
ik eerst lekker eten, daarna maak ik een wip, dan doe ik een tukkie,
is het tijd voor het middageten. Daarna maak ik nog een wip en ga een
tijdje slapen. Als ik wakker word, is het tijd voor het avondeten, en
daarna ga ik nog een keer of twee neuken, en dan ga ik pitten. En de
volgende dag doe ik weer hetzelfde.” “Maar pa,” zegt de zoon, “waar
zit je dan?” Zegt de vader: “In een konijnenhok in Koog aan de Zaan.”
En nog eentje, een wat groffere, om Ko op te vrolijken:
3 homofielen zaten samen op een theekransje.
Zegt één van de homo’s: ” Geloven jullie nu ook in reincarnatie? Terug komen na de dood in de gedaante van iets anders?”
“Ja daar geloven we in”, zeiden de andere homo’s.
“Als ik terug kan komen na de dood dan graag als paard!”, zegt de eerste homo, “Heerlijk met die zweep op m’n kont!”
Tweede Homo: ” Als ik het voor het zeggen heb dan kom ik terug als teef. Heerlijk aangerand worden op straat door een vreemde reu! Hééééérlijk!”
Derde homo: “Ik kom graag terug als ambulance.”
“Als ambulance?”, riepen de twee andere homos in koor, “Dat is toch absurd?”
“Ja als ambulance!!”, zegt hij, “lekker door de drukke straten rijden en maar roepen Woe Woe Woe Woe Woe Woe en af en toe gooien zij mijn achterklep open en dan schuiven ze er een héle kerel in!”
@Karin, je hebt het ultieme bewijs geleverd dat wie goed doet in dit leven daar voor beloond wordt in een volgend leven. Ik kan niet wachten! Ik wil ook als een konijn terugkomen.
Ja, Ko, maar wacht daar nog even een tijdje mee, want dikke kans dat ik in de loop der jaren weer eens een lekker Zaans konijntje wil braden en je met liefde opeet.
Voordien kijk ik je in je mooie bruine ogen, aai je zachtjes en zeg dan liefdevol: ‘Ko, je bent om op te vreten!!!’
Kop op, Ko. Op naar je volgend leven. Als je die filosofie gelooft, maakt het wél uit wat je ondertussen doet. Als het nu zo troosteloos is al je beweert, sta je er straks goed voor. Doe maar verder goed. Is’t niet voor nu, dan voor later :S
Moest iedereen dat nu es geloven.
Hummm… goed doen doe je niet voor jezelf toch?
En de naam is Ko Nijn.
@Anne, het is precies zoals je zegt: je leeft hier voor later. Feitelijk is dat de Christelijke gedachte alleen koppel ik er geen God aan. En dan hoop ik maar in een ander land (Spanje Portugal, Italië) herboren te worden. Maar eerst dien ik als kerstKO-nijn voor Karin. Ze moest eens weten hoe smakeloos ik ben
Met de juiste ingredienten ben je een (b)engeltje op ieders tong….
Ik denk ook wel eens dat de ene mens meer ellende moet verstouwen dan de ander, maar aan de andere kant weet ik wel dat dát wat ik helaas heb meegemaakt op hele jonge leeftijd mij gemaakt heeft tot dát wat ik u ben (en eigenlijk ben ik best wel stiekem trotsop wat ik nu doe en meemaak in mijn eentje)
Het verhaal van de Chinese steenhouwer kan ik een ieder aanraden die ontevreden is met het bestaan http://www.anekdotes.net/2steenhouwer.html . Ik verwerkte het naar de konijnen.
Legende van Ko het konijn
Er was eens een konijn Ko die in een hok zat met Broer konijn. Toen Broer Konijn door de boer uit het hok werd gehaald en met een tik van een stok naar de konijnenhemel ging dacht Ko het konijn: was ik maar zo machtig als de boer. In een flits was Ko een boer. Ko zag een koopman op een paard voorbij komen die naar zijn rijke, mooie vrouw op weg was. Ko de boer had zelfs geen konijnen meer. Was ik maar die koopman! En hoppa, in een flits was Ko de koopman op het paard op weg naar zijn rijke, mooie vrouw. Het paard met Ko er op stapte in een konijnenhol en struikelde. Terwijl Ko onder zijn paard terecht kwam dacht hij nog: was ik maar een konijn.
@Ton, zover komt het niet want het beeld dat Karin ons voorschotelde van het ko-nijnenleven spreekt me zeer aan.
@Ko, zoals jij het stelt heb je gelijk. Dan wil geld misschien nog wel eens helpen. Maar ik vind het als stelling toch niet juist. Ook ik heb een chronische ziekte, zoals vorige week bij me is gediagnostiseerd. Daaraan vooraf zijn 5 jaren lijden met een lange ij gegaan. Van een uitbundig reislustig type ben ik veranderd in een schim van mezelf. Al het geld van de wereld kan mijn lijden niet verlichten hoe graag ik het ook zou willen. De ironie is, dat het geld er wel is en ik ook al kapitalen heb uitgegeven aan artsen en alternatieve genezers. Maar ik word niet beter. Op goede momenten ben ik optimistisch, maar op kwade…….pffffffffff.
@ Karin, misschien kan ik je een hart onder de riem steken: ook ik heb een zoon die o.a. dyslectisch en nog veel meer is. Omdat in de tijd dat hij klein was dit hele woord nog niet bestond ben ik zelf gaan pionieren. Dit heeft inderdaad handen vol geld gekost, maar een oplossing was er niet. Zoals je misschien weet, ontwikkelt dit soort kinderen vaak andere bijzondere eigenschappen. Mijn zoon is heel slim in het vinden van alternatieven. Hij heeft geen enkele school kunnen afmaken door zijn “probleem”, maar door zijn slimheid heeft hij nu een topbaan. Voor z’n correspondentie een secretaresse en zo rolt hij prima door het leven. Dat zal jouw zoon ook ongetwijfelt gaan doen, want het zijn aparte kinderen.
Ja, het is een bijzonder ventje, filosifeert boven zijn leeftijd over de dingen des levens met een wijsheid waar je paf van staat.
Verder, sterkte ermee.
Ik ben blij om dat te horen Karin. Die jongen komt er wel. Als moeder weet je vaak in het begin niet welke weg je moet inslaan en kan het je tot wanhoop drijven. Gelukkig is meestal het eindresultaat geweldig al kan je dat als ze jong zijn nog niet overzien.
Erg bedankt! Iedere goede wens is een stap in de juiste richting.
@Ariadne, ben ik toch nieuwsgierig of je ook bij Jelle Veeman en Steve Upton bent geweest. Jelle was altijd heel eerlijk. Ik heb verbluffende dingen met hem meegemaakt. Hij was waarschijnlijk één van de besten in diagnoses. Maar gaf geen valse hoop en erkende dat er nog veel kwalen zijn waar letterlijk geen kruid tegen opgewassen is. Mijn kwaal bijvoorbeeld geneest alleen door geen stress en wonen in een zonnig land. Als ik die mogelijkheid had aangegrepen toen het nog kon was ik nu van de problemen af geweest.
Paranormale genezers zijn zeer zeldzaam. De EO heeft hier ooit een serie over gemaakt. Met ik meen 8 chronisch zieken zijn de wereld over getrokken. Een vrouw met MS kwam van haar klachten af. De rest niet.
Jan des Bouvrie is ook dyslectisch en laat zien dat je ondanks die handicap veel kunt bereiken. Vaak zijn het creatieve en welbespraakte mensen die er toch komen in onze maatschappij.
Ja, verbaal is hij bijdehanter… kletst de hele dag door. Creatief is hij ook. Dus we zullen zien. We proberen hem in elk geval een basis van zelfvertrouwen te geven… iets dat ik in mijn jeugd helaas niet heb mogen ervaren.
Maar die basis is nu juist zo belangrijk.
@Ko, Jelle Veeman heb ik inderdaad gekend. Een stabiele factor in paragnoseland, absoluut. Steve Upton ken ik alleen uit de wandelgangen van het AFC. Maar zoals al vaker gezegd hier: daar kunnen ze er wat van! Toch moet ik daarbij terzijde opmerken, dat ik jammergenoeg nog nooit iets heb meegemaakt daar, althans wat voorspellingen betreft, dat is uitgekomen. Blijkbaar ben ik moeilijk te lezen. Ik heb hier nog bandjes uit 1989 liggen dus ik kan het checken. Maar bij anderen klopt het feiloos, dat wel. Wat andere zaken aangaat: spot on!
Toch vind ik het prettiger, dat wanneer een paragnost een diagnose stelt, er toch nog even door een specialist naar gekeken wordt.
Wat mij echter altijd heeft gefrappeerd was, dat ik op een gegeven moment al 1 1/2 jaar met een schouderblessure liep, die geen arts verholpen kreeg. Bij het AFC had een van mijn medestudenten er 4 minuten voor nodig. Daarom vind ik een combi altijd erg prettig. En als bij een chronische ziekte een stiekert de symptonen wat kan verlichten dan graag. Ik weet uit ervaring dat psoriasis een stuk rustiger te krijgen is op deze manier.
@Karin, juist door jouw jeugdervaring weet je hoe belangrijk die basis is. Daarom kan jij hem wel aan je zoon geven. Je bent anders prima opgedroogd hoor!
@Ariadne, voorspellers zijn zeldzaam. Bij mij kwam slechts één keer een mooie voorspelling naadloos uit. De vervelende voorspellingen bleken echter wel allemaal te kloppen. En mijn eigen bescheiden voorspellingen voor andere mensen komen ook dikwijls uit. Maar ik kan het niet op commando.
Ik geloof niet af te kunnen komen van mijn huidkwaal als mijn persoonlijke omstandigheden niet beteren. Ik zie dit ook bij lotgenoten. We zullen naar steeds zwaardere medicijnen moeten grijpen. Maar voor de volgende generatie is er hoop. Over twintig jaar is deze ziekte de wereld uit. Ik maak dat niet meer mee.
Ik denk dat het ieders eigen verantwoording is of je nu wel of niet een diagnose van een paragnost door een arts laat natrekken. Maar er komt weer een rechtszaak aan tegen Jomanda. Ik ben benieuwd.
Steve Upton dacht mij van mijn kwaal te genezen. Het werkte niet.
Misschien is het gewoon niet nodig om de toekomst te willen weten. Mij kan het in ieder geval niets schelen. Ik laat me verrassen
Het dagelijks leven is al een handvol. Stel je voor dat je je toekomst zou kennen, ik moet er niet aan denken eerlijk gezegd.
Wat ik wel perfect vind is een handschriftanalyse door een goede grafoloog. Ook dat is me op het AFC overkomen. Dat is perfect om je eigen blinde vlek te leren kennen en vandaaruit aan jezelf te werken. Da’s wat anders dan koffiedik kijken.
De enige die wel wat te vertellen had op dat gebeid is wijlen Anton Paauwe. Als hij met z’n helicoptertje ergens boven ging hangen had hij het verrassend vaak goed. Ook in retroperspectief. Jammer dat de goede oude garde uitsterft. Het had wel klasse.
Nee, toekomst voorspellen vind ik ook maar niks, wat niet wil zeggen dat je mogelijk iemand kunt waarschuwen voor misstappen of gevaar.
Ja, grafologie. Bij mijn eerste baantje, werd er naar mijn handschrift gekeken door een grafoloog, de sollicitatiebrief aldus. Ik had natuurlijk netjes leren schrijven op school. Ja, ik was nauwgezet, praktisch, ordelijk. Klopt geen bal van, dus sindsdien neem ik dat ook maar met een korrel zout.
@Ariadne, voor mij is de toekomst weten juist van cruciaal belang. Ik heb heel veel fouten gemaakt en zit zwaar in de problemen. Kom ik daar nog uit? Waarschijnlijk niet, het hoort bij mijn Karma. Maar kan ik de schade beperken? Ja, want ik heb een paar keuzes. Maar welke is de beste?
Je komt er niet uit, want het hoort bij je Karma? Je hebt fouten gemaakt, niet eens bewust waarschijnlijk, en door die fouten zit je in de nesten. Maar karma is om van te leren, je weet welke fouten je hebt gemaakt, dus je hebt er van geleerd, dus waarom zouden de gevolgen ervan nog steeds bij je karma horen?
Of bedoel je dat karma het gevolg van de oorzaak is? Dat is dan in dit leven….
@Karin en Ariadne, ik heb eens een handlezer ontmoet. Die man kwam met verbluffende uitspraken. Geloof ik nu in handlijnkunde? Nee, want ik kwam er ook tegen die er niets van bakten. Ik geloof alleen in mediums en paragnosten die zonder enige hulpmiddelen iets vertellen. Dan hoeft het nog niet te kloppen maar zijn ze in mijn optiek wel bezig zoals het hoort. Grafologie heb ik ook niets mee.
@Karin, nee Karma neem je in dit hele leven tot aan je dood mee. Het is een soort kruistocht. Ja, ook een leerproces. Ik had veel beter naar mijn intuïtie moeten luisteren en niet naar mijn verstand. Dat leergeld heb ik nu wel betaald hoewel…..
Eigenlijk werken ze allemaal met een soort hulpmiddelen. Bekende zijn een foto, een voorwerp, de plek van bestemming.
Dan heb je de concentratiehulpmiddelen, zoals een kristallen (geen glazen!) bol of bijvoorbeeld een pendel, maar ook meditatietechnieken.
Dan heb je nog de voorspeltechnieken op zich, die iedereen kan leren, zoals astrologie, handlijnkunde, tarot. Sommige mensen kunnen deze technieken combineren met dingen zien, omdat ook deze technieken op een of andere manier het zesde zintuig openen.
Ja, Ko, niet voor niets wordt er gezegd: iedereen draagt zijn eigen kruis of ieder huisje heeft zijn kruisje.
De mensen met ellende zijn talrijker dan mensen zonder, alleen is het wel ongelijkmatig verdeeld. De kosmos is niet socialistisch.
@Karin, gelukkig klopt het niet wat je zegt of je zou dit mondiaal bedoelen. In ons land is 75% van de bevolking heel tevreden en redelijk gelukkig met zijn of haar bestaan. Het leven is beslist niet zo slecht als jij nu schetst. Dat ik en met mij velen buiten de geluksboot zijn gevallen is vervelend. Ik denk dat geloven in reïncarnatie de pleister op de wonde is. In feite is dat een beetje hetzelfde als het onwrikbaar geloof dat mensen in een hiernamaals hebben als ze lid van een kerkgenootschap zijn. Het houd je op de been.
@Ko: geloof ik in grafologen? Nee, ik geloof in die ene grafologe die mij inzicht heeft verschaft in mijn zijn en handelen. Ik stond toen op een groot kruispunt in mijn leven en had geen idee welke richting uit te gaan. Toevallig was deze dame op Stansted en bood mij haar diensten aan. Ze werkte voor grote Engelse corporaties en had prima resultaten.
Ik schreef dus ook iets heel erg netjes op, precies zoals de juf mij dat geleerd had. De grafologe schrok zich daar rot van, terwijl ik het prachtig vond. Ze zei dat ze slechts 2x eerder zo’n handschrift had gezien en brandde vervolgens los. Ik ben haar tot op de dag van vandaag dankbaar. Ze vertelde niet wat ik moest doen of laten. Aleen inzicht verschaffen.
Misschien moeten we welk concluseren dat we geloven in mensen i.p.v. handlezers of paragnosten etc. Mensen met kwaliteiten. En hoe ze daaraan komen? Wat maakt het uit, het zijn hulpverleners die we allemaal op z’n tijd kunnen gebruiken.
Okee, Koos, je mag inderdaad blij zijn dat je wiegje in Nederland heeft gestaan en niet in bijvoorbeeld donker Afrika. Wat ik wil zeggen is dat bijna iedereen wel een portie ellende krijgt in zijn leven, maar dat dit niet evenredig is verdeeld.
Heb je de hulpmiddelen wel eens gezien die ze in donker Afrika al eeuwenlang gebruiken?
Ko
ik heb het nu 3 gelezen, laat het allemaal even inwerken
Maar kom er zeker op terug.
@Loess, ik zal nog eens stuk schrijven over intuïtie en het belang daarvan binnen relaties.
Graag, want helemaal begrijpen doe ik het niet.
Denk wel dat ik snap wat je bedoelt, maar ergens pak ik het niet.
Het klinkt zo .. zo bitter bijna.
Machteloos zijn is voor mij bijna onacceptabel, moet jij als schorpioen yoch zeker last van hebben
@Loess, ja daar heb ik zeker last van want Schorpioenen zijn vechters. Maar dat vechten blijkt volkomen zinloos te zijn. Daar kom je natuurlijk pas na vele jaren achter.
@Loess eigenlijk zit het leven heel simpel in elkaar. We worden geboren met een pakketje, zorgen, succes, ziektes, geluk en tegenslag. Alles komt aan bod want het leven is een leerproces. Je krijgt dus ook keuzes maar nooit meer dan voor je is weggelegd. Het is aan jou wat je daarmee gaat doen. Maak je de verkeerde keuze dan heb je een kans verspeeld. En soms zelfs al je kansen. Dat merk je altijd achteraf. En zo bouw je ervaringen op voor een volgend leven.
Of vechten zinvol is uiteindelijk weet ik niet.
dingen gebeuren toch wel. Maar als ik iets doe, dan handel ik, geeft me een beter gevoel dan machteloos ondergaan.
Maar ik wacht je blog wel af….
(excusez voor de foutjes hier en daar, zit aan oude pc, laptop is in revisie)
Zijn er niet altijd kansen ?
Tot aan het laatst toe ?
Weet jij uiteindelijk wat de juiste keuzes zijn geweest, het alternatief heb je
niet ondergaan.
Bij bijv een kans om naar het buitenland te vertrekken had je daar, toen je uit het vliegtuig stapte onder een auto kunnen komen.
Misschien bestaan er geen goede of slechte keuzes, misschien alleen verschillende
mogelijkheden.
@Loess, dat vechten kost zoveel energie die je beter kunt besteden. Let wel, onrecht belazerd worden is een ander soort gevecht, dat ga ik nog altijd aan en dikwijls met succes. Maar het gevecht om gelukkig te kunnen worden heb ik definitief verloren.
@Loess, de jaren die ik nu hier zit zijn zo ellendig dat het niet slechter zou hebben gekund dan onder een auto komen. Maar verstandelijk gesproken was ik veel beter af in Spanje geweest.
Ko
geloof ik niet.
Te zwart/wit, te fatalistisch.
Oh jezus, ik kan helemaal niet tegen pijn van een ander
Ik ben n heus watje dus
Als dat is wat je te leren hebt, dan weet ik niet of ik de lessen aankan
Ik denk dat het te perssonlijk wordt voor onder je blog.
Ik reageer even anders.
Beste Ko,
Jij gaat er in jou verhaal vanuit dat mensen die mindere dingen hebben beleefd, contact zoeken met paragnosten.
En omdat het minder gaat met die mensen, zullen ze sneller geneigd zijn een paragnost te geloven.
Mensen met wie het in jou ogen beter gaat financieel gezien, die zullen zich er niet snel tot wenden want die hebben het zo wel goed.
Maar het is de vraag of dat allemaal wel zo goed gaat.
Geld maakt niet gelukkig, je eigen ego misschien.
Men heef door dat men geld moet verdienen voor onbelangrijke dingen geen tijd meer voor elkaar, zelfs niet voor de kinderen.
Wij leven allen langs elkaar heen, omdat we zo nodig alles moeten hebben.
Maar waarom moeten wij dat hebben?
Omdat we dagelijks worden gebombadeerd met reclame`s en omdat als je iets hebt, je dat een vorm van status geeft.
Maar hoe meer je hebt, hoe banger je bent om het kwijt te raken , dus je schermt het af en je wordt vaak onpersoonlijker.
Het contact met anderen gaat niet meer om wie je bent, maar om wat je hebt.
Spiritualiteit is eigenlijks puur wat voor mens je van binnen bent.
En dan maakt geld echt niets meer uit, je kan er niet zonder en als je wat wilt , dan heb je het ook nodig, maar het is maar een middel om dingen te doen.
Mensen denken teveel uit het eigen ego i.p.v het sociaale en de ovcerheid stimuleert dat, dat is jammer het laat ons niet samen leven zoals we kunnen samen leven, we leven langs elkaar heen, voor een beetje geld, dat ons niet werkelijk gelukkig kan maken.
Geluk komt uit je hart en het is de kunst dat zonder geld te kunnen voelen.
Gelukkig zijn is niet 1.000000 op je bankrekening, dat is anderen lief hebben en lief gehebt te worden en niet om dat geld op je bank, maar om wie je bent als persoon.
M.v.g Willem Groeneveld
@Willem, je zult niet kunnen ontkennen dat het leven na de onzalige invoering van de Euro schrikbarend duur geworden is. Veel mensen, waaronder ik, kunnen nauwelijks de endjes aan elkaar knopen. Weinig geld betekent heel veel zorgen. Mijn gezondheid is daar de afgelopen vier jaar de dupe van geworden. Dus geld is het eerste dat telt.
Maar er zit een duidelijk verschill tussen voldoende geld om te leven of heel veel geld voor luxe. Wat dat laatste betreft ben ik het met je eens. Ja, niet enkel mensen zoals ik die zwaar in de zorgen en problemen zitten bezoeken een paragnost. Ook personen die het goed tot zeer goed hebben doen dat. Die zijn bang dat vele geld kwijt te raken.
Ook vele prominente volksvertegenwoordigers komen bij paragtnosten. Dat doen ze niet voor niets. Ik ken er zat met naam en toenaam die hun carriere te danken hebben aan paragnosten. Nina Brink verkocht haar aandelen WOL op aanraden van haar astroloog Simon Suiker. Dat was een goed advies. Brink wist dus van haar astroloog dat het fout zou aflopen met WOL. Vandaar de inbraak om de bandjes bij de erven van Simon weg te halen.
In deze maatschappij kunnen we niet van liefde leven Willem. Maar dat het allemaal best wat minder kan ben ik met je eens. Ik hoef niet op vakantie en geen nieuwe auto. Ik ben met een simpel flatje prima tevreden en ambieer geen vrijstand huis en dat terwijl ik wel met alle luxe omgeven ben opgevoed. Dus kun je best een paar stappen terugdoen zonder ongelukkig te worden. Maar met een redelijk inkomen kan ik nog iets aan mijn gezondheid (laten doen) en zonder zorgen leven. Dat is nu niet mogelijk. Geen geld betekende ook het velies van mijn sociale leven. Ik heb niemand meer overgehouden. Dus je ziet hoe belangrijk geld is.